"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Saintsaino bebe kokoa ny fanasongadinan'i Paoly ny firaisana ao amin'ny Fil. 2:2, izay ilazany zavatra iray ihany amin'ny fomba efatra samy hafa. Mariho koa ny fifantohany amin'ny saina sy ny hevitra ary ny fo. Nanana fironana hifantoka tamin'ny fiseho ivelany ireo mpitondra fivavahana, fa i Jesôsy kosa nifantoka tamin'ny fisainan'ny olona sy ny fihetsehampony. Ilay tovotahy mpanapaka, ohatra, dia nilaza fa efa nitandrina ny didy mandrakariva. Kanefa nizaha toetra ny fifikirany tamin'ny zavatry ny tany ny filazan'i Jesôsy taminy mba hivarotra ny fananany rehetra ka hanome izany ho an'ny mahantra ary hanaraka Azy. Nilaza koa i Jesosy fa izay avy amin'ny fo (na avy amin'ny saina) no mahaloto ny olona: "Fa avy amin'ny fo no ivoahan`ny sain-dratsy, dia ny vonoan-olona, ny fakam-badin'olona, ny fijangajangana, ny halatra, ny ampanga lainga, ny fitenenan-dratsy." - Mat. 15:19, ary "avy amin'ny haben'ny ao am-po no itenenan'ny vava." - Mat. 12:34.
Vakio ny Fil. 2:3,4. Inona no fepetra mazava tokony horaisina, araka ny fampirisihan'i Paoly, mba hisian'ny firaisana eo anivon'ny fiangonana?
Maneho sarin'ny fanetren-tena ny tenin'i Paoly eto: fanetren-tena, fanaovana ny namana ho mihoatra noho ny tena, fiheverana ny an'ny hafa fa tsy ny an'ny tena ihany. Mora kokoa ny miteny izany noho ny manatanteraka, sa tsy izany? Kanefa ireo fitsipika ireo dia manan-danja ka tokony hohazonina ao an-tsaina eo amin'ny fifandraisana rehetra ifandraisantsika amin'ny hafa. Mandritra ny fifampiresahana amin'ny hafa, dia matetika isika no manana fironana hifantoka amin'ny valinteny hasetrintsika raha tokony hihaino mba hahatakarana izay lazain'ny ankilany ary koa hiezaka hijery ny toe-javatra araka ny fomba fijeriny. Avy amin'ny tsy fifankahazoan-kevitra matetika no ahaterahan'ny ady, kanefa ny fahaiza-mihaino ihany dia azo nisorohana izany. Mety tsy hiombon-kevitra amin'izao isika, nefa ny fihainoana sy ny fitadiavana hahatakatra ny fomba fijerin'ny ankilany no dingana voalohany mankamin'ny fifandraisana tsara sy ny fifampitokisana.
Miresaka momba "ny firaisana avy amin'ny Fanahy' (Efes. 4:3, izay miteraka ny "fihavanana, izay fatorana mampiray' (Efes. 4:3, DIEM) i Paoly. Raha misy fifandonana ao anatininy fiangonana, dia hain'ny Fanahy Masina ny mampitony ny fisamboaravoara ka mitondra antsika ho amin'ny firaisana izay miteraka firindrana. Ao amin'io toko io ihany no iresahan'i Paoly momba ny "firaisan'ny finoana sy ny fahalalana tsara ny Zanak'Andriamanitra." - Efes. 4:13. Mifandray ireo zavatra roa ireo. Zava-dehibe ho an'ny fisian'ny firaisana eo anivontsika ny fananana finoana iray ihany sy fahatakarana iray ihany ny Soratra Masina izay teraka avy amin'ny fahalalana an'i Kristy sy ny fampianarany.
Fahafatesan'ny "izaho" manao ahoana no hahatonga antsika hanao ny hafa ho mihoatra noho ny tenantsika? Ahoana no hianarantsika hanao izany? Ho samy hafa manao ahoana ny fifandraisantsika amin'ny hafa raha toy izany ny fomba fiainantsika?
"Lazaiko aminareo fa hisy fifaliana toy izany any an-danitra ny amin'ny mpanota iray izay mihebaka noho ny amin'ny olona marina sivy amby sivi-folo, izay tsy misy tokony hibebahany." - Lio. 15:7.
Mofon’aina:
Maneho ny fiahian'ilay Mpiandry lehibe ny fanoharana kanto nataon'i Kristy momba ny ondry very iray sy ny nandaozan'ny mpiandry ireo sivy amby sivifolo mba hitady ilay very. Tsy naneho tsy fisainana manoloana ireo andian'ondry tao am-bala izy ka nanao hoe: "Manana ondry sivy amby sivifolo aho, ary hanahirana ahy loatra ny hitady ilay ondry iray very; aoka izy no hiverina dia hosokafako ny varavaran'ny vala ary hasaiko miditra izy (...)" Tsy izany fa namerimberina nanisa ny andian'ondry izy ka nony azony antoka fa very ny ondry iray, dia tsy natory izy tsy akory. Nilazaony ireo sivy amby sivifolo tao am-bala; na dia mikitroka sy mahatahotra aza ny arma, na dia sarotra sy mikisilasila aza ny lalana, na dia maharitra sy manasatra aza ny fikarohana, dia tsy sasatra izy na nangozohozo, fa nitady mandra-pahitany ilay very.
Ary rehefa hita ilay very, moa ve izy naneho fangatsiahana? (...) Nandrahona sy nikapoka io ondry io ve izy, na nandroaka azy teo alohany
no sady nitantara taminy ny fangidiana sy ny fitaintainana tsapany noho ny aminy? Tsy izany, fa napetrany teo an-tsorony ilay ondry nania izay reraka sy ana, ary niverina nankany arnin'ny vala izy. Hiram-pifaliana rnahafinaritra no nanehoany ny fankasitrahany, ary namaly ny hiram-piravoravoany ny antoko mpihiran'ny lanitra (...). Hoy i Jesosy: "Izaho no mpiandry tsara; ary fantatro ny Ahy, sady fantany Aho" - Jao. 10:14. Tahaka ny ahafantaran'ny mpiandry ondry ety an-tany ny ondriny no ahafantaran'ilay Lehiben'ny Mpiandry ny andian'ondriny izay miely eran'izao tontolo izao. (...) "Ary ny aminareo ondriko - ondry .fiandriko - olona hianareo, ary Izaho no Andriamanitrareo, hoy Jehovah Tompo." - Ezek. 34:31. - RH, 23 Aogôsitra 1892.
Na ambany na ambony ny toerana misy antsika, na ao anatin'ny aloky ny fahantrana isika na eo amin'ny taratra mamirapiratry ny harena, dia ondry tandremany ary eo ambany fiahian'ilay Lehiben'ny Mpiandry. - 23 Aogôsitra 1892.