"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Fa ny mason'i Jehovah mijery eny tontolo eny eran'ny tany rehetra, mba hisehoany aman-keg hamonjy izay manana fo mahitsy aminy." - 2 Tant. 16:9.
Mofon'aina:
Any amin'ny toerana rehetra, na faritra lavitra na akaiky kokoa ny fonenantsika, dia misy lehilahy sy vehivavy matahotra an'Andriamanitra izay mikatsaka ny fahamarinana. Fantany fa misy Andriamanitra; manandratra vavaka Aminy izy; mitoky Aminy izy; tahaka ny ataon'ny Kristianina mihitsy no ataony. Ianarantsika avy amin'ny tantaran'i Kornelio (Asa. 10) fa hotarihin'Andriamanitra izay rehetra manaiky hotarihiny. Nitarika an' i Kornelio Izy. Nikasika ny fon'ny mpanompony izay nivavaka Izy. Nanomanaazy handray ny fahazavan'ny fahamarinany Izy, ary olona iray izay efa nandray ny fahazavana avy any ambony no nofidiny hampahazava ny sain'i Kornelio. (...) Voamariky ny Tompo ny asan'i Komelio rehetra. Hitan'ny lanitra manontolo ny asa fiantrana sy ny fivavahan'ity kapiteny tia an'Andriamanitra ity. (...)
Toy izany koa ankehitriny. Manara-maso ny fanahy rehetra mikatsaka Azy ny Tompo. Mihevitra ny fanahy tsirairay mila fanampiana Izy, ary tsy misy avelany hitoetra ao 'anatin'ny haizin'ny fahadisoana na dia iray aza, fa tarihiny tsikelikely kosa ho eo amin'ny fahazavana fenon'ny fahamarinana izay mamirapiratra avy eo amin'ireo pejin'ny Soratra Masina. (...) Hitany ny asantsika tsirairay. (...) Endrey ny hamoram-panahy sy ny fitiavan'Ilay Mpiandry ondrintsika lehibe antsika! Amim-pahalianana fatratra no anarahany maso ny ondry andrasany avy eo amin'ny seza fiandrianany, ary omeny fahasoavana sy hery izy ireo. (...)
Mifandray tsy tahaka amin'ireo lehilahy sy vehivavy eto an-tany ny anjelin'ny lanitra. Tsy mahita maso mivantana azy ireo manodidina antsika isika; nefa miaraka amintsika izy, mitarika sy manoro lalana. Tokony hanaiky hotarihin'ny Fanahin'Andriamanitra tanteraka isika mba ho mora handray ny toroheviny.
Isaky ny te hiteny na hanao zavatra ho fanampiana ny olombelona toa antsika isika, dia tokony ho vonona hanaiky avy hatrany ny fampirisihan'ny Fanahy Masina. Tsy ho vonona hanao izany isika raha tsy ao anatin'ny fifandraisana ety amin'Andriamanitra. Ny asa fiantrana, ny vavaka amin'ny fo, dia tsy inona fa famantarana maneho fa manao ny asan'ny Kristianina isika, ary mampilefitra ny saintsika hiasan'ny Fanahin'Andriamanitra Izay mamolavola azy. — Ms, 126, 1902.
Efa nisy fotoana ve nijerenao ny zavatra nataon'ny olona taloha ka nieritreretanao hoe: Tsy ho nataoko mihitsy ny zavatra tahaka izany!Raha mitsotra ny marina isika, dia mety tsy hataontsika tokoa ny mitovy tanteraka amin'izay nataon'ny hafa, saingy matetika no anaovantsika fahadisoana mitovitovy amin'izany, ary angamba aza minia manakimpy maso amin'ny fahamarinana momba izay tena ataontsika isika. Izany indrindra no tondroin'i Jesôsy amin'izao teny izao: "Ry mpihatsaravelatsihy, esory aloha ny andry eo amin'ny masonao, ary amin'izay vao ho hitanao tsara ny hanesoranao ny sombin-kazo eo amin'ny mason'ny rahalahinao." - Mat. 7:5.
Vakio ny Mat. 23:30-35. Inona no hevitra manan-danja nefa maharary ambaran'i Jesosy eto? Inona no fampitandremana tokony horaisintsika avy amin'ireo teniny ireo?
Toa hita taratra ao amin'ireo andininy ireo fa nankahala ny fitondrantenan'ny Fariseo i Jesosy, satria vao mainka nampiharihary kokoa ny fihatsarambelatsihin'izy ireo ny firiziriziany tsy hiova. Efa nahatofoka an'i Jesôsy ny fivavahan'ny Fariseo sy ireo mpitondra fivavahana nanao akanjo nirebareba, izay sahala amin'ny fasana voalalotra fotsy nefa ao anatiny feno taolan'ny maty (Mat. 23:27,28). Tsy mba hiaiky ny fahotany izy ireo ary tsy hahafoy ny helony, eny fa na dia ampahafantarina azy aza izany, ary imbetsaka tokoa i Jesôsy no nanome azy ireo ny tombontsoa fanararaotra mba hibebahany ka ho voavonjy izy.
Tsy nahagaga raha nantsoin'i Jesosy hoe "mpihatsaravelatsihy" ireo olona ireo! Izao matetika no teny filazan'i Jesosy momba azy ireo: "Lozanareo, mpanora-dalàna sy Fariseo, mpihatsaravelatsihy!"- Mat. 23:14, 15, 23, 25, 27.
Ny fiainan'izy ireo dia nahitana fifanoheran'izay nolazainy sy izay nataony. Toy izany koa ny fomba nandraisan'izy ireo ny mpaminany. Noheveriny, ohatra, fa manaja ny finoana izy ireo raha mandravaka ny fasan'ireo mpaminany; nefa tsy nanao izay zavatra manan-danja indrindra izy, toy ny fibebahana noho ny tenin'ireo mpaminany. Tiany ny ampifandraisina amin'ny fahefana sy ny fahorian'ny mpaminany, fa tsy amin'ny hafatra nentin'izy ireny. Nodioviny ny fasan'ireny mpanompon'Andriamanitra ireny; tamin'izany no nanehoany fa tsy ho nandatsaka ny ran'ny irak'Andriamanitra mihitsy izy. Kanefa tamin'izany fotoana izany indrindra izy ireo no nikotrika ny hamonoana an'Ilay mihoatra lavitra noho ny mpaminany, dia ny Mesia izany.
Ahoana no hahazoantsika antoka fa tsy manao zavatra mitovy amin'izany isika: miseho ho mpivavaka ety ivelany, nefa ao am-po feno fikomiana sy fitiavan-tena ary fankahalana?