"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Hitantsika ao amin'ny Gen. 3:9,10 fa Andriamanitra no nanao dingana voalohany nitady ireo zanany tratry ny fahalavoana. Sarintsarim-panontaniana ihany ny hoe "Aiza moa hianao?", satria efa fantatr'Andriamanitra izay nataon'i Adama sy i Eva ary fantany koa ny toerana nisy azy ireo. Kanefa ny fahotana dia nanapaka ny fifandraisana mahazatra nisy teo Aminy sy ireo mpivady voalohany ireo. Ny zava-dehibe tamin'Andriarnanitra tamin'izay dia ny famerenana indray ny fifandraisana amin'ireo zanany sy ny hihaona ireo ary ny hanome azy fanantenana tao anatin'ny famoizam-pony. Raha ny marina, ny matoanteny hebreo "miantso," ao amin'ny Gen. 3:9, dia matetika ampiasaina hilazana ny antson'Andriamanitra ho famerenana amin'ny laoniny ny fifandraisany amin'ny olony.
Vakio ny Lio. 16:1142. Ahoana no anehoan'io fanoharana io ny sary hita ao amin'ny Gen, 3:9,10?
Maneho ny fitiavana tsy misy fepetra itiavan'Andriamanitra ny zanany ny nitadiavany an'i Adama sy i Eva. Tsy mba mahafoy antsika Andriamanitra (jereo ny Lio. 15). Manao izay rehetra azo atao Izy mba hamerenana amin'ny Iaoniny ny firaisany amintsika, eny fa na dia miafina aza isika. Talohan'ny nanomboana an'i Jesôsy tamin'ny hazo fijaliana, rehefa nanda Azy intelo i Patera, dia "nitodika" i Kristy ka "nijery' azy (Lio. 22:61). Na dia tsy niloa-bava aza Izy, dia "niteny" tamin'i Petera ary niezaka nikasika ny fon'ity mpianany diso lalana ity.
Mariho ao amin'ny Gen. 3:11-13 fa nanova tampoka ny fifandraisan'i Adama sy I Eva ny fahotana. Tsy niaiky ny fahotany manokana izy ireo fa nanomboka nifanome tsiny. Nanome tsiny an'i Eva i Adama, ary nanome tsiny ankolaka an'Andriamanitra noho ny nanomezany azy an'i Eva. Hoy izy: "Ny vehivavy izay nomenao ho namako, izy no nanome ahy ny voankazo, ka dia nihinana aho." - Gen. 3:12. I Eva indray nanondro ny menarana ho anton'ny tsy fankatoavany. Izao no fialan-tsiny nataony: " menarana no namitaka ahy, ka dia nihinana aho." - Gen. 3:13. Tsy nisy niaiky ny fahadisoany izy ireo, farafahakeliny raha vao nampifanatrehana tamin'ny fahotany. Tsy mbola niova ny toe-javatra enina arivo taona aty aoriana.
Nahakasika ny olombelona rehetra tokoa ny fahotana. Voasoritsoritry ny apostoly Paoly tsara ny toerana misy antsika ao amin'ny Rôm. 7:15-24, rehefa miresaka mamba ny fahorian-tsaina ateraky ny faniriana hanao ny marina izy, nefa avy eo manao ny mifanohitra amin'izany: "Fa izay ataoko dia tsy fantatro; fa tsy izay sitrako no ataoko; fa izay halako no ataoko," - Rôm. 7:15.
Iza no afaka hilaza fa tsy toy izany?
Lalina tokoa ny hevitry ny tenin'i Paoly eto. Isika rehetra dia olona simban'ny fahotana ka manohy manao ny zavatra fantatsika fa tsy tokony atao. Iza no tsy mbola niaina izany?
Ambaran'i Paoly fa ny fanafahana "amin'ny alalan'i Jesôsy Kristy Tompontsika" no hany fanantenana ho antsika (Rôm. 7:25). (zany no mahatonga an'Andriamanitra manohy mitady antsika mba hitarihany antsika ho eo amin'i Jesôsy; Izy fiery ihany no afaka mamolavola antsika hanahaka ny Endriny ary koa mamonjy antsika amin'ny fandringanana ateraky ny fahotana.
" Izany teny izany efa nolazaiko taminareo mba hanananareo fiadanana amiko. Aty amin'izao tontolo izao no ahitanareo fahoriana; nefa matokoa; Izaho efa naharesy izao tontolo izao."- Jao. 16:33.
Mofon’aina :
Tzany zavatra izany dia efa nolazaiko Itaminareo, mba ho ao aminareo ny fifaliako, ka ho tanteraka ny fifalianareo."- Jao. 15:11. Asa feno fifaliana ny fiezahana handresy ny fahotana. Midika ho fifandraisana amin'ny lanitra izany. Azonao atao ny manatona an'Andriamanitra amim-bavaka; afaka mangataka ianao ary hahazo. Azonao atao ny mino sy manankina ny fanahinao malemy amin'i Kristy. Midika izany fa afaka manatanteraka ny sitrapon'Andriamanitra ny olombelona. (...)- Ms 19, 1909, Andriamanitra dia mandefa ny fizahan-toetra mba hahitana raha toa isika hijoro manoloana ny fakam-panahy. (...) Samy manana toetra miafina ny tsirairay, tsy maintsy hiharihary izany rehefa miseho ny fitsapana. Avelan'Andriamanitra hozahan-toetra ireo mihevi-tena ho zavatra mba hahatakarany fa malemy izy. Avelany hanafotra ny fanahintsika ny rano lalin'ny fahoriana mba hahalalantsika Azy sy i Jesôsy Kristy. 'Hay nirahiny, mba hananantsika faniriana lalina ny hodiovina amin'ny fahalotoana rehetra ka hadio sy masina ary feno fifaliana kokoa aoriareny fitsapana isika. Matetika isika no miditra ao amin'ny lafaoron'ny fahoriana miaraka amin'ny fanahintsika maizin'ny fitiavan-tena; nefa raha maharitra amin'ny fizahan-toetra mahamay isika, dia hivoaka avy ao haneho taratra ny toetran'Andriatnanitra. Rehefa tanteraka ny fikasany ao anatin'ny fahoriana, "harnpiseho ny .fahamarinanao tahaka ny mazava lzy, ary ny rariny ho anao tahaka ny mitataovovonana."- Sal. 37:6. "Afiarenz tory hianareo, ka mivavaha, mba tsy hidiranareo amin'ny fakam-panahy,"- Mar. 14:3 8. Miambena amin'ny famelezana mangingina ataon'ny fahavalo, miambena amin'ireo fahazaran-dratsy fahiny sy ny fironana maha-olona, fandrao hifehy anao ireo. Tohero izany ary miambena. Tandremo ny eritreritra sy ny planinao, fandrao feno fitiavan-tena. Ambeno fatratra ireo fanahy izay novidin'i Kristy tamin'ny rany, araraoty ny tombontsoa hanaovan-tsoa ho azy ireny. Misy fotoan-tsarotra manoloana antsika. Mitaky finoana maharitra ny fiatrehana ireo fitsapana sy fakam-panahy ary ny fanatanterahana ny adidy. Azontsika atao anefa ny handresy amim-boninahitra; tsy mist' fanahy miambina sy mivavaka ary mino ka ho tratry ny fandriky ny fahavalo.- Ms, 126, 1907.
"Izany teny izany efa nolazaiko taminareo mba hanananareo fiadanana amiko. Aty amin'izao tontolo izao no ahitanareo fahoriana; nefa matokoa Izaho efa naharesy izao tontolo Jao. 16:33.
Mofon’aina:
Izany zavatra izany dia efa nolazaiko taminareo, mba ho ao aminareo ny fifaliako, ka ho tanteraka ny fifalianareo."- Jao. 15:11. Asa feno fifaliana ny fiezahana handresy ny fahotana. Midika ho fifandraisana amin'ny lanitra izany. Azonao atao ny manatona an'Andriarnanitra anaim-bavaka; afaka mangataka ianao ary hahazo. Azonao atao ny mino sy manankina ny fanahinao malemy amin'i Kristy. Midika izany fa afaka manatanteraka ny sitrapon'Andriamanitra ny olombelona. (...)- Ms 19, 1909.
Andriamanitra dia mandefa ny fizahan-toetra mba hahitana raha toa isika hijoro manoloana ny fakam-panahy. (...). Samy manana toetra miafina ny tsirairay, tsy maintsy hiharihary izany rehefa miseho ny fitsapana. Avelan'Andriamanitra hozahan-toetra ireo mihevi-tena ho zavatra mba hahatakarany fa malemy izy. Avelany hanafotra ny fanahintsika ny rano lalin'ny fahoriana mba hahaIalantsika Azy sy i Jesôsy Kristy zay nirahiny, mba hananantsika faniriana lalina ny hodiovina amin'ny fahalotoana rehetra ka hadio sy masina ary feno fifaliana kokoa aorian'ny fitsapana isika. Matetika isika no miditra ao amin'ny lafaoron'ny fahoriana miaraka amin'ny fanahintsika maizin'ny fitiavan-tena; nefa raha maharitra amin'ny fizahan-toetra mahamay isika, dia hivoaka avy ao haneho taratra ny toetran'Andriamanitra. Rehefa tanteraka ny fikasany ao anatin'ny fahoriana, "hampiseho ny fahamarinanao tahaka ny mazava Izy, ary ny rariny ho anao tahaka ray mitataovovonana."- Sal. 37:6.
" Miareta tory hianareo, ka mivavaha, mba tsy hidiranareo amin'ny fakam-panahy."- Mar. 14:38. Miambena amin'ny famelezana mangingina ataon'ny fahavalo, miambena amin'ireo fahazaran-dratsy fahiny sy ny fironana maha-olona, fandrao hifehy anao ireo. Tohero izany ary miambena. Tandremo ny eritreritra sy ny planinao, fandrao feno fitiavan-tena. Ambeno fatratra ireo fanahy izay novidin'i Kristy tamin'ny ràny, araraoty ny tombontsoa hanaovan-tsoa ho azy ireny. Misy fotoan-tsarotra manoloana antsika. Mitaky finoana maharitra ny fiatrehana ireo fitsapana sy fakam-panahy ary ny fanatanterahana ny adidy. Azontsika atao anefa ny handresy amim-boninahitra; tsy misy fanahy miambina sy mivavaka ary mino ka ho tratry ny fandriky ny fahavalo.- Ms, 126, 1907.