"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Hianareo vehivavy, maneke ny vadinareo araka izay mety hatao ao amin'ny Tompo. Hianareo lehilahy, tiava ny vadinareo, ary aza sosotra aminy." Kol. 3:18,19.
Mofon’aina:
maro be ny 'Diana sy ny fahoriana ho voasoroka raha kolokoloin'ny lehilahy sy ny vehivavy hatrany ny fifampiheverana, ny fifampitsinjovana, ny teny mamy feno fankasitrahana, ny fifanajana amin'ny zava-madinika eo amin'ny fiainana, izay mamelona ny fitiavana. Hita fa nilaina koa izany teo amin'ny fitadiava-namana tiana niarahana. Raha mitozo amin'izany fifampiheverana mikolokolo fitiavana izany ny mpivady dia ho sambatra eo amin'ny fiarahamonina misy azy tsirairay avy, ary hanana hery miasa mangina eo amin'ny fianakaviany. Ho feno fahasambarana ny tontolo kelin'izy ireo ary tsy haniry hiala ao amin'izany tontolo izany izy mba hitady fitiavana hafa (...).
Maro dia maro ny vehivavy manantena hahazo tambitamby sy teny mamy, ary fanehoam-pitiavana madinidinika avy amin'ny vadiny izay nifidy azy ho namana mandra-maty. (...) Ireny mari-pitiavana madinidinika ireny no mitondra fahasambarana eo amin'ny fiainana. (...)
Raha mba mitoetra ho malefaka mandrakariva ny fontsika ao an-tokantrano, raha mba misy fifandeferana sy fifampihainoana amim-pitiavana no asetrintsika ny fanehoan-kevitra sy ny fomba fijerin'ny ankilany, raha mba miezaka ny vehivavy mitady izay fomba hanehoana fitiavana amin'ny vadiny, ary ny lehilahy koa toraka izany amin'ny vadiny, dia hiampita amin'ireo zanany izany toe-tsaina izany. (...)
Ny lahy sy vavy, izay miara-dia eo amin'ny fiainana, dia tokony samy hanao ny fomba rehetra hahasambatra ny anankiray. Izay sarobidy amintsika no arovantsika sy kolokolointsika hihatsara hatrany araka izay azo atao. Nisy fifanakalozana natao sy fanoloran-tena ho mandritra ny fiainana tao anatin'ny fifanekena ara-panambadiana, koa tokony hiezaka araka izay tratra ny lahy sy ny vavy hifehy ny lelany andrao manao teny tsy am-piheverana na feno fahasorenana. Mihoatra noho ny talohan'ny fanambadiana aza ny ezaka tokony hataony satria efa nampiraisin'ny fanambadiana mandritra ny fiainana izy ireo izao, ary na ny lahy na ny vavy dia samy tokony hikely aina mba hitehirizana ny fitiavana ho vao hatrany, dia ilay fitiavana sarobidy nokatsahina fatratra talohan'ny fanambadiana. - L, 27, 1872.
Hodinihina mandritra ny herinandro: 1 Kor. 5:1-13; 2 Kor 2:5-10; 1 Kor. 6:1-13; 1 Tes. 4:1-8; 1 Kor. 6:19-7:9.
Tsianjery
"Ahoana ary? Moa tsy fantatrareo fa ny tenanareo dia tempolin'ny Fanahy Masina, Izay ao anatinareo sady efa azonareo tamin'Andriamanitra? Ka tsy tompon'ny tenanareo hianareo. Fa olom-boavidy hianareo; ka dia mankalazà an'Andriamanitra amin'ny tenanareo.-1 Kor. 6:19, 20.
Tahaka ny sponjy ny atidohantsika: izay rehetra ampidirina ao, amin'ny alalan'ireo retsi-pandrentsika, dia mijanona ao anatiny. Mety tsy tsapantsika ny ankabeazan'ireo zavatra miditra ao anatin'ny atidohantsika (tsy hahay hisaina araka ny tokony ho izy isika raha toa ka mahatadidy ny zavatra rehetra), saingy ao avokoa izany, ary amin'ny lafiny sasany aza dia miantraika amin'ny fomba fisainantsika sy ny fihetsehampontsika ary izay ataontsika izany.
Izany no mahatonga antsika, eny fa na dia Kristianina aza, dia mora andairan'ireo zava-dratsy rehetra manodidina antsika. Nitolona tamin'izany olana izany ny fiangonana kristianina tany am-piandohana. Avy aiza, ohatra, no niandohan'ny fitandremana ny Alahady? Moa ve izany tonga ho azy tao amin'ny fiangonana? Mazava loatra fa tsia. Avy tamin'ny kolontsaina nano -didina ny fiangonana izany?
Hitantsika fa nihatra tany Korinto izany fitsipika izany. Rehefa avy nanao antso mba tsy hisian'ny fisarahana sy ny fitsitokotokoana i Paoly (1 Kor. 1-4), dia miresaka indray momba ireo toe-javatra mifandraika amin'ny fahalotoam-pitondrantena, ny fifampitorian'ny samy Kristianina any amin'ny fitsarana, ny fijangajangana, ny fanambadiana ary ny fijanonana ho tokan-tena (1 Kor. 5-7). Nisy fiantraikany lalina tamin'izy ireo ny fomba fiainan'izao tontolo izao. Ny fisa ratsarahana resahina ao amin'ny 1 Kor. 1-4 dia nanoka-baravarana ho an'ny fitondrantena ra tsy izay tsikeraina ao amin'ireo toko manaraka. Ahoana ny fomba niresahan'i Paoly momba izany fahotana izany tao amin'ny fiangonana, ary inona ny lesona azontsika raisina avy ami -n'izay nosoratany?