"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Vakio ny 1 Kor. 1:11-13; 1 Kor. 4:14; 1 Kor. 5:11; 1 Kor. 7:1; ary 1 Kor. 14:37,40. Vakio koa ny 2 Kor. 1:12, 2 Kor. 2:9, 2 Kor. 11:3, ary 2 Kor. 13:10. Ahoana no anampian'ireo andininy ireo antsika hahatakatra ny antony nanoratan'i Paoly epistily ho an'ny Korintianina?
Tany Efesosy i Paoly no nanoratra ny 1 Kôr. (1 Kôr. 16:5-9). Ny fianakavian'i Kloa no nitondra tatitra tany aminy fa tsy tsara ny toe-draharaha tany Korinto (1 Kôr. 1:11). Resahin'i Paoly ao amin'ny 1 Kôr. 1-6 ny amin'ireo olana notantarain'i Kloa. Anisan'izany ny fisaraham-bazana, ny fahalotoam-pitondrantena, ny fifampitoriana any amin'ny fitsarana, ary ny fijangajangana. Naharay taratasy misy fanontaniana manokana koa i Paoly (1 Kôr. 7:1). Manomboka eo amin'ny toko faha-7 ka hatrany amin'ny farany no amaliany izany. Ireo fanontaniana ireo dia mikasika ny fanambadiana, ny fisaraham-panambadiana, ny maha-mpitovo, ny hena natao fanatitra tamin'ny sampy, ny fitondrantena mandritra ny fanompoam-pivavahana, ny fampiasana ny fanomezam-pahasoavana, ary ny fiheveran-diso momba ny fitsanganana amin'ny maty. Feno olana sy tsy mbola ampy fahamatorana ny fiangonana tao Korinto. Mety manana olana maro ny fiangonana misy anao, nefa azo inoana fa mbola ratsy kokoa noho izany ny fiangonana tany Korinto.
Ny epistily voalohany nosoratan'i Paoly ho an'ny Korintiana dia mihatra amin'izao androntsika izao koa. Rehefa dinihana, tsy mitovy amin'izany rahateo ve ny olana any amin'ny ankamaroan'ny fiangonantsika ankehitriny, amin'ny ambaratonga sasany? Maro ny hafatra ho antsika ao amin'io epistily io. "Anisan'ny feno ventin-kevitra indrindra, sady feno fananarana ary feno fitiavana tokoa tamin'ny epistily rehetra nosoratany" izany - VM, t. 263.
Mety ho nanoratra epistily telo na efatra ho an'ny Korintianina i Paoly (ampitahao amin'ny 2 Kôr. 10:9). Nanoratra epistily voalohany izy talohan'ny 1 Kôr. (1 Kôr. 5:9), saingy very izany. Talohan'ny 2 Kôr., dia nanoratra epistily antsoin'ireo mpandinika hoe "epistily hentitra" izy (2 Kôr. 2:3,4,9; 2 Kôr. 7:8), nefa very koa izany. Misy ireo mihevitra fa ny 1 Kôr. no tiany hambara amin'izany, na hoe voatahiry ao amin'ny 2 Kôr. ny ampahany amin'io epistily io.
Ao amin'ny 2 Korintiana no ahafantarantsika fa nisy fiantraikany tamin'ireo mambra tao Korinto ny kolontsaina manodidina. Nomen'izy ireo lanja ny zavatra toy ny fifaninanana, ny fahefana, ary ny harena; izay rehetra mety ho olana ho an'ny fiangonantsika ankehitriny koa. I Paoly kosa niezaka ny hametraka kolontsaina mifantoka amin'i Kristy, fomba fijery ara-pilazantsara hijerena izao tontolo izao. Zava-dehibe ilaintsika ankehitriny koa izany fomba fijery izany.
Vakio indray ny 2 Kor. 2:4. Inona no ambaran'izany amintsika momba ny fiahian'i Paoly ireto olona ireto? Manao ahoana ny toe-pontsika amin'ny hafa raha mitaha amin'izany?
"Ny maso no jiron'ny tena; koa amin'izany, raha tsara ny masonao; dia hazava avokoa ny tenanao rehetra. " - Mat. 6:22.
Mofon’aina:
Ny asain’ny Fanahin’ Andriamanitra ao amin’ny olona iray dia tsy manakana azy amin'ny adidy tokony hatao eo amin'ny fiainana andavanandro. (...) Mahafaoka ny maha-olona manontolo ny asan'ny Fanahin'Andriamanitra: fanahy, vatana, ary saina.
Raha lalaina toy ny foto-kevitra miorina mafy ao am-po ny Tenin'Andriamanitra, ka hazonina tsara amin'ny toe-javatra rehetra, dia manjary milefitra amin'i Jesôsy Kristy ny olona (...). Miasa ho fanompoana an'i Kristy ny fisainany sy ny fahaiza-manaony rehetra. Izany no fanamasinana marina. (...) "Tsy manan-java-mahory" izy. Tsy mihazona na inona na inona ho an'ny tenany koa izy mba hanaovany izay mahafinaritra azy fotsiny. (...)
"Ny maso no jiron'ny tena; koa amin'izany, raha tsara ny masonao; dia hazava avokoa ny tenanao rehetra." "Ny masonao" no lazaina eto, fa tsy ny mason'olon-kafa. Very ny fanandramana tsara izay tokony ho tombontsoantsika rehefa olon-kafa no andrasantsika hijery eo amin'ny toerantsika, sy hitarika antsika toy ny jamba, eo amin'ny diantsika ara-panahy. Ny hanomezam-boninahitra an'Andriamanitra irery ihany no tokony ho tanjontsika. (...)
Izay tena tia sy matahotra an'Andriamanitra, ka manao izay hanatanterahana tsara ny sitrapony, dia hanolotra ny tenany, ny sainy, ny fony, ny fanahiny, ary ny heriny ho amin'ny fanompoana an'Andriamanitra. Toy izany i Enoka. Niara-nandeha tamin'Andriamanitra izy. (...) Dia toy izany no mampirindra tsara ny toetra; mahay mandanjalanja, mahatoky, feno fifaliana sy marina ilay olona. (...)
Samy ao anatin'ny fotoam-pahasoavana ianareo izao, ary samy manana ny fanandramany isan'andro; saingy indray mandeha monja eo amin'ny fiainana no mandalo amin'izany lalana izany ianareo. Koa aoka ny fotoana sarobidy rehetra hohararaotina araka izay tianareo hitranga rehefa tonga ny andro fitsarana ka hosokafana ny boky. Mifanaraka amin'ireo tombontsoa nomena antsika no hitsaran'ny Tompo antsika. – L, 128, 1897.
"Ny maso no jiron'ny tena; koa amin'izany, raha tsara ny masonao; dia hazava avokoa ny tenanao rehetra. " - Mat. 6:22.
Mofon’aina:
Ny asan’ny Fanahin’Andriamanitra ao amin'ny olona iray dia tsy manakana azy amin'ny adidy tokony hatao eo amin'ny fiainana andavanandro. (...) Mahafaoka ny maha-olona manontolo ny asan'ny Fanahin'Andriamanitra: fanahy, vatana, ary saina.
Raha lalaina toy ny foto-kevitra miorina mafy ao am-po ny Tenin'Andriamanitra, ka hazonina tsara amin'ny toe-javatra rehetra, dia manjary milefitra amin'i Jesosy Kristy ny olona (...). Miasa ho fanompoana an'i Kristy ny fisainany sy ny fahaiza-manaony rehetra. Izany no fanamasinana marina. (...) "Tsy manan-java-mahory" izy. Tsy mihazona na inona na inona ho an'ny tenany koa izy mba hanaovany izay mahafinaritra azy fotsiny. (...)
"Ny maso no jiron'ny tena; koa amin'izany, raha tsara ny masonao; dia hazava avokoa ny tenanao rehetra." "Ny masonao" no lazaina eto, fa tsy ny mason'olon-kafa. Very ny fanandramana tsara izay tokony ho tombontsoantsika rehefa rehefa olon-kafa no andrasantsika hijery eo amin'ny toerantsika, sy hitarika antsika toy ny jamba, eo amin'ny diantsika ara-panahy. Ny hanomezam-boninahitra an'Andriamanitra irery ihany no tokony ho tanjontsika. (...)
Izay tena tia sy matahotra an'Andriamanitra, ka manao izay hanatanterahana tsara ny sitrapony, dia hanolotra ny tenany, ny sainy, ny fony, ny fanahiny, ary ny heriny ho amin'ny fanompoana an'Andriamanitra. Toy izany i Enoka. Niara-nandeha tamin'Andriamanitra izy. (...) Dia toy izany no mampirindra tsara ny toetra; mahay mandanjalanja, mahatoky, feno fifaliana sy marina ilay olona. (...)
Samy ao anatin'ny fotoam-pahasoavana ianareo izao, ary samy manana ny fanandramany isan'andro; saingy indray mandeha monja eo amin'ny fiainana no mandalo amin'izany lalana izany ianareo. Koa aoka ny fotoana sarobidy rehetra hohararaotina araka izay tianareo hitranga rehefa tonga ny andro fitsarana ka hosokafana ny boky. Mifanaraka amin'ireo tombontsoa nomena antsika no hitsaran'ny Tompo antsika. – L, 128, 1897.