"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Rehefa misy olana eo amin'ny fiainantsika, dia ny miantso namana akaiky no mahavantana ny ankamaroantsika, mba hiresahana momba izany. Rehefa manana vaovao tsara isika, dia mitady olona hizarana izany. Afaka manao toy izany koa isika amin'Andriamanitra. "Ny fivavahana dia famborahana ny fo amin'Andriamanitra, toy ny amin'ny sakaiza tiana indrindra."— DHK, t. 106.
Tsy hoe mampifandray antsika mandrakariva amin'Andriamanitra fotsiny ny vavaka, fa milaza amin'ny cloy* koa hoe an'iza isika. Ny fandohalehantsika mivavaka vao maraina dia toy ny fanambarana amin'ny herin'ny maizina, hita maso amin`ny fihetsitsika, fa mifidy an'Andriamanitra isika io andro io. Tsy izany ihany fa maniraka anjely ho eo anilantsika Andriamanitra rehefa mivavaka isika, ary voaro amin'ny fahavalo isika eo ambanin'ny elany (Sal. 91).
Ny fihetsika mampilefitra ny lohatika dia maneho toetra feno fanetren-tena. Misy fahasamihafana amin'ny mipetraka eo amin'ny seza na mandry eo am-pandriana ihany izany, na dia azo atao tsara aza ny mivavaka amin'ireo toerana ireo koa. Fa rehefa mandohalika eo anatrehan'Andriamanitra kosa isika, dia mampiseho fahavononana hanompo an'Andriamanitra amin'ny fontsika rehetra, ary ny tenintsika dia manambara fa Izy no mpanjaka ary isika dia zanaka nohariany.
Vakio ireto andinin-tSoratra Masina manaraka ireto ary saintsaino ny fiainan'ireo olona nandohalika nivavaka ireo: Dan. 6:11; Lio. 22:41; Asa. 7:60; Asa. 9;40; Asa. 20;36.
Ny mitsangana rehefa mivavaka dia fanao mahazatra tamin'ny andron’ny Baiboly (2 Tant. 20:5,6,13; 1 Sam. 1:26; Jôba 30:20; Lio. 18:11,13). Ahitana ohatra momba ny olona nipetraka rehefa nivavaka koa ny Baiboly (2 Sam. 7:18). Ny hafa indray niankohoka tamin'ny tany teo anatrehan'Andriamanitra — na dia tsy fahita firy teo amin'ny fivavahana aza izany fihetsika izany, fa teo amin'ny fileferana eo anatrehan'ny olona ambony (1 Mpanj. 1:47; Mar. 14:35).
Inona ny fihetsika fanaonao rehefa mivavaka ianao? Ny Baiboly dia tsy mitaky antsika hivavaka amin'ny fihetsika manokana, nefa manan-danja ny fihetsika, satria maneho ny fanajantsika, ny fihetseham-pontsika anaty, ary ny faniriantsika hdefitra amin'Andriamanitra. Misy olona sasany tsy afaka mandohalika, koa ny toetran'ny fony no tena manan-danja. Raha afaka mandohalika ianao nefa tsy manao izany matetika, maninona moa raha mandohalika amin'ny manaraka rehefa mivavaka ianao, ka jereo ny vokatr'izany eo amin'ny fotoana iarahanao amin'Andriamanitra?
Manasa antsika ny Baiboly hoe: "Mivavaha, ka aza mitsahatra" -1 Tes. 5:17, izay mitaky faharetana (Kol.4:2) sy fiaretana (Rôm. 12:12). Anio, na mitsangana ianao, na mipetraka, na mandry, na mandeha, dia atodiho any amin'Andriamanitra ny sainao ary miresaha Aminy toy ny amin'ny namanao. Atombohy dieny izao.
«Fa samy fantatra amin'ny voany avy ny hazo rehetra; fa tsy misy manoty aviavy amin 'ny tsilo, na voaloboka amin'ny voaroy.» - Lio. 6:44.
Mofon’aina:
Diniho ny tenanareo, na mitoetra amin 'ny finoana hianareo, na tsia.» - 2 Kôr. 13:5. Misy fanahy sasanytonga saina rehefamamaky izany, ka manomboka mandinika avy hatrany ny fihetseham-pony tsirairay. Tsy izany anefa no tena fandinihan-tena marina. Tsy ireo fihetseham-po madinika no tokony hozahana. Ny fiainana sy ny toetra no tokony hotombanana araka ilay hany fenitry ny toetra, dia ny lalàna masin'Andriamanitra. Ny voa no manambara ny toetran'ny hazo. Ny asantsika, fa tsy ny fihetsehampontsika, no vavolombelona manambara ny momba antsika. (...)
Amin'ny alalan'ny Tenin' Andriamanitra no tsy maintsy hamaritantsika ny tena toerana misy antsika eo anatrehany. Maro no mikorontan-tsaina amin' io Iafiny io. Rehefa mahatsiaro sambatra sy faly izy ireo, dia mihevitra fa ankasitrahan' Andriamanitra. Rehefa misy fiovana kosa ka mahatsapa fahakiviana izy, dia mihevitra fa nilaozan'Andriamanitra. (...) Tian'Andriamanitra isika hatoky Azy eo am-pamakivakiana ny fiainana. (...) Fony mbola mpanota isika, dia nomen'Andriamanitra ny Zanany ho faty ho antsika. Ahoana no mbola hisalasalantsika ihany ny amin'ny fahatsarany? (...)
Kanefa, ny fanatanterahana amim-pahatokiana ny adidy dia mifamatotra amin'ny fahafantarana araka ny tokony ho izy ny toetran'Andriamanitra. Misy asa lehibe tokony hatao ho an'ny Tompo. Tonga i Kristy mba hitory ny filazantsara amin'ny mahantra, ary naniraka ny mpianany hanao toy Azy koa. Toy izany no anirahany ny mpanompony ankehitriny. (...)
Ny lohahevitra goavana momba ny mandrakizay dia mitaky amintsika mihoatra noho ny fivavahana ivelambelany amin'ny alalan'ny teny sy ny fombafomba, izay andinihana ny fahamarinana toy ny voninkazo tsara tarehy any an-tokotany any ivelany. Mitaky zavatra mihoatra noho ny fivavahana feno fihetseham-po, izay tsy matoky an'Andriamanitra akory rehefa tonga ny fitsapana sy ny olana, izany. (...) "Izay manao hoe: Fantatro lzy, nefa tsy mitandrina ny didiny, dia mpandainga, ary ny marina tsy ao anatiny. Fa na iza na iza mitandrina ny teniny, dia tanteraka ao aminy mariner tokoa ny fitiavana an 'Andriamanitra. —1 Jao. 2:4,5. — RH, 28 Febroary 1907