"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"(...) Fa izahay dia natao ho fizahan'izao rehetra izao, na anjely na olona." - 1 Kôr 4:9.
Mofon'aina:
Fanirian' Andriamanitra ny hanehoan' ny zanany am in' izao tontolo izao ny hevitry ny hoe «niara-napetraka any an-danitra ao amin'i Kristy Jesosy, mba hasehony amin'ny andro ho avy ny haben>ny haren>ny fahasoavany amin>ny fahamoram-pariahiny amintsika ao amin'i Kristy Jesosy» Efes. 2:6,7. Izany fahamoram-panahy izany no antenainy ho hita eo amin'ny fifandraisantsika samy isika. (...)
Tian'Andriamanitra ny zanany hifampitondra tsara amin'ny maha samy novidina tamin'ny ran'i Kristy azy ireo. Raha manao izany izy ireo, dia ho fantany ny hevitry ny hoe niara-napetraka any an-danitra ao amin'i Kristy Jesosy. Mila hamasinina amin'ny vainafo avy amin'ny alitaran'Andriamanitra ny molotsika, dia hanao teny manandratra, manadio, ary mahamendrika isika, teny izay feno ny hanitry ny fahatsaran'i Kristy, hanitra avy amin'ny fiainana ho amin'ny fiainana.
Tian'i Kristy ho tahaka Azy ny mpianany, satria faniriany ny haneho amin'ny fomba marina ny endriny sy ny toetrany eo anivon'ny ankohonana, ny fiangonana, ary eo amin'izao tontolo izao. Tiany hitandrina ny tenantsika isika. Ho hitantsika amin' izany fa manan-javatra atao tokoa isika. (...) Mila manambara ny herin'ny fahasoavan'ny lanitra isika.
Nefa moa ve tsy tahaka ny tsilo ny ankamaroany (...), mandratra ireo izay mifandray aminy? (...) Tsy mba hanao teny masiaka ireo izay maneho an'i Kristy. Ho mamy sy mahasoa ny teniny. «Mba hanaraka ny marina amin>ny fitiavana [isika] ka hitombo amin'ny zavatra rehetra ho aminizay Loha, dia Kristy.» - Efes. 4:15.
Tian'Andriamanitra ny zanany lahy sy vavy hanambara ny herin'ny fahasoavany eo anatrehan'ny sinagogan'i Satana, eo anatrehan'ny lanitra manontolo, ary eo anatrehan' izao tontolo izao, mba ho fantatry ny olona sy ny anjely fa tsy very maina ny nahafatesan' i Kristy. A oka hasehontsika amin'izao tontolo izao fa manana hery avy any ambony isika. (...) Enga anie hanampy ny vahoakany Andriamanitra ho afaka amin'ny tsy firaihana misy azy, ka ho tonga eo amin'izay ahafahany miara-mandeha sy miresaka amin'Andriamanitra. Amin' izay, rehefa maneho taratra ny fahazavana sy ny fifalian'ny lanitra izy ireo, dia Andriamanitra mihitsy no hifaly azy amin'ny fihobiana. — Ms, 38, 1901.
Mety hiseho amin'ny endriny samihafa ny valintenin'ny olona manoloana ny fanomezam-pahasoavan'ny faminaniana. Tamin'ny andron'i Mosesy, dia latsaka tao anatin'ny fikomiana mivantana tamin'i Mosesy sy i Arona ny zanak'Isiraely, noho ny fahatahoran'izy ireo ny fahavalo mety hifanehatra aminy rehefa hiditra ao amin'ilay tany nampanantenaina. Taona maro tatỳ aoriana indray, dia nodoran'i Joiakima mpanjaka ny taratasy nisy ny hafatr'Andriamanitra, satria nantenainy fa ho foana amin'izany ny tenin'Andriamanitra nambaran'ny mpaminany.
Tsy ireo ihany anefa no tranga tahaka izany. Ny tantaran'ny Isiraely sy Joda fahiny, afa-tsy tamin'ny fotoana vitsy dia vitsy, dia tantaran'ny fandavan'ny vahoaka ireo mpaminany nirahin'Andriamanitra.
Vakio ny 2 Tant. 36:15–16. Ahoana no navalin'ny firenen'i Joda ireo hafatra nalefan'Andriamanitra tamin'izy ireo tamin'ny alalan'ny mpaminany? Ary nony farany, ahoana no nasetrin'Andriamanitra ny fitondrantenan'ny firenen'i Joda sy ny fihetsik'izy ireo?
Nandritra ny fotoana nanjakan'i Josia, Joiakaza, Joiakima, Jekonia, ary i Zedekia no nanaovan'i Jeremia ny asa fanompoan'ny mpaminany. Efa teo am-bavahadin'ny firenen'i Joda izao ny fanjakan'i Babylona, izay notarihin'i Nebokadnezara. Saika efa tanteraka avokoa ny faminanian'i Jeremia rehefa niakatra ho eo amin'ny seza fiandrianana ny tovolahy iray 21 taona, antsoina hoe Zedekia (2 Tant. 36:11). Hoy ny Baiboly: *"Ary nanao izay ratsy eo imason'i Jehovah Andriamaniny izy, fa tsy nanetry tena teo anatrehan'i Jeremia mpaminany, izay nilaza ny tenin'Andriamanitra."* - 2 Tant. 36:12.
Mariho ny fomba iresahana momba ny fanomezam-pahasoavan'ny faminaniana nananan'i Jeremia. Aseho ho toy ny miteny amin'ny anaran'i Jehovah izy. Kanefa tsy nanetry tena teo anatrehan'ity mpaminany ity i Zedekia. I Jeremia, izay olombelona ihany, dia mpanota tahaka antsika rehetra, nefa solontenan'Andriamanitra izy ary niteny tamin'ny Anarany.
Anankiray amin'ireo maro nitana izany andraikitra izany i Jeremia. Nandritra ny taonjato maro no nanirahan'Andriamanitra mpaminany hankany amin'ny olony (Eks. 3:15; Sal. 105:26; Mal. 3:1; Isa. 6:8; Jer. 25:4; Mat. 11:13; Lio. 11:49, sns), satria "tsy tiany hisy ho very, fa mba ho tonga amin'ny fibebahana izy rehetra." - 2 Pet. 3:9. Ny tantaran'ny Isiraely sy Joda fahiny dia tantaran'ny fiezahan'Andriamanitra tsy miato mba hikasika ny fon'ny vahoaka izay nihodina taminy, tamin'ny alalan'ny teny fikasana maro mitory famonjena, raha toa izy ireo ka mibebaka.
Na dia amin'izao ora farany eo amin'ny tantaran'ny Joda izao aza, dia tsy mba noraisiny tamin'ny fanetren-tena sy ny finoana ary ny fibebahana akory ny fahasoavan'Andriamanitra, izay naseho tamin'ny fitarihana sy ny fampiononana tamin'ny alalan'i Jeremia mpaminany. Fihomehezana sy fanarabiana ary fanamavoana no nasetrin'izy ireo izany.
Nanaraby ireo irak'Andriamanitra izy ireo, nanamavo ny Tenin'Andriamanitra, ary nihomehy ireo mpaminaniny. Azo antoka fa tsy hanao sahala amin'izany isika amin'izao andro izao, sa mety hanao toy izany koa isika?