"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Ny fitahian 'i Jehovah no mampanan-karena, Ary tsy azon'ny fisasarana ampiana izany."- Ohab. 10:22.
Mofon’aina:
Ny fifalian'ny Kristiana dia avy amin'ny fiheverana ireo fitahian-dehi be raisintsika amin'ny maha-zanak'Andriamanitra antsika. Ny fahazavana feno fifalian'ny saina sy ny tempolin'ny fanahy, noho ny fahazoana antoka fa mihavana amin'Andriamanitra isika, no fifaliana tsy arahin'alahelo. Toy izany koa ny fanantenantsika momba ny fiainana mandrakizay ao amin'i Kristy ary ny fahafinaretana amin'ny fitondrana fitahiana ho an'ny hafa.
Ireo izay mampanaram-po ny vazivazy sy ny fifaliana tsy misy antony avy amin'ny fanandramana ivelambelany sy maivan-danja, dia tsy manana fanorenana mafy sy marina ho an'ny fanantenana sy ny fifaliana ao amin'ny fitiavana an'Andriamanitra sy ny finoana ny fahamarinana. (...) Mandeha ny fotoana, antomotra ny farany, kanefa izy ireo tsy mba nametraka fototra tsara ho an'ny hoavy mba hahazoany ny fiainana mandrakizay. Tsy tokony hampirisika izany fifaliana izany isika, satria tsy ahafaha-mandinika izany, ary manorina fahazarana hanao resaka tsy misy antony, izay mampalahelo ny Fanahin'Andriamanitra no sady manakana antsika tsy hibanjina ny lanitra sy ny zavatra any ambony. (...)-L, 28, 1897.
Tsy izay manodidina antsika no tena mahasambatra antsika, fa izay ao anatintsika. Tsy izay ananantsika no mitondra fifaliana, fa ny maha-isika antsika. Aoka hisy afom-pifaliana eo amin'ny alitaran'ny fontsika, dia ho hitantsika fa mahafaly ny zavatra rehetra. Azontsika atao ny hanana ny fiadanan'i Kristy. (...) Raha mankato sy matoky an'Andriamanitra isika, toy ny ataon'ny zaza izay mora matoky ny ray aman-dreniny, dia hanana fiadanana —tsy toy ny fiadanana omen'izao tontolo izao izany, fa ilay fiadanana izay atolotr ' i Jesosy. (...) Betsaka ny hatsarana sy famirapiratana eto amin'izao fiainana izao raha toa isika manangona ireo voninkazo fa tsy mandray ireo tsilo sy zava-manindrona.- L, 27, 1886.
Raiso ho ao amin'ny fiainanao ny fifalian'ny lanitra. Ny fahazavan'ny lanitra, izay hita taratra amin'ny hatsaran-tarehiny eo amin'ireo izay miomana ny hafindra any an-danitra, no mitondra fifaliana ho an'ny ankohonan'Andriamanitra.- L, 131, 1904.
Rehefa niverina tany Efesosy i Paoly, dia nanoratra taratasy ho an'ny Korintianina fa tsy namangy azy ireo fanindroany. Nanjary fantatra amin'ny hoe "epistily hentitra" io hafatra nosoratany io (jereo ny 2 Kor. 2:3,4; 2 Kor. 7:8,12).
Vakio ny 2 Kor. 7:5-13. Inona no vokatry ny hafatra nosoratany ho azy ireo, ary nanao ahoana ny fihetsik'l Paoly teo anatrehan'izany vokatra Izany?
Nihaona tany Makedonia i Paoly sy i Titosy taty aoriana, ka tao no nandrenesan'i Paoly avy amin'i Titosy ilay vaovao tsara, fa nitondra voka-tsoa ireo teny mahery nosoratany, ary nitondra fifaliana lehibe ho an'ny fon'ilay apostoly izany. Raha nanohitra an'i Paoly ny olona sasany tao Korinto teo aloha, izao kosa dia nanaiky azy ny fiangonana. Zava-dehibe tokoa ny fanohanantsika ireo mpitarika antsika. Amin'ny maha-mambran'ny fiangonana antsika, dia afaka manamora ny asan'izy ireny tokoa isika.
Vakio ny 2 Kor. 2:5-11. Inona no hevi-dehibe eto?
Miresaka momba ny fitsipi-pifehezana eo anivon'ny fiangonana io andalan-teny io. Miady hevitra ny mpandinika raha ilay lehilahy voalaza fa nanambady ny vadin-drainy ao amin'ny 1. Kor. 5:1-5 io mpandika lalana io, na olon-kafa, dia olona iray izay nitaona ny hafa tao am-piangonana hiampanga an'i Paoly fa tsy namangy azy ireo izy ary tsy niraharaha azy ireo noho ny niovany drafitra. Toa manohana io hevitra faharoa io ny tontolon-kevitry ny tantara. Na izany na tsy izany, ny fampianarana manan-danja indrindra eto dia mikasika ny fomba tokony handraisan'ny fiangonana ny olona iray nanao fahotana.
Mampianatra izany fa ny tanjon'ny fampiharana fitsipika ao am-piangonana dia ny famerenana amin'ny laoniny amin'ny alalan'ny famelan-keloka sy ny fanamafisana indray ny fitiavana ilay mpanota (2 Kor. 2:6-8,10). Milaza koa io andalan-teny io fa mety hampahory ny famaizana eo anivon'ny fiangonana, nefa ilaina izany. Izany hoe, misy fiangonana, na manana fikasana tsara te hifantoka amin'ny "fahasoavana" aza, dia mety hiatrika na handray fepetra mihitsy manoloana ny ota mibaribary na ota atao ampahibemaso aza. Etsy ankilany, misy fiangonana sasany koa mety ho henjan-doatra, tsy mamela heloka, ary masiaka. Mila andraisana fepetra ny ota, saingy amin'ny fitiavana. Noho izany, afaka nananatra ny fiangonana i Paoly mba hanamafy indray ny fitiavany ilay mpandika lalana (2 Kor. 2:8) satria izy mihitsy no tia ny fiangonana (2 Kor. 2:4)!
Afaka naneho fitiavana ilay mpandika lalana ny fiangonana tany Korinto (2 Kor. 2:8) satria efa nanehoan'Andriamanitra fitiavana koa Izy tamin'ny alalan'ny fitiavan'i Paoly. Inona no ampianarin'izany antsika momba ny fitiavana?