"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Tahaka ny nampianaran'i Jesôsy antsika hivavaka ao amin'ny Mat. 6:5-15, dia azontsika atao ny manaraka io modely tsotra io rehefa manatona an'Andriamanitra manokana isika, na miaraka amin'ny ankohonantsika, na miaraka amin'ny fiangonana, ka mahatsiaro fa ny vavaka dia firesahana amin'Andriamanitra toy ny amin'ny namana iray. Matetika loatra ny vavaka ataontsika no feno fangatahana, nefa i Jesôsy nampianatra antsika mba hivavaka ho amin'ny zavatra maro izay lehibe lavitra noho izany!
Vakio ny vavaka nataon'i Daniela ao amin'ny Dan. 9:4-19 ary jereo ireo fizarana samy hafa ao anatin'izany.
Diniho ny fomba ahafahanao mampiditra ireto singa manaraka ireto ao amin'ny vavaka ataonao:
Fiderana: Ny fiderana dia fanehoana haja ho an'Andriamanitra sy fiankohofana Aminy noho ny maha Izy Azy sy ny toetrany. Vakio ny Sal. 100, ilay hira fiderana kanto ho an'Andriamanitra. Saintsaino ireo anarana maro iantsoana an'Andriamanitra sy ny toetrany mahatalanjona. Midera Azy noho ny maha Mpanavotra. Mpamonjy, Mpampahery, Mpanasitrana, Mpiandry tsara, Alfa sy Omega, ary Vatolampy Azy, raha tsy hitanisa afa-tsy ireo isika.
Fiaiken-keloka sy fangataham-pamelana: Rehefa miresaka amin'Andriamanitra sy mitoetra ao Aminy isika, dia tsy maintsy mahafoy izay rehetra mety hampanalavitra na hampisaraka antsika Aminy. Arakaraka ny anakaikezantsika Azy no ahitantsika ny tsy fahamendrehantsika sy ny fahoriantsika. Izany no italahoantsika Aminy mba hanaisotra ny fahotantsika sy hanefy ny toetrantsika ho tahaka ny Azy. Raha miandrandra ny famelan'Andriamanitra isika, dia tsy maintsy vonona hamela ny hafa koa. "Koa mifaneke heloka hianareo, ary mifarnpivavaha, mba ho sitrana hianareo. Ny fiasan'ny fivavaky ny marina dia mahery indrindra." - Jak. 5:16.
Fangatahana: inona avy ireo fihaikana atrehinao mahakasika ny ankohonanao, ny namanao, ny fahasalamana, ny lafiny ara-bola na araka asa, na koa fianarana? Lafiny inona no tianao ny fitarihan'ny tanan'Andriamanitra? Iza no mila ny fanohananao, ary ahoana ny fomba tsara indrindra hanomezanao izany? Ento am-bavaka manokana ireo lafin-javatra sy olona ireo ka angataho mba ny sitrapon'Andriamanitra no ho tanteraka.
Fisaorana: Vakio ny Fil. 4:6 ary saintsaino ireo fitahiana eo amin'ny fiainanao. Mety maro ny zava-dehibe tonga ao an-tsainao, swingy ahoana ny amin'ireo zava-madinidinika izay heverintsika fa mandeha ho azy matetika? Mirotsaka tsy tapaka amintsika ny famindrampon'Andriamanitra, nefa akory ny hakelin'ny fankasitrahana asehontsika sy ny fiderana ataontsika noho izay efa nataony ho antsika.
Inona ny zavatra tokony hideranao an'Andriamanitra, sy tokony hiaikenao eo anatrehany, tokony hangatahinao Aminy ary tokony hanehoanao fisaorana Azy? Nahoana moa raha izao izany dia ataonao?
« Indro, fahamarinana ao am-po no sitrakao; ary fahendrena ao amin 'ny miafina no ampahafantarinao ahy.» - Sal. 51:6.
Mofon’aina:
Aoka ny fahamarinana ho fahamarinana ho an' izay _mandray azy, amin'ny lafiny rehetra. Tsy maintsy soratana ao am-po izany. "Fa amin 'ny fo no inoana hahazoana fahamarinana, at), amin'ny vava no anekena hahazoana farnonjena" — Rom. 10:10. "Tiava an 'i Jehovah Andriamanitrao amin'ny fonao rehetra sy ny fanahinao rehetra sy ny sainao rehetra ary ny herinao rehetra" — Mar. 12:30. Izany no fanompoana eken'Andriamanitra. (...) Avy ao amin'ny fo ny loharanon'aina, ary raha tsy miandany tanteraka amin'ny Tompo izy, dia ho resin'ny fahavalo mandrakariva amin'ny alalan 'ny fakam-panahiny feno fitaka. (...)
Manana amby ampy ny famindrampo sy ny fahasoavana ary ny fiadanana efa voaomana ho antsika. Nahoana ary no raisin'ny olombelona ho toy ny ziogam-panandevozana ny fahamarinana? Satria ny fo tsy mbola nanandrana ka nizaha fa tsara Jehovah. — RH, 29 Marsa 1906.
Feno fampianaran-diso izao tontolo izao; ary raha toa ka tsy mandalina amim-pahazotoana ny Soratra Masina ho an'ny tenantsika isika, dia hanaiky ny he vi-diso ho marina, hanaraka ny fomba amam-panaony, ary hamitaka ny fontsika. Mifanohitra amin'ny fahamarinan'Andriamanitra anefa ny foto-pampianarana sy ny fomba amam-panaon' izy ireo. (...)
Zava-dehibe sy tombontsoa indrindra ho antsika ny fahatakarana ny atao hoe fahamarinana, ary ny fivavahantsika dia tokony hasandratra amin-kafanam-po lehibe mba hotarihina ho amin'ny fahamarinana rehetra isika.
Masina, avy amin'Andriamanitra, ny fahamarinana. Tsy misy mafy onna sy mahery toa azy eo amin'ny famolavolana toetra tahaka ny an'i Kristy. Tanteraka ny fifaliana ao aminy. Rehefa lalaina ao am-po izany, dia manjary mamy kokoa noho ny fitiavan'ny olombelona ny fitiavan'i Kristy. (... ) Rehefa mamolavola ny toetrantsika ny fahamarinana araka izay hita ao amin'i Jesosy, dia hiseho ny mahamarina izany tokoa.
Rehefa saintsainin'ny mpino izany, dia hitombo hazavana sy harnirapiratra amin'ny hatsarany tany am-boalohany. Hitombo ny lanjany, hanaitra sy hamelombelona ny saina, ary handresy ny fitiavan-tena sy izay rehetra manohitra an'i Kristy ao amin'ny toetra. Hahamendrika ny faniriantsika izany, ka hahatonga antsika ho afaka hanatratra ny fenitry ny fahatanterahana sy ny fahamasinana. - RH, 14 Febroary 1899.