"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Tsara Jehovah amin'izay manantena Azy, dia amin'ny olona izay mitady Azy." - Fit. 3:25.
Mofon’aina:
Vitsy ihany ireo mahatakatra tsara na manome lanja araka ny tokony ho izy ny tombontsoa sarobidin'ny vavaka. Tokony hanatona an'i Jesosy isika ary hilaza Aminy izay ilaintsika. Azontsika entina eo Aminy ny zava-madinika manahirana ny saintsika, tahaka ireo olana lehibe kokoa. Na inona na inona mampitebiteby na mahakivy antsika, dia tokony hoentintsika eo amin'ny Tompo amin'ny alalan'ny vavaka izany.
Fitahiana sarobidy maro no verin-tsika amin'ny tsy fanaovantsika izany. Izy Ilay Mpanolo-tsaina mahagaga. Manan-danja lehibe Aminy ny fiangonana, ary amim-pitiavana sy fangorahana no ijereny azy. (...)
Aza mitsahatra mivavaka. Raha mitaredretra ny val i ny dia andraso ihany. Apetraho eo an-tongotry ny Mpamonjy ny drafitrao rehetra. Aoka hahery hivavaka arnin'Andriamanitra ianao. Raha ho von inahitr' A ndriamanitra izany dia hotononina ireto teny manome toky ireto hoe: "Aoka anie ho tonga aminao araka ny teninao."
Tsy hanasatra an'i Kristy velively ny fitalahoantsika mafy indrindra. (...) Aoka ny molotsika tsy hamoaka fitarainana. Finoana sy herim-po no resaho eo am-piandrasana Azy (...) Tandremo ny fisalasalana, andrao ho tonga fahazaran-dratsy hamono ny finoana izany. Mety hanjavozavo sy tsy hay hazavaina ny fitondran'ny Raintsika any an-danitra, fa tsy maintsy mitoky Aminy isika na izany aza. — L, 123, 1904.
Oh, sarobidy loatra i Jesosy ho an'izay matoky Azy! Saingy maro no mandeha amin'ny maizina satria nandevina ny finoany ho eo ambanin'ny alok'i Satana. (...) Tsy azontsika atao mihitsy ny mamela an'i Satana hihevitra fa ny heriny manakivy sy misompatra antsika dia lehibe kokoa noho ny herin' i Kristy manandratra sy mampahery. (...)
Miharo amin'ny rani Kristy mahavonjy ny vavaka tsirairay atao amin'ny fo marina. Raha tsy mivaly eo no ho eo ny vavaka dia satria tian'Andriamanitra hanana fahasahiana masina hitaky Aminy ny teny fikasana isika. Mahatoky Ilay nanao ny teny fikasana. Tsy handao na oviana na oviana ny fanahy izay manolo-tena tanteraka ho Azy Izy. — Ms, 19, 1892.
Vakio ny Kol. 3:1-4. Inona no fepetra ambaran'i Paoly fa ilaina mba hahatonga antsika hisaina ny zavatra any an-danitra? Inona araka ny hevitrao no hevitr'izany?
Avy eo an-tampon'ny tendrombohitra dia azo atao ny mitazana ny faritry ny tanana manodidina. Hatramin'ny taloha dia olona maro no nankany an-tendrombohitra mba hitady fifandraisana akaiky kokoa amin'Andriamanitra (jereo ny Sal. 121:1,2). Na dia ny tendrombohitra voatr'olombelona aza, antsoina hoe «ziggurat», dia naorin'ny mpanompo sampy ho amin'ny tanjona mitovy amin'izany nanana «ziggurat» lehibe tazana avy lavitra ny tananan'i Ora, izay niantsoana mba hihaonana amin'ireo andriamaniny. Mahaliana fa an'i Abrama mba hiala ao. Tsy hampanatona ny olona ny lanitra velively anefa ny fiakarany amin'ny toerana avo, raha amin'ny lafiny ara-panahy. Tsy vitan'ny ezaky ny olombelona izany.
Kanefa azo atao ny manakaiky ny lanitra amin'ny alalan'ny fahagagana avy amin'ny fahasoavana, amin'i Kristy sy itsanganantsika miaraka Aminy (asehon'ny batisa [Kol. 2:12,13]). hasoavana, ary amin'izany irery ihany, izay ahafatesantsika miaraka
Mariho fa vao manomboka ny Kol. 3, dia averimberina hatrany ny momba ny zavatra any an-danitra, izany hoe, «ny zavatra any ambony», «any amin'ny itoeran'i Kristy», «zavatra any ambony», «hiara-miseho aminy amin'ny voninahitra» - Kol. 3:1-4.
Marina fa maro ireo zavatra tsy hay hazavaina eo amin'ny fiainana kristianina. Ahoana no ahafahan'ny olona iray <> ary «mitsangana», raha toa ka tsy miova ny fahitana ilay olona fa iny olona iny ihany, izay tsy mbola nanandrana fiainana sy fahafatesana toy izany? Maro no tsy misy heviny amin'ny saina ara-nofo, izay tsy niasan'ny Fanahy Masina. Fa ho an'izay misaina mandrakariva ny zava-panahy kosa, satria nandray fo vaovao araka ny teny fikasan'Andriamanitra izy, dia zava-misy marina ny fahafatesana amin'ny ota sy ny fitsanganana miaraka amin'i Kristy. Araka ny hira iray manao hoe: «Manontany ahy ianao hoe: ahoana no ahafantarako fa velona Izy? Velona ato am-poko Izy.»
Na izany aza, mandidy ny Kristianina i Paoly satria ilaina havaozina tsy tapaka io fiainana ara-panahy io (jereo ny 2 Kor. 4:16). Ary tsy ho afaka amin'ny fakam-panahy raha mbola eto amin'ity fiainana ity. Kor. 4:16). Mety ho lavo sy very tokoa isika!
Noho izany, tsy maintsy misafidy isan'andro ny «hikatsaka ny zavatra any ambony» isika (Kol. 3:1). «Miara-miafina aminsi Kristy ao amin Andriamanitra» ny fiainantsika mandrakizay Kol. 3:3, saingy ny fisehon'izany fiainana izany ivelany kosa dia tsy miafina velively.
Inona no saintsaininao matetika, ny zavatra any ambony ve sa ny ety ambany? Raha ny ety ambany, ahoana no hanovanao ny lalan-kevitra?