"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Eo am-panakekezan'izao tontolo izao ny farany, ny ampahany amin'ny hafatry ny anjely telo dia manoritsoritra ny vahoakan'Andriamanitra ho (anitandrina ny didin'Andriamanitra sy ny finoana an’i Jesôsy.
Vakio ny Apôk . 14:12. Inona no hevitry ny hoe "ny finoana an'i Jesôsy"?
Ho hitantsika, raha mandinika ny fomba nahatakaran'ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito ny fahamarinana amin'ny finoana isika, fa nanodidina ireo taona 1890 dia nohamafisina fatratra tao am-piangonana ny fahatakarana ny amin'ny finoana Jesôsy sy ny hafatry ny anjely telo. Mandra-pahatonga io fotoana io dia nanome lanja lehibe ny lalana ny fiangonana, ary nila nohamafisina kokoa ny momba ny filazantsara. Toy izao no namintinan'i Ellen G. White azy: 'Eta notorina ny didin'Andriamanitra, saingy ny finoana Jesosy Kristy kosa tsy mbola notorin'ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito ho manan-danja mitovy amin'izany, nefa ny lalana sy ny filazantsara dia tokony hiara-dalana." — SIM, b. 3, t. 172.
Na dia mitanisa ireo lehilahy sy vehivavy nanana toe-panahy araka an Andriamanitra sy nanana finoana matanjaka aza ny Heb. 11, dia tsy misy mahatoraka ny finoan'i Jesosy ny finoan'izy ireo.
Vakio ny Mat. 26:36-42. Inona no ambaran'izany amintsika momba ny finoan'i Jesosy tamin'io fotoana niankinan'aina io?
Rehefa manana ny finoan'i Jesôsy isika, dia tsy midika fotsiny izany fa haneho finoana an'Andriamanitra tahaka ny Azy isika, amin'ny alalan'ny fankatoavana Azy sy ny Teniny, fa koa hoe hanana fanandramana velona sy mavitrika isan'andro miaraka amin'i Jesosy isika. !zany dia ny fahafantarana sy fiasana mifanaraka amin'ny fahamarinana fa raha tsy ataontsika ivon'ny fiainantsika isan'andro i Jesôsy , dia tsy mety hanana fifandraisana mahavonjy amin'Andriamanitra isika.
Ny fananana ny finoan'i Jesôsy dia midika ho fananana an'i Jesôsy mitoetra ao anatintsika, ary noho izany dia ao am-pontsika ny finoany, satria i Jesôsy no fototra iorenan'ny finoantsika. Indraindray malemy sy marefo ny finoantsika. Saingy Jesosy no mendrika (Apôk. 5:9), ary afaka manana ny finoany isika, izay sady hita taratra amin'ny fanandramana iainantsika no isaina ho antsika, amin'ny alalan'ny fahasoavana omeny izay rehetra mino.
Hatraiza ny fanirianao hanana ny finoan'i Jesôsy? Amim-panetren-tena, angataho Andriamanitra hanome anao izany, ary ataovy ao amin'ny vavakao manokana ny Heb. 11:6, manao hoe: "Tompo ô, raha tsy amin'ny finoana dia tsy misy azo atao hahazoana sitraka Aminao. Manatona Anao aho ary mino fa misy lanao, ary hamaly soa ahy izay mazoto mitady Anao. Izany indrindra no ataoko izao."
«Fa tsy ny mpandre ny lalàna no marina eo anatrehan 'Andriamanitra, fa ny mpankatò ny lalàna no hohamarinina.» - Rôm. 2:13.
Mofon’aina:
Maro amin' ireo olona voasoratra ao amin'ny bokim-piangonana ny anarany no tsy misy fiovana marina ny fiainany. Tavela any ivelany ny fahamarinana. Tsy misy ny fiovam-po marina, tsy misy vokany ny asan'ny fahasoavana ao am-po. (...)
Tokony hitolo-batana tanteraka eo am-pelatanan'i Kristy sy hanokan-tena ho Azy izay te hanana toetra matanjaka sy mirindra tsara, satria tsy eken'ny Mpanavotra ny hananantsika fo mizarazara. Hianarany isan'andro ny atao hoe mandà tena. Hianarany ny Soratra Masina, hanakarany ny heviny sy hankatoavany ny fitsipiny; amin’izany no hahatrarany ny fahatanterahana kristianina. (...) Hiara-miasa aminy isan'andro Andriamanitra mba hanamboatra ny toetrany ho tanteraka, ka ho tafajoro izy amin'ny fizahan-toetra farany. (...) Vavolombelona eo anatrehan'ny olona sy ny anjely ny fiainany isan'andro, manambara izay azon'ny filazantsara atao ho an'ny olombelona lavo.
Aoka isika hikely aina, hitozo amim-pahamatorana amin'ny asa fanavaozana izay tsy maintsy atao eo amin'ny fiainantsika. Andeha hohomboantsika ny "izaho". Hiezaka fatratra hifehy antsika ireo fahazarana tsy masina, nefa afaka mandresy izany isika amin'ny anaran'i Jesôsy sy ny heriny. Ho an' izay miambina tsara ny fony araka izay azony atao ny teny fikasana hoe: "Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin 'ny fitiavan 'Andriamanitra izay ao amin Kristy Jesôsy Tompontsika." — Rôm. 8:38,39. Andriamanitra mihitsy no "hanamarina izay manana finoana an’iJesôsy" — Rôm. 3:26, "ary izay nohamarininy no nomeny voninahitra koa." —Rôm. 8:30.
Na lehibe toy inona aza ny henatra sy ny fitotonganana vokatry ny fahotana, dia ho lehibe lavitra ny voninahitra sy ny fisandratana avy amin'ny fitiavan'Andriamanitra manavotra. Omena haren-tsarobidy avy any an-danitra ny olona izay miezaka hanana fiainana araka ny endrik'Andriamanitra, dia hery lehibe hametraka azy ho ambonin'ireo anjely tsy mbola lavo mihitsy aza. — RH, 7 Jolay 1904