"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Miantso mpaminany amin'ny fotoana voafaritra sy ho amin'ny tanjona manokana Andriamanitra. Natao hitondra ireo hafatra ilaina amin'ny androny izy ireo. Ao anatin'izany tontolon-kevitra izany, ny Advantista Mitandrina ny Andro Fahafito dia mino fa anisan'ny olona manana izany fanomezam-pahasoavan'ny faminaniana izany, ho an'izao andro izao, i Ellen G. White. Nanao ny asan'ny mpaminany izy saingy tsy anisan'ireo voarakitra ao amin'ny Baiboly (mbola hojerentsika akaiky kokoa ny momba izany ao amin'ireo lesona ho avy). Tamin'ny Desambra 1844 i Ellen Harmon [White] no nandray ny fiantsoana azy voalohany, herinandro vitsivitsy taorian'ny nanantenan'ireo Advantista milerita ny fiverenan'i Jesosy, araka ny voalaza ao amin'ny Dan. 8:14 hoe: "Telon-jato sy roa arivo andro; ary nony afaka izany, dia amin'izay vao hodiovina ny fitoerana masina".
Na tsy nametraka daty mazava aza i William Miller, ireo mpanaraka azy kosa dia niandrandra ny 22 Oktôbra 1844 ihany, araka ny fanisana andro ara-Baiboly manondro ny Andro Fanavotana, ho daty hiverenan'i Kristy etỳ ambonin'ny tany. Namoha ny fanantenan'ny olona an'arivony maro tao Amerika Avaratra sy tany amin'ireo faritra hafa teto amin'izao tontolo izao io finoana io; ho tafaraka amin'ny Mpamonjy any an-danitra tsy ho ela izy ireo. Nanjary nientanentana sy feno hafanam-po koa i Miller arakaraka ny nahantomotra io fiaviana nandrandraina fatratra io.
Nefa tsy tonga i Kristy. Niaina fanandramana anisan'ny mahakivy indrindra teo amin'ny tantara ireo mpino milerita, dia ny Fahadisoam-panantenana Lehibe.
Tao anatin'izany toe-javatra izany no nanomezan'Andriamanitra an'i Ellen Harmon [White] ny fahitana voalohany. Fampaherezana azy sy ireo mpino diso fanantenana no votoatin'ilay hafatra, fa mbola momba azy ireo hatrany Andriamanitra na dia teo aza ny fahadisoan-keviny. Lalana iray miala avy eto an-tany mankany amin'ilay Jerosalema any an-danitra no tao amin'ny fahitana. Ireo mpino Advantista no nizotra teo amin'ilay lalana ho any amin'ny Tanàna Masina. Ary "voaro izy ireo raha mbola nibanjina an'i Jesosy koa, Izay teo alohany sy nitarika azy ho any amin'ilay tanàna." - SG, b. 2, t. 31.
Vaovao mahafaly izany fahitana izany. Nanokatra lalana vaovao Andriamanitra hialana amin'ny fisavorovoroana vokatry ny fahadisoam-panantenana. Momba azy ireo hatrany i Jesosy. Mbola hiverina tokoa Izy. Mbola mitarika azy ireo ho amin'ny lalam-pamonjena hatrany Izy. Mila "mibanjina" Azy fotsiny izy ireo. Nanana antony lehibe tsy hanariana ny fanantenana izy ireo, na dia teo anivon'ny savorovoro sy fahakiviana aza.
Dia toy izany no niantsoana an'i Ellen G. Harmon [White], zatovovavy 17 taona, hanompo amin'ny maha mpaminany. Tsy lalana mora ny azy, indrindra fa tany am-piandohana.
Nekena miandalana ny fahamarinan'io fanomezam-pahasoavany io; na izany aza dia nampanahy an'i Ellen G. White izany ho tonga mpitondra hafatr'Andriamanitra izany. Tsy zava-mora na ahazoam-boninahitra firy eo amin'ny mpiara-monina ny maha mpaminanin'Andriamanitra hatramin'izay. Koa ahoana no haneken'i Ellen White izany antson'Andriamanitra izany?
Hodinihintsika akaiky kokoa, amin'ny herinandro manaraka, ny asa manokana sy ny zava-tsarotra natrehin'ireo mpaminanin'ny TT, izay hita taratra teo amin'ny fiainana sy ny fanompoana nataon'i Ellen G. White koa ny sasany amin'izany.
"Fa mba hanaraka ny marina amin'ny fitiavana ka hitombo amin ny zavatra rehetra ho amin'Izay Loha, dia Kristy," - Efes. 4:15.
Mofon’aina:
Enga anie ka handray fanapahan-kevitra isika ao am-pontsika kilim ao fa tsy hanonona teny na dia iray aza hanohitra ny rahalahy na ny rahavavintsika (anadahy, anabavy). Tsarovy fa iharan'ny fakam-panahy koa izy ireo, ary mety ho mafy kokoa noho ny anao ny rnahazo azy. (...) Ireo izay tena manao fahadisoana be indrindra no mita ny fanampianao indrindra. Aza mifosa na manaratsy azy ireo, ary aza mitsikera ny toetrany, fa manatôna azur amin'ny fitiavan'i Jesosy sy ny fitiavana ny fahamarinana, dia miezaha hanampy azy ireo. (...)
Rehefa feno fisalasalana ianao, ary mameno ny fanahinao ny haizina, ny tsara indrindra azonao atao mba hahatafavoahana amin'izany dia ny manampy olon-kafa izay kivy. Rehefa miezaka mampitraka ny hafa ianao, dia manjary mitraka sy mifandray akaiky amin'Andriamanitra. (...) Ny olona manana an'i Kristy indrindra ao amin'ny fanahiny no haneho fangorahana feno firaisam-po indrindra amin'ireo fanahy mila vonjy. (...)
Hisy eo anivontsika mandrakariva ny olona manao fahadisoana, ary eo indrindra no ahazoantsika maneho ny toetra kristianina. Aza atosika izy ireo, fa raha manana fahazavana ianao, katsaho ny harnirapiratan'izany aminy koa, ary amin'izany fomba izany no ahafahanao manampy azy ho tonga any an-danitra. Ny fanahy rehetra izay manana ny toe-tsain'i Kristy dia hanao ny asan'i Kristy. Hitovy amin'ny fihetsehampon'i Kristy momba ilay ondry vert' ny fihetsehampony rehefa misy olona iray manalavitra an'i Kristy. Nisy sivy amby sivifolo tao am-bala, nefa nandeha nitady ilay iray nania lzy. Izany no tokony ho toe-tsaintsika. (...) Aoka ho feno fankasitrahana an'Andriamanitra isika, dia tsy hifantoka amin'ireo fahasahiranana madinidinika ny saintsika. Ary na dia mana° fahadisoana aza ny rahalahy sy ny rahavavintsika, hanao fahadisoana koa ve isika? Manana kilema tahaka azy ireo koa isika, ary mila fangorahana tahaka azy ireo; tokony hifangoraka isika.
"Aoka ny tenin’i Kristy hitoetra betsaka ao aminareo amin'ny fahendrena rehetra, dia mifarnpianara ka mifananara amin'ny salamo sy ny fihirana ary ny tonon-kiram-panahy, mihira amin'ny fahasoavana ao am-ponareo ho an Andriarnanitra. " Kôl. 3:16. —Ms, 33, 1885.