"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Izay lehilahy mahazo vady dia mahazo zava-tsoa sady mahita sitraka amin'i Jehovah." - Ohab. 18:22.
Mofon’aina:
Nahazo fankasitrahana sy tso-drano avy amin'i Kristy ny fanambadiana, ary zava-masina no tokony handraisana azy. Tsy manohitra ny drafty ny Tompo ny fivavahana marina. Andriamanitra no nanendry ny vehivavy hikambana amin'ny lehilahy ao anatin'ny fatoram-panambadiana masina, mba hanorina tokantrano izay hosatrohina voninahitra, ary ho tandindon'ny fianakaviana any an-danitra. (...) Ny fanambadiana ao anatin'ny fahadiovana sy fahamasinana, mifanaraka amin'ny rariny sy ny hitsiny, no anisan'ny fitahiana lehibe indrindra nomena ny taranak ' olombelona. (...)
Ny fitiavan'Andriamanitra aseho ao amin'i Kristy dia tsy mandrava velively ny fitiavan'olombelona, fa mandray sy manadio tsara izany. (...) Tsy afaka hitondra ny voady sarobidy ny fitiavan'olombelona raha tsy miray amin'ny fomban'Andriamanitra sy hofanina ho mendrika ny lanitra. Maniry hahita tokantrano sambatra i Jesosy. Ny hafanan'ny fisakaizana marina sy ny fitiavana mampifamatotra ny fon'ny mpivady dia santatry ny lanitra. Drafitr'Andriamanitra ny isian 'ny fitiavana sy firindrana tanteraka eo amin'ireo izay miditra ao amin'ny fanambadiana. Aoka ny ampakarina sy ny mpampakatra hankeo anatrehan'ny lanitra, hifanaiky fa hifankatia araka ny nandidian'Andriamanitra azy ireo. (...)
Nahary ny vehivavy avy tamin'ny lehilahy Andriamanitra, mba ho namana sy mpanampy tandrify azy, ho iray aminy, hampifaly, hampahery, ary ho fitahiana ho azy; ny lehilahy kosa natao ho mpanampy mahery ho an'ny vehivavy. Izay rehetra miditra ao amin'ny fanambadiana amin'ny tanjona masina ny lahy mba hahazo ny fitiavana madio avy amin'ny fon'ny vavy, ary ny vavy mba hanalefaka sy hanatsara ny toetran'ny vadiny ary hameno izany — dia manatanteraka ny drafitr'Andriamanitra ho azy ireo.
Tsy tonga handrava io rafitra io i Kristy, fa hamerina izany amin'ny fahamasinany sy ny fahamboniany tany am-boalohany. Tonga Izy hamerina ny endrika ara-panahin'Andriamanitra ao amin'ny olombelona, ary ny fankasitrahany ny fatoram-panambadiana no nanombohany ny asany. Ilay nahary ny mpivady masina voalohany sy namorona paradisa ho azy ireo, no nametraka ny tombokaseny teo amin'ny rafitry ny fanambadiana, izay notsofin-drano voalohany tao Edena, fony niara-nihira ny kintan'ny maraina ary nihoby avokoa ireo zanak'Andriamanitra. – Ms, 16, 1899.
Vokatry ny fanomezan-danja be loatra ny olombelona mpitarika ny fitsitokotokoana ankapobeny. Mety hanimba ny firaisana eo anivon'ny fiangonana sy ny fahasalamana ara-panahin'ny mambra izany, satria ny fahadisoan-kevitra momba ny fanompoana kristianina dia mety hahatonga ny fiangonana hanome lanja tafahoatra ny mpitarika sasany, ka hanambany ny hafa. Mampisy rivo-piainana feno fifaninana, izay mety hampisara-bazana ny fiangonana, ny fihetsika toy izany. Ankoatra izany, raha ataontsika ivon'ny maha-kristianina antsika ny mpitarika, izay olombelona, dia i Kristy mihitsy no mety hesorintsika tsy ho eo amin'ny toerana tokony hisy azy eo amin'ny fiainantsika.
Vakio ny 1 Kor. 3:1-4. Ahoana no amaritan'i Paoly eto ny tsi-fahamatorana ara-panahin'ny Korintiana?
Nataon'i Paoly mazava tsara fa ny fahamatorana ara-panahy dia mitarika ny mpino hankasitraka ny fahendren'Andriamanitra (1 Kor. 2:6, 7), izay ampitaina amintsika amin'ny alalan'ny Fanahy Masina (1 Kor. 2:13), ary mifanohitra amin'ny fahendren'izao tontolo izao (1 Kor. 2:6) na ny fahendren'olombelona (1 Kor. 2:13). Naseho teo amin'ny hazofijalian'i Kristy ny fahendren'Andriamanitra (1 Kor. 2:1-4). Raha lazaina mazava kokoa, ny fahendren Andriamanitra dia voambara teo amin'ny fijalian'i Kristy, ny fahafatesany, ary ny fitsanganany tamin'ny maty. Koa mialoha ny namerenany ny antsony ho amin'ny firaisana (1 Kor. 3:1-17), dia tian'i Paoly ny mpamaky ny epistiliny mba hiaiky fa mila ilay fahendrena sy fahamatorana marina ao amin'i Kristy.
Olona araka ny Fanahy no atao hoe Kristianina hendry sy matotra, fa tsy araka ny nofo, ary tsy mbola zaza (1 Kor. 3:1). Mampitaha ny zava-panahy amin'ny zava-panahy izy ireo, satria «izay an'ny Fanahin'Andriamanitra (...) dia araka ny Fanahy no amantarana azy» - 1 Kör. 2:13,14. Mihinana ventin-kanina, fa tsy ronono (1 Kor. 3:2; ampitahao amin'ny Heb. 5:12) ny Kristianina hendry sy matotra. Ny mpino izay "Fa izay rehetra mivelona amin'ny ronono dia tsy zatra amin'ny tenin'ny fahamarinana, satria mbola zaza-bodo. Fa ho an'izay efa lehibe ny ventin-kanina, dia ho an'izay manana ny saina efa zatra nampiasaina tsara ka mahay manavaka ny tsara sy ny ratsy. Heb. 5:13,14. Ny Kristianina hendry sy matotra dia tsy manao hoe: "Izaho an'i Paoly" na "Izaho an'i Apôlôsy" (1 Kor. 3:4), rehefa miresaka momba ny mpitarika samihafa.
Raha ny marina, "mpiara-miasa amin'Andriamanitra" tahaka azy ireo ihany ireny olona ireny (1 Kor. 3:9). Sahan'Andriamanitra sy trano arafitr'Andriamanitra ary tempoliny isika, amin'ny maha-fiangonana antsika (1 Kor. 3:9,16,17). Isika rehetra dia an'Andriamanitra amin'ny alalan'i Kristy (1 Kor. 3:11).
Efa tratry ny fahadisoam-panantenana ve ianao noho ny olona iray izay nankasitrahanao fatratra? Raha efa niaina izany fanandramana izany ianao, inona no lesona noraisinao avy amin'izany?