"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Velona tao anatin'ny fotoana nanjakan'ny faharatsiana i Elia mahatoky. Nataon'ny mpanjaka Ahaba tamin'izany izay "nampahatezitra an'i Jehovah, Andriamanitry ny Isiraely, mihoatra noho ny mpanjakanby Isiraely rehetra izay teo alohany." - 1 Mpanj. 16:33. Ny fifanandrinana teo an-tendrombohitra Karmela hatreto no fotoana :11 nanamarika indrindra ny fiainan'i Elia (jereo ny 1 Mpanj. 18). Teo amin'ny fiafaran'io tantara mahatalanjona io no nahitan'i Ahaba sy ny fanjakany izao fahamarinana izao: mamaly vavaka Andriamanitra. Fotoana iray tsy hay hadinoina teo amin'ny tantaran'ny Isiraely izany ary izany no mahatonga ny fiovana tampoka nisy teo amin'io tantara io hanaitra antsika.
Vakio ny 1 Mpanj. 19:1-18, ary mariho manokana ny vavaka nataon'i Elia sy ny resaka nifanaovan'Andriamanitra taminy. lnona no antony nahakivy an'i Elia teto? Ahoana no mahasamy hafa ny valintenin'Andriamanitra amin'izay nitranga teo an-tendrombohitra Karmela?
Tao anatin'ny andro iray, na dia novalian'Andriarnanitra aza ny vavaka rehetra nataon'i Elia, dia nisy fiovana tampoka teo amin'ny toe-pony sy ny fisainany ary ny herim-batany. Na dia nahazo fandresena lehibe niaraka tamin'Andriamanitra aza izy tamin'io andro io, dia navelany handresy ny finoany an'Andriamanitra ny tahotra ny fahafatesana, noho ny harerahany. Manaitra tokoa ity tantara ity satria na dia kivy sy ketraka aza i Elia, dia nanatona azy tamim-pahalemem-panahy sy tamim-piahiana fatratra Andriamanitra, ka nanome azy rano sy hanina indray (1 Mpanj. 19:5,6) — nahavoky azy tokoa izany ka nananany tanjaka nandritra ny 40 andro sy 40 alina (1 Mpanj. 19:8). Ary rehefa niseho taminy Andriamanitra, dia tamin'ny fomba hafa tanteraka noho ny teo aloha izany.
Misy fotoana eo amin'ny fiainana izay anomezan'Andriamanitra antsika valinteny mivantana sy mafonja ary tsy azo lavina. Manamafy orina ny finoantsika ireny, ary mahatonga antsika hahatsapa ho akaiky an'Andriamanitra eo amin'ny fiainana.
Amin'ny fotoana hafa kosa dia mihozongozona isika ka lavo amin'ny fakam-panahy. Heverintsika amin'izany fa sarotra loatra ny manara-dia an'Andriamanitra amin'ny finoana tsy miovaova. Miandry ny valintenin'Andriarnanitra amin'ny fomba izay eritreretintsika fa tokony hamaliany isika, tsy mahatsapa fa ny Fiheviny sy ny Lalany dia ambony sy hendry lavitra noho ny antsika (Ise. 55:8,9). Toy ny habetsahan'ny zavaboarin'Andriamanitra izay tsy takatsika ny momba azy, dia tsy tokony hahagaga antsika ny hamaroan'ireo fomban'Andriamanitra izay tsy takatry ny saintsika koa. Andriamanitra, ilay Raintsika tsara sady malemy fanahy, dia mahafantatra tsara izay ilainao.
Ahoana no hahatony anao ka hitokianao Azy sy hibanjinanao Azy ao anatin'ny toe-javatra rehetra? Resaho Aminy izao ny momba izany.
«Ny fahatahorana an’i Jehovah no fiandoham-pahendrena; fahalalana tsara no ananan 'izay rehetra mankatò izany; maharitra mandrakizay ny fiderana Azy.» - Sal. 111:10.
Mofon’aina:
Zava-dehibe tokoa izany hoe hendry eo imason' Andriamanitra. Ny fahatahorana an' i Jehovah no fiandoham-pahendrena. Fanabeazana ny fo izany, ary manan-danja lavitra noho ny fanabeazana azo avy amin'ny boky fotsiny. Tsara sy ilaina ny mandranto fahalalana momba izao tontolo izao misy antsika, nefa raha ahilitsika tsy ho ao amin'ny kajintsika ny mandrakizay, dia ho latsaka amin'ny fahadisoana tsy azo arenina intsony isika. Ho toy ny fahalalana azo avy tamin'ny fihinanana ny voan'ilay hazo voarara izany (...).
Inona no mety ho fantatry ny olona mpamaky boky sy avara-pianarana raha tsy manana fahalalana ny Tenin'Andriamanitra? Raha tsy misy ny fampianarana avy amin'ny tenin' Andriamanitra, ahoana no hahatongavantsika any amin'ilay tontolo ho avy, izay hidirantsika eo anatrehan' Andriamanitra sy hahitantsika ny tavany? Tsy misy fahendrena eto amin'izao tontolo izao, na fahalalana azo avy amin'ny boky, manome fototra marina sy azo antoka hanorenana ny mandrakizay. Tsy misy afa-tsy ny mofo avy any an-danitra no mahafa-po ny hanoanan'ny fanahy. "Fa ny mofon'Andriamanitra dia Ilay midina avy any an-danitra ka manome fiainana ho an 'izao tontolo izao. (...)
Ny teny izay nolazaiko taminareo dia fanahy sy fiainana." — Jao. 6:33,63. (…)
Ny Tenin'Ilay Andriamanitra tokana sy marina dia tsy mety diso. Mitambatra ny fahendrena, ny fahamasinana, ny hery, ary ny fitiavana mandrakizay, manondro antsika ilay fenitra izay anombanan'Andriamanitra ny toetra. Mamaritra mazava tsara ny lalàn'ny fanjakany ny Tenin'Andriamanitra, hany ka tsy misy tokony handeha ao amin'ny maizina. Maneho taratra ny toetrany ny lalàny. Io no fenitra tsy maintsy tratrarin'ny rehetra raha te hiditra ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. Tsy misy tokony handeha an-jamba (...). Tsy nofoanana ny lalàn'Andriamanitra. Mitoetra mandrakizay izany. Nasandratra izany tamin'ny nahafatesan'i Kristy, izay naneho miharihary ny tena toetry ny fahotana.
Mahagagany famonjena ao amin'ny faneken'Andriamanitra ho Raintsika, ny faneken'ny Zanany Lahitokana ho Mpanavotra antsika, ary faneken'ny Fanahy Masina ho Mpampionona, Mpanolo-tsaina, ary Mpanamasina antsika! Eo arnin'izany fototra azo antoka izany ihany no azontsika ametrahana ny tongotsika. — Ms, 15, 1898.