"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Inona no fahamarinana manan-danja indrindra natao ho fantatsika amin'ny maha Kristianina antsika? fahotantsika izany, ary koa ny fahazoantsika ny fiainana mandrakizay amin'ny Mazava loatra fa ny fahafatesan'i Jesôsy Kristy noho ny alalan'ny finoana Azy. Fahamarinana izay tsy ho fantatsika samirery mihitsy izany, fa tsy maintsy ambara na ampahafantarina antsika. Ary ao amin'ny Tenin’Andriamanitra no anambarana azy.
Marobe tokoa ny fahamarinana sy fahalalana ary fahendrena izay tsy ho fantatsika mihitsy raha tsy nambaran'Andriamanitra antsika tao amin'ny Teniny. Tsy nomena antsika amin'ny maha fahalalana azy na zavatra tokony ho fantatra fotsiny anefa izany fahamarinana sy fahalalana ary fahendrena izany, fa tokony hiainantsika mihitsy.
Vakio ny Kôl. 4:5,6. Amin'ny toe-javatra manao ahoana no anambaran'i Paoly fa ilantsika ny "mandeha amin'ny fahendrena"? Nahoana?
Mampalahelo fa indraindray dia tsy hita na tsapa mihitsy ny maha Kristianina antsika! Ary araka izay voalazan'i Paoly (raha mamerina ny teny ao amin'ny Isa. 52:5 izy), Isiraely koa dia vato fanafintohinana ho an'ireo tsy mpino: "hianareo no itenenana ratsy ny anaran'Andriamanitra any amin'ny jentilisa." - Rôm. 2:24. Manan-danja tokoa ny zavatra ataontsika amin'ny hafa, indrindra amin'ireo tsy ao amin'ny finoana (jereo ny Tit. 2:5; 2 Pet. 2:2). Ny tokantrano kristianina, ny fahatsaram-panahy aseho amin'ny fomba tsotra, ny toetra tony sy feno faharetana dia milaza zavatra betsaka amin'ireo izay manara-maso antsika mba hahitany raha marina tokoa na tsia ny fitononantsika tena ho Kristianina.
Mifantoka manokana amin'ny teny ataontsika i Paoly ao amin'ny Kôl. 4:6: *Aoka ny fiteninareo ho amin'ny fahasoavana mandrakariva." Tsy tokony ho tsara fanahy sy hahalala fomba fotsiny isika rehefa miteny, fa ny teny izay ataontsika dia tokony ho vonton'ny fahasoavan'Andriamanitra, eo ambany fiasan'ny Fanahy Masina.
"Ho mamy sira." Mifanohitra amin'ny famaritan'izao tontolo izao ny teny hoe "masira", ny tenintsika dia tokony ho mendrika sy mahasarika manoloana ireo olona itenenantsika azy.
"Mba ho fantatrareo izay tokony havalinareo ny olona rehetra." Ny Fanahy Masina irery ihany no afaka manisy ny teny tokony holazaina ao am-bavantsika amin'ny fotoana mety, ho amin'izay tanjona tokony ho izy. Izy irery koa no mahay manomana ny sain'ireo mpihaino handray ny hafatra "tokony" hoentintsika (eto koa, dia mbola ny teny hoe dei no ampiasaina - jereo ny famelabelarana omaly mikasika ny Kôl. 4:4).
Eritrereto ny teny sy ny asa ataonao ary ny fomba fiainanao manoloana ny hafa. Inona no hafatra ampitainao mikasika ny finoanao sy ny hevitry ny hoe "Kristianina"?
"Tahaka ny diera miahanahana maniry ny rano an’ony no anirian'ny fanahiko Anao, Andriamanitra ô." – Sal. 42:1.
Mofon’aina:
Hibanjina tsy an-kiato ireo zavatra tsy mbola hitan'ny maso ny olom-pirenena ao amin'ny fanjakan'ny lanitra. Rava ny fahefan'ny tany eo amin'ny sainy sy ny toetrany. Ho eo aminy mandrakariva ny fanatrehan'Ilay Vahiny manan-kaja avy any an-danitra, araka ny teny fikasana hoe: "Izaho ho tia azy ka hiseho aminy." – Jao. 14:21. Hiara-mandeha amin'Andriamanitra ao anatin'ny fifandraisana tsy tapaka, tahaka an'i Enoka izy. (...)
Fantatr'i Kristy fa tsy maintsy hatanjahina amin'ny vavaka ny maha olombelona Azy, eo anatrehan'ny fakam-panahy mamely isan'andro sy ireo mpitondra fivavahana tsy mitsahatra manohitra Azy. Tsy maintsy miray amin'Andriamanitra Izy, Izay andraisany hery sy faharetana ary fahatanjahana, mba ho tonga fitahiana ho an'ny vahoaka. Toy izany no nanehoany tamin'ny mpianany ny loharanon'ny heriny. Raha tsy misy io fifandraisana isan'andro amin'Andriamanitra io, dia tsy misy olombelona mety hahazo hery ho amin'ny fanompoana. Tombontsoan'ny tsirairay ny manolotra eo an-tanan'Ilay Ray be fitiavana any an-danitra, ny tenany sy ny olana mbamin'ny fakam-panahy rehetra mahazo azy, miaraka amin'ny alahelony sy ny fahakiviany. Izay manao izany, izay manao an'Andriamanitra ho tokiny, dia tsy ho voafandriky ny fahavalo.
"Fa isika tsy manana mpisoronabe izay tsy mahay miara-mitondra ny fahalementsika; fa izay efa nalaim-panahy tamin'ny zavatra rehetra tahaka antsika, kanefa tsy nanana ota. Koa aoka isika hanatona ny seza fiandrianan'ny fahasoavana amin 'ny fahasahiana, mba hahazoantsika famindram-po sy hahitantsika fahasoavana ho famonjena amin 'izay andro mahoty." –Heb. 4:15,16. (...)
Tandrovy fatratra ireo ora natokanao hivavahana sy handinihan-tena. Manokàna fotoana isan'andro handalinana ny Soratra Masina sy ifandraisana amin'Andriamanitra. Toy izany no hahazoanao hery ara-panahy sy hitomboanao amin'ny fahasoavana ary hahazoanao sitraka amin'Andriamanitra. Izy irery no afaka mitarika ny saintsika amin'ny lala-marina. Izy ihany no afaka manome antsika faniriana mendrika sy manefy ny toetrantsika ho tahaka ny endriny masina. Raha manatona Azy amin'ny vavaka sy hafanam-po isika, dia hofenoiny tanjona ambony sy masina ny fontsika, ary faniriana lalina hanana fahadiovan-tsaina. – RH, 10 Nôvambra 1910.