"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Ny 1 Kor. 13:4-7 no ivon'io toko io. Mifantoka amin'ireo endrika isehon'ny fitiavana i Paoly - toy ny ahoana ny fitiavana ary toy ny ahoana ny tsy fitiavana? Inona no ataon'ny fitiavana ary inona no tsy ataony? Maneho ohatra mivaingana momba izany izy mba hahafahantsika mahazo sary an-tsaina ny fitondrantenan'ny olona iray feno fitiavana, tarihin'ny Fanahy Masina. Ampifandimbiasan'i Paoly ny matoanteny maro eo am-panoritsoritany ny fitiavana, Ho azy dia mahakasika ny asa kokoa ny fitiavana, noho ny fihetseham-po.
Inona àry no ataon'ny fitiavana?
- Mahari-po (makrothymeō): Ny hoe makrothymeð dia midika hoe maneho faharetana, na dia ao anatin'ny toe-javatra sarotra aza. Manasongadina ny fahaizana mifandefitra koa ny faharetana (Éfes. 4:2).
- Mora fanahy (chrēsteuomai): Eto ihany no ahitana ny teny chrësteuomai ao amin'ny TV, saingy misy teny hafa iray fototeny aminy hita any amin'ny andininy hafa. Ao amin'ny "Septante" (ny dikan-teny grika amin'ny Testamenta Taloha), ny ny teny avy amin'io fototeny io dia hita matetika ao amin'ny Salamo mba hanondroana ny hatsaram-panahin'Andriamanitra sy ny sy ny famindram-pony (Sal. 145:9). Ny tian'i Paoly hambara amin'ny fampiasany io teny io dia izao: tsy maintsy tahaka ny fangorahana sy ny famindram-pon Andriamanitra amintsika ny fitiavantsika ny hafa.
- Miara-mifaly (synchairō) amin'ny fahamarinana: Ny hoe synchairō dia manondro ny fahaizana mifaly miaraka amin'ny hafa (Lio. 1:58; Lio. 15:6,9; 1 Kor. 12:26; Fil. 2:17,18).
- Mandefitra (stegő) ny zavatra rehetra: Miady hevitra ny mpandinika raha midika hoe "manarona" ny hoe stego, izany hoe mihazona zavatra ho tsiambaratelo (izay manana hevitra fiarovana koa), na midika hoe "miaritra", amin'ny heviny hoe mifahatra. Hita mazava ao amin'ny 1 Kôr 9:12 ny hevitra momba ny fiaretana, izay mahatonga ny ankamaroan'ny mpandika teny sy mpandinika ny Baiboly hifidy ilay hevitra faharoa ho azo antoka kokoa.
- Mino (pisteuő) ny zavatra rehetra: Ny hoe pisteuō dia iray fototeny amin'ilay teny grika ho an'ny finoana (pistis). Ao amin'ny tontolon-kevitry ny 1 Kor. 13, ny hoe mino ny zavatra re. hetra dia midika hoe tsy miahiahy ny namana na misy aza ny fisalasalana.
- Manantena (elpizō) ny zavatra rehetra: Ao amin'ny Testamenta Vaovao, ny matoanteny elpizo dia manondro mandrakariva fananan-toky na fanantenana fa hisy zavatra tsara hitranga.
- Maharitra (hypomenō) ny zavatra rehetra: Azo inoana fa tsy misy fahasamihafana ny matoanteny stego sy hypomeno ao amin'ny 1 Kor. 13:7. Teny mitovy hevitra izy ireo, izay midika hoe fiaretana ao anatin'ny fahoriana. Nampiasa ny hypomenő eo amin'ny faran'ny andininy i Paoly mba hialana amin'ny famerenana ny stego. Ny famerenany io hevitra io ihany amin'ny teny samy hafa, dia mba hisarihana ny saina amin'ny hoe: ny finoana sy ny fanantenana no ivony. Toy izao raha lazaina amin'ny teny hafa: maharitra ny fitiavana noho ny finoana sy ny fanantenana.
Ampitahao ny 1 Kor. 13:4-7 amin'ny Gal. 5:22,23. Inona no iraisan'ireo andalan-teny roa Ireo? Ahoana no ahafahantsika maneho izany karazam-pitiavana izany eo amin'ny fiainantsika?
"Fa tsy mba toy izany aminareo; fa na iza na iza no te-ho lehibe eo aminareo, dia ho mpanompo anareo izy. Ary na iza na iza no te-ho ambony eo aminareo, dia ho mpanompon 'izy rehetra."- Mar. 10:43, 44.
Mofon’aina:
Ao amin'ny fiainam-panompoana ihany no ahitana ny tena faha-sambarana marina. Mahantra indrindra izay miaina fiainana tsy mahasoa ny hafa sy feno fitiavan-tena. Sady tsy faly amin'ny tenany izy no tsy ho afa-po amin'ny hafa. Manofana ny mpiasany ny Tompo mba hahatonga azy ireo ho vonona handray ny toerana voatendriny ho azy. (...)
Maro no tsy afa-po amin'ny fanompoana an'Andriamanitra amim-pifaliana eo amin'ny toerana izay nametrahana azy, mimonomonona izy raha manao ny asa napetraka eo an-tanany. (...) Noho ny fahatsaran' Andriamanitra dia napetrany eo anoloan'ny olona ny fanompoana izay toy ny fanafody ho an'ny saina marary. Amin'izany no itarihany azy ireo hamela ny safidy feno fitiavan-tena, izay raha fikirina dia hahatonga azy tsy ho mendrika ny asa anendreny azy.
Misy ireo te hifehy sy hanam-pahefana, ka mila mianatra ny fahamasinana amin'ny alalan'ny fileferana. Avelan'Andriamanitra hisy fiovana eo amin'ny fiainan'izy ireny. Indraindray, apetrany eo anoloany ny adidy izay tsy ho nofidiny mihitsy. Raha manaiky hotarihin'Andriamanitra izy, dia homeny fahasoavana sy hery hanatanterahana izany adidy izany amin'ny toe-tsain'ny fileferana sy ny fahaizana manampy ny hafa. Amin'izany no anomanana azy handray ny toerana izay hahatonga ny fahaizany voafehy ho tena ilaina.
Ny sasany kosa dia hofanin' Andriamanitra amin'ny alalan'ny fahadisoam-panantenana sy ny tsy fahombiazana miharihary. Fikasany ny hampianatra azy ireo hihoatra ny zava-tsarotra. Omeny toe-tsaina mafy orina izy ireo mba hahatonga ny tsy fahombiazana miharihary rehetra ho fahombiazana.
Matetika ny olona no mivavaka sy mitomany noho ny zava-tsarotra sy ny sakana atrehiny. Kanefa raha mifikitra hatramin'ny farany amin'ny fitokiana nananany izy, dia hataon'Andriamanitra mazava ny lalany. Ho tonga aminy ny fahornbiazana rehefa mitolona amin'ireo zava-tsarotra toa tsy azo resena izy, ary miaraka amin'izany fahombiazana izany ny fifaliana lehibe indrindra.- RH, 2 Mey 1907.