"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Fiadanana no avelako ho anareo, ny fiadanako no omeko anareo; tsy tahaka ny fanomen 'izao tontolo izao no fanomeko anareo."- Jao. 14:27
Mofon’aina:
Talohan'ny nidiran'ny Tompo-ntsika tao amin'ny fijaliany teo amin'ny hazo fijaliana dia nanao ny fanambarany farany Izy. Tsy nanana volafotsy na volamena na trano havela ho an'ny mpianany Izy. Nahantra Izy raha ny amin'ny haren'ny tany. Vitsy tamin'ireo tao Jerosalema no nahantra tahaka Azy. Kanefa, fanomezana sarobidy lavitra noho izay azon'ny mpanjaka eto an-tarry omena ny vahoakany no navelany ho an' ireo mpianany. (...) Ny fiadanana izay nananany nandritra ny fiainany teto an-tany no navelany ho azy ireo, fiadanana izay tao anatiny raha tao anatin'ny fahantrana Izy, raha nenjehina, ary mbola tao anatiny izany nandritra ny fahoriany tao Getsemane sy teo amin'ilay hazo fijaliana lozabe.
(...) Hahita fiadanam-po ireo izay mino sy matoky tanteraka ny tenin'i Kristy sy manolotra ny fony hotandremany ary mampilefitra ny fiainany eo ambany fitarihany. Tsy misy zavatra eto amin'izao tontolo izao hampalahelo azy ireo raha i Jesosy no mampifaly azy amin'ny Fanatrehany. Misy fiadanana feno ao amin'ny fanekena tanteraka. Hoy ny Tompo: "Ny saina tsy miovaova dia harovanao ao amin 'ny fiadanana tanteraka, satria matoky Anao izy."- Isa. 26:3.
Ny fitiavan-tena no manimba ny fiadanantsika. Raha mbola velona ny "izaho", dia vonona mandrakariva isika hiaro azy tsy ho tratry ny fahafaham-baraka sy ny faniratsirana; fa rehefa maty kosa ny "izaho" ary miara-miafina amin'i Kristy ao amin'Andriamanitra ny fiainantsika, dia tsy horaisintsika ho zava-dehibe intsony ny fanaovan-tsinontsinona sy ny fanamavoana. (...)
Rehefa mampiantrano an'i Kristy ao am-po isika ka mampitoetra Azy ao, dia hiaro ny fontsika sy ny saintsika ny fiadanan'Andriamanitra, izay mihoatra noho ny fahalalana rehetra. Izany ihany no fototry ny fiadanana. Ny fahasoavan'i Kristy, izay raisina ao am-po, dia mampitsahatra ny fifandrafiana sy mampitony ny ady ary mameno fitiavana ny fanahy. Izay mihavana amin'Andriamanitra sy amin'ny namany dia tsy mba ho ory. (...) Ny fo izay miara-mitepo amin'ny fon'Andriamanitra dia mpiombona amin'ny fiadanan'ny lanitra ary hampiely ny hery miasa mangina feno fitahiana avy aminy eo amin'izay manodidina azy rehetra.- Wm, 7 Avrily 1908.