"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Ary na inona na inona no hangatahinareo amin'ny anarako, dia hataoko izany, mba hankalazana ny Ray eo amin 'ny Zanaka. " - Jao. 14:13.
Mofon’aina:
Mahazo matoky an' Andriamanitra isika; mahavelom-pisaorana ahy izany! Ary heni-boninahitra ny Tompo rehefa matoky Azy isika, ka mametraka eo Aminy ny fanahiantsika rehetra (...). Hitan'i Jehovah Andriamanitra fa tsy feno ny drafi-pamonjena raha ny fihetseham-pony feno fitiavana fotsiny no nitserany antsika. Koa nanendry Solovava Izy, izay olombelona tahaka antsika, hapetraka eo amin'ny alitarany. lzy no hanalalana antsika sy haneho antsika eo anatrehan'Andriamanitra ho toy ny zanakalahiny sy zanakavaviny. Mifona ho an' izay rehetra mandray Azy i Kristy. Omeny hery ireo, noho ny fahamendrehan'ny Tenany, ho tonga isan'ny ankohonan'Andriamanitra, zanaky ny Mpanjakan'ny lanitra. Ary nasehon'ny Ray ny fitiavany tsy manam-petra an'i Kristy, Izay nandoa ny saran'ny fanavotana antsika tamin'ny rany, ka izay sakaizan' i Kristy dia sakaizany koa. Afa-po tamin'ny asa fanavotana natao lzy. Ankalazaina Izy noho nahatongavan'ny Zanany ho nofo, ny fiainany, ny fahafatesany, ary ny asa fanelanelana nataony.
Misandratra any amin'ny Ray amin' ny anaran'i Kristy ny fangatahan-tsika. Manao fanelanelanana ho antsika i Kristy. Ary Andriamanitra manome malalaka antsika ny harem-pahasoavany mba ho faly sy hizara izany amin'ny hafa isika. "Mangataha amin'ny Anarako" hoy i Kristy; "tsy milaza aminareo Aho fa Izaho no hangataka amin'ny Ray ho anareo; fa ny Ray dia tia anareo satria hianareo efa tia Ahy (...) Koa mangataha, dia hahazo hianareo, mba ho tanteraka ny fifalianareo."
Endrey ny hasoavany! Tombontsoa lehibe tokoa no omena antsika! I Kristy no mampifandray ny olombelona amin'Andriamanitra (...). Rehefa manatona an'Andriamanitra amin'ny alalan'ny fahamendrehan'i Kristy isika dia mitafy ny akanjom-pisoronany. Apetrany eo anilany isika, sakambinin'ny sandriny maha olombelona Azy, ary ny sandriny maha Andriamanitra Azy kola mamikitra ny seza fiandrianan'Ilay Mandrakizay. Apetrany eo an-tanantsika toy ny ditin-kazo manitra ao anaty lovia ny fahamendrehany, mba hampaherezany antsika hivavaka. Nanome toky lzy fa hihaino sy hamaly ny fitalahoantsika. Eny, tonga Mpanelanelana amintsika sy Andriamanitra i Kristy ao anatin'ny vavaka, ary amin'ny alalany koa no hiampitan'ny fitahiana avy amin'Andriamanitra ho amintsika. Nampiraisiny ny maha Andriamanitra sy ny maha olombelona. - L, 22, 1898.
Rehefa avy nanoritsoritra ireo fahazaran-dratsy sy toetra ratsy i Paoly, izay tokony hariana rehefa manatona an'i Kristy, dia miroso amin'ny lafiny tsara izy-toy ny fialana amin'ny maizina ho amin'ny fahazavana.
Vakio ny Kol. 3:12-14. Ahoana no anoritsoritana ny mpino, ary ahoana, araka ny hevitrao, no ifandraisan'izany amin'ireo toetra tokony "hotafiany"?
Tahaka ny Isiraely, izay nantsoin Andriamanitra ho vahoakany manokana sy haneho ny toetrany, ny mpino an'i Jesosy dia «olom-boafidin Andriamanitra» (Kol. 3:12), «masina». Tsy ny rehetra anefa no miaina araka izany antso izany. Araka ny nolazain'i Jesosy hoe: «Maro no antsoina, nefa vitsy no fidina (Mat. 22:14, ampitahao amin'ny Mat. 24:22, 24, 31). Mitovy hevitra amin izany koa i Paoly rehefa miresaka momba ny Kristianina (Rôm. 8:33, 2 Tim. 2:10). Ary. tahaka ny Isiraely, ny mpino dia «tian Andriamanitra» («malala») sy «masina (Deo. 7:6-8). Misy andraikitra lehibe miaraka amin'izany tombontsoa izany: ny «hilazanareo ny hatsaran'ilay niantso anareo hiala amin'ny maizina ho amin'ny fahazavany mahagaga» 1 Pet. 2:9. Ary amin'ny alalan'ny fomba fiainantsika ankehitriny no anaovantsika izany.
Jereo ireto toetra valo tanisain'i Paoly ireto: «Famindram-po sy fiantrana, fahamoram-panahy, fanetren-tena, fahalemem-panahy, fandeferana, (...) mifamelà heloka, (...) Ary aoka ho ambonin'izany rehetra izany ny fitiavana» -Kol. 3:12-14. Tsy mipololotra afa-tsy avy amin'ny fo miray amin' Kristy ireo toetra ireo, satria ireo dia mamaritra ny toetran'i Kristy sy ny fomba nifandraisany tamintsika. Tokony hamela heloka ny hafa isika «tahaka ny namelan'ny Tompo» ny helotsika (Kol. 3:13). Ny fitiavana no «fehin'ny fahatanterahana» (Kol. 3:14), satria ny fitiavany antsika no mamatotra antsika Aminy ary mahatonga antsika ho afaka mitia marina ny hafa (1 Jao. 4:11,12).
Misy akony eo amin'ny fifandraisantsika ireo toetra ireo amin'ny lafiny roa. Voalohany, ny fanehoana fitiavana, famindram-po, hatsaram-panahy, ary famelan-keloka amin'ny hafa dia mitondra fitahiana ho antsika sy ho an'ny hafa. Manome fahafaham-po ny mitia sy manampy ny hafa. Ary ny hafa koa, raha ny tokony ho izy, dia hamaly antsika tahaka ízany, koa mandray tsy tapaka ny famindram-po sy ny famelan-keloka avy amin Andriamanitra isika (Mat. 5:7, Mat 6:14). Faharoa, ary zava-dehibe kokoa, manome voninahitra an'Andriamanitra izany, ary mety handrisika ny hafa hino sy hanaraka an'i Jesôsy , satria maneho ny herin'ny fahasoavana avy amin'Andriamanitra izany. Tsy misy hery hafa izay afaka hanodidina ny fanahin olombelona ho manan-kery tahaka ny hery miasa avy amin'ny fiainana tsy misy fitiavan-tena. Ny fonjan-kevitra mahery vaika indrindra manohana ny filazantsara dia ny Kristianina be fitiavana sy maha-te ho tia.» - TMF, t. 313.
Manao ahoana ny fanehoanao an'i Jesôsy eo amin'ny fomba fifandraisanao amin'ny hafa, indrindra amin'ireo izay mety tay tsara fanahy aminao?