"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Noho ny maha fitiavana an'Andriamanitra (1 Jao. 4:8), dia tsy namorona ny olombelona ho toy ny milina izy. Manome toerana ny safidy ny fitiavana. Mba hahafahan'i Adama sy Eva mitia, dia tsy maintsy noforonina hanana fahafaha-misafidy izy ireo; raha tsy izany tsy ho afaka haneho fitiavana marina izy.
Araka izany, dia nanana safidy malalaka ny hankate na tsia ny Mpahary azy i Adama sy i Eva. Tao amin'ilay didy nandrara azy ireo tsy hihinana amin'ilay hazo fahalalana ny tsara sy ny ratsy no nanehoana izany fahafaha-misafidy malalaka izany (jereo ny Gen. 2:15-17). Nahoana moa Andriamanitra no nampitandrina azy ireo tsy hihinana amin'io hazo io raha toa izy ireo tsy nanana fahafahana hanao izany hatrany am-piandohana?
"Ireo ray aman-drenintsika voalohany, na dia noforonina tsy manan-tsiny sy masina aza, dia tsy hoe tsy afaka ny tsy hanao fahadisoana. Noforonin'Andriamanitra ho olona manana fahafahana ara-moraly izy ireo, afaka mankasitraka ny fahendrena sy ny hatsaran'ny toetrany, ary ny fahamarinan’ny fitakiany, manana fahafahana feno haneho fankatoavana na tsy haneho. Natao hifaly amin'ny firaisana amin'Andriamanitra sy amin'ireo anjely masina izy ireo; (...) Raha tsy nanana fahafahana hisafidy izy, dia ho an-tery fa tsy an-tsitrapo ny fankatoavany." - PM, tt. 23, 24.
Nahoana i Adama sy i Eva no niezaka niafina ny Mpamorona azy taorian'ny tsy fankatoavan'izy ireo Azy? Vakio ny Gen. 3:1-8 (ampitahao amin'ny Jer. 23:24 sy ny Heb. 4:13).
Toe-javatra mahatsiravina no tantarain’ny Gen. 3: ny fahalavoan'i Adama sy i Eva. Taorian'ilay fifampiresahana tsy hay hadinoina nifanaovan'ny menarana (Satana) sy I Eva, dia nalaim-panahy hihinana tamin'ilay "hazo fahalalana ny tsara sy ny ratsy" ireo razambentsika voalohany, na dia efa norarana tsy hanao izany aza. Nampiasain'i Satana ny herin'ny teny sy ny fihetseham-po ary ny fampanantenana maharenoka mba handresen-dahatra an'i Eva, ary i Eva kosa nandresy lahatra an'i Adama, mba handika ny didin'Andriamanitra. Hitanli Eva fa "tsara ho fihinana" sady "mahafinaritra ny maso" ary "mahatsiriritra hampahahendry' izany hazo izany (Gen. 3:6). Toa tsy hay notoherina ny fampanantenan'i Satana fa ho "tahaka an'Andriamanitra (...), hahaiala ny tsara sy ny ratsy" izy ireo (Gen. 3:5).
Raha ny marina anefa, dia feno hadisoana ny lahatenin'i Satana. Nafeniny tamin'izy ireo ny vokatry ny tsy fankatoavany. Vantany vao tsy nankato an'Andriamanitra izy ireo, dia "nahiratra" ny masony, ary hitany fa "nitanjaka" izy. Nanjavona ilay "fitafianThy fahazavana sy voninahitr'Andriamanitra nandrakotra azy (Sal. 104:1,2), izay taratryny"endrik'Andriamanitra." Tsy voasaron'izay nomen'Andriannanitra azy intsony izy ireo. Tsy mahagaga raha niery an'ilay Mpamorona azy i Adama sy i Eva (toy ny hoe azo atao tokoa ny miafina an'Andriamanitra). Niezaka niafina izy ireo satria miteraka fahatsapana ho meloka ny fahotana, ary rehefa maha tsiaro ho meloka isika dia te handositra ny fanatrehan'Andriamanitra.
Nanao ahoana ny fanandramanao manokana mifandraika amin'ny henatra sy ny fitadiavana hiery ny tavan'Andriamanitra rehefa avy nanota?
"Ary izy ireo naharesy azy noho ny amin'ny ran 'ny Zanak'ondry sy ny teny fiiazana Azy, ary tsy nankamamy ny ainy intsony izy, na dia ho faty aza."- Apôk. 12:11.
Mofon’aina:
Ny Mpamonjy dia mijery amim-pahalianana lalina ny olombelona rehetra. Rehefa niakatra ho any amin'ny Ray Izy, dia tsy namela ny mpanaraka Azy hiraviravy tànana. Nandritra ny fiainany teto an-tany dia nandresy ho azy ireo Izy, ary izy ireo koa dia tokony handresy amin'ny Heriny. Samy manana fizahan-toetra hatrehina ny rehetra. Misy ireo toetra araka ny nofo taloha izay tsy maintsy iadiana; kanefa ireo toetra ireo dia tokony hampileferina eo amin'i Jesôsy Kristy, mba hahafahantsika mijoro tsara eo anatrehan'Andriamanitra. (...)
Ny satroboninahitra dia hapetraka eo an-dohan'ireo rehetra izay nandresy ny fakam-panahy tamin'ny ran'ny Zanak'ondry sy ny teny filazana Azy. (...) Ny fanahy izay manala baraka an'Andriamanitra amin'ny teniny sy ny asany, izay tsy manaiky an'i Kristy ho Mpamonjy ny tenany, dia mipetraka eo amin'ny toeran'ny resy. (...) I Jesôsy no Mpanampy anao. Tsy misy olona mahafantatra tsara ny toetranao tahaka Azy. (...) Miomana ho amin'ny flainana mandrakizay isika. Tsy ho ela, dia hisy ny fanadinana lehibe, izay tsy maintsy hisedran'ny fanontaniana apetrak’Andriamanitra ny fanahy tsirairay maniry ny hanana toetra kristianina tanteraka. Izao izany fanontaniana izany: Efa naneho ohatra tsara azon'ny hafa arahina ve ianao? Moa ve ianao nitandrina ireo fanahy izay tsy maintsy hampamoahina? Andrasan'ny mponin'ny lanitra fatratra ny hahombiazanao amin'izany fizahan-toetra izany. (...)
Andriamanitra dia mijery amim-pahalianana ny fanahy tsirairay izay miezaka. Tia ny olona rehetra Izy. Raha tsy izany, dia tsy ho natolony ny Zanany Lahitokana mba ho faty ho antsika.(...)
(...) Aoka isika hahery amin'ny finoana fa misy sandry azontsika iankinanana, ary raha mbola miankina amin'ny herin'i Kristy isika dia tsy hanala-baraka an'Andriamanitra mihitsy. Zahan-toetra isika amin'izao fotoana izao, nefa eo anatrehan'ny fitsapana tsirairay, dia andeha hasehontsika amin'ny olona rehetra fa miandany amin'i Jehôvah isika.- Ms, 11; 1911.