"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Koa raha niara-natsangana tamin'i Kristy hianareo, dia katsaho ny zavatra any ambony, any amin 'ny itoeran'i Kristy, Izay mipetraka eo an-tanana ankavanan 'Andriamanitra. Saino ny zavatra any ambony, fa tsy ny zavatra ety an-tany." - Kol. 3:1,2.
Mofon’aina:
Mety manantena zava-dehibe tokoa isika ny amin'ireo zavatra momba ity fiainana ity, nefa ho diso fanantenana isika. Ho hitantsika fa mihalevona izany. Nefa misy «lova tsy mety simba, tsy misy loto, tsy mety levona, voatahiry any an-danitra ho anareo» - I Pet. 1:4. Mila mifantoka amin'ny zavatra maharitra mandrakizay ny saintsika, fa tsy amin'izay levona ihany rehefa ampiasaina. (...)
Rehefa tonga teto amin'izao tontolo izao i Kristy, dia hitany fa nesorin'ny olona tsy ho ao anatin'ny kajiny ny hoavy mandrakizay. Tonga Izy haneho izany fiainana miandry antsika izany, mba hanova ny fijerintsika ny zavatra momba izao fiainana izao ny fibanjinana izany, mba hifantoka amin'ny zavatra any ambony ny saintsika, fa tsy amin'ny zavatra ety an-tany, izay ho levona faingana. Ezahin'i Kristy esorina ny aloka izay nataon'i Satana eo anelanelan'ny fanahintsika sy Andriamanitra, mba ho tonga mazava ny fahitantsika an'Andriamanitra sy ny mandrakizay. Tsy hoe tsinontsinoavin'Andriamanitra izao tontolo izao, fa apetrany eo amin'ny toerana tokony hisy azy, eo ambanin'ny fifehezany. Avy eo, asehony antsika ny lanjan'ny zavatra mandrakizay raha mitaha amin'izany, mba hibanjina ny tsy hita amin'ny mason'ny finoana isika. Mahasarika ny fo sy ny saintsika ireo zavatra ara-nofo mandalo, koa zava-dehibe ny hanazarantsika sy hanabeazantsika mandrakariva ny saintsika hifantoka amin'ireo zavatra maharitra mandrakizay. Hanjary feno alahelo ve isika noho izany? Sa hanjary feno zava-tsarotra ny fiainantsika eto an-tany? Tsia, mazava loatra fa tsia. (...) Arakaraka ny fanandramana iarahantsika amin'ny Fanahin'Andriamanitra sy ny fahasoavany isan'andro, no hihenan'ny ady manahirana antsika, hitomboan'ny fahasambarantsika, ary hizarantsika izany amin'ny hafa koa. - RH, 8 Marsa 1892.
Tsy nataon'Andriamanitra hamesatra antsika ny mandrakizay ka hahatonga antsika tsy ho afaka hanao ireo adidy eto amin'ity fiainana ity, ary tsy hitranga velively izany raha zarintsika hifantoka amin'ireo lohahevitra momba ny mandrakizay ny saintsika, sady tanterahintsika koa ny adidintsika isan'andro. — RH, 2 Febroary 1897.
Vakio ny 2 Pet. 1:18-21. Inona no antoka ananantsika fa ireo hafatra am-bava nentin'ny mpaminanin'Andriamanitra dia avy amin'ny tsindrimandrin'Andriamanitra sy azo itokiana tahaka ireo hafatra voasoratra ihany?
Niteny tamin'i Adama sy i Eva Andriamanitra talohan'ny Fahalavoana (Gen. 2:16,17) sy taorian'izany (Gen. 3:9-19). Amin'ireo tranga roa ireo dia nahatakatra tsara ny Teniny izy ireo. Toy izany koa, re mazava tsara ny feony tao Sinay (Eks. 20:1-20), ary koa tamin'ny batisan'i Jesosy sy ny fiovan-tarehiny teo an-tendrombohitra (Mat. 3:17; Mat. 17:5). Mety hisy tsy fahazoan-kevitra rehefa miresaka amintsika ny olona, saingy rehefa Andriamanitra no miteny amin'ny olona iray, dia tsy hisy hevitra manjavozavo na famitahana amin'izany.
Manamafy izany ny Baiboly: "Ary Andriamanitra niteny tamin'i Mosesy ka nanao hoe: Izaho no Jehôvah " - Eks. 6:2. Maro ireo mpanoratra ny Baiboly nanamafy fa nandre ny feon'Andriamanitra niteny taminy. Toy izany, ohatra, i Isaia (Isa. 8:1,11), i Jeremia (Jer. 1:4,9,11), ary i Ezekiela (Ezek. 3:16; Ezek. 6:1). Ny fiezahana handà ireo filazana ireo dia miafara amin'ny fisalasalana momba ny fahamarinan'ny mpaminany sy ny maha azo antoka na tsia ny Baiboly.
Tahaka ny nitenenan'Andriamanitra tamin'ny mpaminany tamin'ny alalan'ny fiteny azon'ny olombelona, dia toy izany koa no nitenenany tamin'ireo olona nandray ny hafany. I Noa, ohatra, dia mpaminanin'Andriamanitra ary "mpitory ny fahamarinana" nahatoky (2 Pet. 2:5). Tsy nanoratra ampahan-dahatsoratra tao amin'ny Baiboly izy, kanefa nampita am-bava ny hafatr'Andriamanitra tamin'ireo olona niara-belona taminy, ary tsy latsa-danja amin'ireo asa soratry ny mpaminany izay raketin'ny Baiboly ny hafatra nentiny, satria avy amin'ny tsindrimandrin'Andriamanitra koa.
Mpaminany maro hafa koa, anisan'izany i Natana, i Elia, i Elisa, ary i Jaona Mpanao Batisa, no tsy mba nanoratra boky ao amin'ny Baiboly, fa nampita ny hafatr'Andriamanitra tamin'ny alalan'ny fitenenana am-bava.
Ary ahoana kosa ny amin'i Jesôsy Kristy? Raketin'ny Filazantsara fa "nanoratra teo amin'ny tany tamin'ny rantsan-tànany" Izy nandritra ny asa fanompoany teto an-tany (Jao. 8:6). Izay no ahitantsika an'i Jesôsy manoratra, fa tsy misy ny firaketana hafa ankoatra izany. Nefa i Jesosy dia nampianatra sy nitoriteny "toy izay manana fahefana" - Mat. 7:29. Ny sasany tamin'ireo mpihaino Azy aza dia nilaza mihitsy fa "tsy mbola nisy olona niteny tahaka izany" (Jao. 7:40,46). I Jesôsy dia tena mpampita ny hafatr'Andriamanitra tokoa tamin'ny alalan'ny fitenenana. Ary tsy nihena ny fahefana sy ny lanjan'ny hafany na dia tsy nanoratra boky aza Izy.
Mahavariana tokoa fa misy mpaminanin'Andriamanitra tsy nanana asa soratra ao amin'ny Baiboly. Nahoana izy ireo no mbola manana fahefana ihany koa?