"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Tsy tamin'ny andron'ny Baiboly ihany no ifandraisan'Andriamanitra amin'ny olombelona. Ho hitantsika amin'ireo herinandro ho avy fa mbola miteny arnin'ny olona hatrany lzy, ary hiseho amin'ny fomba moderina ny teniny mandra-piverin'i Kristy.
I Ellen Gould Harmon White sy ny rahavaviny kambana aminy, Elizabeth Harmon, dia teraka tamin'ny 26 Novambra 1827 tany Gorham, Maine. Izy ireo no faravavy tamin'ireo zanaka valo naterakli Eunice sy i Robert Harmon.
Taona vitsy taty aoriana, nifindra tany amin'ny tananan'i Portland (Maine) ny fianakaviany; nikasa hanitatra ny orinasany fanamboarana satroka ingahy Robert Harmon. Rehefa 9 taona i Ellen, dia nisy ratra nahazo azy izay nisy fiantraikany taminy leo amin'ny lafiny ara-batana sy ara-pihetseham-po ary ara-piarahamonina. Raha tao amin'ny zaridaina iray akaikin'ny tranony izy, dia nisy mpiara-mianatra taminy tezitra ka nanipy vato izay nahavoa ny tarehiny; vokatr'izany dia torana tsy nahatsiaro tena nandritra ny herinandro maromaro izy. lo laza io no nampitsahatra tampoka ny fianarany tany an-tsekoly sy nitarika olana ara-pahasalamana izay natrehiny nandritra ny androm-piainany. Nahatonga azy ho menatra momba ny endriny koa io ratra teo amin'ny tavany io, ka nampihena ny fifandraisany tamin'ny fiarahamonina.
Tao anatin'izany toe-javatra feno fisalasalana izany no nanombohan'llay tovovavy Ellen Harmon nieritreritra momba ny hoaviny ara-panahy. Natahotra an'Andriamanitra izy ary nahatsapa fa tsy mendrika ny lanitra ny tenany. Nihamafy izany fahatsapana izany rehefa resy lahatry ny fampianaran'ireo Milerita momba ny fiavian'i Jesôsy fanindroany tsy ho ela ny fianakaviany. Na dia natao batisa asitrika tao amin'ny Fiangonana Metodista tamin'ny taona 1842 aza izy, dia mbola tsy nahatsapa ho mendrika ny fitiavan'Andriamanitra ihany. Nihevitra izy fa ho "very manclrakizay' (Life Sketches of Ellen G. White, 1. 29; jereo koa ny tt. 20-31).
Tao anatin'ireo eritreritra mampahory ireo dia nahita nofy roa i Ellen, nofy izay nanomboka nanova ny fomba fijeriny an'Andriamanitra. Kanefa tsy nahatakatra sy nahatsapa ny fitiavan'Andriamanitra sy ny fahasoavany izy raha tsy nihaona tamin'ny mpitoriteny metodista iray, Levi Stockman. Toy ny hoe niteny taminy Andriamanitra raha tag anatin'ny fahakiviana izy. Nanoratra izy taty aoriana hoe: "Nameno ny foko ny finoana. Nahatsapa fitiavana tsy hay ambara ho an'Andriamanitra aho ary nahatsapa ny fanambaran'ny Fanahiny fa voavela ny heloko. Niova ny fomba fijeriko ny Ray. Ankehitriny dia Ray tsars fanahy sy be fitiavana no fahitako Azy, fa tsy mpanao didy jadona masiaka manery ny olona hankato an-jambany. Lalina sy mivaivay ny fitiavana Azy ao am-poko."—Life Sketches of Ellen G. White, t. 39.
Tamin'izany fotoana izany koa no nahatakaran'i Ellen White ny fampianarana momba ny "toetry ny maty" ary takany tsikelikely fa tsy mist' ny helo mirehitra mandrakizay. Nanova tanteraka ny toe-tsainy io fahatakarana vaovao momba an'Andriamanitra sy ny Fitiavany io. Hianarantsika isaky ny Zoma fa nanjary tia fatratra an'i Jesôsy i Ellen White ka nanompo Azy nandritra ny fiainany manontolo.
Azonao tsidihina ny https://whiteestate.orgiabsgil.
"Koa dia tsy mba vahiny sy mpivahiny intsony hianareo, fa tompon-tany, mpiray fanjakana amin'ny olona masina sady ankohonan Andriamanitra, natsangana teo ambonin'ny fanorenan'ny Apostoly sy ny mpaminany, ary Kristy Jesosy no fehizoro indrindra," - Efes. 2:19,20.
Mofon’aina:
Iasan'ny Tompo Jesôsy ny fon'ny olombelona ka anehoany famindrampo sy fahasoavana lehibe. Misy fanovana mahagaga ataony, hany ka manda mafy tsy hain'ny fitaka na ny hafetseny tohaina no fahitan'i Satana izany (...). Talanjona sy feno hafaliana ny anjelin'ny lanitra, ny serafima sy ny kerobima, dia ireo hery nirahina inara-miasa amin'ny olona, ea am-pitazanana ny olombelona lavo, izay efa zanaky ny fahatezerana, kanefa noho ny fanofanan'i Kristy dia manjary manam-pitoviana amin'Andriamanitra ary tonga zanany lahy sy zanany vavy sady manana anjara lehibe eo amin'ny raharaha sy ny fifalian'ny lanitra. TMGW, t. 18.
Nomen'ny Tompo fahafaha-manao sy fitahiana ny fiangonany mba hahafahany maneho amin'izao tontolo izao ny maha ampy ny fahasoavany, ary koa mba ho tanteraka ao Aminy ny fiangonany, izay fanehoana tsy mitsahatra ilay tontolo hafa, dia ilay tontolo mandrakizay, sy fanehoana ireo !alarm izay ambony lavitra noho ny lalana eto an-tarty. Tokony ho tempoly voaorina araka ny endrik'Andriamanitra ny fiangonany. (...)
Ny fiangonana, izay mitafy ny fahamarinan'i Kristy, dia trano firaketany, ka ao no tokony hahitana mazava sy amin'ny fahafenoany ny haren'ny famindrampony sy ny fitiavany ary ny fahasoavany. Fahagagana ho an'ny mponin'ny lanitra, ary fifaliana lehibe ho azy ireo ny fanambaran'i Kristy ao amin'ilay vavaka nataony ho an'ny mpianany, fa lehibe tahaka ny fitiavan'ny Ray Azy, Izay Zanaka Lahitokan'Andriamanitra, ny fitiavan'ny Ray antsika, ary koa hiaraka Aminy any amin'izay itoerany isika ka ho iray amin'i Kristy sy ny Ray mandrakizay. Toy ny andry afo miaro ny fiangonany amin'ny herin'ny maizina ireo fanomezam-pahasoavan'ny Fanahy Masina, izay maro karazana sy mtavosa. Ho an'i Kristy, ny vahoakany ao anatin'ny fahadiovana sy fahatanterahana tsy misy pentina no valin-kasasarany, izay niaretany fahoriana, fahafaham-baraka, izay tsy nitsitsiany fitiavana, ary fanehoana ny voninahiny. 1 Kristy no ivo izay iaingan'ny tara-pahazavana be voninahitra rehetra. —TMGW, tt. 17-19.