"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Izay arovan'ny herin'Andriamanitra amin'ny finoana ho amin'ny famonjena efa vonona haseho any am-parany. Izany no iravoravoanareo, na dia ampalahelovina vetivety ankehitriny amin'ny fakam-panahy maro samy hafa aza hianareo, raha tsy maintsy hisy izany." - 1 Pet. 1:5,6.
Mofon’aina:
Aza mihevitra fa tsy misy fakam-panahy ny fiainan'ny Kristianina. (...) Tsy maintsy handalo fizahan-toetra na ny Kristianina na izay tsy manaiky an'i Kristy ho Tompony. Izao no maha-samy hafa azy: manompo tompo lozabe sady manao ny asa ratsiny ireo izay tsy manaiky an'i Kristy; fa ny Kristianina kosa dia manompo Ilay nahafoy ny ainy mba hanome azy fiainana mandrakizay. Aza atao mahagaga ny fizahan-toetra, fa raiso ho toy ny fomba fanadiovana sy fanatanj ahana antsika izany. "Ataovy ho fifaliana avokoa, raha iharan'ny fakam-panahy samy hafa ianareo." Hoy i Jakôba, "Satria fantatrareo fa ny fizahan-toetra ny finoanareo dia mahatonga faharetana." - Jak. 1:2,3.
Ho takatsika any amin'ny fiainana ho avy ny amin'ireo toe-javatra izay naha-very hevitra antsika tety. Ho hitantsika ny halehiben'ny herin'Ilay namonjy antsika, sy ny fomba nanirahana ny anjelin'Andriamanitra hiambina antsika teo am-panarahantsika ny tolo-tsaina avy amin'ny tenin'Andriamanitra.
Izay rehetra mandray Azy dia homen'i Kristy hery ho tonga zanak'Andriamanitra. Mpamonjy vonona mandrakariva amin'ny fotoana ilana ny fanampiany Izy. (...) Tsy afaka hanameloka afa-tsy ny tenany ireo izay resy noho ny tsy nanoherany ny fahavalo. Afaka mankeo amin'i Kristy avokoa izay rehetra misafidy hanao izany, ka hahazo ny fanampiana ilainy.
Eo aminao Ilay Mpanolo-tsaina mahery nandritra fotoana nifandirnby, manasa anao mba hatoky Azy tanteraka. Hiala Aminy ve isika ka hitodika amin'olombelona tsy azo antoka, izay tsy maintsy miankina amin'Andriamanitra tahaka antsika ihany? Tsy takatsika ve ny tombontsoa ananantsika? Tsy meloka ve isika satria kely fanantenana ary tsy mangataka amin'Andriamanitra izay iriny fatratra homena antsika? "Ny famindram-pon’i Jehovah no hambarako, dia ny fiderana an 'i Jehovah araka izay rehetra nataony tamintsika sy ny haben 'nyfahasoavana tamin 'ny taranak 'Isiraely. (..) Fa hoy Izy: Oloko tokoa ireo, dia zanaka tsy mba handainga; ka dia tonga Mpamonjy azy Izy. Tamin'ny fahoriany rehetra dia niory koa Izy, ary Ilay Anjelin 'ny tavany no namonjy ireo." — Isa. 63:7-9. — RH, 9 Jona 1910.
Vakio ny 2 Kor. 8:1,5 ary ny 2 Kor. 9:7,9,13,15. Inona no hafatra lehibe ampitain'ireo andininy ireo?
Hita manerana ny 2 Kor. 8 sy 9 ireo voambolana momba ny fanomezana: «Ny fahasoavan'Andriamanitra izay nomena (...)» - 2 Kor. 8:1; «ny tenany no natolony (...)» - 2 Kor. 8:5; «Aoka ny olona rehetra samy hanao araka izay inian'ny fony avy (...) fa ny mpanome amin'ny fifaliana no tian'Andriamanitra» - 2 Kor. 9:7; «Namafy izy, eny, nanome ho an'ny malahelo» - 2 Kor. 9:9; «izany no ankalazany an'Andriamanitra (...) noho ny fahazotoanareo amin'ny fiantrana» - 2 Kor. 9:13; «Isaorana anie Andriamanitra noho ny fanomezany tsy azo tononina.» - 2 Kor. 9:15. Manomboka sy mifarana amin'ny fitenin'ny fanomezana Ny 2 Kor. 8 sy 9. Aoka hafantotsika amin'ny fanomezana ny saintsika eo am-pamakiana ireo toko roa ireo. Aseho ao ireo antony efatra lehibe tokony hanolorantsika ny fanatitsika:
Fankasitrahana ny fahasoavan'Andriamanitra (2 Kor. 8:1; 2 Kor. 9:14, 15). Manomboka amin'ny fitenenana momba ny «fahasoavan'Andriamanitra» ny 2 Kor. 8-9 (2 Kor. 8:1). Hoy i Paoly any amin'ny and. 9: «Fa fantatrareo ny fahasoavan'i Jesosy Kristy Tompontsika». Ny fahasoavan'Andriamanitra sy i Kristy no aseho eto ho toy ny antony voalohany amin'ny fanaovana fanatitra. Be tokoa no efa nomen'Andriamanitra antsika tamin'ny alalan'i Kristy. Ny fanolorantsika fanatitra ho setrin'izany, dia fanehentsika ny fahasoavan'Andriamanitra eo amin'ny fiainantsika.
Tahaka ireo teny momba ny fanomezana, dia miverina matetika koa ny teny hoe «fahasoavana» (amin'ny teny grika, charis) ao amin'ny 2 Kor. 8-9. Hita eo am-piandonana sy any amin'ny faran'ireo toko ireo koa ny teny hoe charis (2 Kor. 8:1; 2 Kor. 9:14,15). Ampiasan'i Paoly amin'ny heviny samy hafa io teny io ao amin'ity ampahan-tSoratra Masina ity mba hanasongadinana fa ny fahasoavan'i Kristy eo amin'ny fiainantsika dia miseho amin'ny fahasoavana omentsika ny hafa sy amin'ny fisaorana.
Faniriana hanaraka ny ohatra nasehon'l Jesosy (2 Kor. 8:9). Nanankarena i Jesôsy nefa tonga mahantra. Tokana ihany ny fomba nahatonga izany: nanome ny zava-drehetra Izy. isika kosa, amin'ny alalan'ny fanolorana ny fanatitsika, dia manome fomba hahafahan'ny hafa mahafantatra an'i Kristy.
Faniriana hizara ny fitahian'Andriamanitra (2 Kor. 9:10,11). Manome ho an'ny hafa isika satria isika aloha no nandray avy amin'Andriamanitra. Mampanan-karena antsika Izy mba ho tonga malala-tanana isika.
Fitiavana marina (2 Kor. 8:8, 24). Ny fanomezana no ahafantarana ny fitiavana marina sy mahatoky. Izany no porofo mivaingana indrindra fa mitoetra ao am-pon'ny olona iray ny fitiavana. Araka ny oha-pitenenana hoe: "Ny toky fitaka fa ny atao no hita".
Malala-tanana ve ianao? Eo anatrehan'ny hazo fijaliana, be sa kely no omenao raha ampitahaina amin'izay azonao omena?