"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Ry rahalahy, raha misy olona azon'ny ota tsy nahy aza, dia atsanganonareo izay manana ny Fanahy amin'ny fahamorana izy, ka mihevera ny tenanao, fandrao hianao koa mba halaim-panahy ihany." - Gal. 6:1.
Mofon’aina:
Andriamanitra dia fitiavana, Andriamanitra dia fiainana. Fahafahana ananan'Andriamanitra manokana ny manavotra, ny manorina indray ary ny mamerina amin'ny laoniny. Talohan'ny nanorenana izao tontolo izao no efa natolotra ho faty ny Zanak'Andriamanitra, ary ny fanavotana no zava-miafina izay "voàfina hatry ny fony fahagola" – Rôm. 16:25. Ny ota kosa dia tsy hay hazavaina, ary tsy misy antony azo anamarinana ny fisiany. Tsy misy fanahy mahalala ny maha Andriamanitra an'Andriamanitra raha tsy mbola hitany eo ambanin'ny taratry ny hazofijalian'i Kalvary fa mpanota ny tenany. Rehefa ao anatin'ny olana lehibe kosa izy ka mitodika any 'amin'Ilay Mpamonjy mpamela heloka, dia maneho ny Tenany aminy Andriamanitra, amin'ny maha Andriamanitra mamindra fo sy miantra, mahari-po sady be famindrampo sy fahamarinana Azy. Ny asan'i Kristy dia ny manavotra, ny mamerina amin'ny laoniny, ny mitady sy mamonjy ny very. Raha miray amin'i Kristy isika, dia ho mpiray amin'ny fomban'Andriamanitra ary ho mpiara-miasa amin'Andriamanitra. (...) Raha misy rahalahy na rahavavy lavo, dia tsy tokony hiray tendro amin'ny fahavalo isika amin'ny fanimbana sy ny fandringanana, fa hiara-miasa amin'i Kristy kosa hanarina ilay olona amim-pahalemem-panahy. (...)
Noho isika mpanota indrindra no ananantsika fahasahiana hanambara Azy ho Mpamonjy antsika. Koa aoka isika hitandrina andrao ny fomba fitondrantsika ny mpaniasia toa milaza aminy fa tsy mila fanavotana isika. Aoka isika tsy hiampanga na hanameloka na hanimba ny fiainan'ny hafa, toy ny hoe tsy manan-kilema isika. (...) Tsy manome hirika ahazoan'i Satana mandresy i Jesosy amin'ny fampisehoana ny ratsy indrindra na amin'ny fampiharihariana ny fahalementsika amin'ny fahavalontsika. – RH, 26 Febroary 1895.
Tonga hitondra famonjena ho an'ny olona rehetra i Kristy (...) Ho an'ireo izay tena mila ny famonjeny indrindra no niaretany ny mafy. Arakaraka ny nitadiavan'izy ireo fiovam-po, no nahalalina ny fiahiany azy, nahabe ny fangorahany azy, sy niasany ho azy tamin-kafanam-po. – TFC, b. 5, t. 603.
Hitantsika tamin'ny herinandro ny nampiasan'Andriamanitra an'i Elia mpaminany hanao asa lehibe tany Isiraely, na dia teo aza ny fanoherana nivaivay. Tsy mampino tokoa izay nataon'i Jehovah tamin'ny alalany. Kanefa, inona no voalaza momba azy?
Saintsaino ny teny nentin'i Jakoba niresaka momba an'i Elia mpaminany, ao amin'ny Jak. 5:17,18. Inona no tiany hambara amin'ny filazana fa "olona tahaka antsika ihany" i Elia?
Fandresena sy fahombiazana lehibe no azon'i Elia teo an-tendrombohitra Karmela (1 Mpanj. 18). Niasa tamin-kery tamin'ny alalany Andriamanitra, ary ny iray amin'ireo fahagagana mahatalanjona indrindra voarakitry ny Testamenta Taloha no niseho tamin'izay: tamin'ny tenin'i Elia ihany dia nilatsaka ara-bakiteny avy any an-danitra ny afo (1 Mpanj. 18:38)! Tokony ho faly indrindra ity lehilahin'Andriamanitra ity taorian'ny zava-nitranga lehibe tahaka izany.
Vakio ny 1 Mpanj. 19:1-16. Inona no ambaran'izany momba ny toe-pon'ilay mpaminanin'i Jehôvah ?
"Aoka izay! Alao ny aiko ankehitriny, Jehovah ô, fa tsy tsara noho ny razako aho." - 1 Mpanj. 19:4. Toy ny olona tratry ny fahaketrahana ara-tsaina no manao izany teny izany. Nahoana? Eny tokoa, tsy mora tokoa ny manohy ny asa taorian'izay nitranga teo an-tendrombohitra Karmela; kanefa, misy zavatra hafa koa mitranga eto.
Angamba ao amin'ireto teniny ireto no ahitana ny valin'izany: "Nafana dia nafana ny foko noho ny fitiavako an'i Jehôvah , Andriamanitry ny maro; fa ny Zanak'Isiraely nahafoy ny fanekenao; ny alitaranao noravany, ny mpaminaninao novonoiny tamin'ny sabatra, ary izaho dia izaho irery ihany no sisa, nefa mbola mitady hahafaty ny aiko koa izy." - 1 Mpanj. 19:10. Toa mitaraina noho izay heveriny ho tsy fahombiazany teo amin'ny asa fanompoana nataony izy. Mbola nitohy ny fihemorana na dia niezaka mafy araka izay tratry ny heriny aza izy, toy ny hoe izy irery no afaka nampitsimbadika ny toe-java-misy. Na inona na inona tena nitranga teto, dia hitantsika ny maha olombelona sy marefo an'ity lehilahin'Andriamanitra ity. Raha lazaina amin'ny teny hafa, "Elia dia olona tahaka antsika ihany."
Nahoana no mora amintsika indraindray ny mahatsapa fa toa "tsy mahomby" isika eo amin'ny fiainana na ny tetikasantsika? Inona ny teny fikasan'ny Baiboly azonao takina mba hanampy anao handresy ny fahakiviana?