"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Fa isika tsy mitolona amin'ny nofo aman-dra, fa amin'ny fanapahana sy amin'ny fanjakana sy amin 'ny mpanjakan 'izao fahamaizinana izao, dia amin 'ny fanahy ratsy eny amin'ny rivotra. " - Efes. 6:12.
Mofon’aina:
Tsy takatsika araka ny tokony ho izy ilay fifanandrinana lehibe ifanaovan' ireo hery tsy hita maso, dia ny ady eo amin'ireo anjely mahatoky sy ireo tsy mahatoky. (...) Tsy ady foronin'ny saina na sarinady andraisantsika anjara izany. Ny fahavalo mahery indrindra no tsy maintsy ifanandrinantsika, ary miankina amintsika ny famaritana ny hoe iza no handresy. — TFC, b. 7, t. 213.
Raha fantatry ny olombelona ny isan'ireo anjely ratsy, raha fantany ny hafetseny sy ny asany, dia ho kely lavitra ny avonavona sy ny tsy firaihana. I Satana no mpanjakan'ny demonia. Manatanteraka ny baikony ireo anjely ratsy eo ambany fifehezany. Ireo no mampitombo isa ny tafiny (...). Izy no niavian'ny faharatsiana rehetra misy eto amin'izao tontolo izao. — SDABC, b. 6, t. 1119.
Rehefa hitan'i Satana fa mety ho votsotra eo an-tanany ny fanahy iray, dia manao ny ezaka rehetra izy hihazonana azy. Ary rehefa mahatsapa ho tandindomin-doza ilay olona, ka mitodika any amin'i Jesosy noho ny tahotra, ka mangataka hery Aminy amin-kafanam-po, dia matahotra i Satana andrao very babo iray, ka miantso fanampiana amin'ireo anjeliny izy mba hanangana manda fahamaizinana manodidina izany fanahy mahantra izany, mba tsy hipaka aminy ny fahazavan'ny lanitra.
Fa raha maharitra kosa ilay olona ka mitoky amin'ny fahamendrehan'ny ran'i Kristy, na ao anatin'ny tsy fananan-kery aza, dia mihaino ny vavaka mafana atao amim-pinoana ny Mpamonjy antsika, ary haniraka anjely mahery mba hanafaka azy. Tsy zakan'i Satana rehefa miantso vonjy amin'Ilay Mpifanandrina aminy mahery isika, satria matahotra sy mangovitra eo anatrehan'ny heriny sy ny fiandrianany izy sy ny tafiny manontolo. (...) Mitakemotra i Satana sy ny anjeliny. (...) Mametra ny herin'i Satana Ilay Komandin'ny lanitra. TFC, b. 1, U. 345,346.
Misy anjelin'Andriamanitra mitoby manodidina ny fanahy tsirairay alaim-panahy, izay vonona hanandratra ny fanevan'ny fahamarinana raha toa ka manohitra ny ratsy fotsiny ilay alaim-panahy. — RH, 8 Aogositra 1907.
Vakio ny 2 Kor. 7. Nanao ahoana ny fihetsehampon'i Paoly raha reny fa nibebaka Ireo Korintianina?
Fitiavan-dehibe tokoa no fonosir'ny teny hoe: "ao am-ponay hianareo"- 2 Kor. 7:3; jereo koa ny 2 Kor. 6:11. Izao koa no nolazain'i Paoly noho ny faniriany lalina ny hamaliana fitia izany fitiavany izany: "Ataovy omby anay ny fonareo"- 2 Kor. 7:2. Tsy ahitana ny teny hoe "ao am-ponareo" ao amin'ny lahatsoratra grika, nefa maro ireo dikanteny manampy izany, ary tsy diso izany satria manohana azy ny tontolon-kevitry ny lahatsoratra.
Nanokatra ny fon'izy ireo ho an'i Paoly sy ireo mpiara-miasa aminy tokoa ireo Korintianina. Izany no mahatonga ny and. 4 ho fanehoam-pifaliana lehibe. Asehon'ny tenin'i Paoly fa fihetsehampo miabo no tsapany tamin'izany fotoana izany: "Be ny fahatokiako anareo, lehibe ny reharehako ny aminareo; feno fiononana aho sady be hafaliana indrindra amin'ny fahorianay rehetra."- 2 Kor. 7:4. Feno fiononana sy hafaliana i Paoly. Endrey ny fiononana sy ny fifaliana ao am-pon'ireo mpitandrina ny fiangonantsika rehefa manolo-tena amim-pahatokiana ho an'i Kristy isika!
Manazava bebe kokoa ny anton'izany fiononana sy fifaliana izany i Paoly ao amin'ny 2 Kor. 7:5-16. Ireo lohahevitra roa ireo no tena foto-dresak'io toko io. Impito raha atontaly no ahitana ny matoanteny parakaleō ("mampionona") na ny anarana paraklēsis ("fampiononana") ao amin'ny 2 Kor. 7. Mifarana amin'ny fomba niantombohany ihany io ampahany amin'ilay epistily io, amin'ny fampiononana avy amin'Andriamanitra (2 Kor. 1:3-7). Ny fiononan'i Paoly ao amin'ny 2 Kor. 7 dia avy amin'ny fahamaivamaivanana tsapany, satria nitondra ny vokatra nandrasany ny epistily fananarana nosoratany ho azy ireo.
Na dia vokatry ny tatitra tsara nataon'i Titosy aza ny fahamaivamaivanana tsapan'i Paoly, dia Andriamanitra no tena nitondra fampiononana ho azy (2 Kor. 7:6). Andriamanitra tokoa no "Andriamanitry ny fampiononana rehetra, Izay mampionona anay amin'ny fahorianay rehetra."- 2 Kor. 1:3, 4.
Mahaliana fa "be hafaliana" i Paoly raha "feno fiononana."- 2 Kor. 7:4, 7, 13. Na dia niteraka falahelovana aza ny epistily hentitra sy feno fananarana nosoratany, dia alahelo araka ny sitrapon'Andriamanitra izay miasa fibebahana izany (2 Kor. 7:9-11). Alahelo "araka an'Andriamanitra" no tao amin'ireo Korintianina (2 Kor. 7:11), alahelo izay "miasa fibebahana ho famonjena."- 2 Kor. 7:10. Inona moa no mitondra fifaliana lehibe kokoa mihoatra noho ny fanompoana tena izy an'Andriamanitra.
Efa nahatsapa alahelo araka an'Andriamanitra ve ianao teo amin'ny fiainanao? Ahoana no nahalalanao fa alahelo mifanaraka amin'ny sitrapon'Andriamanitra izany, izay nitarika anao hibebaka?