"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
«Ary Jehovah kosa efa nampiteny anao androany fa firenena rakitra soa ho Azy hianao, araka izay nolazainy taminao, mba hitandremanao ny didiny rehetra.» - Deo. 26:18.
Mofon’aina:
Ampandalovin' Andriamanitra fitsapana isika, ary rahamahajoro tsara araka izay antenainy, dia ho rakitra soa ho Azy. Manoritra tsipika manasaraka antsika amin'izao tontolo izao ny Sabata, tsy amin'ny fomba manjavozavo fa amin'ny loko miharihary mazava. Ho an' ireo izay nandray ny fahazavan'io fahamarinana io, ny Sabata dia fitsapana; tsy fitakiana avy amin'olombelona izany, fa fitsapana avy amin'Andriamanitra. Io no mampiavaka ny manompo an'Andriamanitra sy ny tsy manompo Azy, ary io no lohahevitra hifanolanana indrindra amin'ilay ady lehibe farany eo amin'ny marina sy ny diso. Izay rehetra mitonona ho mpitandrina ny lalàn'Andriamanitra dia tokony hijoro sy hiray saina ny amin'ny fitandremana ny Sabatany masina. (...)
Rehefa nandalo ny tany Egypta ny anjely mpandringana mba hamely ny lahimatoan'ny olona sy ny biby, dia nomena toromarika ny Isiraelita hampiditra ny zanany hiaraka amin'izy ireo ao an-tranony, ary hanentina ra ny tolana sy ny tataom-baravarana, ka tsy nisy nahazo nivoaka ny trano, satria izay rehetra ho hita eny anivon'ny Egyptianina dia haringana miaraka aminy.
Tokony handray lesona avy amin'izany isika. Mbola handalo hamakivaky ny tany indray ny anjely mpandringana. Hisy marika hapetraka eo amin'ny vahoakan'Andriamanitra, ary izany marika izany dia ny fitandremana ny Sabatany masina. Tsy ny sitrapontsika na ny fihevitsika manokana no tokony harahintsika ka hitompo teny fantatra isika fa hanaiky ny fepetrantsika Andriamanitra. (...) Hizaha toetra ny finoantsika Andriamanitra amin'ny fanomezany antsika anjara asa hatao mifandraika amin'ny fidirany an-tsehatra ho antsika. Ho tanteraka amin' ireo izay mankatà ny fepetra ny teny fikasany. (...)
Tokony hampianatra ny zanatsika ny didin'Andriamanitra amim-pahatokiana isika; aoka hahalefitra eo ambany fifehezana sy ny fahefan'ny ray aman-dreny izy ireo; avy eo, apetratsika eo an-tanan'Andriamanitra amin'ny alalan'ny finoana sy ny vavaka, dia hiara-miasa amin'ny ezaka ataontsika Izy, satria efa nanome toky fa hanao izany. Ary rehefa mandalo hamely ny tany ny loza lehibe, dia ho voafina ao an-trano fialofan' ny Tompo izy ireo, miaraka amintsika. - Ms, 3, 1885.
Hodinihina mandritra ny herinandro: Mpits. 14; Mar. 9:42-48; Rôm. 3:20; Mat. 5:17,18; Rom. 3:28; Mat. 7:24-29.
Tsianjery : "Tsy hohadinoiko mandrakizay ny didinao; fa ireny no amelomanao ahy. Anao aho, vonjeo aho; Fa ny didinao no tadiaviko." - Sal. 119:93,94.
Tsy misy isalasalana fa ny fahotana no sakana lehibe indrindra ho an'ny fifandraisana ety amin'Andriamanitra. Tsy mampisaraka antsika amin'Andriamanitra ankehitrtiny fotsiny ny fahotana (Isa. 59:2), fa mamitaka, mandratra sy mikiky ary manimba antsika amin'ny farany. Ny ady atao amin'ny fahotana sy amin'ny tena no ady lehtibe indrindra hatrehintsika, ary ny vokatr'izany dia goavana tokoa, eny mandrakizay mihitsy aza.
Misy ireo izay mandray ny fahotana ho toy ny ampahan-javatra tsy maintsy misy eo amin'ny fiainana. Toetra raiki-tampisaka amin'ny olombelona rahateo ny mitady fahafinaretana. Nefa moa ve isika hanamaivamaivana ny fahotana satria efa mahazatra loatra ny fiarahamonina izany? Mety hitandrintandrina isika rehefa miresaka momba nyfahotana noho nytahotra andrao hanafintohina olona iray ny fiantsoana izany amin'ny anarany, nefa arakaraka ny ifidianantsika hiaina finaritra miaraka amin'ny fahotana no hanalavirantsika ny fifandraisana tsara amin'Andriamanitra.
Eny tokoa, samy efa nanota ny tsirairay, ary mampalahelo no sady mandratra ny hafa sy nytenantsika ary Andriamanitra ny eritreritsika, ny antony manosika antsika hanao zavatra, ary ny asa sy ny teny ataontsika. Raha ny marina, dia manimba ny fifandraisantsika amin'Andriamanitra ny fahotana, nefa Andriamanitra efa nampiseho ny Tenany tamintsika amin'ny alalan'nY fahafantarana ny didiny izay mampihanjahanja ny fahotana eo amin'ny fiainantsika.
Andeha hodinihintsika amin'ity herinandro ity ny antony nanomezan'Andriamanitra antsika ny didy folo. Ary rehefa mandika lalàna ny olona iray (izany hoe manota), inona na iza no afaka hanampy amin'ny famerenana amin'ny laoniny ny fifandraisany amin'Andriamanitra?