"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Ny anaran'i Jehovah dia tilikambo mafy; ny marina miezaka ho ao aminy ka voavonjy. " - Ohab. 18:10.
Mofon’aina:
Tamin'ny fotoana naha-osa Azy indrindra no nanafihana Azy tamin'ny takam-panahy masiaka indrindra. Tamin'izany fomba izany no noheverin'i Satana fa handreseny. Io tetika io no nahazoany fandresena talohan'izao. Rehefa mihamalefaka ny herim-batana sy mihamalemy ny herin'ny sitrapo ary mitsahatra tsy miankina amin'Andriamanitra ny finoana, amin'izay dia resy ny olona izay niady ela sy tamin-kerimpo ho an'ny fahamarinana. Sasatry ny firenirenena niaraka tamin'ny Isiraely nandritra ny efapolo taona i Mosesy, ka reny nivembena ny finoany. Nanao fahadisoana izy raha tonga teo an-tsisin'ny Tany nampanantenaina. Toy izany koa i Elia, izay nijoro tsy tamin-tahotra teo anatrehan'ny mpanjaka Ahaba, niatrika ny firenen'Isiraely manontolo notarihin' ireo mpaminanin' i Bala dimampolo sy efajato lahy. Taorian'ilay andro mahatahotra nifamotaonana tao Karmela, rehefa naringana ireo mpaminany sandoka, ka nanambara ny hankatoavany an'Andriamanitra ny vahoaka, dia nandositra hanavotra ny ainy teo anatrehan'ny fandrahonana nataon'ilay Jezebela mpanompo sampy i Elia. Toy izany no nanararaotan'i Satana ny fahalemen'ny taranak'olombelona. (...)
Ny faritra malemy eo amin'ny toetra amam-panahintsika no rarafany. Miezaka izy ny hanozongozona ny fahatokiantsika an'Andriamanitra, Izay manaiky ny hisian'ny toe-javatra toy izao. Alaim-panahy tsy hatoky an'Andriamanitra sy ny fitiavany. Tahaka ny nataony tamin'i Kristy dia velarin'ilay mpaka fanahy eo imasontsika ny fahalementsika sy ny kilemantsika. Manantena izy amin'izany fa ho kivy isika ka tsy ho afa-mandositra. (...) Raha mety manohitra azy tahaka ny nataon'i Jesosy isika, dia ho maro ny fandresena azontsika. Ny fiadiantsika hevitra amin'ny fahavalo dia manome tombontsoa azy. (...)
Nyfanekena an'Andriamanitra sy ny finoana Azy no nahazoan'i Jesosy ny fandresena, ka hoy Izy amintsika amin'ny alalan'ny apostoly: «Maneke an'Andriamanitra hianareo; ary manohera ny devoly, dia handositra anareo izy. Manatôna an 'Andriamanitra, dia hanatona anareo Izy» - Jak. 4:7. Tsy mahay mamonjy ny tenantsika amin'ny herin'ilay mpaka fanahy isika; efa naharesy ny taranak'olombelona izy, ary raha miezaka ny hijoro amin'ny herin'ny tenantsika isika, dia hanjary hazan'ny hafetseny. Soa fa «ny anaran'i Jehovah dia tilikambo mafy, ri:y-marina miezaka ho ao aminy ka voavonjy» -Ohab. 18:10. — Ms, 15, 1908
Ny fanentanan'i Paoly ireo mambran'ny fiangonana tao Korinto mba hanao famoriam-bola ho an'ireo fiangonana mahantra tany Jodia no tontolon-kevitry ny 2 Kor. 8 sy 9. Hita fa efa nanolo-tena nanao izany izy ireo (2 Kor. 8:10, 11; 2 Kor. 9:5; jereo koa ny 1 Kor. 16:1-4), saingy ny olana teo amin'ny fifandraisan'izy ireo sy i Paoly no nanasarotra ny toe-javatra. Rehefa voavaha ireo olana ireo (2 Kor. 1-7), dia ny famitana izany asa izany izao no ifantohan'i Paoly (2 Kor. 8-9).
Tamin'ny voalohany, noresahin'i Paoly ny ohatra nasehon'ny Makedonianina (2 Kor. 8:1-7), izay na dia lalina aza ny fahantran'izy ireo, dia tsy nahasakana ny fitomboan'ny «haren'ny hitsim-pony [na fahafoizany]» izany (2 Kor. 8:2, naoty eny ambany). Eny, afaka miara-dalana ny fahantrana sy ny fahalalahan-tanana. Kanefa, izany fahalalahan-tanana mendri-piderana nananan'ny Makedoniana izany dia nalainy tahaka tamin'ny fahalalahan-tanan'i Jesosy, Izay nanolotra ny Tenany ho antsika (2 Kor. 8:8-15).
Vakio ny 2 Kor. 8:9. Inona no ambaran'io andininy io amintsika momba ny oha-plainan'l Jesôsy ?
Anisan'ny manaitra sy mahery vaika ary lalina indrindra amin'ny fanambarana rehetra ao amin'ny Baiboly ny ambaran'i Paoly ao amin'ny 2 Kor. 8:9. Tantarain'i Paoly ao ny asa nanirahana an'i Jesosy, saingy amin'ny teny fohy dia fohy nefa feno. Misy teolojia goavana eto. Ny tantaran'ny fanavotana voafintina ao anatin'ny andininy iray monja izany.
Ny tena manaitra aza dia ny nampiasany voambolana mikasika ny vola tao anatin'izany. Eny, nanankarena i Jesosy: efa niaina tany an-danitra Izy talohan'ny nahatongavany teto an-tany (Jao. 17:5). Nanapa-kevitra ny ho tonga mahantra Izy tamin'ny nahafoizany ny voninahitry ny lanitra sy ny nahatongavany teto amin'ity tontolo feno fahoriana ity. Tonga mahantra ara-bakiteny Izy (Lio. 9:58). Na dia nitovy tamin'Andriamanitra aza Izy, dia "nofoanany ny tenany tamin'ny nakany ny endriky ny mpanompo sy ny nahatongavany ho manam-pitoviana amin'ny olona." - Fil. 2:7. "Ary rehefa hita fa nanan-tarehy ho olona Izy, dia nanetry tena ka nanaiky hatramin'ny fahafatesana, dia ilay fahafatesana tamin'ny hazo fijaliana." - Fil. 2:8.
Nafoin'i Jesôsy ny ainy mba hahafahantsika ho velona mandrakizay miaraka aminy. Nisy tanjona ny fanatitra nataony: ny famonjena antsika. Miara-dalana ny fitantanam-pananana sy ny iraka. Miresaka momba ny fanatitra manokana, izay vola, ny 2 Kor. 8-9, saingy miorina amin'i Jesôsy izany fitantarana izany. Ho hitantsika mandritra ity herinandro ity ireo foto-kevitra ara-telolojia mifandray amin'ny fanaovana fanatitra, izay mifototra amin'ny fanatitra nataon'i Jesôsy , dia ny nanaovany sorona ny Tenany.
Saintsaino ny fahaterahana, ny fiainana, ny fahafatesana, ary ny fitsanganan'i Jesôsy tamin'ny maty. Rehefa takatrao fa ho anao no nanaovany izany rehetra izany mba hanananao fanantenana, dia zavatra tsara lavitra noho izao fiainana feno fahoriana eto izao, inona no tokony hasetrinao izany?