"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Fa mahalala ny lalana falehako Izy; raha hizahany toetra aho, dia hivoaka tahaka ny volamena."- Joba 23:10
Mofon’aina:
Ny Kristianina izay tia ny Ray any an-danitra dia mety tsy hahita amin'ny fomba azo tsapain-tanana ny soa manokana omen'ny lanitra azy raha mitaha amin'ireo zara raha manolo-tena na tsy manolo-tena ho an'Andriamanitra mihitsy. Matetika mantsy izy no ampahoriana, kivy sy very hevitra ary voageja manodidina. (...)
Tsara toetra i Josefa ary hita taratra teo aminy ny hatsaram-panahy marina sy ny fahitsiana. Na izany aza dia nendrikendrehina izy, nenjehina ary natao toy ny olo-meloka. Nefa Andriamanitra nanana fandresena lehibe ho an'i Josefa, na dia toa nijaly noho ny fanaovana ny tsara aza izy.
Natsipy tao an-davaky ny liona i Daniela noho ny fifikirany tamin'ny fitsipika notanany sy ny fahatokiany tamin'Andriamanitra, nandresy anefa izy tamin'ny farany ary nomem-boninahitra Andriamanitra tamin'ny alalan'ny mpanompony izay nanaiky ny hietry. (...)
Notorahan'ireo fahavalon'i Kristy, ka maty noho izany, i Stefana marina sy mahatoky. Toa tsy hita taratra tokoa fa nanohana ny asany teto an-tany Andriamanitra rehefa namela ireo ratsy fanahy handresy, kanefa izany toe-javatra izany no nanova fo an'i Paoly ho amin'ny finoana, ary tamin'ny alalan'ny teniny avy eo no nitondrana olona an'arivony maro ho eo amin'ny fahazavan'ny filazantsara.
Natao sesitany tany amin'ny nosy manirerin'i Patmo i Jaona malala sady be fitiavana, nefa tany no nisehoan'i Jesosy taminy sy nanambarany taminy ireo toe-javatra hiseho amin'ny andro farany. (...) Navela ho hitany ny seza fiandrianan'Andriamanitra sy ireo voavotra miakanjo fotsy lava, izay avy tamin'ny fahoriana lehibe sy nanasa ny akanjony ka namotsy izany tamin'ny ran'ny Zanak'ondry.- L, 10, 1879.
Raha antsoina hiatrika ny lafaoro mahamay noho ny Aminy ianao, dia ho eo anilanao i Jesosy, tahaka ny niarahany tamin'ireo zatovolahy telo nahatoky tany Babylona. Ireo izay tia ny Mpanavotra azy dia ho faly amin'ny fotoana rehetra izay iarahany mitondra Aminy ny fahafaham-baraka sy ny faniniana. Tonga mamy sy sarobidy aminy ny fahoriana noho ny fitiavany ny Tompony.- TFMB, t. 30.
"Ho aminareo rehetra anie ny fahasoavan'i Jesôsy Kristy Tompo synyfitiavan'Andriamanitra ary ny firaisana amin'ny Fanahy Masina" - 2 Kor. 13:14. lo andininy io no namaranan'i Paoly ny epistiliny faharoa. Mariho fa manonona ireo Persona telo ao amin'Andriamanitra Telo Izay Iray izy araka izao filaharana izao ny Zanaka, ny Ray, ary ny Fanahy Masina. Amin'ny alalan'ny asan'lzy telo miaraka no ahafahantsika mahatakatra tsara kokoa ny toetran Andriamanitra sy ny zavatra nataony ho antsika.
Vakio ny Jao. 3:16,17; Rom. 8:37-39; ary ny 1 Jao. 4:8-11. Inona no ambaran'ireo andininy ireo amintsika momba ny fitiavan'Andriamanitra?
«Andriamanitra dia fitiavana», hoy ny 1 Jao. 4:8. Toetran'Andriamanitra fototra ny fitiavana. Antitranterin'i Jaona fa azontsika atao ny mahafantatra ny atao hoe fitiavana ao amin'ny nanomezan'Andriamanitra ny Zanany Lahitokana ho faty ho antsika (Jao. 3:16). Tao anatin'ny drafi-panavotan'Andriamanitra ny nanome iraka hotanterahin'i Jesosy, dia ny famonjena antsika (Jao. 3:17, Asa. 3:20,21; 1 Jao. 4:10,14). Imbetsaka i Jesôsy no miresaka momba ny Ray ho ny Ilay naniraka Azy ao amin'ireo Filazantsara (Mat. 10:40, Mar. 9:37).
Ao amin'ny fanambarana miavaka iray, dia hoy i Paoly: «Fa Andriamanitra mampiseho ny fitiavany antsika, fa fony mbola mpanota isika, dia maty hamonjy antsika i Kristy» - Rôm. 5:8. Mety hahita taratra ny fitiavan'Andriamanitra isika ao anatin'ny fifandraisana mamy eo amin'ny mpivady, na eo amin'ny ray aman-dreny sy ny zanany, na ao anatin'ny fisakaizana marina, sy ny sisa. Afaka mahita ny fitiavan'Andriamanitra eo amin'ny zavaboary koa isika. Hoy i Ellen G. White momba izany: "Andriamanitra fitiavana "no voasoratra eny amin'ny tsiry vao mivelatra sy eny amin'ny ahitra vao mitsimoka. Ny vorona mahate ho tia izay mampiravoravo ny habakabe a amin'ny hirany mahafinaritra, ny voninkazo misoratsoratra izay mandefa ny fofony manitra mamerovero eny amin'ny rivotra, ny hazo mijoalajoala ao an'ala izay miravaka ny raviny maitso mavana - ireny rehetra ireny dia mitory ny fitiavana fatratra sy ny fitandremana ambony indrindra ataon'Andriamanitra ary ny faniriany hahasambatra ny zanany. - DHK, t. 8.
Kanefa, tsy misy maharesy lahatra mihoatra noho ny nanomezan'Andriamanitra an'i Jesosy ho fanatitra noho ny fahotantsika. Rehefa takatsika hatraiza ny fitiavan'Andriamanitra ka nanirahany an'i Jesôsy hanolotra ny ainy ho antsika, ny tokony havalntsika izany dia fahavononana «hanolotra ny aintsika hamonjy ny rahalahy» - 1 Jao. 3:16.
Tian'i Paoly hiaina ao anatin'ny firaisan-tsaina ireo Korintianina. Kanefa, raha tsy misy fitiavana, dia tsy misy firaisan-kina. Izany no nampianarany azy ireo fa «ny fitiavana no mampandroso» - 1 Kor. 8:1, ary raha tsy misy fitiavana, dia tsinontsinona sy foana ny zavatra rehetra (1 Kor. 13:1-3). Koa izay rehetra ataontsika dia tsy maintsy atao amin'ny fitiavana (1 Kor. 16:14), fitiavana izay vokatry ny fitiavan'Andriamanitra.
Inona no very ao amin'ny filazantsara raha toa ka tsy Andriamanitra amin'ny fahafenoany sy mandrakizay i Jesôsy ?