Nandray mivantana avy amin'Andriamanitra ny fiantsoana azy ho mpaminany i Isaia, mpaminany lehibe ao amin'ny TT (jereo ny Isa. 6:1-8). Tsapan'i Isaia ny tsy fahamendrehan'ny tenany teo anatrehan'ny fahamasinana sy ny voninahitr'Andriamanitra. Tamin'izay fotoana izay, nisy serafima iray nanidina nanatona an'i Isaia nitondra vainafo avy teo amin'ny alitaran'ny lanitra, ka "nanafaka" ny helony. Avy eo Andriamanitra nanontany hoe: "Iza no hirahiko, ary iza no handeha ho irakay?" Ny valintenin'i Isaia dia tokony ho antsika koa: "Inty aho, iraho aho" - Isa. 6:8.
Tonga tamin'ny fotoana manan-danja teo amin'ny tantaran'ny Isiraely ny fiantsoana an'i Isaia. Na teo aza ny fahalemeny, dia zava-dehibe tokoa ny asany izay mampitandrina ny Isiraely sy ireo mpitarika azy ny amin'ny fahotany. Anisan'ny andinin-tSoratra Masina misongadina ny faminanian'i Isaia, izay manome fahatakarana lalina momba ny toetran'Andriamanitra, ny toetran'ny olombelona, ary ny fizotry ny drafi-panavotana. Raha ny marina, tsy isalasalana fa ny faminaniana lehibe indrindra, izay tsy vitan'ny manoritsoritra ny fahafatesan'i Jesosy fa ny zava-bitan'izany fahafatesana izany koa ho an'izao tontolo izao, dia hita ao amin'ny Isaia toko faha-53, toko fanta-daza.
Vakio ny Isa. 53. Ahoana no nanehoan'io faminaniana manaitra io, izay nosoratana efa antsasaka taonjato mahery talohan'ny hazo fijaliana, ny fahafatesan'i Kristy ho antsika? Inona no tokony hambaran'izany amintsika momba ny fanomezam-pahasoavan'ny faminaniana?
Nanambara mialoha ny antony sy ny asa nanirahana ny Mesia ny faminanian'i Isaia (Isa. 53:3-5). Hazavaina ao ny antony nahatonga an'i Kristy ho "tahaka ny zanak'ondry entina hovonoina" - Isa. 53:7, ary ny fomba namonjeny ny vahoakany tamin'ny fahotany tamin'ny alalan'ny fanati-panavotana nataony. Soritana mazava ao ny fisoloana nataon'i Kristy tamin'ny nahafatesany teo amin'ny toerantsika, izay maneho ny fototry ny fanavotana natao ho an'ny olombelona rehetra.
"Isika rehetra dia samy efa nania tahaka ny ondry, samy efa nivily ho amin'ny lalantsika avy isika rehetra; ary nataon'i Jehôvah nihatra taminy avokoa ny helotsika rehetra." - Isa. 53:6. Aseho eto fa mahafaoka izao tontolo izao ny fahotana, ary mahafaoka izao tontolo izao koa ny hazo fijaliana, izay vahaolan'ny fahotana. Ity toko ity, angamba mihoatra noho ny hafa rehetra ao amin'ny Testamenta Taloha sy Vaovao, no mampiseho ny drafi-panavotana amin'ny fomba mazava indrindra.
Na izany aza, tsy mora ny asan'ny mpaminany niantsoana an'i Isaia. Zavatra tsy mitombina no nandraisan'ny olona ireo fanambarana loza momba ny fandringanana azy, tahaka ny ataon'ny maro ankehitriny rehefa ampitandremana momba ny vokatry ny fahotana (Rôm. 6:23). Mazava ny faminanian'i Isaia ho an'ny androny sy ho an'izao androntsika izao (jereo ny Isa. 2:4; Isa. 5:20). Ny fandavan'ny firenena tsy hanao ny marina sy tsy hiova no nitarika ho amin'ny fandravana an'i Jerosalema. Io fahotana io koa no hahatonga ny fandringanana ireo mponina ratsy fanahy etỳ ambonin'ny tany amin'ny fiverenan'i Kristy.
Avereno vakina ny Isa. 53 ka mariho izay rehetra nataon'i Jesôsy ho antsika, araka ny voasoritsoritra ao amin'ireo andininy ireo. Inona ny fanantenana lehibe azonao raisina avy amin'ny fanambaran'ny mpaminany momba ny nataon'ny fahafatesan'i Kristy ho antsika?