"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Azo inoana fa ny hoe «fitiavana» no teny fampiasan'ny Kristianina indrindra hamaritana ny toetran Andriamanitra. Mety ho lilay fanambarana momba an'Andriamanitra ao amin'ny 1 Jao. 4:8 no antonizany, izay manao hoe: "Andriamanitra dia fitiavana. "Tsy nilaza i Jaona hoe: "Andriamanitra dia be fitiavana" fa hoe: "Andriamanitra dia fitiavana." Ny fitiavana no toetrany, sy maha Izy Azy mihitsy.
Ho an'ny ankamaroan'ny olona, ny sarin'Andriamanitra ao an-tsainy dia avy amin'ny famaritan'ny maha olombelona ny atao hoe fitiavana, izay tsy marina tsara na tanteraka mandrakariva. Iza Andriamanitra ary inona no lazainy momba ny Tenany ao amin'ny Soratra Masina? Avy amin'izany no tokony hamaritantsika ny atao heo fitiavana.
Inona no hazavaina amintsika ao amin'ny 1 Jao. 4:7-19 momba ny fitiavana?
Tonga lafatra ny fitiavan'Andriamanitra, feno fahalalahana, ary mifototra tanteraka amin'ny fifandraisana, araka ny hita amin'ilay fanasana miverimberina mba "hitoetra" ao Aminy ao amin'ny 1 Jaona, satria "isika efa mahalala sy mino ny fitiavan Andriamanitra antsika, Andriamanitra dia fitiavana; ary izay mitoetra amin'ny fitiavana no mitoetra ao amin’Andriamanitra, ary Andriamanitra ao aminy."-1 Jao. 4:16. Andriamanitra dia fitiavana, ary namorona antsika araka ny endriny Izy (Gen. 1:27) mba ho tia sy haniry hotiavina isika. Amin'ny teny Hebreo, ny teny fototra iray ilazana ny fitiavana dia ny hoe hesed. Mamaritra ny fitiavan'Andriamanitra ao anatin'ny fanekena nataony tamin'ny olombelona io teny io, izay mahafaoka ireo toetra toy ny hoe mahatoky, miaro, azo antoka, ary mora fanahy.
Ny teny tranainy toy ny Hebreo sy ny Grika dia mampiasa anarana maro samihafa hilazana an'Andriamanitra, anarana izay misy heviny mba hanazavana ireo lafiny samihafa amin'ny toetra tsaran'Andriamanitra. Ireto mísy ohatra roa:
Adonai: Tompon'izao rehetra izao, Izay manjaka mandrakizay, araka ny ao amin'ny fanekena (Gen. 15:2; Mpits. 6:15; Mal. 1:6; Sal. 97:5).
Yahweh-Yireh: Jehôvah no hahita (Gen. 22:13.14).
Ary ny fanehoana faratampony sy lehibe indrindra ny fitiavan Andriamanitra dia tamin'ny alalan'ny fanomezany ny Zanany ho an'ity tany ity (Jao. 3. 16) Izay maty ho an'ny mpanota (Rôm. 5:8). Tsy voatery ho nanao izany ho an'ny olombelona Andriamanitra, nefa noho ny fitiavany feno fahalalahan-tanana, feno fahavononana, ary feno fahafoizan-tena, dia nirahin Andriamanitra ho eto an-tany i Jesôsy mba hahafahantsika misafidy malalaka hy hamaly ny fitiavany, izay naseho tamin'ny nahafatesany teo amin'ny toerantsika. Tsy vitan'ny hoe nanototra ny hantsana nanasaraka antsika tamin'Andriamanitra vokatry ny fahotana i Jesosy (Isa. 59:1,2), fa ny fiainany koa dia nanehoany tamintsika ny toetra tonga lafatr Andriamanitra: ny fitiavana (Jao. 14:9; Heb. 1:3), sy nitaomany ny olona rehetra hanatona Azy (Jao. 12:32),
Maro amin'ireo anaran'Andriamanitra no mampiseho ny fahamasinany sy ny fitiavany ny heviny. Vakio ny 1 Kor. 13:4-8, ka soloy hoe "Andriamanitra" ny teny hoe "fitiavana" ao. Ahoana no anitaran'izany ny fahatakaranao ny toetran'Andriamanitra? Raha ny anaranao no apetrakao ho solon'ny teny hoe "fitiavana", hatraiza no mampitombina izany?
" Ary ny finoana no fahatokiana ny amin'ny zavatra antenaina, fanehoana ny zavatra tsy hita. Heb.11:1
Mofon’aina:
Tsy fototra iorenan’ny famonjena antsika ny finoana, nefa fitahiana lehibe tokoa - izy no maso izay mahita, sofina mandre, tongotra mihazakazaka ary tanana mandray. Fitaovana ny finoana fa tsy tanjona hiafarana. Raha nanolotra ny ainy hamonjena ny mpanota i Kristy, nahoana moa aho no tsy handray izany fitahiana izany? Ny finoako no mandray izany, noho izany, dia ny finoako no fahatokiana amin’ny zavatra antenaina, ary fanehoana ny zavatra tsy hita. Koa rehefa matoky sy rnino aho, dia mihavana amin’Andriamanitra amin’ny alalan’i Jesosy Kristy Tompo. – SDABC, b. 6, t. 1073.
(...) Ny finoana mahavonjy no asan’ny fanahy izay hileferan’ny maha olona manontolo hofehezin’i Jesosy Kristy sy hambenany. Mitoetra ao amin’i Kristy izy, ary mitoetra ao amin’ny fanahy i Kristy amin’ny alalan’ny finoana izay manapaka ao. Mametraka ny fanahiny sy ny tenany eo an-tanan’Andriamanitra ny mpino, ary amin-toky no ilazany hoe: “hain’i Kristy ny niaro izay rehetra nankiniko taminy hatramin’izao.” (...) Azo antoka tokoa fa hosasan’ny ran’i Kristy izany fanahy izany, ary hitafy ny Fahamarinany no sady sarobidy eo imason’i Jesosy. – Ms 6, 1889.
Tsarovy fa ny fampiasana ny finoana no hany hahafahana mitahiry azy. Raha toa ianao tsy mihetsika eo amin’ny toerana iray mihitsy dia hihaosa ireo hozatrao ary tsy ho afa-mihetsika intsony ny rantsam-batanao. Toy izany koa ny fanandramanao ara-pivavahana. Ilainao ny mino ireo teny fikasan’Andriamanitra. (...) Hihatsara arakaraka ny ampiasana azy ny finoana. – L 355, 1904.
Zava-dehibe indrindra ny hanodidinan’ny rivo-piainan’ny finoana ny fanahy. Isan’andro isika dia mandray fanapahan-kevitra momba ny hoavintsika mandrakizay, izay mifandrindra amin’ny rivo-piainana manodidina ny fanahintsika. Ampamoahina ny tsirairay avy momba ny hery miasa mangina ampiasainy, ary vokatra maro tsy hita maso ankehitriny no ho azo noho ny tenintsika sy ny asantsika. Raha saika namonjy an’i Sodoma noho ny amin’ny olo-marina folo Andriamanitra, hanao ahoana kosa ny hery miasa mangina ho amin’ny tsara ateraky ny fahatokian’ny vahoakan’Andriamanitra raha toa izay rehetra mitonona ho Kristianina ka mitafy ny fahamarinan’i Kristy? – Ms 66, 1895.