"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Fa hahazo hery hianareo amin'ny hilatsahan'ny Fanahy Masina aminareo, ary ho vavolombeloko any Jerosalema sy eran'i Jodia sy Samaria ary hatramin'ny faran'ny tany."- Asa. 1:8.
Mofon'aina:
Vavaka fangatahana ny Fanahy Masina no nataon'ny fiangonana voalohany raha vao niorina izy ireo. Mbola teo amin'ny fahazazany ny fiangonana tamin'izany, ary tsy niaraka tamin'izy ireo mivantana intsony i Kristy. Taloha indrindran'ny niakarany tany an-danitra no nanirahan'i Kristy ny mpianany mba hitory ny filazantsara amin'izao tontolo izao. (...)
Ho fankatoavana ny tenin'ny Tompony, dia niverina tany Jerosalema ireo mpianatra, ary nandritra ny folo andro no nivavahany mba hahatanteraka ny teny fikasan'Andriamanitra. Folo andro nanaovana fandinihan-tena lalina izany. Nanaisotra ny tsy fifanarahana rehetra izay nisy teo amin'izy ireo ny mpianatra, ary niombona tao anatin'ny firaisana kristianina (...) Rehefa tapitra ny folo andro, dia notanterahin'ny Tompo ny teny fikasany tamin'ny alalan'ny firotsahan'ny Fanahiny tamin'ny fomba mahatalanjona. (...)
Inona no vokatr'ilay firotsahan'ny Fanahy tamin'ny andro Pentekosta? Nentina hatrany amin'ny faran'ny tany misy mponina ny vaovao mahafaly momba ny Mpamonjy izay nitsangana tamin'ny maty. Feno fahafoizan-tena lalina sy lehibe ny fon'ny mpianatra, izay nanosika azy ireo handeha hatrany amin'ny faran'ny tany.- RH, 30 Avrily 1908.
Ny fahasoavan' i Kristy no nahatonga ireo apostoly hanao tahaka izany. Ny fanoloran-tena marina ary ny vavaka mafana sy feno fanetren-tena no nahatonga azy ireo hanana firaisana ety amin'i Kristy. (...) Tsapany ny fahalehibeazan'ny trosa tokony haloany amin'i Kristy. Tamin'ny vavaka mafana sy feno faharetana no nahazoany ny Fanahy Masina, ary rehefa izay dia nandeha izy ireo, nitondra tao am-pony ny enta-mavesatry ny famonjem-panahy, sady feno zotom-po hampandroso ny fandresen'ny hazo fijaliana.
Moa ve ny hafanam-pontsika tokony ho latsa-danja amin'ny an'ireo apostoly? Moa ve isika tsy tokony hitaky amin'ny finoana velona ireo teny fikasana, izay nanetsika lalina ny fon'izy ireo ka nahatonga azy hangataka ny Tompo Jesosy mba hanatanteraka ny teniny hoe: "mangataha, dia hahazo hianareo"- Jao. 16:24? Moa ve tsy tokony hirotsaka ankehitriny koa ny Fanahin'Andriamanitra ho valin'ny vavaka mafana sy feno faharetana, ka hameno hery ny olona?- TFC, b. 7, t. 32.
Nandritra ny fanafahana ny zanak'Isiraely tany Egypta, dia niteny tamin'ny olony Andriamanitra momba ny fanomezam-pahasoavan'ny faminaniana teo anivon'izy ireo; hoy Izy: "Mba mihainoa ny teniko: Raha misy mpaminanin'i Jehovah eo aminareo, dia amin'ny fahitana no hisehoako aminy, ary amin'ny nofy no hitenenako aminy." - Nom. 12:6.
Matetika ny hafatra sy ny fiantsoana ara-paminaniana no ahitana hery na hevitra ambonin'izay mety ananan'olombelona. Maharay hafatra mivantana avy amin'Andriamanitra ny mpaminany, amin'ny alalan'ny nofy na ny fahitana matetika (Dan. 8:1; Isa. 1:1; Asa. 9:10, sns), ary misy fotoana mety misy fiantraikany manaitra eo amin'ny vatany izany.
Tanisao ny sasany amin'ireo zavatra nanjo an'i Daniela mpaminany rehefa nahita fahitana izy. Jereo ny Dan. 10:7–19.
Tsy nanan-kery intsony i Daniela rehefa naseho azy ny fahitana. Niantehitra tanteraka tamin'Andriamanitra izy nandritra ny faharetan'ilay fanandramana. Na dia tsy nahita ny fahitana aza ireo olona niaraka taminy, dia nahery vaika loatra ny fanatrehan'ny lanitra ka nandositra sy niafina noho ny tahotra izy ireo. Na izany aza, dia ampiasain'Andriamanitra ny fanandramana iainan'ny mpaminany izay miantraika amin'ny vatany, mba hanintona ny sain'ny olona hifantoka amin'ilay mpaminany ka ho voaray ny hafatra entiny.
Inona no ampianarin'ny Deo. 13:1–5 antsika momba ny fanomezam-pahasoavan'ny faminaniana?
Na dia misy toe-javatra miseho ivelany izay manaporofo ny fanatrehan'ny hery ambonin'ny an'olombelona aza, dia tsy midika avy hatrany izany fa tsindrimandry avy amin'Andriamanitra no voarain'ilay olona miaina ilay fanandramana. Mahay maneho toe-javatra misy hery mahagaga koa i Satana. Tsy ampy hanamarinana ny asa maha-mpaminany ny porofo tokana. Na dia eo aza ny fiantraikan'ny fandraisana fahitana eo amin'ilay mpaminany, dia tsy maintsy zahan-toetra izy. Tsy ampy hisedrana ny maha-tena izy ny fanomezam-pahasoavan'ny faminaniana mantsy ny fisehoan'ny hery ambonin'ny herin'olombelona. Tsy maintsy hitantsika ireo fisedrana rehetra araka ny Baiboly vao azontsika atao ny milaza fa irak'Andriamanitra ny olona iray. Indrisy fa feno mpaminany sandoka teo amin'ny tantara (jereo ny Mat. 7:15).
Fahita matetika any amin'ny kolontsaina sasany ny fisehoan-javatra mampiseho hery ambonin'ny herin'olombelona. Nahoana no tsy maintsy mitandrina fatratra isika rehefa manandrana mamantatra raha tena avy amin'Andriamanitra tokoa ny toe-javatra iray toy izany na tsia?