"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Fa noana Aho, dia nomenareo hanina; nangetaheta Aho dia nampisotroinareo; nivahiny Aho, dia nampiantranoinareo; tsy nanan-kitafy Aho, dia notafianareo; narary Aho, dia notsaboinareo; tao an-trano-maizina Aho, dia novangianareo. " - Mat. 25:35,36.
Mofon'aina:
Mila ny firaisam-pontsika izao tontolo izao, mila vavaka sy fanampiana avy amin'ny vahoakan'Andriamanitra, ary mila mahita an'i Kristy eo amin'ny fiainan'ireo mpanara-dia Azy; kanefa ny vahoakan'Andriamanitra koa mila azy ireo mba hanehoany firaisam-po, mba hampisy vokany ny vavaka ataony, ary mba hahazoany mamolavola toetra araka an'Andriamanitra ao aminy.
Izany no antony nametrahan' Andriamanitra ny vahoakany eo anivon'ny mahantra, ny sahirana, ny marary, ary ny mijaly. Lova navelan'i Kristy ho an'ny fiangonana ireo fadiranovana ireo, natao hokarakaraintsika tahaka ny nikarakaran'i Kristy antsika. Toy izany no anesoran'Andriamanitra ny tain-drendrika sy anadiovany ny volamena, ka anomezany antsika ny toe-po sy ny toe-tsaina ilaintsika.
Azon'Andriamanitra tanterahina tsy misy antsika ny asany. Tsy miankina amin'ny volantsika, na ny fotoantsika, na ny filofosantsika Izy tsy akory. Saingy sarobidy indrindra eo imasony ny fiangonana. Ao no itoeran'ny vatosoany sarobidy, vala misy ny andian'ondriny, ary iriny fatratra izy tsy hisy pentimpentina na fiketronana na izay toy izany. Fitiavana tsy hay lazaina no itiavany azy. Izany no nanomezany antsika fahafahana hiasa ho Azy, ary ekeny ho mariky ny fitiavantsika Azy sy ny fahatokiantsika Aminy ny asa ataontsika.
Apetrak'Andriamanitra eo anivon' ireo mahantra sy mijaly isika mba hizahana ny toetrantsika, hanehoana amintsika ny toe-pontsika. (...)
Mitaky fahafoizan-tena avy arnintsika ny asa tsara, ary amin'izany indrindra no hampianarana sy hamolavolana antsika. Mahatonga antsika hanohitra ireo fihetseham-po sy fironana ara-nofo ao amintsika izany adidy izany, ary raha tanteratsika, dia hahazoantsika fandresena miampy fandresena eo am-pitolomantsika amin'ireo toetra ratsintsika.
Tsy izay ampianarina eny amin'ny polipitra loatra no handresy lahatra izao tontolo izao fa ny fiainan'ny fiangonana. Manambara ny foto-pampianaran'ny filazantsara ny mpitory teny, fa ny fahamasinana iainan'ny fiangonana kosa no maneho ny heriny. — TFC, b. 6, tt. 261-263.
Notombanan'i Arthur White, zafikelin'i Ellen G. White sady talen'ny Ellen G. White Estate teo aloha, fa fahitana sy nofy ara-paminaniana an-jatony eo ho eo no naseho ny renibeny nandritra ny androm-piainany. Naharitra minitra vitsy hatramin'ny ora maromaro ireny fahitana ireny, ary indraindray natrehin'ny olona maro ny fandraisany izany. Tamin'ny fotoana sasany aza, dia nanana fahafahana nandinika azy nandritra ireny fotoana ireny ireo olona nisalasala momba azy.
Tahaka ireo mpaminanin'ny Baiboly, dia niaina fanandramana maneho ny herin'Andriamanitra i Ellen G. White nandritra ny fotoana nandraisany fahitana. Tamin'ny taona 1868, i James White, dia nilazalaza an-tsipiriany ny fihetsik'i Ellen White rehefa mahita fahitana. Hoy izy: "Tsy mahalala na inona na inona momba izay mitranga manodidina azy izy; tsy miaina izy, tonga 'henjana' ny tenany rehetra ka tsy voahetsika, kanefa rehefa mihetsika izy dia toy ny tsy misy maneritery. Ary tsy mikimpy ny masony. Rehefa tapitra ny fahitana dia tsy mahita mandritra ny fotoana voafetra izy, nefa tsy misy fahasimbana akory ny masony. Tsy misy olona afaka mametra ny fotoana hahitany fahitana na ny faharetan'izany, satria na i Ellen White aza matetika dia tsy manampo ny hahita fahitana." (Jereo ny "Life Incidents", nosoratan'i James White, tt. 271–274.)
Tahaka ny tamin'ny andron'ny Baiboly, dia samy hafa ny fandraisan'ny olona ny hafatra. Nanaiky ny torohevitr'Andriamanitra ny sasany, ny hafa kosa nandà izany. Izao no nolazain'i Ellen G. White: "Notendren'Andriamanitra ho mpananatra ny olony aho; ary satria Izy no nametraka amiko izany enta-mavesatra izany, dia Izy no hampamoaka ireo izay mandray izany hafatra izany mikasika ny valintenin'izy ireo. (...) Tsy safidiko ny hanao izao asa mavesatra izao. Asa izay tsy hitondra fankasitrahana na fideran'ny olona ho ahy izany. (...) Hanao izay vitako aho amin'ny anaran'ilay Mpanavotra ahy sy amin'ny heriny. Hampitandrina sy hanoro hevitra ary hananatra sy hampahery araka izay itarihan'ny Fanahin'Andriamanitra ahy aho, na hihaino izany ny olona na hanosi-bohon-tanana. Tsy ny hanao izay mahafalifaly ahy no adidiko, fa ny hanao ny sitrapon'ilay Raiko any an-danitra, izay nanome ahy ny asa." - TFC, b. 4, tt. 231, 232.
Mahaliana tokoa fa maro tamin'ireo izay nandà ny hafatra ara-paminaniana nentiny no nanao izany noho ny tsy finoan'izy ireo manokana na noho ny tsy fitovian-keviny tamin'i Ellen G. White, fa tsy noho ny antony ara-teolojia loatra. Naneho fahasoavana tamin'ireo izay nisalasala momba ny fanomezam-pahasoavan'ny faminaniana nananany anefa i Ellen G. White. Nambarany mazava fa ny olona tahaka izany dia tokony hanehoana "faharetana be sy fitiavan'ny mpirahalahy (...) mandra-pahitany ny toerany ka hahatonga azy ho tafatoetra na hanohitra." - TFC, b. 1, t. 238.
Resy lahatra i Ellen G. White fa ireo hafatra nomen'Andriamanitra azy no porofo manamarina ny fananany ny fanomezam-pahasoavan'ny faminaniana. Ninoany fa raha tena mitady ny fahamarinana amin'ny fo mahitsy ny olona, dia hahatsapa ny maha marina sy azo itokiana izany fanomezam-pahasoavana izany. Niantehitra tamin'Andriamanitra izy mba hitari-dalana azy ireny eo amin'ny fikatsahany ny hahatakatra lalindalina kokoa, nefa nanoratra koa izy fa efa nomen'Andriamanitra antsika ny porofo ampy "hampiorenantsika ny finoantsika amin'ny fahamarinana." — TFC, b. 4, t. 231.
Azonao tsidihina ny https://whiteestate.org/absg/7.