"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Mifanaraka indrindra amin'izay nodinihintsika nandritra ity herinandro ity, momba ireo mpitondra ny hafatr'Andriamanitra ao amin'ny Baiboly, ny fanandramana niainan'i Ellen G. White sy ny asa sorany. Nahazo iraka avy amin'Andriamanitra koa izy hanoratra izay naseho taminy.
Nanoratra toy izao i Ellen G. White tamin'ny taona 1909: "Noho ilay loza izay saika nahafaty ahy dia nanjary narefo ny fahasalamako ka tsy nahavita nanoratra aho. (...) Kanefa indray alina dia tonga teo anilan'ny fandriako ny anjelin'ny Tompo ka niteny tamiko hoe: 'Tsy maintsy soratanao ireo zavatra izay omeko anao.' Hoy aho: 'Tsy mahay manoratra aho.' Dia naverina indray ny baiko hoe: 'Soraty ireo zavatra omeko anao.' Nisaina tato am-poko ny hanandrana hanoratra aho, ka naka takelaka fanoratana teo ambony latabatra, dia nanomboka nanoratra, ary hitako fa nahay nanoratra mora foana ireo teny aho." - GCB, 31 Mey 1909.
Tahaka ireo mpanoratra ny Soratra Masina, dia nanana olona nanampy azy tamin'ny fanoratana koa i Ellen G. White. Ireo sekreterany no nanao ny asan'ny tonian-dahatsoratra, izany hoe manampy ny mpanoratra hampita ny hafany amin'ny fomba mazava nefa tsy manampy ny heviny manokana. Tsy mpanoratra miafina ao ambadik'i Ellen White na mpiara-manoratra aminy izy ireo. Niankina tanteraka tamin'ny hafatra nomen'i Ellen G. White ny asan'izy ireo, na nosoratany tanana izany na nambarany am-bava.
Naka lahatsoratra sy hevitra avy amin'ny boky sy loharanon-kevitra hafa koa i Ellen G. White tao amin'ny asa sorany mba ho tafita tsara kokoa ny hafany. Raha nampirisika ireo mpamaky ny bokiny izy hamaky ny sasany amin'ireo boky izay nampiasainy, dia mazava fa tsy nikasa ny hamitaka na hanao ny tsy rariny tamin'ireo mpanoratra ireo izy. Hitany tao amin'ny fitenin'izy ireo kosa ny fomba fanehoan-kevitra mety indrindra hampitana ireo fahamarinana tiany hambara.
Ahoana indray ny amin'ireo hevitra sasany tsy mitombina na tsy mifanaraka?
Izao no nosoratany: "Tsy mbola nilaza velively aho fa tsy mety diso; Andriamanitra irery ihany no tsy mety diso." - SIM, b. 1, t. 37.
Mety hahita fanambarana sasany ao amin'ny asa sorany isika izay saro-takarina na tsy mifandrindra amin'ny fanambarana hafa. Tsy nofoanana tsy akory ny maha olombelona an'i Ellen G. White noho ny fiantsoana azony avy amin'Andriamanitra. Tahaka antsika rehetra dia nitombo sy nihamatotra izy, ary hita taratra ao amin'ny asa sorany izany fitomboana sy fahamatorana izany.
Araka izay efa voalaza, nefa ilaina averina indray, dia nahitsiny koa ireo olona izay nihevitra fa ny teny rehetra nosoratany dia voarainy mivantana avy any an-danitra. Hoy izy: "Misy fotoana izay tsy maintsy niresahana zavatra tsotra andavanandro sy nieritreretana momba izany; tsy maintsy nisy taratasy tsotra nifampitana hafatra teo amin'ny mpiasa iray mankamin'ny anankiray hafa. Ny teny sy ny fampahafantarana toy izany dia tsy avy amin'ny tsindrimandrin'ny Fanahin'Andriamanitra manokana." - SIM, b. 3, t. 58.
"Koa mandehana hianareo, dia ataovy mpianatra ny firenena rehetra, manao batisa azy ho amin'ny anaran'ny Ray sy ny Zanaka ary ny Fanahy Masina sady mampianatra azy hitandrina izay rehetra nandidiako anareo." - Mat. 28:19,20.
Mofon'aina;
Ny asa farany nataon'i Kristy talohan'ny nialany teto an-tany dia ny naniraka ireo ambasadaorony handeha ho any amin'izao tontolo izao hitory ny fahamarinany. Ny teniny farany dia natao hamantsika ao an-tsain)ny mpianatra fa nankinina tamin'izy ireo ny hitondra ny hafatry ny lanitra amin'izao tontolo izao. (...)
Raha fantatsika ny hafanam-po nentin'i Jesosy namafy ny voan'ny filazantsara teo amin'izao tontolo izao, dia hilofo tsy mety ho sasatra isika, izay miaina eo ankatoky ny fifaranan'ny fotoam-pahasoavana, mba hanomezana ny mofon'aina ho an'ireo fanahy efa ho faty. (...)
Miantso ny mambra tsirairain'ny fiangonana Andriamanitra mba hanompo Azy. Raha tsy iainana sy tsy zaraina amin'ny hafa ny fahamarinana, dia lefy ny heriny mamelona sy manasitrana. (...) Tokony ho misionera velona sy mavitrika ny fiangonana manontolo, izay miray hina ao anatin'ny firaisan-tsaina sy firindrana tanteraka. — RH, 29 Avrily 1909.
LaIan'ny lanitra ny hoe: araka ny andraisantsika no tsy maintsy anomezantsika koa. Tokony ho loharanon-tsoa ho an'ny hafa ny Kristianina, ary toy izany no andraisan'ny tenany soa koa. «Izay mandena dia mba holemana kosa» - Ohab. 11:25. Tsy teny fikasana tsotra fotsiny izany, fa lalan'ny fitantanan'Andriamanitra. Faniriany ny tsy hahatapaka ny fanaovan-tsoa amin'ny alalan'io lalana io, fa hikoriana lalandava toy ny rano ao amin'ny lalina indrindra, izay miverina mandrakariva any amin'ny loharanony. (...)
Tsy manana afa-tsy fotoanafohy isika hiomanana ho amin'ny mandrakizay. (...) Ilain'ny fikambanan'ny mpino ny hovelombelomin'ny Fanahy Masin'Andriamanitra. Mila mianatra isika, manao drafitra, mitsinjara tsara ny fananantsika, ary mampiasa ny fomba rehetra araka izay azo atao mba hahafahana manatratra sy mitondra fitahiana ho an'ny olombelona mijaly sy ao anatin'ny tsy fahalalana. Tsy natao hotehirizintsika ho antsika samirery ny fahazavana nomen'Andriamanitra antsika amin'ny maha vahoakany antsika. Mila miasa mifanaraka amin'ilay iraka lehibe nankinina tamin'ny mpianatr'i Kristy tsirairay isika, dia ny hitondra ny fahazavan'ny fahamarinana amin'izao tontolo izao. -RH, 12 Aogositra 1909.