"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Inona no ambaran'i Paoly momba ny raki-tsarobidin'Andriamanitra ao amin'ny 2 Kôr. 4:7?
Nanoratra i Paoly fa natao tao amin'ny "vilany tany" (izany hoe olombelona) ny rakitr'Andriamanitra, mba hisehoan'ny herin'Andriamanitra mifanohitra amin'ny fahalementsika. Asehon'ny Soratra Masina fa tahaka ny tsy niarovana manokana tamin'ny fomba mahagaga ireo irak'Andriamanitra mba tsy ho lavo amin'ny fahadisoana eo amin'ny fiainany (toa an'i Mosesy, Elia, Davida, Jona, ary Petera), dia tsy nesorina tanteraka tamin'ny asa soratr'izy ireo koa ny tsy fahalavorariana eo amin'ny fomba fahatakaran'ny olombelona sy eo amin'ny fampitany hevitra.
"Ny fitambaran'ny maha Andriamanitra sy ny maha olombelona, izay hita tao amin'i Kristy, dia hita ao amin'ny Baiboly koa. Ny fahamarinana nambara dia samy 'avy amin'ny tsindrimandrin'Andriamanitra'; nefa aseho amin'ny tenin'olombelona izany ary ampifanarahana amin'izay ilain'ny olombelona." - TFC, b. 5, t. 747.
Ny maha-olombelona ireo irak'Andriamanitra dia tsy nofoanan'ny fiantsoana masina noraisin'izy ireo hampita ny haren'ny fahamarinana, araka ny nosoratan'i Paoly ao amin'ny 2 Kôr. 4:7. Hita koa fa nisafidy ny tsy hisakana ny mpitondra ny hafany tsy hanao fanambarana na hanoratra teny saro-takarina amintsika sy sarotra hazavaina ny Fanahy Masina. Vitsy ihany ny andininy toy izany ao amin'ny Baiboly, nefa tsy misy tokony ho tafintohina amin'izany raha tsy noho ny fahaterem-pisainana. Amin'ny maha Kristianina mino ny Baiboly antsika, dia tokony hilefitra amin'ny Tenin'Andriamanitra araka ny fahatakarantsika izany isika, ary hatoky ny Tompo na dia amin'ireo zavatra tsy mbola takatsika tsara aza.
Mety ho vokatry ny fahadisoana madinika nataon'ireo mpanao dika mitovy tatỳ aoriana ny fifanoheran-kevitra sasany, na koa noho ny fahasamihafan'ny loharanon-kevitra (tahirin-kevitra) nampiasain'ireo mpanoratra ny Soratra Masina. Rehefa mandinika andininy saro-takarina isika, dia tokony hametra-panontaniana hoe: Takatsika tanteraka ve ny tian'ilay mpanoratra hambara? Hamaha ny olana ve ny fandalinana izany misimisy kokoa?
Na tsy voavahantsika avokoa aza ny olana rehetra avy amin'ny fahadisoana na fifanoheran-kevitra, dia hitantsika fa tsy misy fiantraikany amin'ny votoatin'ny hafatra ampitain'ny Soratra Masina izany. Mahazo matoky isika fa ny fahamarinan'ny Soratra Masina avy amin'Andriamanitra dia nambara tamim-pahatokiana, na teo aza ny tsy fahatanterahan'ireo olombelona nirahin'Andriamanitra.
Nahoana, araka ny hevitrao, no nisafidy ny hampiasa olombelona mety diso Andriamanitra fa tsy anjely tsy manan-tsiny mba ho mpitondra ny hafany?
"Mba ho tsy manan-tsiny sady tsy misy fitaka hianareo, dia zanak 'Andriamanitra tsy manana adidy eo amin'ny firenena meloka sy maditra, izay isehoanareo tahaka ny fanazavana eo amin'izao tontolo izao." - Fil. 2:15.
Mofon'aina:
Nandritra ny vanim-potoana rehetra dia ny «Fanahin'i Kristy tao anatiny» no nahatonga ny zanak'Andriamanitra marina ho fahazavana teo anivon'ny vahoaka tamin'ny androny. I Josefa no mpitondra fahazavana tao Egypta. Tamin'ny alalan'ny fahadiovany, ny hatsaram-panahiny, ary ny fitiavany ny rainy, dia naneho an'i Kristy teo anivon'ny firenena mpanompo sampy izy. Raha niala tany Egypta ho any amin'ny Tany nampanantenaina ny Israelita, dia ireo izay nanana fo marina sy mahitsy teo aminy no tonga fahazavana ho an'ny firenena manodidina. (...) Ary noho i Daniela sy ireo namany tany Babylona, ary koa noho i Mordekay tany Persia, dia nisy tara-pahazavana niparasaka teo anivon'ny haizina tao an-dapan'ny mpanj aka.
Toy izany koa, natao ho mpitondra fahazavana eo amin'ny lalana mankany an-danitra ny mpianatr'i Kristy; amin'ny alalan'izy ireo no ampisehoana ny famindrampo sy ny fahatsaran'ny Ray amin'izao tontolo izao izay voasaron'ny haizin'ny tsy fahalalana tsara an'Andriamanitra. (...) Ny fitiavan'Andriamanitra hita taratra eo amin'ny fo, ny firindrana misy eo amin'ny fiainana kristianina, dia ahitan'ny olon'izao tontolo izao indray miserana ny lanitra. (...) Manara-maso ny voa entin'ireo izay mitonona ho Kristianina izao tontolo izao. Manan-jo hanantena hahita fandavan-tena sy fahafoizan-tena eo amin'ireo izay milaza ho mino sy manana ny fahamarinana izy ireo. (...)
Drafitr'Andriamanitra ny anehoana ny asany amin'izao tontolo izao ho miavaka sy masina. Tiany hasehon'ny vahoakany amin'ny alalan'ny fiainany ny fahambonian'ny fivavahana kristianina mihoatra noho ny fitiavana izao tontolo izao. (...) Tsy maintsy maneho ny fahadiovan-toetra isika amin'ny lafiny rehetra, mba hanehoana fa ny fahamarinana noraisina sy nankatoavintsika dia mahatonga ny mpandray azy ho zanakalahy sy zanakavavin'Andriamanitra, zanaky ny Mpanjakan'ny lanitra, ary araka izany dia marina sy mahatoky izy ireo eo amin'ny fifandraisany amin'ny hafa, ary azo itokiana na amin'ny zava-bidika na amin'ny zava-dehibe eo amin'ny fiainana. - RH, 27 Jolay 1905.