"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
«Ho amin 'ny fahafahana no nanafahan,i Kristy antsika; ka tomoera tsara, fa aza mety hohazonin’ny zioga fanandevozana intsony.» - Gal. 5:1.
Mofon’aina:
Nataon'Andriamanitra teo ambanin'ny lalana ny olombelona tany am-piandohana, ho fepetry ny fisiany. Teo ambanin'ny fitondran'Andriamanitra izy, ary tsy misy fitondrana raha tsy misy lalana. (...)
Mahefa ny zavatra rehetra, mahalala ny zavatra rehetra, ary tsy miova Andriamanitra. Mahitsy mandrakariva ny lalany. Fahamarinana ny lalany fahamarinana tsy miova, mandrakizay. Mifanaraka amin'ny toetrany ny didiny. Saingy asehon'i Satana amin'ny fomba diso izany (...). Nandritra ny fotoana rehetra nikomiany, dia nitady izay hanehoana an'Andriamanitra ho toy ny tsy marina, sy tsy refesi-mandidy i Satana. (...)
Vokatry ny tsy fankatoavan' i Adama dia mpandika lalana ny olombelona rehetra, namidy ho andevon'ny ota. Raha tsy mibebaka sy miova fo izy, dia eo ambany fanandevozan'ny lalana, mpanompon ' i Satana, voafandriky ny fitaky ny fahavalo, ary manao fanambarana manohitra ny didin'i Jehovah. Kanefa hamarinina kosa ny olona amin'ny fankatoavany tanteraka ny fitakian'ny lalana. Amin'ny alalan'ny finoana an' i Kristy irery ihany no mety hahatanteraka ny fankatoavana toy izany. Mety ho takatry ny olona ny maha ara-panahy ny lalana, mety ho fantany ny fahefany amin'ny maha mpanondro ny fahotana azy, saingy tsy mahatohitra ny hery sy ny fitak'i Satana izy ireo, raha tsy manaiky ny fanavotana atolotra azy ao amin'ilay sorona nataon'i Kristy Famonjena antsika, sy Fampihavanana antsika amin'Andriamanitra.
Ireo izay mino an'i Kristy sy mankato ny didiny dia tsy eo ambany fanandevozan'ny lalan'Andriamanitra; ho azy ireo, ny lalany dia tsy lalam-panandevozana, fa fahafahana. Izay rehetra mino an'i Kristy, miantehitra amin'ny hery fiarovana avy amin'ilay Mpamonjy nitsangana tamin'ny maty izay efa nandoa ny sazin'ny mpandika lalana, manohitra ny fakam-panahy, ary eo anivon'ny faharatsiana nefa maka tahaka ny modelin'ny fiainan'i Kristy, dia ho tonga mpiray amin'ny fomb an ' Andriamanitra amin 'ny alalan'ny finoana ny sorom-panavotana nataon'i Kristy, rehefa afa-nandositra ny fahalotoana izay ao amin'izao tontolo izao noho ny filana. Izay rehetra mankato ny didin'Andriamanitra amin'ny finoana dia ho tonga amin'ny tsy fananan-tsiny, toa an'i Adama talohan'ny fahalavoany. – ST, 23 Jolay 1902.
Nilaza i Jesôsy fa hahafindra tendrombohitra isika, raha manana finoana kely toy ny voan-tsinapy iray (Mat. 17:20). Raha efa nahita voantsinapy ianao, dia fantatrao ny hakelin'izany. Kanefa ny fananana finoana kely toy izany dia afaka mitondra fiovana lehibe tokoa. Koa tsy maintsy ho tena manan-danja sy mahery ary matanjaka ny finoana raha izany, satria mahavita zavatra tsy vitan'ny herin'olombelona. Na izany aza, tahaka ny voantsinapy izay afaka mitombo ho hazo lehibe (Mat. 13:31,32), ny finoantsika dia tokony hitombo fa tsy hijanona fotsiny amin'izao.
Mila manam-pinoana ampy tokoa isika mba hahafahantsika mifandray voalohany am in'Andriamanitra (jereo ny Rôm. 12:3).
Inona no lazain'ny Efes. 2:8 amintsika momba ny anjara asan'ny finoana amin'ny famonjena? Raha misy milaza hoe: "Tsy manana finoana aho satria tsy nomen'Andriamanitra", nahoana no tsy marina izany?
Tokony ho takatsika aloha fa ny finoana dia tsy zavatra azo tsapain-tanana; fihetsika ataon'ny olombeiona vokatry ny asan'ny Fanahy Masina izany. Avy amin'Andriamanitra ny fahasoavana, Izay mitaona antsika hanatona Azy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina rehefa avelantsika hanao izany Izy (Jer. 31:3). Fahasoavana no amonjena antsika, amin'ny alalan'ny finoana, izay setrin'ny fahasoavan'Andriamanitra nomena antsika tamin'ny alalan'ny fahafatesan'i Jesosy. Voavonjy isika satria mino an'Andriamanitra noho ny fahasoavany. 'zany no ivon'ny atao hoe manana fifandraisana Aminy. Manaraka izany, tsy azontsika hadinoina fa ny finoana dia tsy fihetseham-po. Maro no tsy manam-pinoana, kanefa tombontsoa sy adidy ho azy ny fampiasana izany.
Matetika izy ireny no miandry ilay fihetseham-po izay ny finoana irery ihany no afaka hanome izany. Tsy finoana ny fihetseham-po (...). Natao haneho finoana isika, ary anjaranAndriamanitra no manome fifaliana sy fitahiana." — EW, t. 72.
Mety hahatsapa ny olona sasany fa tsy manana finoana satria tsy mahatsiaro ho akaiky an'Andriamanitra na tsy mahatsiaro ho Kristianina araka ny tokony ho izy. Saingy ny finoana dia fitokiana sy fianteherana amin'Andriamanitra, tsy amin'ny fotoam-piadanana ihany, fa rehefa ao anatin'ny haizina na ao anatin'ny tafiotra koa, na dia rehefa tsy takatrao mazava aza ny zava-mitranga eo amin'ny fiainanao.
Tsy ny fihetseham-po velively no tokony hitondra ny fanandramana ara-pivavahantsika na ny fifandraisantsika amin'Andriamanitra. Amin'ny fotoana izay iheverantsika ho lavitra an'Andriamanitra indrindra no ilantsika maneho finoana sy miantso Azy (tahaka ilay raim-pianakaviana ao amin'ny Mar. 9:24).
Diniho ireto andininy ao amin'ny Baiboly ireto ary takio ho anao, ho fanehoam-pinoana, mba hanamafisana ny fifandraisanao amin'Andriamanitra anio: Heb. 12:1,2; 2 Tant. 15:7; Rom. 3:23-26; Lio. 7:50. Tonony amin'ny feo mafy izany ao anatin'ny vavaka ataonao amin'Andriamanitra.