"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Anankiray amin'ireo voka-dratsy mahatsiravina indrindra nateraky ny fahotan'i Adama sy Eva ny fisarahana amin'Andriamanitra. Noroahina hiala tao aminlilay Saha izy ireo ary tsy afaka niresaka tamin'Andriamanitra mivantana intsony, Nanoratra andalan-teny mendrika hotsarovana mikasika izany toe-java-tsarotra iainan'ny olombelona izany ny mpaminany Isaia: "Fa ny helokareo no efitra mampisaraka anareo aminAnthiamanitrareo, ary ny fahotanareo no mampiafina ny tavany aminareo.' - Isa. 59:2.
Eny tokoa, mbola zanak'Andriamanitra hatrany i Mama sy i Eva, swingy tsy azo nialana ny vokatry ny fahotana ka tsy maintsy nandao an'i Edena izy ireo. Tsy tahaka ny teo aloha intsony ny zava-drehetra taorianiny tsy fankatoavany.
Nanova ny fiainan'ity taranak’olombelona amin'ny lafiny maro ny fahotana ( Jereo ny Gen. 3:14-24). Ahoana no nanovan'ny fahotana amin'ny fomba manokana ny fifandraisanisika amin'Andriamanitra? (Jereo koa ny Eks. 19:16-22).
Tsy takatry ny saintsika ny flovana goavana nnisy eo amin'nyfiainan'ny olombelona vokatry ny fahotana, satria tsy mahalala afa-tsy tontolo anjakaniny fahotana isika. Noho ny fahotana, dia "voaozona" ny tany ka manjary anirianlny "tsilo sy hery." Manjary miaritra fahoriana sy fanaintainana izao ny olombelona, tsy maintsy tsemboka izy vao mahazo hanina, nefa amin'ny farany dia ho faty sy hiverina ho vovoka. Ny fahafatesana no fampahatsiahivana maharary indrindra momba ny fahotana. Ary etsy ankilan'izany, dia tsy afa-mifanatrika mivantana amin'Andriamanitra intsony isika noho ny fahotana.
Na izany aza, dia nampanantenaina vahaolana manoloana ny voka-dratsinlny fahotana Adama sy i Eva. Tsy afa-nahita an'Andnamanitra sy niresaka taminy mivantana intsony ireo razambentsika voalohany, nefa nomena fanantenana ho an'ny ankehitriny sy ny hoavy kosa izy ireo raha nandao ny sahan'i Edena. Andriamanitra no nanao ny dingana voalohany ary nanazava taminizy ireo ny drafi-pamonjeny.
Ny Gen. 3:15, izay antsoina hoe "teny fikasana voalohany indrindra maneho ny filazantsara" dia feno fanantenana ho azy ireo (ary ho antsika koa), na dia teo aza ny zava-nitranga. Hiteraka fanoherana ny fahotana sy fanantenana momba ny famonjena ny olombelona amin'ny hoavy ny terry fikasana ny amin'ny Mpanavotra ho avy. Raha ny marina, ny nanornezan'Andriamanitra Mariana an'i Adama sy i Eva talohan'ny nialan'izy ireo tao amin'ny Saha dia nary an'ohatra izay nanondro ny fanavotana azy amin'ny hoavy. Amin'ny alalan'ny fahafatesana sy ny fitsanganan’i Jesôsy amin'ny maty aty aoriana no hamerenana amin'ny Iaoniny ny firaisan'ny olombelona amin'Andriamanitra (Jao. 14:1-3).
Izany hoe, tao Edena, taoriana indrindran'ny nidiran'ny fahotana, no nanomezana ny olombelona ny fanantenana sy ny teny fikasana fa ho voavaha ny olan'ny fahotana amin'ny farany. Vantany vao nisy ny ota, dia nomena ny teny fikasana momba ny Mpamonjy.
Ahoana ny fihetsehamponao rehefa avy manao zavatra tsy mety? Nahatsiaro ho meloka ve ianao? Menatra? Rikoriko amin'ny tenanao? Inona avy ireo vokatr'izany? Ahoana no nanampian'ny finoana an'Andriamanitra sy ny teny fikasan'ny filazantsara anao tsy hamoy tanteraka ny finoana?
"Izay maharesy no handova izany zavatra izany; ary ho Andriamaniny Aho, ary izy ho zanako."- Apôk. 21:7.
T'mahatsapa isika fa akaiky ny fiafaran'ny zavatra rehetra. Tsy tsapantsika araka ny tokony ho izy ny tokony handresentsika isan'andro sy ny tokony hahazoantsika antoka ny amin'ilay valisoa mandrakizay. Irea izay maharesy ny fakam-panahy eto amin'izao tontolo izao (...) no mpiombona amin'ny fomban'Andriamanitra. Efa nisy corona natao ho antsika, handray izany ve isika? (...)
Mitaky vavaka sy finoana ary fahatakarana ny fahatongavana ho mpiombona amm'ny fomban'Andriamanitra. Kanefa rehefa miaina izany fanandramana izany isika, dia tsy tokony hihazona samirery ny tombontsoa avy aminy, fa haneho amin'ireo manodidina antsika fa azon'ny rehetra atao ny ho mpiombona amin'ny fomban'Andriamanitra. Azon'ny rehetra atao ny ho mpandresy. Andeha isika hanapa-kevitra ny ho mpandresy. Andeha isika hikatsaka bebe kokoa ny fahasoavan'Andriamanitra. (…) Aoka isika tsy ho variana amin'ireo zavatra eto amin'izao tontolo izao, fa haneho kosa ny fahavononantsika ny ho tonga mpandresy isan'andro sy isan'ora. (...)
Andeha isika hitory an'i Kristy sy ny fahamarinana any arnin'izay rehetra alehantsika, ary hanome voninahitra an'Andriamanitra. Ry anadahy sy rahavaviko, tian'i Jesôsy ny mivavaka ho anao. Mifikira Aminy, miezaha ny ho mpandresy, ka hiarahaba anao any amin'ny tananan'Andriamanitra ny Mpamonjy (...). Hanao ahoana re ny hafaliana rehefa hapetraky ny Zanak'ondrin'Andriamanitra eo an-dohan'ny voavotra ny satroboninahitry ny fandresena! Tsy hianjadian'ny fakam-panahy intsony ianao, ary tsy hanota intsony. Ho hitanao amin'ny hatsaran-Wireluny ny Mpanjaka. Ary ireo rehetra nampianao ho tonga any an-danitra dia ho hitanao any. Hamihina anao izy ireo ary hankasitraka izay nataonao ho azy. (...) Andeha isika handroso ao amin'ny herin' ny Tsitoha, ka hisaintsaina ny fifaliana eo anoloantsika rehefa ho hitantsika any amin'ny fanjakan'Andriamanitra ny Tavany, ary tsy hiala any intsony isika. (...) Andeha isika hitondra ny fangatahantsika eo amin'ny seza fiandrianan'Andriamanitra amin'ny fotoan'ny fakam-panahy, ary hifikitra amin'ny Heriny amim-pinoana.- Ms 49, 1909.