"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Nampahafantatra ny fiangonana momba ny famangiany azy ireo fanintelony i Paoly ao amin'ny 2 Kor. 12:14-13:10 (2 Kor. 12:14; 2 Kor. 13:1). Nasehony tamin'izany fa tsy latsaka noho ireo mpampianatra sandoka izy ary vonona ny ho any Korinto indray mba hamerina ireo mambra tsy mbola nibebaka. Raha ny marina dia izany mihitsy no anisan'ny antony namangiany azy ireo. Izay rehetra nataon'i Paoly sy nolazainy dia nokendreny mba hampiorenana ny fiangonana (2 Kor. 12:19).
Vakio ny 2 Kor. 12:20, 21. Inona ireo fahotana nampidi-doza ny flainana ara. panahin'ny flangonana tany Korinto?
Ireo fahotana voatanisa ao amin'ny 2 Kor. 12:20, 21 dia mitovy amin'ireo voatanisa any amin'ny epistily hafa nosoratan'i Paoly (Rôm. 1:29-31; Gal. 5:19-21). Ireo roa voalohany dia hita ao amin'ny 1 Kor. 3:3 izay iresahan'i Paoly momba ny fialonana sy ny fifandirana teo amin'ireo mambran'ny fiangonana tany Korinto. Natahotra izy fandrao hisy fiovana be ho amin'ny ratsy ho hitany amin'ny fotoana fahatelo hamangiany azy ireo. Hoy izy: "Fa matahotra aho, fandrao, rehefa tonga aho, dia hahita anareo ho toy izay tsy tiako"- 2 Kor. 12:20. Midika izany fa tsy mananatra azy ireo amin'ny "famoram-panahy sy ny fandeferan'i Kristy izy (2 Kor. 10:1) fa "vonona hamaly ny tsi-fanarahana rehetra"- 2 Kor. 10:6.
Nanahy mafy izy andrao tsy hibebaka ireo mambra izay latsaka tamin'ny "fahalotoana sy ny fijangajangana ary ny fijejojejoana" (2 Kor. 12:21). Ny fahotana toy izany anefa no nitarika fisarahana teo amin'ny fiangonana.
Manaraka izany, dia nifantoka tamin'ny anjara asan'ny famaizan'ny fiangonana i Paoly mba hanarina ireo tafalatsaka ao amin'ny fahotana (2 Kor. 13:1-4). Tsy fialan-tsiny ho an'ny fomba fiaina feno fahotana ny fahalemena, satria misy hery azo omena ireo izay maniry hanana fiainam-pandresena (2 Kor. 13:4). Ny fahotana momba ny fijangajangana nataon'ny sasany tamin'ireo tany Korinto dia porofo maneho fa tsy zava-misy teo amin'ny fiainan'izy ireo ny herin'Andriamanitra. Naniry ny hibebahan'izy ireo i Paoly ary koa ny hananany fanandramana mikasika ny hery izay mitaona hibebaka. Ny hanafay azy ireo no zavatra farany indrindra niriny hatao. Hoy izy: "mangataka amin'Andriamanitra izahay mba tsy hanao izay ratsy hianareo (...) fa ny mba hanaovanareo izay tsara (...) ary izao no angatahinay, dia ny fanatanterahana anareo."- 2 Kor. 13:7-9. Endrey izany vavaka! Mangataka azy ireo izy mba handini-tena hahitany raha toa mitoetra ao amin'ny finoana ny tenany na tsia.
Vakio ny 2 Kor. 13:5. Inona ny hevitry ny hoe mitoetra ao amin'ny finoana? Ahoana no hahalalanao raha toa lanao mitoetra ao amin'ny finoana?
"Ry malala, aza gaga noho ny fizahan-toetra mahamay izay mahazo anareo ho fitsapan-toetra, ary aza atao ho zavatra mahagaga manjo anareo izany; fa araka ny iombonanareo fijaliana amin'i Kristy dia mifalia, mba hiravoravoanareo indrindra amin'ny fisehoan'ny voninahiny koa."- 1 Pet. 4:12, 13
Mofon’aina:
Misy antony avokoa ny fitsapana 1\4 avelan'Andriamanitra hihatra amin'ny zanany. Tsy mitarika azy ireo amin'ny fomba hafa Izy, afa-tsy araka izay hofidin'izy ireo hitarihana azy raha toa izy mahita ny voalohany hatramin'ny farany ary koa mahita ny voninahitry ny fikasana tanterahiny amin'ny maha-mpiara-miasa amin'Andriamanitra azy. Ny fanitsiany azy ireo dia ataony mba hampietry azy sy hitarihana azy, eo am-pamakivakiana ny fizahan-toetra sy ny fahoriana, hahita ny fahalemeny ka hanakaiky Azy. (...)
Vato sarobidin'i Kristy ny Kristianina. (...) Ny famirapiratany dia miankina amin'ny fanefena azy. Azony atao ny misafidy ny hohalamaina na tsia. Kanefa izay rehetra ambara fa mendrika ny hahazo ny toerany ao amin'ny tempolin' i Jehovah dia tsy maintsy mandalo amin'ny fandamalamana. Raha tsy eo ny fanaovan'ny Tompo izany, dia tsy afaka hamirapiratra mihoatra noho ireo vato hafa rehetra izy. Hoy i Kristy amin'ny
olona: "Ahy ianao, Izaho no efa nividy anao. (...) Tsy misy maharombaka anao avy eto an-Tanako. Hataoko ho rakitra soa ho Ahy ianao. Ary amin'ny andro hanosorana Ahy ho Mpanjaka, dia ho vatosoa eo amin'ny Satroboninahitro ianao ka ho fifaliako."
Tsy mandany andro amin'ny vato tsy misy vidiny Ilay Mpiasan'ny lanitra. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa (...). Mafy sy maharary izany, ary mandratra ny hambom-pon'olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafiny amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny Endriny. Amin'izay vao hambarany ho mendrika haka toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany. (...)- RH, 7 Marsa 1912.