"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Ary Jesosy nitombo saina sy tena sady nandroso fitia tamin'Andriamanitra sy ny olona." - Lio. 2:52.
Mofon’aina:
Niaina tao anatin'ny tokantranon' ny tantsaha mahantra i Kristy fony teto an-tany. Izay akanjo tsara indrindra azon'ny ray aman-dreniny nomena Azy no nanaovany, dia akanjo tsotra fitondran'ny tantsaha izany. Ireo lalana mikitoantoan'i Nazareta no nandehanany, ary nianika ireo havoana sy tendrombohitra Izy. Mpiasa mazoto miasa mafy Izy tao an-tokantranony, ary voarakitra an-tsoratra ny tantaram-piainany feno asa soa. Raha teo anivon'ny olona ambony sy ny mpanankarena no nandanian'i Kristy ny fiainany, dia tsy ho nahazo ny fankaherezana nokasain'ny Tompo homena azy ny tontolo misy ireo mpiasa mafy. (...)
Saingy fantatr'i Kristy fa tsy maintsy manomboka ny asany amin'ny fanomezana hasina ny asa tsotra fanaon'ireo mpanao asatanana, izay miasa mafy hahazoana ny haniny isan'andro, Izy. Nianarany ny asan'ny mpandrafitra mba ho voasokajy ho asa mendri-kaja ny asa rehetra atao amim-pahamarinana, izay mampisondrotra ireo rehetra miasa ho fanomezam-boninahitra an'Andriamanitra irery ihany. Ny anjely no naman'i Kristy, satria nanao ny asan'ny Rainy tokoa Izy teo am-pilofosany teo an-dabilion'ny mpandrafitra, toy ny rehefa nanao fahagagana ho an'ny vahoaka Izy. Avy tamin'ny Tsitoha, dia ny Mpanjakan'ny lanitra, ny iraka notanterahiny sy ny fahefana nananany. (...)
Nietry ho amin'ny fahantrana i Kristy mba hampianarana antsika fa azontsika atao ny miara-mandeha akaiky amin'Andriamanitra, eo amin'ny fiainantsika andavanandro. (...) Niasa Izy, nandray anjara tamin'ny fanohanana sy fikarakarana ny fianakaviany. Zary nahazatra Azy ny harerahana, nefa tsy nampiseho fahasosorana Izy na kely aza. Ny fanahiny tsy mba feno fanahiana momba ny zavatry ny tany, ka hoe tsy nanana fotoana nieritreretana momba ny zava-panahy any an-danitra Izy. Matetika Izy no nifandray tamin'ny lanitra tamin'ny alalan'ny hira. Ren'ny mponin'i Nazareta matetika Izy nanandra-peo nivavaka sy nisaotra an'Andriamanitra. (...) Toa nandroaka ireo anjely ratsy ny fiderana nataony, ary nameno fofo-manitra ny toerana nisy Azy. (...)
Nifanaraka sy nifandrindra tamin'ny fiainana sy ny toetran'Andriamanitra ny fiainany. (...) Modely tonga lafatra Izy, na taiza na taiza. — RH, 24 Olctobra 1899.
Vakio ny 1 Kor. 8:1-13. Nahoana i Paoly no mampitaha ny fahalalana amin'ny fitiavana, ary inona no tontolon-kevitra eto? Inona no tiany hambara?
Miresaka lohahevitra momba ny hanina naterina tamin'ny sampy i Paoly mba hamahana olana lalina kokoa: ny tsy fahampian'ny fitiava-namana (1 Kor. 8). Ampizara roa ny fiangonan'i Korinto ny raharaha momba ny hanina naterina tamin'ny sampy. Ny sasany nino fa ny fahalalany momba ny tsi-fisian'ny andriamani-kafa dia manome azy zo hihinana ny sakafo rehetra na aterina amin'ny sampy aza (1 Kör. Nantsoina hoe "manam-pahalalana" izy ireo (1 Kor. 4:10). Ireo izay nanohitra izany fihetsika izany kosa dia nantsoina hoe "malemy" (1 Kor. 8:9-12). Nampiasa izany mpamaritra izany i Paoly satria tsy mbola afaka tanteraka tamin'ny finoanoam-poana izy ireo, izay nanamarika ny fiainana naha-mpanompo sampy azy ireo teo aloha. Rehefa mahita ny "manam-pahalalana" mihinana hanina naterina tamin'ny sampy izy ireo, dia mety hanao tsoa-kevitra fa azo ampiarahina ny fivavahana kristianina sy ny fanompoan-tsampy. Koa tsy tian'i Paoly ho tonga fanafintohinana ho an'ny "malemy" ny "manam-pahalalana".
Zava-dratsy tokoa ny fijerin'ny Baiboly ny fihinanana hanina naterina tamin'ny sampy (Asa. 15:20,29; Asa. 21:25; ampitahao amin'ny Apok. 2:14,20). Na izany aza, tsy nanao fanambarana masiaka loatra i Paoly, araka ny hita amin'ireo andininy ireo. Ny tena nampanahy azy indrindra mantsy dia ny tsy firaisan-tsaina izay mety hateraky ny fampiasana diso ny fahalalana. Tsy manakiana ny fahalalana amin'ny maha-fahalalana azy i Paoly, fa manohitra kosa ny karazam-pahalalana izay mahatonga avonavona sy ny fisarahana ao am-piangonana. Ny fahalalana tsy misy fitiavana dia tsy fahalalana marina (1 Kor. 8:2). Rehefa tia an'Andriamanitra ny olona iray ary fantatr'Andriamanitra, dia manana fahalalana marina (1 Kor. 8:3).
Asehon'i Paoly amin'ny firesahany momba izay voalaza ao amin'ny Deo. 6:4, fa tsy maintsy fantatry ny mpino fa iray ihany Andriamanitra (1 Kor. 8:4-6). Mahaliana ny fanarahan'i Paoly ny filaharan-kevitra hita ao amin'ny Deo. 6:4,5, izay misy ny didy hoe « Tiava an'i Jehovah Andriamanitrao» aorian'ny fanambarana fa Jehovah dia iray ihany. Ho an'i Paoly sy Mosesy, dia tsinontsinona ny fahalalana tsy misy fitiavana.
Natoky tena ny "manam-pahalalana" ka nino fa tsy mampaninona ny mihinana hanina natolotra tamin'ny sampy. Araka ny ho hitantsika amin'ny Alarobia sy Alakamisy, dia neken'i Paoly ny zon'izy ireo hanao izany, saingy miankina amin'ny fepetra vitsivitsy. Na izany aza, raha tonga fanafintohinana ho an'ny "malemy" izany (1 Kor. 8:9), dia tokony hialana. Natao haneho fandavan-tena ny Kristianina noho ny fitiavany an'i Kristy sy ny hafa.
Araka ny voalazan'l Paoly, raha tsy misy ny fitiavana, dia mety ho tonga zava-dratsy ny fahalalana (1 Kor. 8). Amin'ny toe-javatra manao ahoana no mety ho ratsy tokoa ny fahalalana tsy misy fitlavana?