"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Efa nahazo maimaimpoana hianareo, koa manomeza maimaimpoana. " - Mat. 10:8.
Mofon’aina:
Nanolotra ny ainy ho anao i Jesosy. Toy ny zaza matoky tanteraka ny ray aman-dreniny, ary tsy manahy andrao hararaotina na anaovana tsy rariny izy, dia mahazo mitsahatra ao amin'Andriamanitra amin-toky tanteraka ianao fa ho sakaiza sy mpanampy anao Izy. (...)
Manana ny zavatra rehetra isika amin'ny alalan'i Kristy; raha tsy i Kristy dia tsy ho nanana na inona na inona afa-tsy fahantrana, fahoriana ary famoizam-po isika. Moa ye hamaly izany fitiavana izay natolotr'i Jesosy antsika izany isika? An'ny atao hoe zanak 'Andri amanitra ny zavatra rehetra. Inona indray moa no hirinao mihoatra noho izany? Raha tsy faly amin'izany lova izany ny Kristianina, dia tsy hisy na inona na inona mety hahafa-po azy. (...) Koa aoka isika hamerina amin'Ilay Mpanome izay rehetra takiny ho Azy. Aoka isika tsy handroba an'Andriamanitra. (...)
Ilay tia fatratra ny olona, hany ka nilaozany ny fonenany feno fahasambarana sy ny seza fiandrianany maha mpanjaka Azy, ary nanetry tena Izy ka tonga olombelona nefa Andriamanitra, dia nanome antsika famantarana tsy azo lavina ny amin'ny fitiavany sy ny tombambidy omeny ny olona. Miantso antsika Izy handinika ny lanjan'ny fanahy, hampitaha ny tombony eto an-tany sy ny fatiantoka any an-danitra, ny fahombiazana ara-nofo sy ny fahaverezana mandrakizay. (...)
Mampitodika ny fijerinao hiala amin'ny tany ho any an-danitra Kristy. Manasa anao Izy hamory harena any ambony. (...) Hanao toy izao ye ianao eo am-panolorana ny fanatitrao ho an'Andriamanitra: «Fa avy aminao ny zavatra rehetra, ary tamin'ny Anao ihany no nanomezanay Anao»? (...) Ny fananana rehetra mety homenao dia tsy hahavidy ny famonjena anao. Tsy maintsy manolotra ny tenanao ianao. Raha milefitra amin'ny fitakian'ny Mpamonjy sy ny hery miasa mangina avy Aminy ianao, dia ho toy ny sampana mamoa be eo amin'ny tena voaloboka. Ho hita eo aminao ny vokatry ny Fanahy. (...) Miangavy anao aho: vorio any an-danitra ny harenao amin'ny alalan'ny fampiasana ny fananan'ny Tompo hampandrosoana ny asany et, an-tany. (...) Alamino ny kaontinao any an-danitra. – L, 65, 1884.
Vakio ny Heb. 1:1,2. Nahoana Andriamanitra no liana dia liana amin'ny fitenenana amintsika? Inona no ambarany amintsika amin'ny alalan'i Jesôsy sy ireo mpaminany?
Inona no tian'ilay Mpamorona izao rehetra izao hambara amintsika? Nahoana Izy no mifandray amintsika? Satria isika olombelona lavo miaina ao anatin'ny tontolo feno fahotana, ka miatrika fahafatesana, fijaliana ary fitsapana maro. Noho izany dia miteny amintsika Andriamanitra, satria tiany ho fantatsika ny antony maha eto antsika, ny antony maharatsy sy mahasarotra ny zava-misy eto amin'izao tontolo izao, ary koa ny antony ahafahantsika mbola manana fanantenana ao amin'ny fitiavany, na eo aza izany rehetra izany.
Ny fanambarana ankapobeny avy amin'Andriamanitra, izay hita ao amin'ny zavaboary, dia maneho mazava ny heriny tsy manam-petra sy ny fitiavany feno fiahiana antsika. Niloa-bava i Davida mpanjaka hoe: "Ny lanitra mitory ny voninahitr'Andriamanitra; ary ny habakabaka manambara ny asan'ny tànany." - Sal. 19:1. Nanampy izany ny apostoly Paoly hoe: "Fa ny fombany tsy hita, dia ny heriny mandrakizay sy ny mah'Andriamanitra Azy, dia miseho hatramin'ny nanaovana izao tontolo izao, fa fantatra amin'ny zavatra nataony; ka dia tsy manan-kalahatra ireo." - Rôm. 1:20.
Mahagaga koa ny misaintsaina ny herin'Andriamanitra mamerina amin'ny laoniny, izay miseho eo amin'ny fanasitranana feno zava-miafina ataony eto amin'ny tontolo misy antsika. Eny tokoa, "manana hery manasitrana izay miasa amin'ny voary manontolo Andriamanitra. Raha tapaka ny hazo iray, na maratra na koa tapa-taolana ny olona iray, dia manomboka ny fitsaboana izany ratra izany ny natiora. Efa vonona ny fanasitranana na dia mbola tsy miseho akory aza izany ratra izany, ary vantany vao misy ampahany maratra dia mitodika ho amin'ny asa famerenana amin'ny laoniny avokoa ny hery rehetra." - FK, t. 123.
Na tsara tarehy sy feno fampianarana aza ny tontolo voajanahary, dia tsy ny herin'Andriamanitra sy ny fitiavany ihany no hita eo aminy, fa ny fisian'ny ratsy koa (jereo ny Gen. 3:14-19; Mat. 13:24-30). Toa manana hevi-droa izany hafatra izany ka tsy ho takatra araka ny tokony ho izy raha tsy ampifandraisina amin'ny fanambarana manokana avy amin'Andriamanitra – izay ataony ao amin'i Jesosy Kristy, ilay Tenin'Andriamanitra tonga nofo, ary ao amin'ny Baiboly, ilay Tenin'Andriamanitra voasoratra izay manambara Azy (Jao. 5:39).
Ny Soratra Masina no fandraketana ny hafatra avy amin'ny tsindrimandrin'Andriamanitra ho an'ny taranak'olombelona amin'ny vanim-potoana rehetra. Izy no mitantara amintsika ny famoronana izao tontolo izao sy ny fahalavoana mahatsiravina tao amin'ny fahotana, ary koa ny drafi-panavotana mahagaga nataon'Andriamanitra sy ny famerenana ity tany ity amin'ny laoniny amin'ny farany. Mety ho fohy sy notsongatsongaina ny tantara sasany ao amin'ny Baiboly, nefa azo itokiana ireny satria Andriamanitra no miteny amintsika (jereo ny 2 Tim. 3:16; 2 Pet. 1:19-21).
Na dia mitory amin'ny fomba azo antoka ny herin'ny Mpamorona sy ny fitiavany aza ny zavaboary, nahoana isika no mbola mila hatrany ny Teny voasoratra? Inona no ambaran'ny Tenin'Andriamanitra amintsika izay tsy azon'ny zavaboary samirery ambara amintsika?