"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Efa nisy nanontany ve ianao ny amin'izay zavatra irinao hatao indrindra any amin'ny mandrakizay? Raha manontany ankizy iray ianao, dia mety hilaza izy hoe: "mitaingina tigra", "migorisa avy eo amin'ny vozon'ny zirafy", na "manidina ho any amin'ny planeta hafa." Raha tanora no anontanianao dia mety hilaza izy hoe: "ny tsy hanao entimody intsony" na "hizaha ny lanitra miaraka amin'ny namana tsy misy maratra." Ary raha olon-dehibe vitsivitsy kosa no anontanianao dia mety hilaza izy ireo hoe: "ny hitoetra ao amin'ny toerana iray tsy misy fanaintainana sy fijaliana, na fahafatesana intsony" na koa ny "ho tafahaona indray amin'ireo hava-malala." Marina sy tsara avokoa ireo valiny ireo, ary be dia be ny zavatra azo andrandraina any amin'ny lanitra vaovao sy ny tany vaovao. Mirehitra ao am-pontsika ny mandrakizay, ary fantatsika ao anatintsika lalina fa mihoatra lavitra noho izay eto sy ny ankehitriny ny fiainana.
Inona koa ireo fitahiana andrandraintsika ho azo any amin'ny mandrakizay? Vakio ny Isa. 25:8; Apôk. 7:17; Apôk . 21:4.
Tsy isalasalana fa ny hahita an'i Jesôsy sy ny hisaotra Azy mivantana noho izay efa nataony ho antsika teto amin'ity tany lavo ity no fitahiana lehibe indrindra any an-danitra. Haniry ny hidera Azy sy hiankohoka Aminy isika noho ny namonjeny antsika tsy ho tratry ny fahafatesana mandrakizay ka niari-pahoriana teo amin'ny hazo fijaliana Izy. "Ny Zanak'ondry, Izay novonoina, dia mendrika handray hery sy harena sy fahendrena sy faherezana sy haja sy voninahitra ary saotra." Apôk. 5:12.
Raha nanondro an'i Jesôsy i Jaona Mpanao batisa, dia "Zanak'ondrin' Andriamanitra" no niantsoany Azy (Jao. 1:36). Nandre izany fanambarana izany ny roa tamin'ireo mpianatr'i Jaona ka nanaraka an'i Jesôsy (Jao. 1:37). Milaza ny Apôk. 14:4 fa tokony hanao toy izany koa isika. "ireo no manaraka ny Zanak'ondry na aiza na aiza no alehany." -Ok. 14:4. Kanefa, raha tiantsika ny hanaraka Azy any an-danitra, dia tsy maintsy manara-dia Azy ety an-tany aloha isika.
I Jesôsy, ilay Zanak'ondry, dia Mpiandry antsika koa, ary Izy no mitarika ny Ialantsika amin'ny fomba tsy azon'iza na iza atao. Toky lehibe ho antsika izany raha eo am-piatrehana ireo zava-tsarotra isika, satria tsy hitsahatra ny hitarika antsika Jesôsy , na dia any an-danitra aza. Hoy ny Apôk. 7:17: "Fa ny Zanak'ondry Izay eo afovoan'ny seza fiandrianana no ho Mpiandry azy ka hitondra azy ho amin'ny loharanon'ny ranon'aina." Amin'ny maha olony sy ondriny antsika, dia hanaraka an'i Jesosy any an-danitra isika, ary haniry ho eo amin'ny fanatrehany mandrakizay. Toetra iray mampiavaka ny vahoakan'Andriamanitra ny hoe: "ary ny anarany dia ho eo amin'ny handriny." - Apôk, 22:4. Izany hoe, hisaintsaina ny momba Azy mandrakariva isika.
Henoy na hirao ny hira faha-457 ao amin'ny fihirana advantista ary ataovy vavaka manokana ho anao ny tonony anio.
"Koa esory ny lolompo rehetra sy ny fitaka rehetra sy ny fihatsarambelatsihy sy ny fialonana ary ny fanaratsiana rehetra, fa tahaka ny zaza vao teraka dia maniria ny rononom-panahy tsy misy fitaka, mba hitomboanareo amin 'izany ho amin'ny famonjena." - 1 Pet. 2:1,2
Mofon’aina:
Aoka isika handinika izany toromarika izany. Tombony o antsika ny mitombo mandra-pahatrarantsika "ny (Many ny halehiben 'ny fahafenoan 'i Kristy" - Efes. 4:13. Aoka isika tsy hanao teny tsy voahevitra ka hifandratra amin'ny teny maharary. (...)
Ny asa ao amin'ny sahan'Andriamanitra dia tsy tokony hotanterahina ao anatin'ny fifandirana; tsy tokony hisy teny tsy voahevitra ao na koa didiko fe lehibe. Aoka ny mpiasa ao ho madio sy masina amin'ny fisainana, amin'ny fiteny ary amin'ny asa. Tokony ho vavolombelon' i Kristy izy ireo, ary haneho fa efa olom-baovao. - L 179, 1902.
(...) Tian' i Kristy ny maneho fankasitrahana ny mpiasa mahatoky rehetra, ary hataony izany. Ny asa tsara rehetra dia voarakitra ao amin'ny boky. Mety hisy ny fahadisoana kely, nefa ny teny feno fanevatevana dia miteraka fihetseham-pon'ny famalian-dratsy ka manala baraka an' Andriamanitra. (...) Aoka tsy hotononina eo amin'izay anaovana ny asan'ny Tompo ny teny tsy amim-piheverana sy tsy hendry. (...) Aoka hotsaroantsika fa Kristianina isika ary rnitonona ho iray asa, ka
tsy tokony hanao toy ny mpanota, manao teny sy asa feno fahotana izay hanameloka azy raha tsy hibebahany. (. ..)
"Miambena, ka aoreno tsara ny zavatra sisa izay saiky maty" - ApOk. 3:2. Izany no asa tokony hataontsika. Maro ireo efa ho faty ara-panahy, ka miantso antsika ny Tompo mba hampahery azy ireny. Aoka ny vahoakan'Andriamanitra hanefa tsara ny adidiny. Aoka izy ireo hikambana amin'ny fatoran'ny firahalahiana kristianina ka hohatanjahin'ny finoana noho ny firesahany momba ireo fahamarinana sarobidy nankinina taminy. Tsy tokony hifanditra na hifampitsara na oviana na oviana izy ireo, fa tokony hiray fo hanandratra ny lanj an'ny fankatoavana fly lalan'Andriamanitra. - L 179, 1902.
Amin' izao fiainana izao, dia tsy misy zava-dehibe kokoa noho ny fanomanana ny toetra, mba hahafahantsika miditra amim-pifaliana ao amin'ny fonenan'ny masina any an-danitra. Koa nahoana isika no tsy manararaotra ny tombontsoa hananam-pahamasinana eto an-tany? - L 179, 1902.