"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Mahafantatra ilay tantara ao amin'ny Dan. 1 ny ankamaroan'ny Kristianina, izay nijoroan'i Daniela ho mahatoky tamin'ny fitandremana ireo fitsipika ara-pahasalamana nianarany tamin'ny fahazazany. Ohatra maneho fahatokiana i Daniela (Dan. 1:8). Rehefa naroso teo aminy ireo sakafo matsiro avy amin'ny mpanjaka, dia nikiry tsy hihinana afa-tsy sakafo avy amin'ny zavamaniry sy tsy hisotro afa-tsy rano ihany izy, fa tsy nandray anjara tamin'ny sakafo natolotra azy avy tamin'ny latabatry ny mpanjaka (Dan. 1:12-16). Fizahan-toetra kely izany raha oharina amin'izay nitranga taorian'izany, toy ny ao amin'ny Dan. 6, izay mety ho nitarika azy mora foana ho amin'ny fahafatesana ny fahatokiany.
Vakio ny Dan. 2:46-48; Dan. 4:15; Dan. 5:13,14; ary ny Dan. 6:26-28. Inona no lazain'ireo andininy ireo amintsika momba ny fijoroan'i Daniela teo anivon'ireo mpanompo sampy nanodidina azy?
Diniho ny fanambaran'ireo mpanompo sampy ireo momba ny herin'ny Andriamanitr'i Daniela. Na tsy fahita firy aza ny tantara toy ireo, izy rehetra dia maneho foto-kevitra iray lehibe: amin'ny alalan'ny fiainantsika, ny fahatokiantsika, ary ny herin'Andriamanitra miasa ao anatintsika sy amin'ny alalantsika, dia afaka ary tokony hahafantatra ny momba Ilay Andriamanitry ny lanitra ny hafa, dia ny hoe: Izy no "Andriamanitry ny andriamanitra sy Tompon'ny mpanjaka."
Ary satria lohahevitra miverimberina ao amin'ny faminanian'i Daniela ny fitsarana, izay tonga amin'ny faratampony amin'ny fiavian'i Kristy fanindroany (ny fandresen'Andriamanitra farany), dia mifanentana tsara amin'izany ny anaran'i Daniela izay midika hoe: "Andriamanitra no mpitsara ahy". Mendrika ny hohalalinina sy hodinihina tsara ny asa sorany satria mihatra amintsika ankehitriny izany. Mampahatsiahy antsika ny faminanian'i Daniela mba hiambina mandrakariva sy hitandrina ny didin'Andriamanitra, na dia amin'ireo zava-bitika eo amin'ny fiainana aza.
Amin'ny maha mpaminany azy dia nanambara mialoha koa i Daniela momba ny fisandratana sy ny faharavan'ny firenena maro, ary ny vokatry ny tsy fankatoavan'ireo an'Andriamanitra. Nambaran'i Daniela tamin'ny alalan'ireo faminaniana sy fahitana naseho taminy ny drafitr'Andriamanitra sy ny fandresen'ny fanjakan'Andriamanitra amin'ny farany (Dan. 7:13,14).
Saino, ohatra, ny voalazan'ny Dan. 2, izay voasoratra antsasaka taonjato talohan'i Kristy. Nosoritsoritan'i Daniela hatramin'ny tsipiriany ny fisandratana sy ny fianjeran'ireo fanjakana lehibe efatra teto an-tany, eny, na ny amin'izao androntsika izao aza (ilay tongotra sy rantsan-tongotra amin'ilay sariolona lehibe), izay manondro mazava tsara ireo firenena ao Eoropa ankehitriny, araka ny ampianarin'ny faminaniana mazava hoe, "ho toy izany no hiharoany amin'ny taranak'olombelona; nefa tsy hitambatra izy, dia toy ny tsi-fetezan'ny vy miharo amin'ny tanimanga." - Dan. 2:43. Mahagaga izany fanambarana mialoha momba an'i Eoropa izany! Mandraka ankehitriny, na eo aza ny fifanambadiana sy ny ezaka rehetra ataony hahatongavana ho amin'ny firaisana, dia firenena misaratsaraka, samy manana ny lalàny sy ny fomba amam-panaony no mandrafitra io kaontinanta io, ary hitoetra ho toy izany izy amin'ny ho avy. Taona vitsy talohan'ny faharavan'ny Firaisana Sovietika, dia tsy nisy sampam-pitsikilovana na mpanadihady nahatsinjo mialoha izany faharavana izany, fa manome antsika antony lehibe hitokiana amin'ireo mpaminanin'Andriamanitra kosa ny fanambaran'i Daniela.
Ireo fanjakana rehetra ao amin'ny Dan. 2 dia nijoro sy rava araka ny voambara mialoha avokoa. Manao ahoana no tokony hitokiantsika amin'ny faminaniana araka izany, izay milaza mialoha ny fiavian'ny fanjakana mandrakizain'Andriamanitra koa aorian'izany (Dan. 2:44)?
"Ary raha mijaly ny anankiray momba ny tena, dia miara-mijaly avokoa izay rehetra momba ny tena; fa raha omem-boninahitra kosa ny anankiray amin 'ny momba ny tena, dia miara-mifaly avokoa izay rehetra momba ny tena. Ary hianareo no tenon i Kristy, ka samy momba ny tenany avokoa araka ny anjaranareo avy. " - 1 Kôr. 12:26,27.
Mofon’aina:
Raha ny drafitry ny Tompo dia natao hifanohana ny olombelona. Samy nanankinan'Andriamanitra talenta ny olona tsirairay, izay natao hampiasaina hanampiana ny hafa handeha eo aminy lalareny fahamarinana. Fo am-panaovantsika asa fanompoana tsy misy fitiavan-tena ho an'ny hafa no mihatsara sy mitombo ny talentantsika.
Tahaka ireo kojakoja samy hafa amin'ny milina iray, dia mifandray akaiky ny olona rehetra, ary samy rniankina amin'ny Ivo lehibe iray. Natao hisy firaisana ao anatin'ny fahasamihafana. Tsy misy mpikambana ao arnin'ny orinasan'i Kristy mety hahomby raha miasa key. Natao hiasa eo ambany fitarihan'Andriamanitra ny tsirairay; natao hampiasa ny fahaiza-manaony hoenti-manompo Azy ny rehetra, mba sarny ho afaka hiasa ho fanatanterahana ny tena manontolo ny tsirairay. (...)
Izay mitonona ho Kristianina dia tokony handini-tena raha tsara fanahy sy mitsinjo ny namany araka ny tiany hitondran'ny namany azy koa izy. (...) Nampianatra i Kristy fa tsy tokony hisy fiantraikany amin'ny fomba fifandraisantsika na ny saranga na ny harena. Mpiray tampo ny olona rehetra eo imason'ny lanitra. (...) Noforonin'Andriamanttra hitovy ny olombelona; tsy mizaha tavan'olona Izy. Ny hatsaran'ny toetrany no anombanany ny olona.
Ny fananana ny toe-panahy araka an'Andriamanitra marina dia midika hoe: mifankatia, mifanampy, ary mampiseho ny fivavahan'i Jesosy eo arnin'ny fiainantsika. Tokony ho fantsona masina isika izay iampitan'ny fitiavan'i Kristy mankany amin'izay mita vonjy. (...) Izay miezaka indrindra hankatù ny lalàn'Andriarnanitra no hanompo an'Andriamanitra indrindra. Izay manaraka an'i Kristy, ka mikatsaka hanana ny fahatsaram-pony, ny fangorahany, ary ny fitiavany ny taranak'olombelona, dia heken'Andriamanitra ho mpiara-miasa Aminy. (...)
Rehefa mifaneho hatsaram-panahy sy mifankatia ny vahoakan'Andriamanitra, dia ho tsapany fa eo ambanin'ny fanevan'ny fitiavany izy ireo, ary ho mamy ho azy ireo izany. Hanomboka sahady ety an-tany ny lanitra. — RH, 13 Mey 1909.