"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Vakio ny Kol. 2:11-15. Inona ny zavatra toherin'i Paoly eto?
Impiry impiry moa isika no nahita ireo andalan-teny ireo, indrindra ny Kôl. 2:14, nampiasaina tamin'ny fomba diso mba hatao tohan-kevitra manohitra ny lalana sy ny fitandremana ny Sabata?
Ho fanampiana antsika hahatakatra ireo andalan-teny ireo, dia misy fanazavana manan-danja anankiroa atolotry ny fiangonana advantista mitandrina ny andro fahafito: voalohany, ny "sora-tanana" nofantsihina teo amin'ny hazo fijaliana dia ny lisitr'ireo fiampangana "manameloka" antsika, tahaka ilay soratra nataon'i Pilato teo amin'ny hazo fijalian'i Jesosy (Mat. 27:37; Jao. 19:19,20). Toy izao indray ny fanazavana faharoa: ny lalana seremoniely nosoratan'i Mosesy (Jereo ny Deo. 31:24-26) no nofantsihina teo amin'ny hazo fijaliana.
Rehefa mijery ireo andalan-teny ireo amin'ny tontolon-keviny mivelatra kokoa isika, dia mahita fa miresaka mazava momba ny lalana seremoniely izany.
Miresaka momba ny "famorana tsy nataon-tânana" koa i Paoly (Köl. 2:11), izany hoe ny famorana "ny fo" (Rôm. 2:28,29; ampitahao amin'ny Deo. 30:16). izay mifanohitra amin'ny fomba miharihary amin'ny famorana ara-nofo, anankiray tamin'ireo fitakiana manan-danja indrindran'ny lalana seremoniely (Lev. 12:3; ampitahao amin'ny Eks. 12:48).
Rehefa izay dia ampifandraisin'i Paoly amin'ny "fanesorana ny tenan'ny nofo" sy ny batisa atsoboka izany fiovana ao anaty izany. Amin'ny alalan'io batisa io no larahantsika alevina amin'i Kristy sy atsangana Aminy koa (Kol. 2:11,12).
Rehefa mandalo izany fanandraman'ny fiovam-po izany ny olona iray dia toy ny efa "matin'ny fahadisoana" ary "novelominy niaraka tamin'i Kristy izay namela "ny fahadisoantsika rehetra." - Kol. 2:13.
Ny teny hoe "didy" (Kol. 2:14) dia manondro ny didy manan-kerin-dalana, na ara-panjakana izany (Lio. 2:1; Asa. 17:7) na ara-pivavahana (Asa 16:4). Manondro ny lalána seremoniely ny teny grika hoenti-milaza izany, izay hita indray mandeha monja any amin'ny asa soratra hafa nosoratan'i Paoly momba ny rindrina nampisaraka ny Jiosy sy ny Jentilisa (Efes. 2:14,15).
Koa satria efa niresaka momba ny famelan-keloka sy ny fiovam-po aseho amin'ny alalan'ny batisa i Paoly, dia tsy azo heverina ny hiresahany momba io lohahevitra io amin'ny alalan'ny sarinteny hafa izay tsy ampiasaina ao amin'ny Soratra Masina. Hita taratra aza fa hevitra iray izay resahin'ny Efesianina no hamafisiny eto: ireo mpino Jentilisa any Kolosia dia tsy tokony hatahotra ny amin'ny fanarahana ny lalana seremoniely, anisan'izany ny famorana, na koa ireo lalana mikasika ny fahadiovana izay mifamatotra amin'izany fanekena izany (ampitahao amin'ny Asa. 10:28,34,35).
Hita mazava eto fa tsy milaza tsy akory i Paoly fa ny didy folo no nofantsihina teo amin'ny hazo fijaliana, indrindra moa fa faritany any amin'ny boky hafa ho fandikana ny didy folo ny ota (Rom. 7:7).
"Avia, ka aoka hiondrika sy hiankohoka isika; aoka isika handohalika eo anatrehan 'i Jehôvah , Mpanao antsika." - Sal. 95:6.
Mofon’aina:
Efa nanafatrafatra ny mpianany i Kristy fa ilain' izy ireo ny manokana fotoana h ivavahana. Nanomboka sy nanamas ina ny asa tsirairay nataon'i Kristy ny vavaka. (...) Zava-dehibe ny nandaniany alina manontolo nivavahana tany an-tendrombohitra sy tany an'efitra ho fanomanana azy hiatrika ireo fitsapana niandry azy tamin'ireo andro manaraka. Tsapany fa nila famelombelomana sy fanatanjahana ara-panahy sy ara-batana Izy mba hahafahany miatrika ireo fakam-panahin'i Satana. Ary izay miezaka hanaraka ny oha-piainany dia hahatsapa filana toy izany koa.
Nanaiky hisolo antsika sy ho antoka ho antsika i Kristy, ary tsy misy ataony tsinontsinona na iray aza Noho ny fankatoavany dia misy harem-pankatoavana tonga lafatra tsy hits lany azo tovozina. Miakatra any an-danitra toy ny setroka mani-pofona, miaraka amin' ny vavaka asandratry ny vahoakany, ny fahamendrehan'i Kristy sy ny fandavan-tenany ary ny fahafoizan-tenany (...) Manjary hanitra ankasitrahana koa ny vavaka ataontsika (...)
Aoka hotsaroan'ny rehetra fa azo takarina amin'ny saina fotsiny ny zava-miafin'ny fanjakan'Andriamanitra. Ny finoana mahatoky sy ny vavaka marina dia mahery tokoa! Tsinontsinona ny vavak'ilay Fariseo, fa ny an'ilay mpamory hetra kosa dia re tany an-danitra ambony, satria io no maneho fianteherana sy fifikirana amin'Ilay mahefa ny zavatra rehetra. Menatra ny amin'ny tenany ilay mpamory hetra. Tsy maintsy ho toy izany koa ny amin'izay rehetra mitady an'Andriamanitra. Ny finoana sy ny vavaka no sandry roa amihinan'ny mpivavaka mila vonjy Hay fitiavana tsy manam-petra. (...)
Miresaka amin'i Jesôsy isika eny an-dalana, ary hoy Izy amintsika: "Eto ankavananao Aho." Afaka miara-dalana amin'i Kristy isan'andro isika. Rehefa mamboraka ny faniriantsika Aminy isika, dia mety tsy ho ren'ny sofin'olombelona izany, kanefa tsy ho very an-javony tsy akory, na eo aza ny tabataba sy ny rotoroton'ny fiainana. (...) Andriamanitra no iresahantsika, ary re ny vavaka ataontsika. Koa mangataha. "Mangataha, dia omena hianareo." - RH, 30 Olctobra 1900.