"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Fa ny Ray dia tia anareo satria hianareo efa tia Ahy, ary efa nino fa nivoaka avy tamin'ny Ray Aho." Jao. 16:27.
Mofon’aina:
Raikitahotra isika eo am-pi banj inana ny fahamasinana sy ny voninahitr'Ilay Andriamanitr'izao rehetra izao, satria fantatsika fa noho ny fitiavany ny rariny dia tsy hanamarina ny meloka Izy. Saingy tsy ilaintsika ny hitoetra ao anatin'ny tahotra, satria efa tonga teto an-tany i Kristy mba haneho ny tena toetran'Andriamanitra sy hanazava amintsika ny fitiavan'ny Ray an'ireo izay efa natsangany ho zanaka. Tsy ny zava-mahatalanjona eo amin'ny natiora ihany no tokony hanombanantsika ny toetran'Andriamanitra, fa ny fiainany tsotra sy feno fitiavana izay niainan'i Jesosy koa, izay naneho an'i Jehovah ho mpamindra fo sy mangoraka ary malemy fanahy mihoatra noho ireo ray aman-dreny niteraka antsika.
Nasehon'i Jesosy fa Andriamanitra irery ihany no mendrika itokiantsika sy itondrana ny faniriantsika. Rehefa raiki-tahotra isika manoloana an' Andriamanitra ka manafotra ny fisainantsika ny voninahiny sy ny fiandrianany, dia i Jesosy izay Solontenany no asainy jerentsika. (...) Ny hazo fijalian'i Kalvary no maneho amin'ny olona ny fitiavan'Andriamanitra. Asehon' i Kristy amin'ny maha Andriamanitra fitiavana Azy ilay Mpanjakan'izao rehetra izao. Tamin'ny alalan'ny mpaminany no nitenenany hoe: "Fitiavana mandrakizay no nitiavako anao, koa izany no nampaharetako famindrampo ho anao." - Jer. 31:3.
Amin'ny alalan'ny fahamendrehan' ny anaran'i Kristy no ahafahantsika manatona an'Andriamanitra, ary asainy isika hitondra eo Aminy ireo fizahan-toetra sy fakam-panahy mianjady amintsika, satria takany ireny rehetra ireny. Tsy sitrany raha amin'ny sofin'olombelona no hamborahantsika ny fahoriantsika. Amin'ny alalan'ny ran' i Kristy no ahafahantsika manatona ny seza fiandrianan'ny fahasoavana (...) amin'ny fotoana tnahory. (...)
Toy ny fandrisihan'ny ray aman-dreny eto an-tany nyzanany hanatonaazy amin'ny fotoana rehetra no itaoman'ny Ray antsika koa hitondra eo Aminy ny faniriana sy ny zava-manahirana antsika, ary ny fankasitrahana sy ny fitiavantsika. Azo antoka avokoa ny teny fikasana tsirairay avy. I Jesosy no antoka sy Mpanelanelana antsika, ary efa nomeny antsika ny loharanom-pahalalana rehetra ilaina mba hananana toetra tanteraka. — YI, 22 Septambra 1892.
lsika rehetra, indrindra fa isika mpino, dia mandray anjara ao anatin'ilay fifanandrinana lehibe ifanaovan'ny tsara sy ny ratsy, izay miseho manodidina antsika, ary mitranga ao anatintsika koa aza. Samy mahatsapa ny fisian'io ady mahafaoka izao rehetra izao io isika rehetra, na amin'ny fomba ahoana na ahoana, ary ho toy izany mandra-pahafatintsika, na rahoviana na rahoviana, ary na amin'ny endriny manao ahoana na ahoana no isehoan'izany.
Vakio ny 2 Ker. 10:3-6. Inona no fototry ny ady ara-panahy atrehintsika, ary Inona avy ny fitaovam-piadiana ananantsika?
Ny hevitra, na tsara na ratsy, no fitaovam-piadiana ara-panahy mahafaty indrindra. Mampiasa fanakianana, famadihana, fanalam-baraka, tahotra, faneren'ny namana, ary fitaovana marobe mitovy amin'izany i Satana izaytsy tokony hampiasain'ny Kristianina mihitsy. Ny fitiavana, ny famindram-po, ny fiadanana, ny fahalemem-panahy, ny fahari-po, ny hatsaram-panahy, ary ny fahononam-po kosa no tokony hampiasaintsika. Ny fitaovam-piadiana mahery indrindra ananantsika, raha ampiasaina amim-pahendrena, dia "ny Tenin'Andriamanitra", izay sabatra ampiasain'ny Fanahy (Efes. 6:17), satriaAndriamanitra irery ihany no afaka mampiditra ny fahamarinana ao am-pon'ny olona. Fitaovana fotsiny isika, izay ampiasain'Andriamanitra hahatontosa ny fikasany.
Vakio ny Fit. 1:21,22. Ahoana no ahafahantsika mahatakatra ny tian'i Paoly ambara, indrindra ao anatin'ny tontolon-kevitr'ilay fifanandrinana lehibe?
Satria ara-panahy ny ady, dia ady amin'ny lafiny ara-kevitra sy soatoavina no atrehintsika. Kanefa efa azon'i Kristy teo amin'ny hazo fijaliana ho antsika ny fandresena, ary raha mbola mifandray Aminy koa isika, dia tsy ho resy mihitsy, na dia vonoina ho faty aza. Tsy nitandro ny ainy i Paoly tamin'izay rehetra nanjo azy teto an-tany, na dia tsy ara-drariny aza, satria nankininy tamin'ny Fitsarana ambony kokoa ny ainy sy ny hoaviny.
Amin'ny maha-Kristianina antsika dia tsy tokony hiady loatra ho an'ny zontsika isika, fa ho an'izay marina. Tsy "ny fahefana no ampanjakana ny fahamarinana" fa "ny fahamarinana no manana ny fahefana". Mendrika homem-boninahitra ny fileferana amin'ny sitrapon'Andriamanitra; raha ny marina dia izany ihany no fomba hahazoantsika ny fandresena amin'ny ady atrehintsika. I Jesôsy , mazava loatra, no ohatra tonga Iafatra amin'ny fileferana amin'ny sitrapon'Andriamanitra, araka ny hazavain'i Paoly ao amin'ny Fil. 2.
Amin'ny fomba ahoana no ahatsapanao ny maha zava-misy ilay fifanandrinana lehibe amin'izao fotoana izao? Ahoana no handraisanao fampiononana sy hery avy amin'ny fahafantarana fa efa azon'i Kristy ho antsika ny fandresena?