"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Ny fivavakao sy ny fiantranao dia efa tafakatra ho fampahatsiarovana eo anatrehan 'Andriamanitra. " - Asa. 10:4.
Mofon’aina:
ombontsoa lehibe ho an'ny olona A. rehetra eto amin'ity fiainana ity ny mahazo sitraka avy amin'Andriamanitra tahaka an'i Komelio. Ary inona no fototr 'izany fankasitrahana izany? "Ny fivavakao sy ny fiantranao dia efa tafakatra ho fampahatsiarovana eo anatrehan 'Andriamanitra. "
Tsy misy na inona na inona ao amin'ny fivavahana na ny fanaovan-tsoa hahatonga ny mpanota ho mendrika eo anatrehan'Andriamanitra; ny fahasoavan'i Kristy, noho ny fanati-panavotana nataony, no hany afaka manavao ny fo sy mahatonga ny fanompoantsika hankasitrahan'Andriamanitra. Izany fahasoavana izany no efa niasa tao am-pon'i Komelio. Ny Fanahin'i Kristy no niteny tamin'ny fanahiny; nitarika azy i Jesosy, ary nanaiky izany fitarihana izany izy. Ny fivavahany sy ny fiantrany dia tsy noterena na nataony tsy satry; tsy nataony hividianana ny lanitra izany, fa vokatry ny fitiavana sy ny fankasitrahana an'Andriamanitra.
Ny fivavahana avy amin'ny fo madio toy izany dia miakatra toy ny hanitra mani-pofona eo anatrehan'ny Tompo; ary ny fanatitra hanohanana ny asany sy ny fanomezana ho an'ny sahirana sy ny mijaly dia fanatitra ankasitrahany tokoa. Araka izany, ny fanomezan'ireo rahalahy tany Filipy, izay nikarakara ny apostoly Paoly raha mbola nigadra tany Roma izy, dia voalaza fa «hanitra ankasitrahana, fanatitra tiaroAndriamanitra sady ankasitrahany.» - Fil. 4:18.
Mifamatotra akaiky ny fivavahana sy ny fanaovan-tsoa— fanehoana ny fitiavana an'Andriamanitra sy ny olombelona namantsika izany. Vokatry ny fampiharana ireo foto-kevi-dehibe roa ao amin'ny lalan'Andriamanitra izany: «Tiava an>i Jehovah Andriamanitrao amin)ny fonao rehetra sy ny fanahinao rehetra sy ny sainao rehetra ary ny herinao rehetra» ary «Tiava ny namanao tahaka ny tenanao» - Mar. 12:30,31. Noho izany, na tsy mahatonga antsika ho mendrika sy ankasitrahana eo anatrehan'Andriamanitra aza ny asa tsara ataontsika, dia porofo kosa izany fa efa nandray ny fahasoavan'i Kristy isika. Manaporofo izany fa marina ny tokim-pitiavana omentsika. - RH, 9 May 1893. Iza moa no tsy maniry mba ho tafakatra ho fampahatsiarovana eo anatrehan'Andriamanitra toy ny an'i Kornelio ny asany dia asa vokatry ny fandavan-tena asesiky ny fitiavana? –RH, 16 Mey 1893.
Boky sy asa soratra maro, fa tsy ny Baiboly ihany, no nampitaina tamintsika nandritra ny taonjato maro. Kanefa ny Baiboly no heverintsika ho Tenin'Andriamanitra. Inona àry no mampiavaka azy amin'ireo asa soratra hafa?
Vakio ny 2 Tim. 3:15-17 sy ny Jak. 1:17. Inona no hafatra manan-danja tokony horaisintsika avy amin'ireo andalan-tSoratra Masina ireo?
Misy adihevitra sasantsasany momba ny dikanteny tsara indrindra ilazana ny 2 Tim. 3:16, kanefa mitovitovy ihany ny ankamaroan'ny fandikan-teny io andininy io ao amin'ny Baiboly, izay manasongadina fa avy amin'Andriamanitra ny Baiboly iray manontolo (2 Pet. 1:20,21).
Toy izao ny fanazavan'ny mpamakafaka ny Baiboly anankiray: "Toa azo inoana kokoa fa ny Soratra Masina ankapobeny no eritreretin'i Paoly eto, ka lazainy fa ny Soratra Masina ankapobeny no 'mahasoa koa ho fampianarana, ho fandresen-dahatra, ho fanitsiana izay diso, ho fitaizana amin'ny fahamarinana', fa tsy ny tsipirian-tsoratra tsirairay ao amin'ny Soratra Masina." - G. W. Knight III, The Pastoral Epistles: A Commentary on the Greek Text (Grand Rapids, MI: Eerdmans, 1992), t. 445.
Manao ahoana kosa no tokony hahatakarantsika ny fomba nanomezan'Andriamanitra ny tsindrimandriny, izay nahatonga ny Baiboly? Tokony ho fantatsika fa ny tsindrimandry eo amin'ny faminaniana dia asan'ny Fanahy Masina izay manampy ireo mpaminany marina hampita ny hafatr'Andriamanitra amin'ny fomba azo antoka. Tsy eo amin'ny fandraisana ny hafatra ihany no isian'izany fanampian'ny Fanahy Masina izany fa eo amin'ny fampitana mazava ny hafatra amin'ireo izay andefasana azy koa.
Amin'ny alalan'ny fahitana sy ny nofy no andraisan'ny mpaminany ny hafatr'Andriamanitra (Nom. 12:6; Isa. 6:1,8). Nampiasain'Andriamanitra koa anefa ny vavolombelona nanatri-maso (1 Jao. 1:1-3), ny fikarohana ara-tantara nampirisihin'ny Fanahy (Lio. 1:1-3), ary ny fiasan'ny Fanahy Masina ao amin'ny saina (2 Pet. 1:21). Na inona na inona fomba nampiasain'ny Fanahy Masina, dia hafa-pahamarinana mahitsy no nentin'ny mpaminany sy ny mpanoratra ny Baiboly fa tsy izay niankina tamin'ny fihetsehampony na ny heviny manokana. Izany hoe, tsy azon'ireo mpitondra hafatra novana na namboamboarina ny hafatra avy amin'Andriamanitra, na dia ny fitenin'izy ireo manokana aza no nentiny nilaza izany.
Natao am-bava (2 Pet. 1:19-21), na an-tsoratra (Jao. 20:30,31) na koa tamin'ny alalan'ny fampiasana tandindona sy fanehoana ohatra mivaingana (Ezek. 4:1-8) ny fampitana ireo hafa-paminaniana tamin'ireo mpihaino azy voalohany.
Fanontaniana maro no tsy mbola voavaly mikasika ny fomba nanomezana ny Baiboly, na ny tsindrimandrin'Andriamanitra ankapobeny. Na izany aza, nahoana no zava-dehibe tokoa ny matoky fa Tenin'Andriamanitra avy amin'ny tsindrimandriny ny Baiboly, eny fa na dia tsy takatsika amin'ny fahafenoany aza ny fomba nanoratana azy?