"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Vakio ny Fil. 2:25-30. Ahoana no anoritsoritan'i Paoly an'i Epafrodito? Inona avy ireo fomba amam-panaon'io mpanompo kristianina io izay mampiseho ny toetrany?
Tsy voalaza afa-tsy ato amin'ity epistily ity ny amin'i Epafrodito, kanefa manambara zavatra betsaka momba azy izany filazalazana fohy izany. Raha jerena ny anarany (izay manondro ny fivavahana amin'i «Aphrodite»), dia olona mpanompo sampy niova fo izy. Ny fiantsoan'i Paoly azy hoe "mpiray asa amiko" dia manondro fa nazoto nanompo izy, angamba niara-niasa tamin'i Paoly tany Filipy. Ny hoe "miaramila namako"indray (ampitahao amin'ny Fil. 1:27) dia inoana fa manondro ny ady natrehin'i Epafrodito teo am-pitoriana ny filazantsara, izay saika namoizany ny ainy mihitsy aza (Fil. 2:30).
"Irakareo" (Grika, apostolos) koa no ilazan'i Paoly an'i Epafrodito, izany hoe notendren'ny fiangonana tany Filipy izy, ary nirahina hanompo an'i Paoly tao am-ponja sy hanome izay rehetra mety ho nilainy (Fil. 2:25). Izy no nanankinan'ny Filipianina ireo vola homena an'i Paoly (Fil. 4:18). Tena zava-dehibe ireo fanomezana ireo satria ny sakafo, ny fitafiana, ny fandriana, na ny zavatra hafa mety hilain'ny gadra romana dia tsy maintsy novidina tamin'ny volany manokana na omen'ny fianakaviany sy ny namany ho azy (ampitahao amin'ny Asa 24:23). Tamin'ny faramparan'ny fotoana naha tao an-tranomaizina azy fanindroany tany Roma, dia nangataka an'i Timoty i Paoly hoe: "Mazotoa hankaty alohan'ny ririnina"sy hoe: "ilay kapôtiko navelako tany Troasy (...) dia ento raha mankaty hianao" - 2 Tim. 4:21,13. Nilain'i Paoly ilay akanjony volon'ondry matevina tao amin'ny tranomaizina tranovato mangatsiaka nisy azy. I Epafrodito koa no nanankinana ny fitondrana ity epistily ity niverina tany Filipy (jereo ny VM, tt. 417,418).
Azo inoana fa noho ny olona nisy tany Filipy (jereo ny Lesona 4), dia nihevitra i Paoly fa tokony hampandeha an'i Epafrodito aloha kokoa ho any amin'izy ireo, ka nanafatra ny Filipianina hoe: oraiso ao amin'ny Tempo izy amin'ny fifaliana indrindra» - Fil. 2:29. Tian'i Paoly ho azo antoka fa tsy mitebiteby momba azy any am-ponja izy ireo. Nohamafisiny koa fa olona tokony homen-kaja eo amin'ny Kristianina i Epafrodito, tsy noho ny hareny na ny toerana misy azy eo amin'ny fiarahamonina, fa noho ny toe-tsainy feno fahafoizan-tena amin'ny fanarahana ny ohatr'i Jesosy (Fil. 2:6-11,29,30; ampitahao amin'ny Lio. 22:25-27). Tsy dia fahita firy ao amin'ny TV ny teny grika nadika hoe «omeo voninahitra». Nampiasaina izany nilazana ny mpanompon'ilay kapiteny ao amin'ny Lio. 7:2, sy ireo olona mihaja omena fitoerana aloha any amin'ny fanasana, ao amin'ny Lio. 14:8, ary i Jesôsy , Izay vato velona, fehizoro, vato voafidy sady (Sara» ao amin'ny 1 Pet. 2:4,6. Lehilahy mahatoky tokoa izany i Epafrodito matoa nampidirina ho isan'izany vondrona izany.
"Ary ny fiadanan 'Andriamanitra, izay mihoatra noho ny fahalalana rehetra, hiaro ny fonareo sy ny hevitrareo ao amin'i Kristy Jesosy." — Fil. 4:7.
Mofon’aina:
Nanimba ny fiadanantsika ny fahotana. Tsy afaka ny hahita fitsaharana isika raha tsy efa milefitra ny "izaho". Tsy misy herin'olombelona mahay mifehy ny firehetam-pony. Toy ireo mpianatra tsy nahavita na inona na inona nanoloana ny tafio-drivotra mafy isika. Kanefa Ilay nampitony ny onjan'i Galilia tamin'ny teniny no manonona tenim-piadanana ho an'ny fanahy tsirairay. Na toy ny ahoana aza ny hamafin'ny tafiotra, dia hahazo famonjena ireo izay mitodika amin'i Jesosy ka miantso hoe "Vonjeo izahay Tompo o!" Ny fahasoavany, izay mampihavana ny fanahy amin'Andriamanitra, no nampitony ny fihetsehampo sy ny faniriana mirehitra ao am-pon'olombelona ka hitsahatra ao amin'ny Fitiavany ny fo. (...)
Na iza na iza manaiky hamoy ny fahotana ka hanokatra ny fony handray ny fitiavan'i Kristy dia ho mpiombona amin'izany fiadanan'ny lanitra izany. Tsy misy mety hahazoam-piadanana ankoatra izany. Ny fahasoavan' i Kristy, raha raisina ao am-po, dia handresy ny fankahalana; hampitsahatra ny fifandirana izany ary hameno fitiavana ny fo. Tsy ho azom-pahoriana izay mihavana amin'Andriamanitra sy ny mpiara-belona aminy. Tsy honina ao anatiny ny fitsiriritana, tsy hanana toerana ao ny fileferana amin'ny faharatsiana ary tsy ho hita ao ny fankahalana. (...) Ho toy ny ando ho an'ny fo ketraka sy mavesatra vokatry ny ady eto amin'izao tontolo izao ny fanahin'ny fiadanana.
Nirahina ho amin'izao tontolo izao hitondra ny hafatry ny fiadanana ireo mpanara-dia an'i Kristy. Na iza na iza hanambara ny fitiavan' i Kristy, amin'ny alalan'ny hery miasa manginan'ny fiainana feno fahamasinana izay miseho ho azy ety ivelany, ary na iza na iza hitaona ny hafa hiala amin'ny fahotana sy hanolotra ny fony ho an'Andriamanitra, na amin'ny teny na amin'ny asa, dia mpampihavana izy.
(...) Hanodidina azy ireo ny hanitr'i Kristy. Ny hanitry ny fiainana sy ny hatsaran'ny toetra amam-panahy, dia samy maneho amin'izao tontolo izao fa zanak'Andriamanitra izy. Ary ho fantatry ny olona amin'izany fa miaraka am;n'i Jesosy izy ireo. - RH, 15 Oktôbra 1908.