"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Vakio ny 1 Mpanj. 18:19-39. Inona no hitantsika ao amin'io tantara io momba ny asan'ny mpaminany?
Ny fiantsoana an'i Elia sy ny fomba fiteniny dia naneho ny asany amin'ny maha mpitondra ny hafatr'Andriamanitra azy. Mba hampitsaharana ny fihemoran'ny Isiraely, dia naniraka an'i Elia ho any amin'ny mpanjaka Ahaba Andriamanitra hanambara ny amin'ilay hain-tany izay haharitra taona maro. Nampiasain'Andriamanitra io fotoam-pahoriana io mba hampiala ny vahoakany amin'ny fanompoana sampy sy hampiverina azy ireo amin'ny fankatoavana. Nanome tsiny an'i Elia mpaminany ho anton'ny fahoriany ny mpanjaka sy ny firenena, ary nitady hahafaty azy.
Nifanandrina tamin'ireo mpaminanin'i Bala sy Aseraha teo an-tendrombohitra Karmela i Elia. Vonton'ny Fanahy Masina ilay irak'Andriamanitra, nanao antso tamin'ny Isiraely mpanompo sampy mba handà ireo andriamani-tsy izy sy hiverina amin'i Jehôvah . Fantatry ny vahoaka fa ny safidiny no nitarika azy ireo ho amin'ny fihemoran'ny firenena manontolo. Vonona ny hanaraka ny Andriamanitr'i Elia indray izy ireo izao, Izay nanaporofo ny fahamboniany mihoatra noho ireo andriamani-tsy izy, izay tsy misy akory raha ny marina.
Mibaiko ny fiangonany Andriamanitra mba hitory indray ny hafatr'i Elia, mialoha kely ny fiavian'i Jesosy fanindroany, mba hialan'ny olona amin'ny "sampy" sy hivononany hijoro amin'ny andro lehiben'i Jehôvah . Mbola mifandray amin'ny vahoakany amin'ny alalan'ireo fantsona efa nofidiny Andriamanitra ankehitriny. Mananatra, mampitandrina, manoro hevitra, ary mampahery ny Teniny sy ny fanomezam-pahasoavan'ny faminaniana.
"Ny fifohazan'ny toe-panahy araka an'Andriamanitra marina no zavatra ilaintsika maika indrindra. Ny fikatsahana izany no tokony hataontsika laharam-pahamehana. Tsy maintsy misy ezaka atao mba hahazoana ny fitahian'Andriamanitra; tsy hoe satria tsy maniry handrotsaka ny fitahiany amintsika Andriamanitra, fa satria tsy vonona handray izany isika." - SIM, b. 1, t. 121.
Vakio ny Mal. 3:23,24. Inona no akon'ny hafatr'i Elia eo amin'ny fiainan-tokantranon'ireo izay manaraka an'Andriamanitra?
Ny tena fifohazana marina dia manomboka ao am-po sy ao an-tokantrano. Ny ankohonana no vato fehizoron'ny fiangonana sy singa tsy azo ialana mandrafitra ny fiarahamonina. Ny fifohazana ao an-tokantrano dia mifindra sy mameno ny fiangonana, ny fiarahamonina ary ny firenena, amin'ny fitiavana avy any an-danitra. Izany no fikasan'Andriamanitra ho an'ny ankohonana kristianina. Mandrisika ny vahoakan'Andriamanitra hanatanteraka ny iraka koa ny fifohazana.
Inona ny karazana sampy, raha misy, hita ao an-tokantranontsika, ao am-pontsika, ary ao am-piangonantsika ankehitriny?
"Mba horaisiny ho an'ny tenany izany ho fiangonana malaza tsy misy pentimpentina, na fiketronana, ny izay toy izany, fa mba ho masina sady tsy misy tsiny izy." - Efes. 5:27.
Mofon’aina:
Ho avy tsy ho ela eny arnin'ny rahon'ny lanitra i Kristy, ary tsy rnaintsy miomana ny hihaona Arniny isika, ka tsy hisy petimpentina na fiketronana na izay toy izany. (...) Tsy maintsy miasa ao am-pontsika ny herin'Andriamanitra manova. Tsy maintsy mandinika ny fiainan'i Kristy isika ary manahaka ny ohatra masina asehony. Tsy maintsy mibanjina ny fahatanterahan-toetrany isika ary hovana hitovy endriny Aminy. Tsy hisy olona hiditra ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra raha tsy efa nampilefitra ny sitrapony ho eo ambanin'ny sitrapon'i Kristy.
Mifikitra loatra amin'ny zavatry ny tany ireo izay mitonona ho Kristianina. Zatra ireo zavatra tsy misy vidiny ny fijeriny, ary ny sainy mitaredretra eo amin'ny zavatra hita maso. Marivo sy tsy mahafa-po ny fanandramany ara-pivavahana ankapobeny, ary ny teniny dia maivan-danj a. Ahoana no ahafahany maneho ny endrik'i Kristy? Ahoana no hanehoany taratra ny fahazavan'llay Masoandron'ny Fahamarinana? (...)
Tsy misy fahotana na fahalotoana any an-danitra; ary raha tiantsika ny hiaina ao anatin'izany rivo-piainana izany, sy hibanjina ny voninahitr'i Kristy, dia tsy maintsy madio am-po isika, manana fahatanterahan-toetra amin'ny alalan'ny fahasoavany sy ny fahamarinany. Tsy tokony ho variana loatra amin'ny fahafinaretana sy ny fialam-boly isika, fa hifantoka amin'izay hahatonga antsika ho mendrika fitoerana be voninahitra nomanin'i Kristy ho antsika. (...
Ho avy tsy ho ela amim-boninahitra i Kristy; ary rehefa hiseho ny fahalehibiazany, dia haniry ny hahazo ny fankasitrahany izao tontolo izao. Samy haniry ny hanana anjara arnin'ireo fitoerana any an-danitra isika rehetra; nefa ireo izay tsy manaiky an'i Kristy ankehitriny amin'ny teny, amin'ny fiainana, ary amin'ny toetra, dia tsy afaka hanantena ny heken'i Kristy eo anatrehan'ny Rainy sy ny anjely masina amin'izany fotoana izany. (...
Endrey ny fahasambaran'ireo izay nanomana ny tenany ho amin'ny fanasan'ny fampakaram-badin'ny Zanak'ondry, sy mitafy ny fahamarinan'i Kristy ary maneho ny endriny kanto! (...) I-iamafa ny ranomaso rehetra amin'ny masony Andriamanitra, ary hanana fiainana mifamatra amin'ny an'Andriamanitra izy ireo. — RH, 5 pesambra 1912.