"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Ary noho izany ny lehilahy dia handao ny rainy sy ny reniny ka hikambana amin'ny vadiny; dia ho nofo iray ihany ireo." - Gen. 2:24.
Mofon’aina:
Ry zanako, efa nifanaiky ianareo; atolory an'Andriamanitra manontolo sy tsy misy fepetra ny fonareo mitambatra. Aoka ianareo hifanandratra ao anatin'ny fiainam-panambadiana. Aza mitotongana ho amin'ny fiteny na fihetsika feno fahambaniana. Asehoy— ireo foto-kevitra masin'ny finoanareo ambony sy mendrika eo amin'ny resaka ifanaovanareo andavanandro, na eo amin'ny fifandraisanareo miafina indrindra aza. Aoka hifampitsinjo sy hifampihevitra mandrakariva. Aza avela hanisy elanelana eo aminareo, na dia indray mandeha monja aza, ny esoeso na ny vazivazy zary tenany feno fitsikerana. Mampidi-doza ireny zavatra ireny ary mandratra. Azo afenina ny ratra kanefa eo tokoa izany; manjary rava ny fiadanana, ary ny fahasambarana tandindomin-doza. (...)
Anaka, mitandrema andrao mampiseho toetra mitady hanjakazaka na manao didiko fe lehibe. Aleo mandinika tsara alohan'ny hitenenana. Ho mora kokoa mantsy ny manitsy na mamafa ny vokatry ny teny efa voalaza amin'izany. (...) Mitenena amim-pahalemem-panahy hatrany; aoka tsy handrenesana fahasosorana ny feonao.
Fehezo na dia ny lantom-peonao aza. (...) Ataovy toy ny asa anirahana anao ny mampiely tara-pahazavana, fa aza asiana rahona manaloka mihitsy ao aorianao. Ho tonga izay rehetra irinao i Emma raha mitandrina ianao ka tsy manome alahelo na fahorian-tsaina azy, ka mahatonga azy hisalasala ny amin'ny fitiavanao. Ianareo ihany no mahay mampisy fahasambarana na tsia ao an-tokantranonareo. Azonareo atao ny ho tonga mahatoky, mendrika, ambony, ary manamora ny fiainan'ny ankilany, amin'ny fanarahanareo ny Tenin'Andriamanitra eo amin'ny fiainanareo. (...)
Mifandefera. Edson, tsy voatery hekena ny hevitrao indraindray. Aza miziriziry, na dia toa marina eo imasonao aza ny ataonao. Aoka ianao hahay handefitra, hanam-paharetana, ho be fitiavana, ho tsara fanahy sy miantra, hahalala fomba; tohizo mandrakariva ny fifanehoam-pitiavana madinidinika eo amin'ny fiainana (...). Ary ny fitahiana tsara indrindra avy any an-danitra anie ho aminareo roa, ry zanako malala, izany no vavaky ny reninareo. — L, 24, 1870.
Ny tsy tokony hisaratsarahantsika mba hanaraka izay mpitarika tiantsika avy dia tsy midika fa tsy tokony hanohana ny mpitarika antsika isika. Tokony hankasitraka sy hanampy ireo mitarika ny asan'ny fiangonana isika. Manendry olona hanao ny asany eto an-tany Andriamanitra. Mendrika ny hohenoina sy harahina ireo mpitondra fivavahana izay mampiseho fomba fiaina feno fanetren-tena, araka izay naseho teo amin'ny hazo fijaliana.
Ny hazo fijaliana mantsy no hany manana hery mandrava izay rehetra mety ho fanararaotam-pahefana amin'ny alalan'ny fampiasana ny Tenin'Andriamanitra. Ireo mpitarika manana ny sain'i Kristy dia manaiky fa Andriamanitra irery ihany no mampahomby ny asany. Na i Jesôsy aza dia nanolotra ny voninahitra ho an'Andriamanitra irery ihany, fony Izy nanompo teto an-tany tamin'ny maha-olombelona Azy (Jao. 17:4).
Ho an'i Paoly, ny fanompoana kristianina mahatoky dia tsy maintsy miorina eo amin'ny antsoina hoe teolojian'ny hazo fijaliana. Ny hazo fijaliana no fanambaran'Andriamanitra ny fahendreny sy ny heriny mahavonjy. Izany koa no maneho miharihary ny fahendren'olombelona ho fahadalana. Hazavain'i Paoly ao amin'ny 1 Kor. 4:1-13 ny fisehon'izany teolojian'ny hazo fijaliana izany.
Voalohany, asehony fa Andriamanitra no mametraka ny fenitra ho an'ny fitarihana kristianina (1 Kor. 4:1-5).
Faharoa, asongadiny fa ny fijaliana no famantarana mampiavaka ny fanompoana kristianina marina (1 Kor. 4:9,11-13). Mendrika hohalalinina kokoa io teboka faharoa io.
Vakio ny 2 Kor. 11:23-28 sy ny Kol. 1:24. Inona no ampianarin'izany antsika momba ny hevitry ny hoe miaritra fijaliana noho ny amin'l Kristy?
Manaraka ny dian-tongotr'i Jesôsy ny mpitarika kristianina amin'ny fahavononany hiari-pahoriana ho an'ny rahalahiny (rahavavy, anabavy, anadahy), ary ho faty aza, raha ilaina, noho ny amin'ny fanompoany. Niresaka momba ny tenany sy i Apolosy i Paoly ho «toy izay voaheloka hovonoina" 1 Kor. 4:9. Olona tsy ampy sakafo sy rano no anoritsoritana azy ireo, ary koa "tsy manan-kitafy sy asiana totohondry ary tsy manana antom-ponenana» 1 Kor. 4:11. Ankoatra izany, notevatevaina koa izy ireo, nenjehina, notenenina mafy, ary natao «toy ny faditr'izao tontolo izao (...) dia faikan'ny olona rehetra, mandraka ankehitriny» - 1 Kor. 4:12,13. Nasehon'i Paoly koa, tamin'ny eson-teny nataony momba ny Korintiana hoe: manan-karena, manjaka, hendry, ary manan-daza izy ireo (1 Kor. 4:8,10), fa ny fireharehana dia tsy tokony hanan-toerana eo amin'ny fitarihana kristianina marina, satria izany no fototry ny fisaraham-bazana ao am-piangonana (1 Kor. 4:6).
Hatraiza no efa niaretanao fahoriana noho ny amin'i Kristy, na inona na inona andraikitrao ao am-piangonana? Inona no lesona azo tsoahina avy amin'ny valin-teninao.