"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Ry rahalahiko, raha misy eo aminareo miala amin'ny fahamarinana, ary misy anankiray mampibebaka azy, aoka ho fantany fa izay mampibebaka ny mpanota hiala amin 'ny làlan 'ny fahadisoany dia hamonj y fanahy tsy ho faty sady hanarona heloka be. " - Jak. 5:19,20.
Mofon’aina:
Miaro ireo nanao fahadisoana ka menatra sy mahatsapa ny fahadalany. Miverina ao an-tsainy mandrakariva ny helony sy ny fahotany hany ka mita hamoy fo tanteraka izy ireo. Aoka tsy hataontsika ambanin-javatra ireny fanahy ireny. Rehefa milomano manohitra ny riandrano ny olona, dia manosika azy hiverina any aoriana ny herin'ny rano manontolo. Aoka ary hisy tanana hanampy azy, tahaka I lay Zoky naninjitra ny tanany sy nandray an'i Petera raha nilentika izy. Aoka hanao teny mitory fanantenana aminy isika. (...)
Mila anao ny rahalahinao ory am-panahy, tahaka ny efa nanjo anao koa. Mila ny fanandraman'ny olona izay efa tojo alahelo toa azy izy, olona izay afaka miaraka ory aminy sy manampy azy. (...) Tsy tokony handalo fotsiny ny fanahy iray mijaly isika fa hiezaka mandrakariva hizara aminy ny fampiononana izay nampiononan'Andriamanitra antsika.
Ny firaisana amin'i Kristy, ny fifandraisana akaiky amin'ny Mpamonjy velona, no manampy ny saina sy ny fo ary ny fanahy handresy ny fahalemen-toetra. Lazao amin'ilay nania fa misy Tanana mahery tsitoha hanohana azy, ary misy fahalemem-panahy tsy misy fetra ao amin'i Kristy izay mangoraka azy. Tsy ampy ny fitokiany amin'ny lalàna sy ny hery fotsiny, izay tsy mangoraka na mihaino ny antso vonjy ataony na oviana na oviana. (...) Ampio izy hahatsiaro mandrakariva fa manatrika eo anilany eo mandrakariva Andriamanitra, mitsinjo azy amin'ny masom-pitiavany. Resaho aminy ny fon'ny Ray izay malahelo noho ny ota, ny tanany mitsotra mba hanampy hatrany, ary ny feony manao hoe: "Aoka hifikitra amin'ny heriko kosa izy ka hihavana amiko (..)" — Isa. 27:5.
Rehefa manao izany asa izany ianao, dia manana sakaiza tsy hitan'ny mason'olombelona. Ny anjelin'ny lanitra no teo anilan'ilay Samaritana nikarakara ilay vahiny naratra. Toy izany koa izay rehetra manompo an'Andriamanitra amin'ny fanampiana ny namany, ary i Kristy mihitsy aza no miara-miasa aminy. — Ms, 126, 1907.
Na inona na inona ataon'Andriamanitra dia manao tahaka izany koa i Satana, saingy hosoka ny azy. Toy izany koa ny amin'ny mpaminany. Nisy mpaminany marina sy sandoka teo amin'ny Isiraely. Ny tena zava-dehibe dia ny fahafantarana ny maha samy hafa azy ireo.
Vakio ny Jer. 14:1-15. Inona no mitranga eto, ary ahoana no fijerin'Andriamanitra ireo izay mandainga ka mitonona ho "mpaminany" amin'ny Anarany?
Ao amin'ny Jer. 14, Andriamanitra dia nanome an'i Jeremia hafatra momba ny fitsarana an'i Joda, fitsarana izay hiseho amin'ny alalan'ny sabatra (ady), sy mosary ary areti-mandringana izany. Nanohitra ny hafatra nentin'i Jeremia ireo mpaminany sandoka tamin'izany andro izany. Tamin'ny fiteny mazava no nilazalazan'i Jeremia ny momba azy ireo: "Dia hoy Jehovah tamiko: Ireo mpaminany ireo dia maminany lainga amin'ny anarako; tsy naniraka azy Aho, na nandidy azy, na niteny taminy fa fahitana mandainga sy faminaniana tsy marina ary tsinontsinona sy fitaky ny fony no aminaniany aminareo." - Jer. 14:14.
Ratsy ireo mpaminany sandoka satria matetika avy amin'ireo "andriamani-tsy izy" ivavahany no iavian'ny faminaniana ambarany (Jer. 23:13,14). Izao no fampitandremana avy amin'Andriamanitra: "Tsy naniraka azy Aho, na nandidy azy, na niteny taminy." - Jer. 14:14. "Mpaminany izay maminany lainga sy maminany araka ny fitaky ny fony" izy ireo (Jer. 23:26). Nomen'Andriamanitra baiko koa i Ezekiela mba haminany hanohitra ireo mpaminany "maminany araka ny fony" - Ezek. 13:2.
Matetika ny mpaminany sandoka no manaraka ny hevitra ankamamian'ny besinimaro. Toy izany no nitranga tao amin'ny 1 Mpanj. 22, rehefa nivory araka ny baikon'i Ahaba mpanjaka ny "mpaminany" 400 (1 Mpanj. 22:6). Niray feo izy ireo nanoro hevitra ny mpanjaka mba hiady amin'i Ramota-Gileada. Nangataka torohevitra tamin'i Josafata mpanjakan'ny Joda i Ahaba rehefa avy nandre ny torohevitra nomen'ireo mpaminanin'i Aseraha izy ireo. Nanoro hevitra an'i Ahaba i Josafata mba hanontany an'i Mikaia mpaminany raha tokony handeha hiady izy ireo na tsia. "Ary ilay iraka izay nandeha naka an'i Mikaia niteny taminy hoe: Indro fa efa iray teny avokoa izao ny mpaminany ka milaza soa ho an'ny mpanjaka; masìna ianao, aoka re ny teninao mba ho tahaka ny an'ny anankiray amin'ireo, ka mba mitenena soa koa." - 1 Mpanj. 22:13.
Azo inoana fa nitovy tamin'ny tsindry nahazo ireo mpaminany sandok'i Aseraha ihany no nahazo an'i Mikaia izay nasaina nandainga. Kanefa tsy nanaraka ny hevitry ny maro i Mikaia fa niandry an'Andriamanitra hilaza aminy izay tokony holazainy (1 Mpanj. 22:14).
Na mpaminany ianao na tsia, dia mora mandrakariva ny manaraka izay tian'ny besinimaro. Rehefa dinihina anefa ny kolontsaina izay feno faharatsiana, nahoana no tsy tsara mandrakariva ny manao izany?