"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Ny fomba voalohany nampiasain'Andriamanitra hampitana ny hafany tamin'ny olombelona dia tamin'ny alalan'ny fifandraisana mivantana am-bava, toy ny feo re mazava, na nofy, na anjely. Tamin'ny andron'i Mosesy vao hita tao amin'ny Soratra Masina ny toromarika voalohany avy amin'Andriamanitra, izany hoe nosoratana tao anaty "boky" izay nolazain'Andriamanitra.
Inona no noresahina voalohany indrindra ao amin'ny Baiboly momba ny fanoratana? Vakio ny Eks. 17:14.
Ahitana ohatra maro ao amin'ny TT momba ny nanomezan'Andriamanitra toromarika ireo mpitondra ny hafany, mba hitahiry an-tsoratra ny Teniny ho an'ny vahoakany. Toa an'i Mosesy, dia nilazana toy izao koa i Jeremia:
"Makà horonan-taratasy hianao, ka soraty amin'izany ny teny rehetra izay nolazaiko taminao ny amin'ny Isiraely sy ny Joda ary ny firenena rehetra hatramin'ny andro nilazako taminao, dia hatramin'ny andron'i Josia ka mandraka androany." - Jer. 36:2.
Nomena azy koa ny antony tokony hanoratany ireo faminaniana ireo: "Angamba hoheverin'ny taranak'i Joda ny loza rehetra izay kasaiko hatao aminy, dia samy hiala amin'ny làlany ratsy avy izy, ka havelako ny helony sy ny fahotany." - Jer. 36:3. Nomena ireo faminaniana ireo mba hitondra ny olona ho amin'ny famonjena, fa tsy hanomezana fahafaham-po fotsiny ny fahalianana te hahafanta-javatra momba ny hoavy.
Nanoratra tao anatin'ny toe-javatra isan-karazany ireo mpitondra ny hafatr'Andriamanitra. Tany an'efitra no nanoratan'i Mosesy ireo boky dimy voalohany ao amin'ny Baiboly. Maro amin'ireo Salamo nataon'i Davida no nosoratany raha teo am-panenjehana azy i Saoly (jereo ny Sal. 52, 54, 57, 59). I Daniela dia nanoratra ny fahitany raha mbola nanompo tao an-dapan'i Babylona sy ny lapan'i Media sy Persia izy. I Paoly kosa nanoratra ny epistiliny ho an'ny Efesianina, ny Filipianina, ny Kolosianina ary ny Filemona raha mbola tany am-ponja. Ary i Jaona dia nanoratra ny bokin'ny Apokalypsy tany Patmo, raha natao sesitany izy.
Mazava fa rehefa nantsoin'Andriamanitra hanoratra ireo mpitondra hafatr'Andriamanitra, dia nomen'ny Fanahy Masina hery sy notarihiny izy ireo, na inona na inona toe-javatra nisy azy.
Mahaliana fa ny fampianaran'i Jesosy rehetra dia voatahiry ho antsika amin'ny endrika voasoratra, tamin'ny alalan'ireo olona nofidin'Andriamanitra hitahiry ireo fahamarinana sarobidy ireo. Mampiseho izany fa nitokian'Andriamanitra ny fandraketana an-tsoratra amim-pahatokiana sy ny fitehirizan'ireo olona nirahiny ny hafatra avy Aminy.
Ahoana no hamalianao ny olona izay milaza fa tsy azontsika itokiana ny Baiboly satria tsy ananantsika intsony ny sora-tanana tany am-boalohany? Nahoana no tsy maharesy lahatra izany hevitra izany raha ny marina?
"Tsofy ao Ziona ny anjomara! Ary miantsoa mafy ao an-tendrombohitro masin; fa avy ny andron'i Jehovaha! Aoka hangovitra ny mponina rehetra amin'ny tany; fa avy ny andron'i Jehovah, eny, efa antomotra izany" - Joe.2:1.
Mofon'aina :