"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Mahatoky Andriamanitra, Izay nahatonga ny fiantsoana anareo hanananareo firaisana amin'ny Zanany, dia Jesosy Kristy Tompontsika." —1 Kôr. 1:9.
Mofon’aina:
Ny tena Kristianina dia mihazona ny varavaran'ny fanahiny hitodika any an-danitra. Miaina ao amin'ny firaisana amin'i Kristy izy, ary mifanaraka tanteraka amin'ny sitrapon Kristy ny sitrapony. Ny faniriany ambony indrindra dia ny hitombo amin'ny fanahafana an'i Kristy hatrany, mba hahafahany miara-milaza amin'i Paoly hoe: "Voahombo miaraka amin'i Kristy amin'ny hazo fijaliana aho, ary tsy izaho intsony no velona, fa Kristy no velona ato anatiko (...)"– Gal. 2:20.
Amin-kafanam-po sy amin'ny fomba tsy mety sasatra no tokony hiezahana hanatratra ny fenitra napetrak'Andriamanitra hotratrarin-tsika. Tsy ho asa fivalozana izany fa fomba tokana hahazoana ny tena fahasambarana. Ny hany fomba hahazoana fiadanana sy fifaliana dia ny fananana fifandraisana velona amin' Ilay nanolotra ny ainy ho antsika, izay maty mba hananantsika fiainana ary velona mba hanambatra ny Heriny amin'ny ezaka ataon'ireo miezaka mba handresy.
Ny fahamasinana dia ny fifandrin drana tsy tapaky ny toetrantsika amin' ny an'Andriamanitra. Tsy tokony hiezaka ny ho tonga amin'izay anirian' i Kristy antsika fatratra ve isika ny ho Kristianina amin'ny asa sy ny fahamarinana mba ho hitan'izao tontolo izao eo amin'ny fiainantsika ny hery mahavonj in' ny fahamarinana? (...)
Ho an' izao tontolo izao manontolo ny fanavotana nataon'i Kristy. Maty teo amin'ny hazo fijaliana lzy mba hanamontsana ilay manana ny herin'ny fahafatesana, ary koa mba hanaisotra ny fahotan' izay rehetra mino. (...) Ny momba antsika manontolo sy izay rehetra ananantsika no asaina atolotra sy atokana ho an'Andriamanitra.
Ao amin'ny sekoly eto an-tany no asaina ianarantsika ireo lesona izay hanomana antsika ho any amin'ny sekoly ambony kokoa; hitohy any ny fampianarana antsika eo ambany fitarihana manokan'i Kristy. Amin'izay dia hohazavainy amintsika ny hevitry ny Teniny. Amin' izao androm-pahasoavana fohy izay omena antsika izao, moa ve isika tsy hanao toy ny lehilahy sy vehivavy mikatsaka ny fiainana any amin'ny fanjakan'Andriamanitra, dia ilay fahasambarana mandrakizay? Andeha tsy hafoy ny tombontsoa lehiben'ny fahitana an'i Kristy mivantana sy ny fandrenesana ny feony milaza ny tantaran'ny fanavotana. - RH, 16 Mey 1907.
Vakio ny Fil. 2:17; 2 Tim. 4:6; Rôm. 12:1,2; ary ny 1 Kor. 11:1. Inona no tian'i Paoly holazaina ao amin'ireo andininy ireo?
Efa nasehon'i Paoly tamin'ny fomba manaitra ny tsy fahatapahan-keviny momba ny fiainany na ny fahafatesany eo am-panompoana an'i Kristy (Fil. 1:20-23). Izao indray izy dia milaza fa tena azony atao tsara ny "haidina ho fanatitra aidina" (Fil. 2:17). lo sary io dia mifototra amin'ny fanaon'ny Isiraely fahiny amin'ny fanaovana fanatitra aidina, izay nampiasana ranoka (toy ny menaka, divay, na rano) ho fanatitra ho an'Andriamanitra (jereo, ohatra, ny Gen. 35:14; Eks. 29:40; 2 Sam. 23:15-17). Ity toa "fandaniam-poana" ranoka sarobidy ao anatin'ny fanompoam-pivavahana ity dia mety hampahatsiahy antsika ny nataon'i Maria tamin'ny nanosorany ny lohan'i Jesôsy sy ny tongony tamin'ny "menaka manitra nisy narda saro-bidy indrindra" (Mar. 14:3-9; Jao. 12:3). Na tsy tena fanatitra aidina aza izany, dia naneho mazava fahafoizan-tena lehibe izay mampiseho tsara ny sorona tsy manam-petra nataon'i Kristy ho famonjena antsika.
Raha hovonoina noho ny fanapariahany ny filazantsara i Paoly, dia faly izy satria ho fanatitra "haidina" ho an'Andriamanitra ny fiainany. Tsy mandeha irery mantsy ny fanatitra aidina ao amin'ny Baiboly hebreo fa miaraka amin'ny sorona (jereo ny Nom. 15:1-10; Nom. 28:1-15), koa heverin'i Paoly fa ny fanolorany ny ainy no mameno ny "fanatitra sy fisoronana" ho an'ireo mpino tany Filipy, izay nifidy ny hanokana ny fiainany ho an'Andriamanitra, amin'ny alalan'ny finoana, ho toy ny "fanatitra velona". - Rôm. 12:1.
Nazoto nizara ny finoany ireo Kristianina voalohany, anisan'izany ireo tany Filipy (Fil. 1:27-29). Nitety tokantrano izy ireo nitory ny fitazantsara (Asa 5:42). Novohan'izy ireo ny tranony mba hahafahana miara-mandinika ny Soratra Masina (Asa 12:12; 1 Kor. 16:19; K61. 4:15; Filem. 1,2), ary hainy ny nanazava ny anton'ny finoany, ao amin'ny Soratra Masina (Asa 17:11; Asa 18:26; 1 Pet. 3:15). Nanao toy izany koa ireo mpamaky lay advantista. Tsy niantehitra tamin'ny pasitora izy ireo mba hanapariaka ny hafatra amin'ny mpiara-belona aminy, fa nizara ny finoany, nampianatra Baiboly, ary nanomana ny olona ho vonona hatao batisa rehefa miverina ny mpitandrina.
Raha fintinina dia tamin'ny alalan'ny fahafoizan-tena lehibe, izany hoe, ny fanoloran'izy ireo ny tenany ho "fanatitra velona", no niasany sy nampielezany ny filazantsara. Ho latsaka noho izany ve ny tokony hataontsika?
Saintsaino ny hevitr'izany hoe ny fiainanao dia "fanatitra velona." Hatraiza ny fahafoizan-tenanao ho an'ny fanjakan'Andriamanitra? lnona no ambaran'ny valin-teninao momba ny tenanao?