Lesona 4 : Famonjena / 2014-07-19 - 2014-07-25

Hodinihina mandritra ny herinandro: Lio. 18:9-14; Jao. 6:44; Lio. 15:3-10; Mat. 20:28; Jao. 8:34-36; Jao. 6:35, 47-51.

Tsianjery: "Fa toy izao no nitiavan'Andriamanitra izao tontolo izao, nomeny ny Zanani-lahy Tokana mba tsy ho very izay rehetra mino Azy, fa hanana fiainana mandrakizay" - Jao. 3:16.

 

Fampidirana

SABATA HARIVA:

Ny fahafatesana, araka ny filazantsika azy matetika, dia "ampahany amin'ny fiainana ihany." Tsia, ny fahafatesana dia mifanohitra amin'ny fiainana mihitsy ary tsy anisan'ny fiainana. Efa zatra miatrika fahafatesana mantsy isika ka manjary diso ny fijerintsika azy, ary ilay tena mifanohitra aminy indray aza no iantsoantsika azy. Na inona na inona anefa mety ho fahazoantsika azy, dia zavatra tokana no tena azo antoka: raha tsy misy fanampiana avy any amin'ny Avo indrindra dia ho fahafatesana mandrakizay no anjarantsika rehetra.

Soa ihany fa tonoga izany fanampiana izany. Tao anatin'ny fitiavan'Andriamanitra tsy manam-petra no nanolorany antsika famonjena tamin'ny alalan'i Kristy. Rehefa nilaza ny amin'ny fahaterahan'ny Mesia ny anjely dia nantsoiny hoe "Jesôsy" Izy (avy amin'ny teny Hebreo midika hoe famonjena), "satria Izy no hamonjy ny olony ho afaka amin'ny fahotany" (Mat. 1:21).
Hodinihintsika mandritra ity herinandro ity ny asa fanavotana nataon'i Jesôsy. Hifantohantsika aloha ny fototra iaingan'ny famonjena antsika ary aorian'izany ny vokany.

Mazava ny Baiboly. Roa ihany no safidintsika eo anatrehan'ny fahotana: na isika mandoa ny saran'ny fahotantsika any anatin'ny farihy mirehitra afo, na isika manaiky ny fandoavan'i Kristy azy ireny teo an-kazo fijaliana. Raha mamerina mibanjina ny fahasoavan'Andriamanitra izay fanomezana nomena maimaimpoana tamin'ny alalan'i Kristy isika, dia andeha havaozintsika amimpanetrentena indray ny finoantsika an'i Jesôsy ho Mpamonjy ny tenantsika manokana.

Fanomezana avy amin'Andriamanitra ny famonjena

Matoanteny roa no hita ao amin'ny Jao. 3:16 hamaritana ny zavatra nataon'Andriamanitra ho an'ny famonjena antsika. Inona no ifandraisan'ireo matoanteny roa ireo? Inona no asehon'izy ireo mahakasika ny famonjena?

Ilay matoanteny hoe mitia, indrindra amin'ny fomba mahazatra fampiasana azy amin'izao fotoana izao, dia tena tsy ampy entina hilazana ny halalin'ny fiheverana feno fikarakarana fonosin'ilay matoanteny Grika hoe "agapaô", "mitia." Ny teny hoe "agapé", "fitiavana" sy izay mifandraika aminy ao, amin'ny Testamenta Vaovao, dia maneho ny fitiavan'Andriamanitra lalina sy tsy miova ho an'ny voariny izay tena tsy mendrika ny fitiavany tokoa. Ny fitiavana no endrika tsara indrindra amin'ny toetran'Andriamanitra. Tsy hoe tia antsika fotsiny Izy, fa Izy mihitsy no fitiavana (1 Jao. 4:8).

Ny fitiavan'Andriamanitra dia tsy mba fientanam-po atosiky ny fihetsehampony na ny safidiny. Tsy manavakavaka ny fitiavany, ary tsy miankina amin'ny zavatra ataontsika ihany koa. Tia izao tontolo izao, Andriamanitra, izany hoe ny olombelona rehetra, anisan'izany ireo izay tsy tia Azy.

Ny fitiavana marina dia fantatra amin'ny alalan'ny fihetsika aterany. Amin'ny maha-olombelona antsika dia milaza fa tia ny olona iray isika, kanefa ny mifanohitra amin'izany no zavatra ataontsika (1 Jao. 3:17,18). Tsy mba hita eo amin'Andriamanitra ny toy izany. Miseho ao anatin'ny asa ataony ny fitiavany. Noho ny fitiavan'Andriamanitra no nanolorany ny Zanany Lahitokana ho famonjena antsika. Tamin'ny alalan'ny fanaovana izany no nanoloran' Andriamanitra antsika izay rehetra nananany, dia ny Tenany mihitsy izany.

Vakio ny Lio. 18:9-14. Inona no ampianarin'io tantara io antsika momba ny tokony ho toetrantsika eo anatrehan'Andriamanitra sy ny fahasoavany?

Azo antoka fa efa imbetsaka isika no namaky io fanoharana io ary tsy gaga intsony isika ny amin'ny teny farany nambaran'i Jesôsy manao hoe: "Lazaiko aminareo: Izany lehilahy izany nidina tany an-tranony efa nohamarinina noho ny anankiray" - Lio. 18:14. Na izany aza anefa dia tena mety ho sina tanteraka ireo izay nandre an'i Jesôsy rehefa nilaza izany Izy. Tsy hoatran'ny zavatra tsy rariny ve izany?

Eny tokoa, tsy mendrika azy izany. Toy izany mihitsy ny famonjena. Fanomezana avy amin'Andriamanitra izy io. Ny fanomezana dia tsy azo vokatry ny zavatra natao, fa ekena tsotra fotsiny. Tsy afaka mividy famonjena isika; fa ny mandray izany ihany no azontsika atao. Na dia tsy nampiasain'i Jesôsy firy aza ny teny hoe fahasoavana, dia nampianariny mazava tsara kola fa ny famonjena dia raisina noho ny fahasoavana, ary ny fanolorana zavatra tsy mendrika anao no atao hoe fahasoavana.

Raha toa ka zavatra mendrika anao no nomen'Andriamanitra anao, dia mety ho inona izany? Inona no antony?

Ny famonjena :Niainga avy tamin'Andriamanitra

Ny famakina tsotra ny Filazantsara dia maneho fa Andriamanitra no niantoka manontolo ny famonjena antsika ary tokony ho feno fankasitrahana Azy isika. Tsy hoe tonga teto amin'ity tontolo ity Jesôsy noho ny fanasantsika Azy, fa noho ny fitiavan'ny Ray antsika no nanirahany Azy. Ny niaingan'ny hevitra avy tamin'ny Ray dia porofoin'ny teny nampiasain'i Kristy matetika hoe "Ray naniraka Ahy» sy ny hoe "ny Ray izay naniraka Ahy". (Vakio ny Jao. 7:28, 8:29, 12:49.)

Inona ihany koa no nataon'ny Ray ho famonjena antsika araka ny voalaza ao amin'ny Jao. 6:44?

Na dia teo aza ny maha-mpanota antsika ary tsy tia an'Andriamanitra isika, dia tia antsika kosa Izy ary nanome ny fitaovana mba hamelana ny otantsika tamin'ny alalan'ny Zanany Lahy (1 Jao. 4:10). Izany fitiavana mahagaga izany no mitarika antsika ho eo Aminy.
Tsy hoe ny Ray ihany no tafiditra ao anatin'izany fa ny Zanaka ihany koa dia manana anjara toerana lehibe eo amin'ny famonjena antsika. Tonga niaraka tamin'ny iraka voafaritra tsara Izy. "Fa efa tonga ny Zanak'olona hitady sy hamonjy ny very" - Lio. 19:10. Isaky ny misaintsaina ny nanandratana Azy hiala amin'ny tany isika, dia misintona antsika ho eo amin'ny Tenany Izy (Jao. 12:32).

Hatraiza no tian'ny Tompo hotratrarina ao anatin'ny ezaka ataony ho famonjena antsika? Lio. 15:3-10

Ireo fanoharana roa ireo dia maneho fa Andriamanitra dia tsy miandry antsika fotsiny fa tena mikatsaka antsika mihitsy. Manana Andriamanitra izay mikatsaka isika. Tsy maninona na dia nania aza isika, lasa lavitra any amin'ny toerana mampidi-doza na very ao an-trano mihitsy aza; hikatsaka antsika ny Tompo ary tsy ho reraka mandrapahitany antsika.

"Tsia, raha vantany vao lasa nania ny ondry dia feno alahelo sy ahiahy ilay mpiandry ondry. Nisainy ka naveriny nisaina ny andian'ondry. Rehefa azony antoka fa very ny ondry anankiray, dia tsy niandry ela izy. Nilaozany tao amin'ny vala ny sivy amby fivy sivifolo, dia lasa izy nitady ilay ondry nania. Arakaraka ny maha-maizina sy mampisafoaka ny rivotra ary mampidi-doza ny làlana, dia arakaraka izany no nampitombo ny ahiahin'ilay mpiandry sy maha-mafy ny fikarohany. Ataony ny fiezahana rehetra mba ahitany io ondry iray very io.
'Maivamaivana ery izy mandre any lavitra any, feo malemy voalohany. Arahiny iny feo iny, mianika tendrombohitra avo sy faran'izay mideza izy, eny amorontevana mihitsy no lalany, eny, na dia hihatra amin'ny ainy aza izany. Indro izy fa mitady ihany raha miha-malemy hatrany ny feo mitaraina, dia milaza ny aminy izany fa efa ho faty ny ondriny. Amin'ny farany dia voavaly ny fiezahany; hita ilay very".
very. - HF, t. 156

Saintsaino maharitra ny akon'ny tenin'i Jesôsy ao amin'ireo andalan-teny nodinihina androany ireo. Hatraiza no vitanao tamin'io lafiny io? Inona no ambaran'ny filamatra ambony tahaka izany aminao momba ny hoe ilainao ny ho voarakotry ny fahamarinan'i Kristy amin'ny fotoana rehetra?

Ilay fahafatesana nilaina natao

I Jaona Mpanao batisa dia namaritra an'i Jesôsy ho ilay "Zanak'ondrin'Andriamanitra izay manaisotra ny fahotan'izao tontolo izao" - Jao. 1:29. Mora tamin'ireo Isiraelita izay efa zatra nahita ireo fanatitra natao tao amin'ny tempoly sy ny tantara masina voarakitra ao amin'ny Testamenta Taloha ny nanakatra izany. Naneho ny finoany i Abrahama fa "Andriamanitra no hahita izay ondry atao
fanatitra dorana", ary tena nomen'Andriamanitra hisolo ny toeran'i Isaka tokoa ilay biby (Gen. 22:8,13). Zanak'ondry no novonoin'ny Isiraelita tany Egipta, ho mariky ny fanafahan'Andriamanitra azy ireo amin'ny fatoran'ny fahotana (Eks. 12:1-13). Rehefa nisy kosa indray taty aoriana ny fanompoana tao amin'ny fitoerana masina, dia zanak'ondry roa no natao, sorona teo amin'ny alitara isan'andro, tsy ankiato: iray amin'ny maraina ary ny iray amin'ny hariva (Eks. 29:38,39). Ireny fanatitra rehetra ireny no tandindon'ilay Mesia izay ho avy, dia ilay "nentina toy ny zanak'ondry hovonoina" satria "nataon'i Jehouah nihatra taminy auokoa ny helotsika rehetra" (Isa. 53:6,7). Noho izany, amin'ny alalan'ny filazana an'i Jesôsy ho ilay "Zanakondrin'Andriamanitra izay manaisotra ny fahotan'izao tontolo izao" (Jao. 1:29), no nanehoan'i Jaona Mpanao batisa ny endriky ny fisoloana toerana nataon'ny fahafatesan'i Kristy nitondra fanavotana.
Nandritra ny asa fanompoana nataon'i Jesôsy, no namerimberenany hatrany ny fahafatesany, eny fa na dia sarotra tamin'ny mpianatra aza ny nahatakatra ny antony tsy maintsy hahafatesany (Mat. 16:22). Nohazavain'i Jesôsy tsikelikely ny tena anton'izany fahafatesany izany.

Inona no fanazavana nampiasain'i Jesôsy hilazana fa ho faty hisolo ny toerantsika tokoa Izy? Jereo ny Mat. 20:28; Jao. 10:11.

"Tsy misy manana fitiavana lehibe noho izao, dia ny monolotra ny ainy hamonjy ny sakaizany" - Jao. 15:13; mbola mitombina hatrany izany na dia tsy nazava tsara tamin'izy ireo na nekeny aza io sorona io. Teo an-kazo fijaliana no nandatsahan'i Jesôsy ny ràny "ho an'ny maro ho famelankeloka" (Mat. 26:28).
Zava-dehibe ny manamarika fa maty an-tsitrapo i Jesôsy. Tahaka ny nanoloran'ny Ray ny Zanany Lahitokana no nanoloran'ilay Zanaka ny ainy ihany koa ho fanavotana ny taranak'olombelona. Tsy nisy olona nanery azy hanao izany. "Tsy misy manaisotra ny aiko Amiko fa ny tenako ihany no manolotra azy" - Jao. 10:18.
Eny fa na dia i Kaiafa izay nandà an'i Jesôsy sy nitarika fikomiana hamono Azy aza dia nahatsapa ho azy ny fahafatesan'i Jesôsy hisolo ny toerantsika (Jao. 11:49-51).

Saintsaino ny haben'ny tsy fahaizana mankasitraka asehon'ny olombelona an'Andriamanitra sy izay natolotra antsika tao amin'i Kristy. Ahoana no ataontsika mba tsy ho latsaka ao anatin'izany fandrika izany isika? Ahoana no mahamora ny hahatongavan'izany, indrindra rehefa mandalo fotoan-tsarotra isika?

Afaka amin'ny fahotana

Raha tsy teo Kristy dia andevon'ny ota isika, andevon'ny filàn-dratsy amin'ny maha-olombelona mora lavo antsika. Miaina fiainana mifantoka amin'ny tena isika, manome fahafinaretana ny tenantsika fa tsy mba miaina araka ny voninahitr'Andriamanitra. Fahafatesana no valiny tsy azo hialana vokatr'io fanandevozana ara-panahy io, satria dia fahafatesana no tambin'ny ota.
Tonga anefa i Jesôsy "hitory fandefasana amin'ny mpifatotra... hanafaka izay nampahoriana" - Lio. 4:18. Tsy mpifatotra ara-bakiteny izy ireo fa gadra ara-panahin'i Satana (Jereo ny Mar. 5:1-20; Lio. 8:1,2). Tsy nanafaka an'i Jaona mpanao batisa avy tao amin'ny fonjan'i Herôda i Jesôsy saingy nafahany kosa ireo izay voafatotry ny rojon'ny fiainam-pahotana ary nafahany tamin'ny vesatry ny fanamelohana sy ny fanamelohana mandrakizay.

Inona no teny fikasana lehibe hita ao amin'ireto andininy manaraka ireto? Jereo ny Jao. 8:34-36.

Ny fampiasana ny teny hoe "tokoa" ao amin'ny and. 36 dia maneho fa misy ny karazana fahafahana sandoka, fahafahana sarintsariny izay manozongozona ny olombelona ho amin'ny tsy fankatoavana an'Andriamanitra. Ireo mpihaino an'i Jesôsy dia nitoky fa amin'ny maha-taranak'i Abrahama azy ireo no ahazoany fanafahana. Mety ho tratran'izany ihany koa isika. Te hanosika antsika hitoky amin'ny zavatra iray ny fahavalo, ohatra: ny fahaizantsika ny foto-pinoana, ny toetrantsika toa efa feno fitiavam-bavaka, na ny asa fanompoana vitantsika ho an'Andriamanitra, sy ny maro, hafa mitovy amin'izany afa-tsy i Kristy izay famonjena ho antsika. Tsy misy na dia iray amin'ireo aza anefa, na manao ahoana na ahoana lanjany, manana hery hanafaka antsika amin'ny fahotana sy ny fanamelohany. Ny Zanaka no tena Mpanafaka marina, izay tsy mba nandevozin'ny fahotana na oviana na oviana.
Fifaliana ho an'i Jesôsy ny namela heloka. Rehefa nitondra lehilahy iray malemy ho eo Aminy ny lehilahy efatra, dia fantany fa narary vokatry ny fitondran-tena tsy mahitsy nananany io lehilahy io, kanefa fantany ihany koa fa efa nibebaka izy. Tao anatin'ireo masony feno fitalahoana no nahitan'ny Tompo ny hetahetan'ny fony izay naniry fatratra ny famelana ny helony sy ny finoany Azy ho ilay hany afaka hanampy Azy. Izao no nambaran'i Jesôsy taminy tamin'ny feo malefaka: "Anaka, voavela ny helokao" - Mar. 2:5. Ireo no teny mamy indrindra ren'ity lehilahy ity hatrizay. Niala tao an-tsainy ny fahadisoam-panantenana lehibe, ary fiadanana avy amin'ny famelan-keloka no nameno ny fanahiny. Tao amin'i Kristy no nahazoany fanasitranana ara-batana sy ara-panahy.
Tao an-tranon'ny Fariseo iray no nanasan'ny vehivavy iray mpanota ny tongotr'i Jesôsy tamin'ny alalan'ny ranomasony sady nanosorany menaka manitra azy (Lio. 7:37,38). Rehefa nahita ny tsy fankasitrahan'ilay Fariseo i Jesôsy dia nanazava taminy fa "voavela ny helony be" (Lio. 7:47). Rehefa izany dia izao no nolazain'i Jesôsy taminy: "voavela ny helokao" - Lio. 7:48.

 "Voavela ny helokao". Nahoana ireo teny ireo no teny tsara indrindra amin'izay efa rentsika hatramin'izay?

Manolotra fiainana mandrakizay ho antsika i kristy

Mendrika ho faty isika noho ny fahotantsika. Nisolo ny toerantsika teo an-kazo fijaliana anefa i Kristy ary naloany ny fanamelohana ho faty izay tokony ho nihatra  tamintsika. Tsy nanan-tsiny Izy, nefa nitondra ny fahamelohantsika ary nandray ny famaizana antsika mba hahatonga antsika mpanota ho tsy manan-tsiny. Tamin'ny alalany no nandraisantsika fiainana mandrakizay fa tsy fahaverezana. Milaza izany teny fikasana mahagaga izany amintsika ny Jao. 3:15. Voalaza ao fa "mba hanana fiainana mandrakizay izay rehetra mino Azy", teny fikasana izay mbola miverina indray ao amin'ny Jao. 3:16.

Ny olona sasany dia mihevitra fa na dia taorian'ny nanekena an'i Kristy ho Mpamonjy aza dia mbola tsy tanteraka ny teny fikasana momba ny fiainana mandrakizay raha tsy  any aorian'ny fihaviany fanindroany. Na izany aza anefa, io teny fikasana momba ny famonjena io dia natao amin'ny filazam-potoana ankehitriny: "Izay mino ny Zanaka, manana fiainana mandrakizay" (Jao. 3:36). Izay rehetra ao amin'i Kristy dia "manana fiainana mandrakizay" amin'izao fotoana izao, "ary tsy hiharan'ny didim-pitsarana" amin'ny andro farany, "fa tafafindra niala tamin'ny fahafatesana ho amin'ny fiainana" (Jao. 5:24). Nono izany, na dia maty aza isika ka matory ao am-pasana, dia tsy hanaisotra ny tena zava-misy momba ny fiainana mandrakizay izany fitsaharana mandalo izany.

Rehefa tonga Mpamonjy antsika i Jesôsy, dia manjary manana heviny vaovao tanteraka ny fiainantsika, ary afaka mifaly amin'ny fomba feno sy mivelatra kokoa ao anatin'izany.
"Izaho avy", hoy i Jesôsy, "mba hananany fiainana, dia fiainana be dia be" (Jao. 10:10). Tsy mba fahafinaretana mandalo eto amin'izao tontolo izao no atolony antsika, izay tena mameno ny fiainantsika kanefa tsy mahafapo akory, fa omeny fiainana izay tena hafa tokoa isika, feno fahafinaretana, tsy mety ritra ao Aminy. Mahakasika ny tenantsika iray manontolo io fiainana be dia be io. Nanao fahagagana maro i Jesôsy mba hamerenana amin'ny laoniny indray ny fiainana ara-batan'ny olona maro. Mihoatra noho izany anefa, maniry hanolotra azy ireo fiainana ara-panahy nohavaozina ihany koa Izy, voadio tamin'ny fahotana, feno finoana Azy, ary ahazoana antoka ny famonjena.

Inona no sary an'ohatra nampiasain'i Jesôsy hilazana ny vokatry ny fanekena Azy? Inona no dikan'izany eo amin'ny fiainantsika andavanandro? Vakio ny Jao. 6:35, 47-51.

Saintsaino ny amin'ny fiainana mandrakizay. Tsy vitan'ny hoe fiainana tsy manam-pahataperana ihany izy io, fa indrindra indrindra fiainam-pitahiana sy fahafaham-po ary fahasambarana ihany koa ao anatin'ny firaisam-pitiavana miaraka amin'Andriamanitra any amin'ilay tany vaovao. Na dia mbola miaina eto amin'izao tontolo izao aza isika, dia ahoana no fomba ahafahantsika mifaly, na dia ampahany fotsiny ihany aza, amin'izany atao hoe fananana ny fiainana mandrakizay izany?

Fianarana fanampiny

Vakio ny "Ny ilàn'ny mpanota an'i Kristy," tt. 18-22, ao amin'ny DHK; "The Subject Presented in 1883," tt. 350-354, ao amin'ny S1M, b. 1.

"Rehefa mibanjina ilay Mpanavotra voahombo isika, dia azontsika amin'ny fomba feno kokoa ny halehibe sy ny dikan'ny sorona nataon'Ilay Andrianan'ny lanitra. Omem-boninahitra eo anoloantsika ny drafitry ny fanavotana, ka mamohafoha fihetseham-po velona sy marina ao am-pontsika ny fieritreretana an'i Kalvary. Ho ao am-pontsika sy eo am-bavantsika ny fiderana an'Andriamanitra sy ny Zanak'ondry; satria tsy afaka manjaka ao amin'ny fanahy izay mitahiry ny fisehoan-jauatra tao Kalvary ho velona ao amin'ny fitadidiany ny avonauona sy nyfideran-tena.

"Izay mibanjina ny fitiavan'ny Mpamonjy tsy misy toa azy, dia hasandratra ny sainy, hodiovina ny fony, hovana ny toetra amam-panahiny. Handroso izy ho fahazavana ho an'izao tontolo izao, hitaratra amin'ny ambaratonga hafa indray io fitiavana zary miafina io. Arakaraka ny hibanjinantsika ny hazo fijaIian'i Kristy dia arakaraka izany no handraisantsika ny tenin'ny apostoly ho antsika amin'ny fomba feno kokoa raha hoy izy hoe: 'Fa sanatria raha misy hataoko rehareha afatsy ny hazo fijalian'i Jesôsy Kristy Tompontsika, izay maha-voahombo izao tontolo izao amiko, ary izaho kosa, raha ny amin'izao tontolo izao' Gal. 6:14." — IFM, t. 713.

Fanontaniana ifanakalozan-kevitra:

  1. Ny famonjena dia fanomezana, izany hoe maimaim-poana. Kanefa misy sandany ihany koa ve izy io? Inona no sandan'ny fanekena io fanomezana io, ary inona no antony maha-mendrika azy, na toa inona na toa inona sandany?
  2. Novakintsika tamin'ny Alatsinainy ireo andininy maneho fa ny famonjena dia vokatry ny fanapahan-kevitr'Andriamanitra. Nanao ny ezaka rehetra hanavotana antsika Izy. Na izany aza anefa dia nilaza ihany koa i Jesôsy fa mila mikatsaka ny fanjakan'Andriamanitra sy ny fahamarinany isika (Mat. 6:33). Ny teniny milaza hoe "Miseseha hiditra amin'ny varavarana ety ianareo" (Lio. 13:24) dia midika fa mila mikatsaka ny famonjena antsika isika. Ahoana no fomba hanazavantsika izany?
  3. Ahoana no mahatonga ny fahafatesan'i Kristy teo an-kazo fijaliana haneho ny fahamarinan'Andriamanitra? Ahoana ihany koa no hanehoan'izany ny famindrampon'Andriamanitra?
  4. Raha toa ka afaka miezaka amin'ny herin'ny tenantsika isika mba hahazoana ny fiainana mandrakizay, amin'ny alalan'ny ara soa ataontsika, eny amin'ny fitandremantsika ny didy mihitsy aza, dia inona no dikan'izany rehetra izany eo anatrehan'ny maha-goavana ny fahotana? Etsy andanin'izany dia saino ny faharatsian'ny fahotana ka tsy maintsy ny fahafatesan'i Jesôsy irery ihany no ahazoana ny fanavotana noho ny aminy.
  5. Ho an'ny Jiosy mpivavaka, ny Sabata dia fanandramana sahady ny mety ho endriky ny fiainana mandrakizay. Ahoana no mampitombina izany hevitra izany, dia ny hoe voaseho mialoha eo amin'ny Sabata ny fiainana mandrakizay?.