Manomboka amin'ny Genesisy ka hatramin'ny Apôkalipsy, dia nanana vahoaka sisa mahatoky, izay nanaiky ny antso ho amin'ny fankatoavana ho setrin'ny fahasoavany, Andriamanitra (jereo ny Jer. 31:7, 31-34). Ohatra, taona maromaro taorian'ny nielezan'ny olona avy teo Babela, dia nifidy an'i Abrama (nantsoina hoe Abrahama tatỳ aoriana) Andriamanitra mba ho ohatra amin'ny finoana miorina amin'ny fanekena, tsy ho an'ny ankohonany ihany fa ho an'ny taranaka rehetra ho avy. Nijoro ho mahatoky tamin'ny antson'Andriamanitra i Abrama teo anivon'ny fihemorana sy ny fahalemena ara-pitondrantena manodidina azy (Jereo ny Gen. 12:1-9).
Nampitain'Andriamanitra tamin'i Abrahama ireo fepetran'ny fanekena ary nasehony taminy ny fomba hahatanterahan'ny famonjena ny olombelona amin'ny alalan'ny sorona hataon'i Kristy (Gen. 15:6-17). Ho fizahan-toetra ny finoan'i Abrahama sy hanehoana ara-tandindona ny sorona ho avy hataon'ny Zanak'Andriamanitra, dia nantsoina hanolotra an'i Isaka zanany ho fanatitra ho an'Andriamanitra i Abrahama (Gen. 22:1-17). Fitsapana mampahory tokoa izany ho an'ilay rain'ny mino. Saino ireo antony rehetra azon'i Abrahama naroso mba tsy hanarahana ilay baiko mazava nomen'Andriamanitra; nefa nankatò tamim-pahatokiana izy. Nosakanan'Andriamanitra ny tanan'i Abrahama tsy hamono an'i Isaka ary nanome ondrilahy Izy ho solony.
Tsy ny mpaminany rehetra no nantsoin'Andriamanitra hampitandrina ny amin'ny loza mananontanona. Fa nantsoina kosa izy rehetra mba hamerina ny vahoaka ho amin'ny fahatokiana, ary matetika hampitandrina ny amin'ny fihemorana, ny fampahoriana ny mahantra sy ny sahirana, ary ny amin'ny fandikana ny fanekena sy ireo fepetra ao.
Ny zava-dehibe indrindra anefa dia ity: natao hanambara ny tokim-pamonjena hita ao amin'ny Mesia ny mpaminany. Ny fanambarana tsy miova nataon'ireo mpaminanin'ny Baiboly sy ny Fanahy Masina, amin'izao androntsika aorian'ny andron'ny Apostoly izao, dia miantso antsika ho tonga saina sy hampitandrina ny hafa ny amin'ny fotoan-tsarotra efa ho tonga amin'izao tontolo izao. Eo amin'ny ivon'izany fampitandremana izany anefa no misy ny vaovao mahafalin'ny fanavotana ho an'ny vahoaka mahatoky mpanara-dia an'i Jesôsy , dia ireo izay mitoetra ao anatin'ny fifandraisana Aminy, araka ny fanekena (Apôk. 12:17).
Vakio ny Gen. 15:6, Gal. 3:6-9, ary ny Heb. 11:8. Inona teo amin'ny fiainana sy ny toetran'i Abrahama no nahatonga azy ho mendrika ny hanao fanompoana ho an'Andriamanitra, na dia hita mazava aza fa olona nanana kilema izy?
Misy fitoviana maro ny tamin'ny andron'i Abrahama sy amin'izao androntsika izao. Nanjaka ny fanompoan-tsampy tamin'ny andron'i Abrahama, ary ankehitriny koa, mifaninana ireo firehan-kevitra eran'izao tontolo izao ho fanafoanana na fanilihana ny fivavahana kristianina. Tsy araka ny ankamaroan'ny kolontsaina manjaka ankehitriny, ny vahoakan'Andriamanitra kosa dia antsoina haneho ny endrik'Andriamanitra amim-pahatokiana eo amin'ny fifandraisany isan'andro amin'ny hafa, anisan'izany ny hitory ny hafatry ny anjely telo (Apôk. 14:6-12).
Hoy ny Soratra Masina momba an'i Abrama: "nino an'i Jehôvah izy; ka dia nisainy ho fahamarinany izany" - Gen. 15:6. Ahoana no ahitanao mazava ny teny fikasan'ny filazantsara ao anatin'io andininy io? Inona ny fanantenana azo raisina avy amin'izany ho an'ny tenanao?