"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
" Ary, indro, Izaho momba anareo mandrakariva ambara-pahatongan’ny fahataperan’izao tontolo izao. ". Matio 28:20.
Mofon’aina: Mahazo matoky tokoa isika fa raha mampilefitra ny sitrapontsika isan’andro amin’Andriamanitra, dia ho tanteraka ny teny fikasana hoe: "tamin'ny fahafenoany no nandraisantsika rehetra, dia fahasoavana anampy fahasoavana." – Jao. 1:16. (...) Natao haneho ny fahasoavany eo amin’ny fiainantsika isika, eo amin’ny fisainana, ny teny, ary ny asantsika. (...) Natao haneho famindram-po, fitiavana, ary ny herin’i Kristy isika — ilay hery izay nomeny antsika. (...)
Tsy hanana hery isika raha tsy noho ny hery raisina amin’ny alalan’i Kristy. I Kristy kosa manana ny hery rehetra. Hoy Izy: "Efa nomena Ahy ny fahefana rehetra any an-danitra sy etÿ an-tany; koa mandehana hianareo, dia ataovy mpianatra ny firenena rehetra. (...) Ary, indro, Izaho momba anareo mandrakariva ambara-pahatongan’ny fahataperan’izao tontolo izao.” Izany no hery sy fampiononana antsika. (...) Izy no manampy amin’ny fanatanterahana ny adidy, mitari-dalana, mampahery, manamasina sy manohana, ary mampahomby ny teny lazaintsika izay hisarika ny sain’ny hafa ho amin’i Kristy, sy hampifoha ao aminy ny faniriana hahatakatra ny fanantenana sy ny hevitry ny fahamarinana, mampitodika azy ireo hiala amin’ny maizina ho amin’ny mazava. (...)
Mahavariana tokoa ny mieritreritra fa afaka manonona ny tenin’Andriamanitra ny olombelona, amin’ny alalan’ny teny tsotra feno fampiononana sy fampaherezana. Ny fitaovana tsotra indrindra no hampiasain’Andriamanitra hamafazana ny voan’ny fahamarinana— fiheverana feno hatsaram-panahy, teny mamy – izay mety hitsiry sy hamoa, satria i Jesosy Ilay niteny hoe: "Indro, Izaho momba anareo mandrakariva" no nampahomby izany tao am-pon’ilay namafazana azy.
Omena antsika koa ny teny fikasana ny amin’ny fanatrehan’i Kristy maharitra. Ny fahelan’ny fotoana dia tsy nanova na inona na inona ny amin’ny teny fikasana farany nataony. Azo antoka fa eto amintsika Izy ankehitriny, tahaka ny niarahany tamin’ny mpianatra fahizay, ary mbola homba antsika Izy "ambara-pahatongan’ny fahataperan ’izao tontolo izao. ”(...)
Hitany ireo olony mahatoky; mifandray amin’izy ireo Izy, mampahery sy manatanjaka azy. Ary irahin’Andriamanitra ireo anjeliny mahery indrindra, hanompo ny olombelona miasa ho Azy, mitory ny fahamarinana amin’izay tsy mbola mahalala. – TFC, b.8, t. 17.