"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Vakio ny Gen. 5:22-24. Inona no tena fantatsika momba an'i Enoka?
Tsy dia milaza zavatra maro momba ny fiainan'i Enoka ny Baiboly, afa-tsy ny hoe niara-nandeha tamin'Andriamanitra 300 taona izy mandra-pitondran'Andriamanitra azy ho any an-danitra. Mahafinaritra tokoa izany hoe ny fanoloran-tena tsy miovaova ho an'Andriamanitra no mamaritra ny fiainan'ny olona iray!
Ny fantatsika dia ity: tsy maintsy ho "naharitra tamin'ny fivavahana" i Enoka (Rom. 12:12), niaritra sy nanakaiky bebe kokoa an'Andriamanitra tamim-pinoana tao anatin'ny fanandramana niainany isan'andro. Nitombo hatrany ny faharatsiana teto an-tarry tamin'ny androny, ary somebiseby tamin`ny fanompoana an'Andriamanitra i Enoka, saingy tsy ho nahavita tsara izany raha tsy nitoetra tao Aminy.
"Tsy nanao tsirambina ny firaisana tamin'Andriamanitra i Enoka na dia teo afovoan'izany asany be dia be izany aza. Arakaraka ny havesatry ny adidy izay niantsorohany, dia arakaraka zany ihany koa no nivavahany matetika kokoa tamim-po mafana. Rehefa avy nanao asa famonjem-panahy izy, dia nitokana lavitra ny vahoaka, mba hikatsaka ny fahalalana an'Andriamanitra izay nampangetaheta sy nahanoana azy fatratra. Taorian'ireny fotoana niraisany tamin'Andriamanitra ireny, dia nanjelanjelatry ny fahazavan'i Jesôsy ny tarehiny; rehefa tafaverina indray teo afovoan'ny olona izy, na dia ny ratsy fanahy aza, dia nijery azy tamim-panajana niharo tahotra."-- PM, t. 66.
Tsy mitaky antsika hanao toy ny mpitoka-monina Andriamanitra, hisaraka tanteraka amin'izao tontolo izao ka tsy misy ilana antsika intsony eto an-tarry. Tahaka an'i Enoka dia afaka hahombysy hahafantatra izay ilain'ny manodidina antsika isika, saingy amin'ny alalan'ny fiaraha-mandeha sy ny firesahana amin'Andriamanitra, ny fifandraisana tsy tapaka sy maharitra Aminy ihany no ahafahan'ny Tompo maneho ny toetrany tsara sy mahafinantra amin'ny alalantsika.
Afaka mivavaka na aiza na aiza sy amin'ny fotoana rehetra isika. Tsy misy toerana eto an-tarry ka tsy ahitany na andrenesany antsika (Sal. 139:7-12; Fit. 3:55-57). Na izany aza, tsara ny mivavaka amin'ny feo mafy fa tsy ao an-tsaina fotsiny. Rehefa mivavaka mangina isika, dia mety ho mora variana na tsy hahalaza hatramin'ny farany ny fehezanteny ao an-tsaintsika, ary mety ho sarotra kokoa ho an'ny eritreritsika ny hifantoka. Fa rehefa mivavaka amin'ny feo mafy isika, na amin'ny feo mahazatra na mibitsibitsika, dia mampahatsiahy ny tenantsika fa misy marina Andriamanitra; mihaino izy, ary manan-javatra voafaritra horesahina Aminy isika.
Eo am-pamakivakianao ny tontolo andro anio, aiza na amin'ny fomba ahoana no iresahanao amin’i Jesôsy?
«Fa Hianao mampirehitra ny jiroko; Jehovah Andriamanitro no mampahazava nyfahamaizinako.» Sal. 18:28.
Mofon’aina:
Ny Tenin'Andriamanitra, izay hafatr 'i Kristy ho an'ny lovany, novidiny tamin'ny rany, no fahazavantsika. Nosoratana hitarihan-dalana antsika izany, ary raha ataontsika mpanolo-tsaina ny Teniny, dia tsy handeha amin'ny lalana tsy azo antoka isika. Aoka ny tenintsika, na ao an-trano na rehefa miaraka amin'ny olony ivelan'ny trano, ho feno hatsaram-panahy, fitiavana, ary fahadiovana. Raha mandalina ny Teniny isika ka mampiditra izany ao amin'ny fiainantsika, dia hanao fanandramana mahasalama izay haneho ny marina mandrakariva. Aoka hazoto handinika ny fontsika isika, hampitaha ny fitenintsika isan'andro sy ny fomba fiainantsika amin'ny Teniny, mba tsy hanao hadisoana. - RH, 22 Marsa 1906.
Maro ankehitriny no maneho fihetsika toy ny hoe afaka mametraka fisalasalana ny amin'ny tenin'ny Tsitoha, ny amin'ny fanapahan-keviny sy ny fitsipiny, manome fankasitrahana, na manitsy, na mamolavola izany indray, ary mamafa amin' izany araka izay tiany. Tsy misy fiarovana ho antsika velively raha ny hevitr'olombelona no mitarika antsika, fa ho voaro kosa isika raha tarihin'ny "izao no lazain'i Jehovah."
Tsy azontsika ankinina amin'ny fei latsaka noho ny fanapahan-kevitr) Mpitsara tsy mety diso ny famon. ny fanahintsika.
Izay manao an'Andriamanitra ho mpitari-dalana, sy ny Teiny ho mpanolo-tsaina, dia manana fahazavan'aina. (... ) Ao amin’ny tenin'Andriamanitra izy ireo handray ny finoany sy ny fivavahany (...) Ho fanilon'ny tongony fanazavana ny lalany tokoa ny Teniny. Mandeha araka ny fitarihan’ny Rain'ny fanazavana izy, izay tsy misy fiovaovana na aloky ny fihodinana Ataon'Ilay mamindra fo sy miantra mamirapiratra toy ny fahazavana lalan'ny marina, izay mihamazava; mandra-pitataovovonan'ny andro RH, 29 Marsa 1906.
Ny Baiboly no feon'Andriamai miteny amin'ny olony. Eo pandinihantsika ny teniny velona dia tokony hahatsiaro isika Andriamanitra no miresaka amin’ny olony ao amin'ny Teniny. (...) tsapantsika ny maha zava-dehibe n’y fandinihana ny Soratra Masina, mainka hazoto kokoa isika handray izany! — RH, 22 Marsa 1906.