"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
I Daniela dia iray amin'ireo olo-malaza lehibe ao amin'ny Baiboly. Fantatsika koa ny niandohan'ny tantarany: "Ary Daniela ninia tao am-pony tsy handoto ny tenany tamin'ny anjara-hanina avy tamin'ny hanin'ny mpanjaka"- Dan, 1:8. "Ary ireo zatovo efa-dahy ireo (Daniela sy ireo namany telo lahy) dia nomen'Andriamanitra fahalalana sy saina ny amin'ny taratasy sy ny fahendrena rehetra: ary Daniela nahafantatra ny amin'ny fahitana sy ny nofy rehetra"- Dan. 1:17. Hendry no amaritan'ny Baiboly an'i Daniela (Dan. 1:20; Dan. 2:14,21,23,48) satria tao aminy ny Fanahin'Andriamanitra (Dan. 4:15; Dan. 5:14; Dan. 6:4), ary malala indrindra eo imason'ny lanitra izy (Dan. 9:23, Dan. 10:11). Toy izany no nanoritsoritana lehilahy iray izay nanana fifandraisana matanjaka sy maharitra tamin'Andriamanitra.
Ao amin'ny Daniela 2, rehefa namoaka didy hamonoana ny olon-kendry rehetra tao Babylona ny mpanjaka Nebokadnezara, dia nangataka ny famindram-pon'Andriamanitra i Daniela momba ilay zava-miafina tao amin'ny nofin'ny mpanjaka (Dan. 2:18). Rehefa nambaran'Andriamanitra tamin'i Daniela ny nofin'ny mpanjaka, dia nivavaka avy hatrany izy.
Vakio ny Dan. 2:20-23. Nahoana i Daniela no nivavaka, ary inona no azontsika ianarana avy amin'izany vavaka izany?
Rehefa nandeha ny taona, ary mpanjaka maro no nifandirnby, dia nijanona ho mpanolotsaininy mpanjaka hatrany i Daniela, ary voalaza fa niavaka satria "nanam-panahy hendry izy; ary ny mpanjaka nikasa hanandratra azy ho lehibe amin'ny fanjakana rehetra" - Dan. 6:4. "Tsy nahita izay hiampangany azy na izay tsininy akory" ny olona - Dan. 6:4. Na teo aza ny fialonana mafy sy ny teti-dratsy (Dan. 6:5-9) avy amin'ireo mpiara-miasa taminy, dia nitoetra ho mahatoky sy tsy nanan-tahotra i Daniela teo amin'ny fiainam-pivavahany.
Vakio ny Dan. 6:10,11. Inona no ambaran'ireo andininy ireo amintsika momba an'i Daniela?
Rehefa niatrika zava-tsarotra i Daniela, dia nivavaka. Na ny ainy aza no notandindomin-doza, dia nanohy sy naharitra nivavaka izy (intelo isan'andro, araka ny fanaony), araka ny efa nanampoizana azy rahateo (teo am-baravarankely mivoha, intelo isan'andro, sady nanandrify an'i Jerosalema). Fihetsika hita maso ny vavaka nataony (nandohalika izy) ary nifantoka tamin'ny fisaorana sy ny fangatahana tamin'Andriamanitra.
Manoloana ny tantara tahaka ity, hatraiza ny maha tsinontsinona ny fialan-tsiny ataonao mba tsy hivavahana?
«Dia izao no lazain'i Jehôvah Tompo: Indro, Izaho no efa nametraka vato ao Ziona, dia vato voazaha toetra, vato tsara izay fehizoro voaorina ho fanorenana mafy, ka tsy mba ho taitra izay mino.» - Isa. 28:16.
Mofon’aina:
Fa tsy misy mahay manao fanorenana hafa afa-tsy izay natao, dia Jesôsy Kristy» - 1 Kôr. 3:11. «Ary, tsy misy famonjena amin 'ny hafa; fa tsy misy anarana hafa ambanin 'ny lanitra nomena ny olona izay hahazoantsika famonjena» - Asa. 4:12. Kristy, Ilay teny, Ilay manambara an'Andriamanitra (...), eo Aminy ihany no azontsika anorenana toetra izay haharitra.
Manorina eo amin'i Kristy isika amin'ny fankatoavana ny Teniny. Tsy izay faly fotsiny amin'ny fahamarinana, no marina fa izay manatanteraka ny fahamarinana. Tsy ny faharavoravoam-panahy tsy akory no fahamasinana, fa ny fametrahana ny zavatra rehetra kosa ho eo amin'Andriamanitra, sy ny fanaovana ny sitrapon'ny Raintsika izay any an-danitra.
Ny fivavahana dia fanatanterahana ny tenin i Kristy: tsy fanatanterahana mba hahazoana sitraka amin'Andriamanitra tsy akory, fa satria, na tsy mendrika velively aza isika, dia nandray ny fanomezana, dia ny fitiavany. Tsy ny fiaikem-pinoana fotsiny no nataon i Kristy fototry ny famonjena ny olona, fa ny finoana izay miseho amin'ny alalan 'ny asam-pahamarinana. Tsy izay voakasiky ny Fanahy ny fony, na izay milefitra tsindraindray amin'ny heriny, no zanak ' Andriamanitra, "fa izay tarihin'ny Fanahin 'Andriamanitra no zanak'Andriamanitra" - Rôm. 8:14. —RH, 31 Desambra 1908.
Zanakalahy sy zanakavavin' Andriamanitra isika, mitombo tsara ho tempoly masina ao amin'ny Tompo. «Koa dia tsy mba vahiny sy mpivahiny intsony (...), fa tompon-tany, mpiray fanjakana amin 'ny olona masina sady ankohonan 'Andriamanitra, natsangana teo ambonin 'ny fanorenan 'ny Apôstôly sy ny mpaminany, ary Kristy Jesôsy no fehizoro indrindra.» - Efes. 2:19,20. Tombontsoantsika izany. (...)
Natao holanjaina eo amin'ny mizanan'ny fitoerana masina ny toetran'ny olona tsirairay; raha tsy mifanaraka amin'ireo tombontsoa sy fitahiana ny fivoarana ara-pitondrantena sy ara-panahy, dia asiana soratra hoe "latsa-danja" manadrify ny anarany. Ilay Fahazavan'izao tontolo izao no mpitarika antsika, ary mihamazava hatrany ny lalana, araka ny androsoantsika manaraka ny dian'i Jesosy. (...) Izay mandinika amim-panetren-tena ny toetran'i Jesôsy dia hitaratra ny endriny bebe kokoa hatrany. — RH, 19 Marsa 1895.