"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Vakio ny VM, toko 24.
"Nampiasa fomba hafa noho izay mampiavaka ny asany tany Atena ny Apôstôly raha nitory ny filazantsara tany Korinto. (...) Tapa-kevitra hanafoana ny fonjan-kevitra sy ny adi-hevitra izy ary 'tsy hahalala zavatra hafa' teo amin'ny Korintiana 'afa-tsy Jesôsy Kristy; indrindra Izy voahombo amin'ny hazo fijaliana'." - VM, t. 214.
"Na azo lazaina aza fa nahita fahombiazana i Paoly," dia "nisalasala izy sao tsy fahendrena ny manandrana manorina fiangonana amin'ireo fitaovana nisy tao. Noheveriny ho saha tsy tsara iasana i Korinto, ka tapa-kevitra ny hiala tao izy. (...)
"Raha nanao drafitra hiala ny tanana ho any amin'ny saha mahabe fanantenana kokoa izy, (...) dia niseho taminy tamin'ny fahitana tamin'ny alina ny Tompo ka nanao hoe: 'Aza matahotra fa mitenena ihany (...) fa manana olona maro amin'ity tanana ity Aho'. Baiko mampijanona azy ao Korinto no nandraisan'i Paoly izany, sady antoka fa hampitombo ny voa nafafiny ny Tompo. (...) Nisy fiangonana lehibe niditra ho eo ambanin'ny fanevan'i Kristy." - Sketches from the Life of Paul, tt. 106,107.
"Voalaza fa niasa nandritra ny herintaona sy enim-bolana tao Korinto i Paoly. Tsy voafetra tao amin'io tanàna io ihany anefa ny ezaka nataony. (...) Nataony foibe iaingan'ny asa rehetra i Korinto. (...) Fiangonana maromaro no natsangana. (...) Ny banga noho ny tsy fahatongavan'i Paoly tao amin'ireo fiangonana nahiany ireo dia nofenoina, amin'ny ampahany, tamin'ny fifandraisana (an-taratasy) mavesa-danja sy feno hafatra mafonja, izay noraisin'ny maro ho toy ny tenin'Andriamanitra. (...) Novakina teo anatrehan'ny fiangonana ireo epistily ireo." - Sketches from the Life of Paul, t. 109.
FANONTANIANA hifanakalozan-kevitra
1. Resy lahatra i Paoly fa apôstôly i Jesôsy izy, ary fiantsoana avy amin'Andriamanitra izany. Nahoana no zava-dehibe tokoa ny mahafantatra ny maha-isika antsika sy ny fiantsoana antsika?
2. Toa tsy naniry hanohy ny asa misionerany tao Korinto intsony i Paoly tao anatin'ny fotoana fohy, fa hiala ilay tanana. Inona no nahatonga azy hiova hevitra? Ahoana no anampian'izany antsika rehefa te hilavo lefona iny isika amin'ny tetikasa misionera iray? Moa ve mety misy fotoana tokony hialana tokoa?
3. Nisy fiantraikany lehibe tamin'lreo mambran'ny fiangonana tany Korinto ny kolontsaina manodidina. Miharihary fa toy izany koa ny zava-misy eo amintsika ankehitriny. Ahoana no ahaizantsika ho sady eto amin'izao tontolo izao (Jao. 17:11,15) nefa tsy ho voasariky ny "zavatra rehetra eo amin'izao tontolo izao, dia ny filan'ny nofo sy ny filan'ny maso ary ny rehaka momba izao fiainana izao" - 1 Jao. 2:16?. Amin'ny fomba ahoana no mety hampisy fiantraikany ratsy ny kolontsaina manodidina eo amin'ny ny fiangonantsika?
"Tsy fantatrareo va fa tempolin'Andriamanitra hianareo, ary ny Fanahin'Andriamanitra mitoetra ao anatinareo?" 1 Kôr. 3:16.
Mofon’aina:
Tanjon'Andriamanitra hatramin'ny fahagola ny hoe ho tempoly itoeran'ny Mpahary azy ny zavaboary tsirairay, nanomboka tamin'ny serafima mamirapiratra sy masina ka hatramin'ny olombelona. Noho ny ota anefa dia nitsahatra tsy ho tempolin'Andriamanitra ny olombelona. (...)
Fanirian'Andriamanitra ho an'ny tempolin'i Jerosalema ny haha-vavolombelona azy mandrakariva, hanambara fa misy anjara ambony mendrika ho an'ny fanahy tsirairay. Saingy tsy takatry ny Jiosy ny hevitr' io fanorenana izay nireharehany fatratra io. (...) Ny kianjan'ny tempoly tany Jerosalema, izay feno korataban'ny varotra tsy masina, dia naneho tamin'ny fomba marina loatra ny tempolin'ny fo, izay nolotoin'ny filan'ny nofo sy ny fisainana maloto. Tamin'ny nanadiovany ny tempoly ka nandroahany ireo mpividy sy mpivarotr' izao tontolo izao, no nanambaran'i Jesosy ny iraka nampanaovina Azy, dia ny hanadio ny fo amin'ny fahalotoan'ny ota —amin'ny faniriana ny zavatry ny tany, ny fitiavan-tena, ary ireo fahazarana ratsy izay manimba ny fanahy. (...) I Kristy irery ihany no mai, 1 manadio ny tempolin'ny fanahy. (...) Hanadio sy hanamasina ny fanahy ny fanatrehany, mba ho tonga tempoly masina ho an'ny Tompo izany, ho "fonenan 'Andriamanitra amin 'ny Fanahy." - Efes. 2:22.
Amin'ny alalan'io sary kanto sy manaitra io no anehoan'ny Tenin'Andriamanitra amintsika fa manan-danja lehibe ho Azy ny tenantsika sy ny andraikitra nankinina tamintsika mba hikolokolo io tempoly io ho amin'ny tsara indrindra araka izay azo atao. Fananana novidin'i Kristy ny tenantsika, ary tsy manana fahalalahana hanao izay tiantsika aminy isika. Efa nanao izany anefa ny olombelona. (...) Noho ny fanaranam-po amin'ny flan-dratsy dia nanjary osa, marary, ary simba ireo taova sy ny herim-batana. (...)
Rehefa miova fo marina ny lehilahy sy ny vehivavy, dia hanaja sy hitandrina ireo lalàn'ny fiainana napetrak'Andriamanitra ao aminy, ka hanao izay tsy hahaosa azy ara-batana, ara-tsaina, ary ara-pitondrantena. Tsy maintsy atao ho adidin'ny tena manokana ny fankatoavana ireo lalàna ireo. Isika ihany no hizaka ny fahoriana vokatry ny fandikan-dalàna. Tsy maintsy hampamoahin'Andriamanitra isika amin'ireo fahazarana amam-panaontsika. - RH, 31 Desambra 1908.