"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Ary ny amiko, dia manohana ahy amin 'ny fahitsiako Hianao, ka mampitoetra ahy eo anatrehanao mandrakizay."- Sal. 41:12
Mofon’aina:
Eo amin'izay rehetra ataony eo amin'ny fiainana, ny tena Kristianina dia miaina araka izay iriny hahitan'ny manodidina azy. Ny fahamarinana sy ny fahitsiana no mitari-dalana azy. Tsy manao teti-dratsy izy ka tsy misy tokony hafeniny. Mety ho voakiana izy, mety hozahan-toetra; nefa ao anatin'izany rehetra izany dia mamirapiratra toy ny volamena tsara ny fahatokiany tsy voahozongozona. Naman' izay rehetra mifandray aminy izy ary mpanasoa azy ireny, matoky azy ny olona satria mendri-pitokisana izy. (...) Manamaivana ny fahasahiranan'ireo rahalahy mahantra izy. Tsy mitady izay hampitomboana ny hareny amin'ny fanararaotana ny fahavoazan'ny namany izy. Izay vidiny ara-drariny ihany no ivarotany amin'ny hafa. Ary raha misy tsy fahatomombanana ny entana amidiny dia lazainy mivantana amin'ny mpividy izany, na dia hahafaty antoka azy aza ny fanaovana izany. (...)
Fantatr'i Satana tsara ny hery miasa mangina avy amin'ny fiainan'ny olona manana fahamendrehana mafy orina ka miezaka mafy izy mba hanakana ny olona tsy hanana fiainana toy izany. Manatona azy ireo amin'ny fakam-panahy maharenoka izy, ka mampanantena harena, toerana ambony, voninahitra araka izao tontolo izao, raha toa izy ireo miala amin'ny fitsipiky ny fahamarinana. Mahomby tokoa izy amin'izany. (...) Tsy ireo izay very harena no tandindomin-doza indrindra, fa ireo izay nahazo harem-bevava. (...) Eny, asaina mivavaka ny lehilahy sy ny vehivavy ao anatin'ny fahoriana. Kanefa ireo miaina ao anatin'ny harena no tena mila ny vavak'ireo mpanompon'Andriamanitra, satria izy ireo no tena tandindomin-doza tsy hahazo famonjena. (...)
Ny tena fivavahana dia tsy zavatra andrakandramana fa tena fanahafana an'i Kristy. Arahin'Andriamanitra maso ary ampamoahiny ny tsirairay ka zahany toetra araka ny vokatry ny asany avy. Tsy ho ela dia ho re ny antso hoe: "Mamoaha ny amin'ny fitandremanao ny fananako." - Lio. 16:2.- Wm, 26 Mey 1908 (ST, 19 Febroary 1902).
Nianarantsika omaly fa ny fitiavan'i Paoly ny Korintianina dia nasehony tamin'ny alalan'ny fampiononana azy ireo tao anatin'ny zava-tsarotra natrehiny, tahaka ny nandraisany fampiononana avy amin'Andriamanitra koa tamin'ny azy (1 Kor. 1:1-11). Anio kosa, ho hitantsika fa nasehon'i Paoly tamin'ny alalan'ny fahitsiana nananan'ny tenany sy ireo mpiara-miasa aminy teo anatrehan'ireo mambra tao Korinto koa ny fitiavany.
Vakio ny 2 Kor. 1:12-14, mifandray amin'ny 2 Kor. 2:17 sy 2 Kor. 4:2. Amin'ny fomba ahoana no anehoan'ny fahitsian'i Paoly ny fitiavany ny Korintianina?
Ny 2 Kor. 1:12-14 no fampidirana ho amin'ny foto-kevitra hovelabelarin'i Paoly ao amin'ny epistiliny manontolo. Nampisalasala ny olona sasany tao Korinto ny fahitsian'i Paoly sy ny maha-apostoly azy marina. Nihevitra izy ireo fa nanana toetra miovaova sy tsy mahatapaka hevitra i Paoly, ka tsy mendrika ny fanompoana maha-apostoly. Nantitranterin'i Paoly ho setrin'izany, fa nitondra tena tamim-pahitsiana tanteraka izy sy ireo mpiara-miasa aminy teo anatrehan'izy ireo.
Teny roa no manoritsoritra ny fitondrantenan'i Paoly sy ireo mpiara-miasa aminy: ny fahamasinana sy ny fahadiovam-po (2 Kor. 1:12). Ny teny nadika hoe «fahamasinana» dia avy amin'ny teny grika hoe haplotës. Ampiasaina eto izany mba hanehoana ny fahitsiana manokana eo amin'ny fiteny na ny fihetsika; raha fintinina, dia manambara ny fahatsoram-po izany (Efes. 6:5, Kol. 3:22). Etsy ankilany, пу teny hoe "fahadiovam-po" (avy amin'ny teny grika hoe eilikrineia) dia manondro fahitsiana sy fahatsoram-po koa.
Tsy tokony ho nampisalasala ny Korintianina ny fahazavan-tsain'i Paoly. Nasehony mazava fa avy amin'Andriamanitra ny fahatsorany sy ny fahitsiany. Voambara tsara izany hevitra izany ao amin'ny dikan-teny DIEM: "Tamin'ny fahamasinana sy ny fahatsoram-po avy amin'Andriamanitra no nitondranay tena. " 2 Kor. 1:12. Ao amin'io andininy io ihany, nambaran'i Paoly fa nomena antsika «tamin'ny fahasoavan'Andriamanitra» ireo toetra ilaina amin'ny fanompoana ireo.
Hita fa mety ho diso fandray ny tenin'i Paoly tao amin'ny hafatra nosoratany tany aloha ireo mpanohitra an'i Paoly (2 Kor. 1:13, 14). Nanome toky azy ireo i Paoly fa mazava sy mora takarina ny fikasany. Azony antoka fa ho hita porofo ny fahitsian'ny teniny, ny fikasany, ary ny asany "amin'ny andron'i Jesôsy Tompontsika"- 2 Kor. 1:14.
Oviana no efa nisalasalan'ny olona ny amin'ny fikasanao sy ny tanjonao, na dia tsy nieritreri-dratsy sy nadio fo aza ianao tamin'izany? Nanao ahoana ny fahatsapanao? Inona no ambaran'izany aminao momba ny tokony hitandremanao rehefa mampisalasala anao ny fikasan'ny olon-kafa?