"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Eny, izaho, izay kely noho ny kely indrindra amin'ny olona masina rehetra, no nomena izao fahasoavana izao, dia ny hitory amin'ny jentilisa ny haren'i Kristy tsy hita lany." - Efes. 3:8.
Mofon'aina:
Ao am-pon'ny ankamaroan'ny olona dia zara raha misy fanajana ny fahamarinana sy ny fahitsiana. Miseho amin'ny lafiny rehetra ny tsy finoana an'Andriamanitra sy ny Teniny. (...) Raha mbola manjaka eto amin'izao tontolo izao izany toe-javatra izany, dia tsy tokony hirindrin-trano isika ka hieritreritra fa ny fanekena ny fahamarinana fotsiny no zava-takina amintsika. Nanolotra ny tenany ho fanatitra noho ny fahotan'izao tontolo izao i Kristy. (...) Raha ao am-ponao ny haren'ny fahasoavan'i Kristy, dia tsy hohazoninao ho anao samirery izany, satria miankina amin'ny fahalalaria ny lalam-pamonjena izay azonao zaraina no hahavoavonjy ny fanahy maro. Mety tsy hanatona anao izy ireny hilaza ny fanirian'ny fony, nefa maro no mosarena, tsy afa-po, ary ny hahazoan'izy ireo ny harem-pahasoavany no nahafatesan'i Kristy. - RH, 6 Janoary 1910.
Te hifandray amin'ireo izay mila ny fanampianao ye ianao? Hararaotinao ye ny fotoana sy ny fomba rehetra hahazoana fanahy ho an'i Kristy? Mety hilaza ianao hoe: «Tsy pasitora aho, koa tsy afaka mitory ny fahamarinana.»
Mety tsy ho pasitora tokoa ianao, araka ny famaritan'ny besinimaro azy, mety tsy hantsoina handaha-teny eny amin'ny polipitra mihitsy, nefa azonao atao ny ho mpanompon'i Kristy na izany aza. Raha hainao ny manararaotra ny fotoana hiresahana amin'ny fanahy iray, dia hiteny amin'ny alalanao Andriamanitra mba hamabo fo ho Azy. (...) Manaova teny kely etsy sy eroa manandratra ny Mpamonjy eo anatrehan'ny olona sy mitarika azy ho amin'ny tanjona ambony sy masina kokoa. - RH, 6 Janoary 1910.
Ny fitomboana amin'ny fahasoavana dia miseho amin'ny alalan'ny fitomboan'ny fahaizana miasa ho an'Andriamanitra. Hahay hivavaka sy hiteny ho an'ny Tompo ireo izay mianatra ao amin'ny sekolin'i Kristy. Tsapany fa tsy ampy fahendrena sy fanandramana izy, koa miofana any amin'Ilay Mpampianatra lehibe izy satria fantany fa izany ihany no fomba hahatrarany ny fahatanterahana eo amin'ny fanompoana an'Andriamanitra. Dia mihamazava isan'andro ny fahatakarany ny zava-panahy. (...) Mamoa be izy satria miray amin'i Kristy. - RH, 29 Avrily 1909.
Vakio ny Jer. 36:20-26. Inona no niseho tao an-dapa, ary ahoana no nasetrin'ireo mpitarika ny fampitandremana ny mpaminany?
I Jeremia no mpitondratenin'Andriamanitra ho an'ny firenen'i Joda raha nandindona azy ireo ny fahoriana sy ny loza. Nandritra ny taona maro no nanomezan'Andriamanitra fampitandremana ho azy ireo, tamin'ny alalan'i Jeremia, izay nilazany fa tsy sitrany ny lalan'izy ireo. Tamin'izany no nilazany fa handresy azy ireo i Babylona ary hitondra azy ho babo (Jer. 6:8-19; Jer. 26). Nitady hamonjena azy ireo i Jehovah, fa ny fankatoavana kosa no fepetran'izany.
Marobe ny fahotan'ny firenen'i Joda, niharihary izany ary tsy nahitana fiovana. Zavatra nahazatra ny olona tamin'ny andron'i Jeremia ny fanompoan-tsampy, ny fanaovana sorona zazakely, ny fijangajangana ary ny fampahoriana ny hafa. Kanefa tsy mba nohenoina ny fampitandremana sy ny antson'io mpaminany io. Rehefa akaiky hifarana ny asa maha mpaminany an'i Jeremia, dia nihadodona ny antso nataon'Andriamanitra ho an'ireo zanany nania, ary ny ezaka rehetra nataony dia nokendrena ho amin'ny famonjena azy ireo. Ao amin'ny Jer. 32, ohatra, dia nasain'Andriamanitra nividy tany iray i Jeremia ary nasainy nitahiry ny taratasy manamarina ny maha tompon'ny tany azy, "fa izao no lazain'i Jehovah, Tompon'ny maro (...): Mbola hisy trano sy saha ary tanimboaloboka hovidina indray eto amin'ity tany ity." - Jer. 32:15.
Fitiavana no nanosika an'Andriamanitra hampanoratra an'i Jeremia hafatra iray izay azo lazaina ho antso farany ho amin'ny fibebahana sy ny fanavaozana. Nefa fanamavoana an'Andriamanitra sy ny Hafany ary ny irany no nasetrin'i Joiakima izany.
Vakio ny Jer. 36:27-31. Ahoana no navalin'Andriamanitra ny fihetsika mitory fihaikana sy fikomiana nataon'i Joiakima?
Indraindray isika dia manana fironana hino fa raha lavintsika na potehintsika ny hafatr'Andriamanitra na ireo irany, dia ho levona miaraka amin'izany koa ny hafatra. Kanefa tsy manafoana ny hafatra tian'Andriamanitra hampitaina amintsika ny tsy fetezantsika hihaino ny tenin'Andriamanitra ambaran'ny mpaminany. Ny fanaovana tsinontsinona izany aza no vao mainka mampitombo ny loza mety hihatra amintsika sy amin'ny fianakaviantsika, noho ny finiavantsika tsy hihaino sy hahalala, na noho ny fikomiantsika. Fampitandremana mafonja ho an'ny olombelona rehetra no hita ao amin'ny faminanian'i Jeremia momba ny fiafaran'i Joiakima mpanjaka (Jer. 36:30,31): mampididoza antsika ny tsy firaihana manoloana ny fampitandremana omen'Andriamanitra, satria tsy maintsy hijinja ny vokatry ny fahotantsika sy ny faharatsiantsika isika.
Inona no ambaran'izany amintsika momba ny toetran'Andriamanitra be fitiavana, ka nanao izay hahatrarana ny vahoakany hatrany Izy na dia teo aza ny fanoheran'izy ireo Azy?