"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Fanandramana iraisan'ny Kristianina vao niova fo ny fisaintsainana momba ny fiainany taloha sy taorian'ny nandraisany an'i Jesôsy , tahaka izay ataon'i Paoly ao amin'ny Fil. 3. Misy fotoana iresahantsika momba ireo tsy Kristianina ka iantsoantsika azy ireo hoe "olona tsara"; maro anninizy ireny tokoa no tahaka izany raha araka ny fenitr'izao tontolo izao farafahakeliny. Kanefa, rehefa tsaraina amin'ny fenitr'Andriamanitra, dia tsy misy "tsara" na dia iray aza, eny fa na ny Kristianina aza.
Ambaran'i Paoly ao amin'ny Fil. 3:4-6 ny zavatra maro teo amin'ny fiainany izay nampirehareha azy fahiny. Inona avy izany? Inona no holazainao fa "tsara" eo amin'ny fiainanao (taloha sy ankehitriny)?
Asehon'i Paoly ankolaka eto ny fahasamihafana eo amin'ireo mpino Jiosy izay mampiely fampianarana sandoka sy ireo mpino tsy voafora izay rniantehitra tanteraka amin'i Kristy mba hahazoany famonjena ary koa tsy mitoky amin'ny asan'olombelona tahaka ny famorana (jereo ny Heb. 6:1; Heb. 9:14; ampitahao amin'ny Rom. 2:25-29). Na dia nahatonga an'i Paoly ho mendri-panajana teo anatrehan'ireo Jiosy namany aza ny fiainany tamin'ny lasa sy ny tetiarany, dia tsy misy miantoka ny famonjena azy izany na iray aza. Raha ny marina aza dia nanakana ny famonjena azy ny nanajamban'ireny zavatra ireny azy fahiny ka tsy nahatsapany ny filany anlj Kristy.
Tsy hoe voafora fotsiny i Paoly fa teraka Isiraelita ary anisan'ny vahoakan'ny fanekena, izany hoe noforana tamin'ny andro fahavalo taorian'ny nahaterahany. Ankoatra izany, dia avy amin'ny fokon'i Benjamina izy, foko izay nanana faritany nahitana ireo tanana nanana ny maha-izy azy indrindra teo amin'ny Isiraely. Tsy hoe nahay teny Hebreo fotsiny i Paoly fa mpianatr'i Gamaliela Loholona koa (Asa. 22:3; Asa. 26:4,5); ary amin'ny maha Fariseo azy dia nanam-pahalalana be mikasika ny lalana sy izay tokony hampiharana izany izy, farafahakeliny araka ny fomban-drazana.
Nafana fo tamin'ny fandalana ny lalana tokoa i Paoly ka nanenjika ny fiangonana noho ny fahitany izany ho loza mitatao ho an'ny fomba fiaina jiosy; noheveriny fa izany no nobaikoin'ny lalana hataony. Mahavariana tokoa, fa na dia "tsy nanan-tsiny" aza izy raha ny "fahamarinana" araka ny fihevitr'olombelona, dia takany fa zava-dalina kokoa ny lalana ary be fitakiana tokoa mihoatra noho izay noheveriny, ary raha tsy noho ny amin'i Kristy dia meloka izy eo anatrehan'ny lalana.
Ampitahao amin'ny Mat. 5:21,22,27,28 ny Rôm. 7:7-12. Inona no hevi-dehibe ambaran'i Jesôsy sy i Paoly mikasika ny lalana? Nahoana ny "finoana an'i Kristy" (Fil. 3:9), fa tsy ny lalana, no hany loharanon'ny fahamarinana? Jereo araka izao hevitra izao izany: mitandrina tsara ny lalana ye ianao, farafahakeliny araka izay nolazain'i Jesôsy fa tokony hitandremanao izany?
"Ary, injao! nisy feo avy tany an-danitra nanao hoe: Ity no Zanako malalako Izay sitrako." — Mat. 3:17.
Mofon’aina:
Rehefa avy nataon'i Jaona batisa tao Jordana i Kristy, dia niakatra avy tao anaty rano ary nandohalika teo amoron'ny renirano, nanao vavaka mafana mba hanomezan'ny Rainy any an-danitra Azy ny hery hoenti-miatrika ny fifanandrinana hataony amin'ilay andrian'ny haizina. Nohenoin'ny lanitra ny vavaka nataony, ka indro ny hazavan'ny voninahitr'Andriamanitra izay namirapiratra mihoatra noho ny masoandron' ny mitataovovonana, nidina avy amin'ny seza fiandrianan'ny Mandrakizay, naka ny endriky ny voromahailala (...), nanodidina Ilay Zanak'Andriamanitra. Ary nisy feo mazava avy amin' ilay voninahitra lehibe (...) nanao hoe: "Ity no Zanako malalako Izay sitrako."
lo no antoka ho an'llay Zanak' Andriamanitra fa neken'ny Ray tamin' ny alalany ilay taranaka lavo, ary omeny tombontsoa fanindroany indray. Niravona ny fifandraisana nisy teo amin'ny lanitra sy ny tany (...) izay tapaka noho ny fahalavoan'i Adama. Tonga ota ho an'ny taranak'olombelona ilay tsy nahalala ota, mba ho azo hatafy azy ireo ny fahamarinany. Tamin'ny alalan'ny toetran'i Kristy tonga lafatra no nanandratana ny zanak'olombelona hanana tom' bambidy ara-moraly tahaka ny an'Andriamanitra; ary noho ny Fahamendrehany no nampiraisana ny mety maty amin'llay tsy manam-petra. Tamin'izany no nanisian'ilay Mpanavotra an' izao tontolo izao tetezana teo amin' ny hantsana nohadin' ny fahotana.
Vitsy anefa no mahatsapa marina ny tombontsoa lehibe nomen'i Kristy ny olombelona tamin'ny nanokafany ny lanitra ho azy. Ny Zanak'Andriamanitra no solontenan'ny taranak'olombelona; ary ny fahefana sy ny voninahitra manokana nomen'ny Mpanjakan'ny lanitra sy ny teny fankasitrahana Azy, no antoka maneho indrindra ny fitiavany ny olombelona sy ny fahatsarany. Rehefa re ny vavaka fanelanelanana nataon'i Kristy ho antsika, dia nanehoana porofo ny olombelona fa hekena eo anatrehan'Andriamanitra ny vavaka ataontsika amin'ny anaran'i Jesosy. Ny vavaka atao amim-pinoana izay mitohy sy vokatry ny fo tokoa no hanome antsika ny fahazavana sy ny hery hoenti-mijoro manoloana ny fameIezana mafy indrindra ataon'i Satana. (...) Fiainam-bavaka feno aina ny fiainan'ny Kristianina tsy matimaty. (...) Mampitodika antsika hijery ny lanitra misokatra ho hany loharanom-pahazavana sy loharanon-kery ilay Mpitarika antsika lehibe. - Sufferings, tt. 17-10 (ST, 7 Aogôsitra 1879).