"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Nisy lehilahy roa nankany am-piangonana mba hivavaka. Ny iray dia loholona manan-kaja izay mijoro eny aloha alohan'ny fanombohan'ny fotoam-pivavahana, eo anatrehan'ny fiangonana mba hahitan'izy ireo azy. Mivavaka amin'ny feo avo izy, ary misaotra an'Andriamanitra noho ny fahatsarana izay heveriny fa ananany. Ilay lehilahy iray hafa kosa, dia olona izay ailiky ny fiarahamonina; any aoriana indrindra ao amin'ny fiangonana no ijoroany. Manganohano ny masony noho ny vesatra napetraky ny fahotana eo an-tsorony. Eo an-joron'ny trano fiangonana по andohalehany sy ibitsibitsihany amin'alahelo hoe: "Andriamanitra ó, mamindra fo amiko mpanota!"
Vakio ny Lio. 18:9-14. Inona no hevitrao momba ireo lehilahy roa ireo? Nanao ahoana ny fomba fijerin'i Jesôsy azy ireo? Inona no lesona manan-danja ho antsika rehetra eto?
Mora dia mora amintsika ny manandra-tena. Manjary fahazarantsika aza indraindray ny mampahafantatra ny hafa ny zava-bitantsika sy ny fahaizantsika. Kanefa ireny rehetra ireny dia tsy manova na inona na inona amin'ny fomba fijerin'ny lanitra antsika. Raha ny marina aza dia mifanohitra amin'izay mety ho eritreritsika no izy, satria "izay rehetra manandra-tena no haetry, ary izay rehetra manetry tena no hasandratra." Lio. 18:14. Manoro hevitra antsika koa i Jesosy mba hifidy ny toerana ambany indrindra ka hamela ny tompon-trano hanandratra antsika raha sitrany izany (Lio. 14:8-10). Izany fanjakana mitsimbadika, izay ampianarin'i Jesosy izany, dia mifanohitra amin'izay mety andrasantsika. "Izay mahalala ny tenany fa mpanota ihany no azon'i Kristy vonjena." - HF, t. 154.
Rehefa tsapantsika ny maha mpanota antsika sy ny filantsika fatratra an'i Kristy. dia hanatona Azy isika satria matoky fa "raha miaiky ny fahotantsika isika, dia mahatoky sy marina Izy ka mamela ny fahotantsika sy manadio antsika ho afaka amin'ny tsi-fahamarinana rehetra." - 1 Jao. 1:9.
Arakaraka ny anakaikezantsika an'i Kristy no ahatsapantsika fa mpanota sy tsy mendrika isika. "Ny fibanjinantsika an'i Kristy ihany no fomba tokana hahazoantsika fahalalana marina ny amin'ny tenantsika. Ny tsy fahalalana Azy no mahatonga ny olona hanandra-tena toy izany ao amin'ny fahamarinan-tenany." - HF, L. 155.
Araka izany, manao ahoana ny fijerin'Andriamanitra an'ireo izay miavonavona? Hoy ny 1 Pet. 5:6 amintsika "fa Andriamanitra manohitra ny miavonavona, fa manome fahasoavana ho an'ny manetry tena." Mazava dia mazava izany.
Oviana ny fanandramana farany niainanao mikasika ny fahasoavan'Andriamanitra? (Tokony ho isan'andro tokoa no hiainantsika izany fanandraman'ny fahasoavana izany). Aoka ihany koa isika haneho fahasoavana amin'ny hafa. Manokàna fotoana fohy hivavahana izao, angataho Andriamanitra mba hanampy anao hilefitra eo ambanin'ny Tanany mahery, ka Izy irery no afaka hanandratra anao amin'ny fotoana voatendriny.
"Fa ao amin’i Kristy Jesôsy dia tsy mahasoa ny famorana na ny tsi-famorana, fa ny finoana izay miasa amin'ny fitiavana." - Gal. 5:6
Mofon’aina:
Nasehon'i Kristy ny haben'ny fitiavany antsika tamin'ny nanolorany ny Ainy mba tsy ho faty ao amin'ny fahotantsika isika (...). Raha kolokolointsika ao am-po izany fitiavan'Andriamanitra izany, dia manamafy sy mampahatanjaka ny firaisantsika amin' ireo izay manana finoana toy ny antsika. (...) Manamafy ny fitiavantsika an'i Kristy ny fanamafisana ny fitiavantsika ireo rahalahy sy anabavintsika. Izany fitsipiky ny fitiavana an'Andriamanitra sy ireo nanoloran'i Kristy ny ainy izany, dia tokony hovelombelomin'ny Fanahy Masina ary hohamafisin'ny fitiavan' ny mpirahalahy sy ny fahamoram-panahy (...) Io firaisana io, izay mampifamatotra ny fo, dia tsy vokatry ny fihetseham-po fa avy amin'ny fitsipika mahasoa ny tena. Miasa amin'ny fitiavana ny finoana, ary manadio ny fanahy amin'ny fitiavan-tena rehetra. Amin' izany, dia tanteraka ao amin'ny fitiavana ny fanahy. Ary satria efa nandray fahasoavana sy famindrampo tamin'ny alalan'ny ra sarobidin'i Kristy isika, ahoana no tsy hahaizantsika maneho fahalemem-panahy sy famindrampo? (...)
Ny finoana an'i Jesôsy Kristy ho Mpamonjy ny tenantsika manokana, Ilay mamela ny fahotantsika sy ny helotsika, (...) no aroson'ny Isaia toko faha-58. Ao no iresahana momba ireo vokatry ny finoana izay miasa amin'ny fitiavana sy manadio ny fo ho afaka amin'ny fitiavan-tena. (...)
"Tsy izao va no fifadiana izay ankasitrahako: dia ny hamaha ny famatoran 'ny faharatsiana, sy hanaboraka ny fehin 'ny zioga, sy handefa ny ampahorina ho afaka, ary hanapatapaka ny zioga rehetra? Moa tsy ny hizara ny mofonao ho an'ny noana va, sy ny hampiantrano ny m'y manjenjena, ary mba hanafianao izay hitanao mitanjaka, Ica tsy hihirim-belona amin 'ny namanao ianao? Fa raha izany, dia hiposaka tahaka ny fahazavan 'ny maraina ny fahazavanao, ary ho tonga faingana ny fahasitrananao; ny fahamarinanao ho loha-lalanao, ary ny voninahltr'i Jehovah ho vodi-lalanao (...); ary Jehôvah hitari-dalana anao mandrakariva sady hahavoky ny fanahinao ao arnin 'ny tany karankaina aza sy hampahatanjaka ny taolanao; dia ho tahaka ny saha vonton-drano ianao sy ho tahaka ny loharano miboiboika izay tsy mety ritra." - and. 6-8, 11. - RH, 17 Marsa 1910.