"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Fa ny vokatry ny Fanahy kosa dia fitiavana, fifaliana, fiadanana, fahari-po, fahamoram-panahy, fanaovan-tsoa, fahamarinana, fahalemem-panahy, fahononam-po; tsy misy lalana manohitra izany."- Gal. 5:22, 23
Mofon’aina:
Tzao ny zavatra tokony himasoantsika indrindra: "Fa ny vokatry ny Fanahy kosa dia fitiavana." Raha manana ny fitiavan'i Kristy ao am-pontsika isika, dia hananantsika ho azy ireo toetra tsara hafa rehetra (...). Ny lalan'Andriamanitra dia tsy manameloka na manandevo ireo izay manana ireo toetra tsara ireo, satria mankate ireo fitakian'ny didy izy ireo. ( ...)
Tokony hanana fitiavana isika, ary mifandray amin'izany ny fifaliana sy ny fiadanana ary ny fahari-po sy ny fahalemem-panahy. Hitantsika fa tsy manam-pitsaharana izao tontolo izao, ary tsy mety afa-po. Maniry izay tsy ananany izy ireo. (...) Fa ho an'ny Kristianina kosa, dia misy fifaliana, fiadanana, fahari-po, fahamoram-panahy, fanaovan-tsoa, fahamarinana, fahalemem-panahy, fahononam-po; ary mba handraisana izany no anokafantsika ny varavaran'ny fontsika (...). Tsy misy afaka manao izany ho an'ny namany. (...) Ny tsirairay no tsy maintsy miasa sy miezaka mba handraisany ny fahasoavan'Andriamanitra ao am-pony. Tsy azoko atao ny mamolavola toetra ho anao, ary tsy azonao atao ho ahy izany. Samy natao hiantsoroka ny andraikiny ny tsirairay, na ny tanora na ny antitra.- RH, 4 Janoary 1887.
Hoy i Kristy: "Dia hataoko ho saro-tadiavina mihoatra noho ny volamena tsara ny olombelona, Eny, not ny tena volamena airy any Ofira aza.' - Isa. 13:12. Amin'ny fomba ahoana? Amin'ny fanolokoloana ireo toetra feno fahasoavana avy amin'ny Fanahy Masina: ny fitiavana, ny fifaliana, ny fahari-po, ny fahamoram-panahy, ny fanaovan-tsoa, ny fahamarinana, ny fahalemem-panahy, ny fahononam-po. (...) Isika rehetra no mila ireo toetra tsara feno fahasoavana avy amin'ny Fanahin'Andriamanitra ireo ao am-pontsika.- RH, 21 Desambra 1887.
Raha mitoetra ao am-po ny fitiavan' i Kristy, dia toy ny hanitra mani-pofona izay tsy azo afenina izany. Ny hery miasa mangina feno fahamasinana avy am iny no ho hitan'ny rehetra eo toetrantsika. Ho ao anatintsika i Kris: "Izay fanantenana ny voninahitra."- RH, 4 Janoary 1887.
Hitantsika fa nisalasala ny amin'ny fikasan'i Paoly sy ny fitiavany ny olona sasany tao Korinto. Hojerentsika anio kosa ny antony manokana nahatonga izany: ny niovany drafitra teo amin'ny diany (2 Kor. 1:15-2:4).
Vakio ny 1 Kor. 16:5-7. Inona no drafitr'i Paoly tany am-boalohany?
Efa tany Korinto i Paoly teo aloha. Araka ny 1 Kor. 16:5,6, dia nikasa handalo ao Makedonia izy rehefa amin'ny lalany miverina any Korinto, ary angamba, hijanona ao Korinto mandritra ny ririnina. Ho any Jodia izy rehefa avy ao Korinto, hitondra ny fanatitra nangonina tany Makedonia ho an'ireo mahantra any Jerosalema. Kanefa, nanova ny drafiny izy noho ny tatitra ratsy nentin'i Timoty avy any Korinto (1 Kor. 4:17, 1 Kor. 16:10, 2 Kor. 1:1,23).
Nikasa handeha mivantana avy any Efesosy ho any Korinto i Paoly mba hamaha ireo olana notaterin'i Timoty. Toy izao ny filaharan'ny dia tokony ho nataony: Efesosy-Korinto-Makedonia-Korinto-Jodia (2 Kor. 1:15, 16). Niala tany Efesosy ho any Korinto izy, nefa avy eo dia niverina tany Efesosy indray. Niova ny drafiny. Tsy niverina tany Korinto araka ny nokasainy izy, tsy avy hatrany, satria tsy nizotra tsara ny fitsidihana nataony farany. Noho izany, niverina tany Efesosy izy ary nanoratra taratasy ho an'ny Korintianina kosa. Naleony nanoratra toy izay hanao fitsidihana hafa mety hanaratsy kokoa ny toe-javatra (2 Kor. 2:1,3).
Diso fihevitra momba ny fikasan'i Paoly tamin'ny fitsidihana farany nataony ny olona sasany. Nisy tamin'ireo olona tao Korinto nilaza fa tsy azo itokiana izy ary tsy dia tia azy ireo loatra (2 Kor. 1:17). Tao anatin'ny valinteniny manoloana izany fiampangana izany, dia nampitodika ny sain'ny Korintianina ho amin'ny filazantsaran'i Kristy izy. Tsy nivadika tamin'ny fikasany hamangy ny Korintianina amin'ny fotoana tsara indrindra izy, tahaka an'Andriamanitra izay tsy nivadika amin'ny fanatanterahany ny teny fikasany ho azy ireo tamin'ny alalan'i Kristy (2 Kor. 1:18-22).
"Fa na firy na firy ny teny fikasan'Andriamanitra, dia ao aminy ny "Eny", ary amin'ny alalany koa ny "Amena", ho voninahitr'Andriamanitra amin'ny ataonay." - 2 Kor. 1:20.
Noho izany, ny valin-teniny dia tsy "Eny" na "Tsia" manjavozavo miankina amin'ny toe-javatra, araka ny nolazain'izy ireo, fa "Eny ihany", tahaka ny asan'Andriamanitra ao amin'i Kristy izay "Eny" ihany (2 Kor. 1:19).
Noho izany, ny antony nanoratan'i Paoly ho an'ny Korintianina fa tsy nitsidihany azy ireo dia ny fitiavany azy marina, ary tsy ny mifanohitra amin'izany (2 Kor. 2:4). Raha namangy azy ireo avy hatrany taorian'ilay fitsidihana nampalahelo izy, dia vao mainka ho nitondra fahoriana ho azy ireo, fa tsy ilay fifaliana nokasainy hoentina amin'ny fanatrehany (2 Kor. 2:1-3). Mora tamin'ny olona tokoa ny nandika vilana ny fikasana tsara tao anatiny!