"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Rehefa avy nanondro ireo mpampianatra sandoka ho mpanompon'i Satana (2 Kor. 11:1-15) i Paoly, dia "nanao araka" ny fanaon'izy ireo ka nanao fireharehana kely toy ny adala (2 Kor. 11:16-21) mba hahitan'ireo Korintianina fa fahadalana ny fihainoana ny lahatenin'ireo mpampianatra sandoka. Raha toa ireo Korintianina nanaja ireny, dia mendrika ny hohajain'izy ireo lavitra i Paoly. Ny fahoriana niaretany noho ny filazantsara no maneho fa mpanompon'i Kristy mahatoky izy (2 Kor. 11:22, 23).
Vakio ny 2 Kor. 11:22-28. Inona ny hevitra tiany havohitra eto?
Jiosy tahaka an'ireo mpampianatra sandoka ihany i Paoly (2 Kor. 11:22), saingy ny fanompoany an'i Kristy dia mihoatra noho ny azy ireo (2 Kor. 11:23). "Mpanompon'i Kristy va izy?" hoy izy, ary ny valiny dia hoe: "mihoatra noho izy aho." Be lavitra noho ny azy ireo ny asa mafy nataony, nampidirana am-ponja imbetsaka lavitra izy, ary nokapohina mafimafy kokoa noho izy ireo.
Tsy izany ihany anefa, fa anisan'ireo fijaliana niaretany ny fikapohana in-tsivy amby telopolo (2 Kor. 11:24), ny fikapohana tamin'ny hazo, ny fitoraham-bato, ny vaky sambo, ny fiatrehana loza tany amin'ny rano lalina (2 Kor. 11:25) sy tany am-pandehanana ary tany amin'ny ony, saika nahita loza tamin'ny jiolahy izy, saika nahita loza tamin'ny Jentilisa sy tany amin'ireo tanana be mponina, saika nahita loza tany an'efitra sy tany an-dranomasina ary teo amin'ireo mpino sandoka izy (2 Kor. 11:26). Teo koa ny fisasarany sy ny fikelezany aina, ny tsi-fahitany tory matetika, ny hanoanana sy ny hetaheta, ny fifadian-kanina matetika, ary ny hatsiaka sy ny fitanjahana (2 Kor. 11:27). Ary toy ny hoe tsy mbola ampy ireo ka tsy maintsy nianjadian'ny tebitebin-tsaina izy noho ny fanahiany lalina ny amin'ny fiangonana (2 Kor. 11:28).
Izay tena mpanompon'i Kristy marina ihany no vonona hiari-pahoriana toy izany noho ny amin'ny filazantsara. Raha tena nirehareha ny amin'ireo fijaliana niaretany i Paoly dia ho maro tokoa no azony nolazaina. Kanefa ny ampahany manaraka amin'ny epistily dia maneho ny anton'ny fireharehany, izay tsy miorina amin'ny asa nataony ho an'i Kristy fa amin'izay efa nataon'i Kristy ho azy. Fantatr'i Paoly fa miseho mazava kokoa ny herin'Andriamanitra ao amin'ny fahalemen'olombelona (2 Kor. 12:9, 10). Ny nanasian'Andriamanitra tsilo tamin'ny nofony (2 Kor. 12:7) dia fiarovana azy tsy hirehareha noho ny amin'ireo zava-bitany. Izany no nihazona azy hanetry tena, hahatsapa ny fahalemeny, hiantehitra amin'ny herin'Andriamanitra, ary nahatonga azy ho afaka handray bebe kokoa ny fahasoavan'Andriamanitra sy ny indrafony.
Efa niari-pahoriana noho ny amin'ny filazantsara koa ve ianao? Inona ny lesona no -tsoahinao avy amin'izany fanandramana izany? Ahoana no anampian'ny fomba niatrehan'l Paoly ny fahoriany anao manoloana ny fijallanao?