Lesona Sekoly Sabata Herinandro

Hodinihina mandritra ny herinandro: Kol. 3:1-17; Rom. 1:18; Rom. 6:1-7; Efes. 4:22-24; Deo. 7:6-8; 1 Sam. 16:23.

Tsianjery:

"Ary aoka ho ambonin'izany rehetra izany ny fitiavana, fa fehin'ny fahatanterahana izany." - Kôl. 3:14.

Ampirisihina ny olona ankapobeny mba tsy hifantoka loatra amin'ny zava-panahy na ny zavatra any an-danitra, satria tsy mahatsara ny fiainany eto an-tany izany. Na misy maha marina izany aza amin'ny lafiny sasany, dia misy foto-kevitra manan-danja hafa izay asongadin'i Paoly ao amin'ny Kolosiana toko faha-3: raha toa ka misaina be loatra momba ny zavatra eto an-tany isika, dia tsy ho azon'ny Tompo amplasaina amin'ny zava-panahy.

Misarika ny saintsika ho amin'ireo foto-kevitra maro avy any an-danitra, izay azo ampiharina amin'ny fiainana andavanandro i Paoly, ary ireo izay «niara-natsangana tamin'i Kristy» ihany no mahatakatra izany- Köl. 3:1. Torohevitra tsotra sy azo ampiharina tsara eto an-tany no omen'i Paoly izay hanatsara ny fifandraisantsika samy isika, ary tsy eo anivon'ny fiangonana ihany.

Hoy i Jesosy: «Tiava ny fahavalonareo, ary mivavaha ho an'izay manenjika anareo, mba ho tonga zanaky ny Rainareo Izay any an-danitra ianareo; fa Izy mampiposaka ny masoandrony amin'ny ratsy fanahy sy ny tsara fanahy, ary mampilatsaka ny ranonorana amin'ny marina sy ny tsy marina» - Mat. 5:44,45

Toa tsy ho vita izany! Eny tokoa, raha araka ny fijerin'olombelona. Tsy maintsy maty aloha isika vao afaka mivelona marina ho an'Andriamanitra. Izany no antony tsy maintsy hifantohan'ny saintsika amin'ny zava-panahy, raha manantena ny hampiasain Andriamanitra eto an-tany isika.

Ho hitantsika amin'ity herinandro ity fa manova zavatra tokoa ny fiainana miaraka amin'i Kristy, dieny ankehitriny sy mandrakizay.

*Famerenana ny lesona ny sabata 14 Martsa.

Vakio ny Kol. 3:1-4. Inona no fepetra ambaran'i Paoly fa ilaina mba hahatonga antsika hisaina ny zavatra any an-danitra? Inona araka ny hevitrao no hevitr'izany?

Avy eo an-tampon'ny tendrombohitra dia azo atao ny mitazana ny faritry ny tanana manodidina. Hatramin'ny taloha dia olona maro no nankany an-tendrombohitra mba hitady fifandraisana akaiky kokoa amin'Andriamanitra (jereo ny Sal. 121:1,2). Na dia ny tendrombohitra voatr'olombelona aza, antsoina hoe «ziggurat», dia naorin'ny mpanompo sampy ho amin'ny tanjona mitovy amin'izany nanana «ziggurat» lehibe tazana avy lavitra ny tananan'i Ora, izay niantsoana mba hihaonana amin'ireo andriamaniny. Mahaliana fa an'i Abrama mba hiala ao. Tsy hampanatona ny olona ny lanitra velively anefa ny fiakarany amin'ny toerana avo, raha amin'ny lafiny ara-panahy. Tsy vitan'ny ezaky ny olombelona izany.

Kanefa azo atao ny manakaiky ny lanitra amin'ny alalan'ny fahagagana avy amin'ny fahasoavana, amin'i Kristy sy itsanganantsika miaraka Aminy (asehon'ny batisa [Kol. 2:12,13]). hasoavana, ary amin'izany irery ihany, izay ahafatesantsika miaraka

Mariho fa vao manomboka ny Kol. 3, dia averimberina hatrany ny momba ny zavatra any an-danitra, izany hoe, «ny zavatra any ambony», «any amin'ny itoeran'i Kristy», «zavatra any ambony», «hiara-miseho aminy amin'ny voninahitra» - Kol. 3:1-4.

Marina fa maro ireo zavatra tsy hay hazavaina eo amin'ny fiainana kristianina. Ahoana no ahafahan'ny olona iray <> ary «mitsangana», raha toa ka tsy miova ny fahitana ilay olona fa iny olona iny ihany, izay tsy mbola nanandrana fiainana sy fahafatesana toy izany? Maro no tsy misy heviny amin'ny saina ara-nofo, izay tsy niasan'ny Fanahy Masina. Fa ho an'izay misaina mandrakariva ny zava-panahy kosa, satria nandray fo vaovao araka ny teny fikasan'Andriamanitra izy, dia zava-misy marina ny fahafatesana amin'ny ota sy ny fitsanganana miaraka amin'i Kristy. Araka ny hira iray manao hoe: «Manontany ahy ianao hoe: ahoana no ahafantarako fa velona Izy? Velona ato am-poko Izy.»

Na izany aza, mandidy ny Kristianina i Paoly satria ilaina havaozina tsy tapaka io fiainana ara-panahy io (jereo ny 2 Kor. 4:16). Ary tsy ho afaka amin'ny fakam-panahy raha mbola eto amin'ity fiainana ity. Kor. 4:16). Mety ho lavo sy very tokoa isika!

Noho izany, tsy maintsy misafidy isan'andro ny «hikatsaka ny zavatra any ambony» isika (Kol. 3:1). «Miara-miafina aminsi Kristy ao amin Andriamanitra» ny fiainantsika mandrakizay Kol. 3:3, saingy ny fisehon'izany fiainana izany ivelany kosa dia tsy miafina velively.

Inona no saintsaininao matetika, ny zavatra any ambony ve sa ny ety ambany? Raha ny ety ambany, ahoana no hanovanao ny lalan-kevitra?

«aoka izay ny ady!» «Atsaharo ny fanimbana ny ala»! «Aoka izay ny fitaovam-Mandre teny filamatra maro isika ankehitriny, toy ny hoe: piadiana nokleary!» Fa angamba ny tsy mbola rentsika mihitsy dia ny hoe: « Atsaharo ny fisainana momba ny zavatry ny tany!» Tsy mifanaraka amin'ny fihevitr'izao tontolo izao mantsy izany. Tsy diso tsy akory ireo teny filamatra hafa ireo, na koa hoe tsy izy ny hevitra tohanany, saingy tena tsy mahatazan-davitra izany, tsy mihevitra ny fahakekezan'ny mandrakizay. Mila mifantoka amin-javatra ambony lavitra sy mandrakizay isika.

Vakio ny Kol. 3:5,6 (jereo koa ny Rôm. 6:1-7). Ahoana no ahatsapantsika ny atao hoe maty ny amin'ny tena sy amin'ny zavatra etý an-tany, ary velona ho an'ny zavatra any ambony»?

Na efa maty ara-panahy miaraka amin'i Kristy aza isika, dia ilaina ny mamono ny «momba ny tenantsika» - izany hoe, ireo fakam-panahy avy amin'ny vatantsika sy ny saintsika.

Saingy misy zavatra roa tokony ho tsapantsika mifandray amin'izany baiko izany.

Voalohany, ao amin'ny Kol. 3:1, ny endriky ny teny grika ampiasain'i Paoly dia milaza fa efa niara-natsangana tamin'i Kristy isika. Faharoa, ny baiko ao amin'ny Kōl. 3:5 dia vokatr'izany zava-misy izany («Koa»). Azontsika atao ny mamono ireo zavatra momba ny ety an-tany (fijangajangana, fahalotoana, firehetam-po, fanirian-dratsy, fieremana, sns.) satria efa natsangana niaraka tamin'i Kristy isika ary manana ny fiainany sy ny heriny ara-panahy mba hanafoanana ireo zavatra ireo ao an-tsaintsika sy eo amin'ny fiainantsika.

Mahaliana fa ao amin'ny Rôm. 1:18 irery ihany no ahitana andian-teny grika mitovy tanteraka amin'izay ampiasaina ao amin'ny Kol. 3:6 nadika hoe: «ny fahatezeran'Andriamanitra». «Natolotr'Andriamanitra ho amin'ny lalan-dratsiny ny olona, ary «tonga» koa ny fahatezerany (jereo ny Rôm. 1:24 sy ny Apôk. 6:16,17) «aminny zanaky ny tsi-fanarahana» Kol. 3:6. Miresaka momba ny faharatsiana rehetra sy ny tsi-fahamarinan'ny olona» | Paoly ao amin'ny Rom. 1:18, izay mitovy amin'ny «fahalotoana» (ao amin'ny Köl. 3:5; izay nadika avy amin'ny teny grika iray ihany), indrindra «ny filan'ny fony ho amin'ny fahalotoana; dia ny nifanalany voninahitra tamin'ny tenany avy». - Rôm. 1:24.

Amin'ny fomba ahoana no ifanalany voninahitra amin'ny tenany avy? Voalohany, satria manda ny Mpahary izy ireo, ary koa amin'ny alalan'ny filan-dratsy mahavoafady; fa ny vehivavy tao aminy nanova ny fanaony amin'izay tsy fanaony; ary tahaka izany koa ny lehilahy, fa namela ny fanao amin'ny vehívavy izy ka maimay tamin'ny fifampilany samy lehilahy nifanao izay mahamenatra.» - Rôm. 1:26,27.

Ahoana no ankatoavantsika ny teny hoe: «vonoy ny momba ny tenanareo izay etý an-tany» - Kol. 3:57

Vakio ny Kol. 3:6-11. Ahoana no anohizan'i Paoly ny fanazavany?

Ny teny voalohany ao amin'ny Kolosiana 3:8 dia manambara ny fiovana lehibe miainga amin'ny fahafatesana ho amin'ny fiainana: «Fa ankehitriny». Ny teny grika nadika hoe «ankehitriny» dia manantitrantitra. Ankehitriny, izany hoe, satria efa niara-natsangana tamin'i Kristy ianareo ary mikatsaka ny zavatra any ambony, dia tokony ho hafa tanteraka amin'ny fiainanao taloha ny fiainanao ankehitriny. Rehefa voavono ny «momba ny tenanareo ety an-tany» (Kol. 3:5), dia «esory koa izao rehetra izao, dia fahatezerana, fiafonafonana, lolompo, fitenenan-dratsy, teny mahamenatra avy amin'ny vavanareo.» - Kol. 3:8.

Ny fahavinirana sy ny fahatezerana dia samy afaka mamaritra ny fihetsika ara-drariny asehon'Andriamanitra manoloana ny fahotana (voaresaka omaly). toy ny fihetsik'i Jesosy koa (Mar. 3:5; Apok. 6:16). Isika kosa dia asaina «halady hihaino, ho malai-miteny, ho malain-ko tezitra; fa ny fahatezeran'ny olona dia tsy ahefana izay marina eo imason'Andriamanitra.» - Jak. 1:19,20. Maniry zava-dratsy hitranga amin'ny hafa ny lolompo. Ny fitenenan-dratsy dia natao hanalam-baraka. Melohin'i Paoly ny teny feno halozana sy mahamenatra. Farany, voarara ny mifandainga (ampitahao amin'ny Lev. 19:11,18), «fa efa narianareo ny toetra taloha mbamin'ny asany». - Kol. 3:9.

Inona no tian'i Paoly holazaina amin'ny hoe «toetra taloha» izay mifanohitra amin'ny toetra vaovao»? Jereo ny Rom. 6:6 sy ny Efes. 4:22-24.

Ny matoanteny ampiasain'i Paoly ilazana ny fialana amin'ny taloha ho amin'ny vaovao dia manondro fitafiana, toy ny hoe manaisotra ny fitafiana malotony taloha ilay olona ary mitafy fitafiana fotsy vaovao (ampitahao amin'ny Zak. 3:4). Misy fanavahana ny taloha sy ny vaovao toy izany koa hita momba ny fanekena taloha sy ny fanekena vaovao, ka ny taloha taratasin-dalana hita ivelany, ary ny vaovao kosa lalåna voasoratry ny Fanahy Masina ao am-po (2 Kor. 3:4-18).

Manoritsoritra ny fiovam-po sy ny vokany ireo fanoharana ireo, izay antsoin'i Paoly hoe «olom-baovao» (2 Kor. 5:17). «Havaozina ho amin'ny fahalalana tsara araka ny endrik'izay nahary (Kristy)» antsika isika - Kol. 3:10, izay «endrik Andriamanitra tsy hita Kol. 1:15. Manova antsika «hahazo izany endrika izany indrindra avy amin'ny voninahitra ka ho amin'ny voninahitra» ny fahalalana an'i Kristy amin'ny alalan'ny Teniny. - 2 Kor. 3:18. Mametraka antsika ho ambonin'ny fitsipika mifehy ara-poko sy ny faritra ary ny fiarahamonina rehetra izany (Kol. 3:11), satria olom-pirenena ao amin'ny fanjakana ambony kokoa isika.

Rehefa avy nanoritsoritra ireo fahazaran-dratsy sy toetra ratsy i Paoly, izay tokony hariana rehefa manatona an'i Kristy, dia miroso amin'ny lafiny tsara izy-toy ny fialana amin'ny maizina ho amin'ny fahazavana.

Vakio ny Kol. 3:12-14. Ahoana no anoritsoritana ny mpino, ary ahoana, araka ny hevitrao, no ifandraisan'izany amin'ireo toetra tokony "hotafiany"?

Tahaka ny Isiraely, izay nantsoin Andriamanitra ho vahoakany manokana sy haneho ny toetrany, ny mpino an'i Jesosy dia «olom-boafidin Andriamanitra» (Kol. 3:12), «masina». Tsy ny rehetra anefa no miaina araka izany antso izany. Araka ny nolazain'i Jesosy hoe: «Maro no antsoina, nefa vitsy no fidina (Mat. 22:14, ampitahao amin'ny Mat. 24:22, 24, 31). Mitovy hevitra amin izany koa i Paoly rehefa miresaka momba ny Kristianina (Rôm. 8:33, 2 Tim. 2:10). Ary. tahaka ny Isiraely, ny mpino dia «tian Andriamanitra» («malala») sy «masina (Deo. 7:6-8). Misy andraikitra lehibe miaraka amin'izany tombontsoa izany: ny «hilazanareo ny hatsaran'ilay niantso anareo hiala amin'ny maizina ho amin'ny fahazavany mahagaga» 1 Pet. 2:9. Ary amin'ny alalan'ny fomba fiainantsika ankehitriny no anaovantsika izany.

Jereo ireto toetra valo tanisain'i Paoly ireto: «Famindram-po sy fiantrana, fahamoram-panahy, fanetren-tena, fahalemem-panahy, fandeferana, (...) mifamelà heloka, (...) Ary aoka ho ambonin'izany rehetra izany ny fitiavana» -Kol. 3:12-14. Tsy mipololotra afa-tsy avy amin'ny fo miray amin' Kristy ireo toetra ireo, satria ireo dia mamaritra ny toetran'i Kristy sy ny fomba nifandraisany tamintsika. Tokony hamela heloka ny hafa isika «tahaka ny namelan'ny Tompo» ny helotsika (Kol. 3:13). Ny fitiavana no «fehin'ny fahatanterahana» (Kol. 3:14), satria ny fitiavany antsika no mamatotra antsika Aminy ary mahatonga antsika ho afaka mitia marina ny hafa (1 Jao. 4:11,12).

Misy akony eo amin'ny fifandraisantsika ireo toetra ireo amin'ny lafiny roa. Voalohany, ny fanehoana fitiavana, famindram-po, hatsaram-panahy, ary famelan-keloka amin'ny hafa dia mitondra fitahiana ho antsika sy ho an'ny hafa. Manome fahafaham-po ny mitia sy manampy ny hafa. Ary ny hafa koa, raha ny tokony ho izy, dia hamaly antsika tahaka ízany, koa mandray tsy tapaka ny famindram-po sy ny famelan-keloka avy amin Andriamanitra isika (Mat. 5:7, Mat 6:14). Faharoa, ary zava-dehibe kokoa, manome voninahitra an'Andriamanitra izany, ary mety handrisika ny hafa hino sy hanaraka an'i Jesôsy , satria maneho ny herin'ny fahasoavana avy amin'Andriamanitra izany. Tsy misy hery hafa izay afaka hanodidina ny fanahin olombelona ho manan-kery tahaka ny hery miasa avy amin'ny fiainana tsy misy fitiavan-tena. Ny fonjan-kevitra mahery vaika indrindra manohana ny filazantsara dia ny Kristianina be fitiavana sy maha-te ho tia.» - TMF, t. 313.

Manao ahoana ny fanehoanao an'i Jesôsy eo amin'ny fomba fifandraisanao amin'ny hafa, indrindra amin'ireo izay mety tay tsara fanahy aminao?
 

Hita mazava ao amin'ny andininy farany ao amin'ny Kol. 3 ny fanahian'i Paoly ny amin'ny fiadanana sy ny filaminana ao am-piangonana. Efa nisy tsipiriany sasantsasany hitantsika momba ny fiadanan’ Andriamanitra (jereo ny lesona 7). Tsy tahaka ny pax Rômana, ny pax Christi dia tsy fiadanana terena avy ety ivelany fa manapaka antsika avy ao anatiny. Tsy mety hitranga izany raha tsy i Kristy no mifehy.

Vakio ny Kol. 3:16,17. Inona no tena mahatonga an'i Kristy ho afaka mifehy, ary inona no anjara asan'ny mozika amin'izany rehetra izany?

Mazava tokoa ny voalaza. Mampiseho ny tenin'i Kristy mitoetra ao anatintsika izany. Mitranga izany rehefa mamaky ny Baiboly amim-pahalianana isika mba hihaino sy hianatra avy amin'ny fahendren'Andriamanitra. Hita fa manana anjara toerana lehibe ny mozika amin'ny fifampianarana sy fifananarana, na dia somary saro-takarina aza ny teny grika nilazana izany (Kol. 3:16).

Kanefa tsy izay rehetra mety ho mozika tsy akory dia tsara. Mampiasa teny manokana i Paoly eto sy ao amin'ny Efes. 5:19: «ny salamo sy ny fihirana ary ny tonon-kiram-panahy».

Na dia tsy azontsika faritana mazava aza, dia hita fa misy fahasamihafana eto, eo amin'ny fitambaran'ny Salamo efa nisy tao amin'ny TT sy ny fitambaran'ireo fihirana ao amin'ny TV. Mety milaza zavatra ankapobeny kokoa kosa ny hoe «tonon-kiram-panahy», dia ireo hira fiderana rehetra mifandraika amin'ny fiainana ara-panahy na ny fiainan'ny fiangonana. Ny tonon'ny hira no entina mampianatra ny fahamarinana sy anomezana toromarika momba ny fiainam-baovaon'ny Kristianina iray. Maro amin'ireo fihirana malaza maro tamin'ny taonjato vitsivitsy lasa no mirakitra hafatra mampahery mitondra fanantenana sy toky, izay ilaina indrindra eto amin'izao tontolo manakivy antsika rehetra izao.

Lehibe ny herin'ny mozika. Nampitony an'i Saoly mpanjaka ny fandrenesany an'i Davida nitendry lokanga (1 Sam. 16:23). Saingy rehefa nataony fahavalo i Davida, dia nihanitombo ny hatezerana sy ny fialonana tao amin'i Saoly (1 Sam. 18:10,11). Ny mozika klasika milamina dia voaporofo fa mampihena ny fanahiana, manatsara ny fiasan'ny atidoha, mampitombo ny fahatsapana fiadanana, manamaivana ny fanaintainana, ary mampitombo ny ny fifandraisana amin'ny fiarahamonina.

Iza amintsika no tsy efa nahatsapa ny herin'ny mozika teo amin'ny fiainany, teo amin'ny fihetseham-pony sy teo amin'ny fisainany, na ho amin'ny tsara na ho amin'ny ratsy? Afaka manandratra ny ara-panahy ny mozika - ny mozika tsara, araka ny tokony ho izy.

Hoy ny Soratra Masina amintsika: «na inona na inona ataonareo (...), dia ataovy amin'ny anaran'i Jesôsy Tompo izany.» - Kol. 3:17. Afaka milaza ve ianao fa manao izany marina tokoa? Raha tsia, ahoana no ahafahanao miova; izany hoe, inona no tsy maintsy atsahatrao raha tsy ahafahanao manao zavatra amin'ny anaran'ny Tompo izany?

Rehefa mitarika ny saina sy ny fon'ny olona ny Fanahin Andriamanitra, dia misy hira vaovao hisandratra ny teny fikasana nataony taminy Andriamanitra, ka voavela ny helony, avy amin'ny fanahiny, satria tsapany fa nanatontosa ary voaisotra ny fahotany. Naneho ny fibebahany noho ny nandikany ny didin Andriamanitra ny olona níova fo, ka manambara ny finoany an'i Kristy izay maty ho fanamarinana ny mpanota: «Koa amin'izany, satria efa nohamarinina tamin'ny finoana isika, dia aoka isika hanana fihavanana amin'Andriamanitra amin'ny alalan'i Jesôsy Kristy Tompontsika». Rôm. 5:1

Kanefa kosa raha efa nanao izany fanandramana izany ny Kristiana dia tsy tokony hamihin-tanana fotsiny, ka ho afa-po aminizay notanterahina ho azy. Satria izay nanapa-kevitra hiditra ao amin'ny fanjakan'ny lanitra dia hahita tsy ho ela fa ny hery rehetra, sy ny filana namatotra ny fiainany fony tsy mbola niova fo, izay nohamafisin'ny herin'ny fanjakan'ny maizina, dia nitsangan-kanohitra azy. Koa dia tsy maintsy manavao ny fanoloran-tenany isan'andro amin'ny Tompo izy, ka hiady amin'ny ratsy. Hirohotra hanao izay hifehezana azy ny fahazaran-dratsy teo aloha, sy ny fironana ho amin'ny ota nolovany. Koa dia tsy maintsy miambina mandrakariva tsy ho azon'ny fahavalony izy, ka hampiasa ny fiadian'i Kristy mba hahazoany fandresena. (...)

Ilaintsika loatra ny hanana fiainana madio, mendrika kokoa, ambony kokoa. Fatra-pihevitra loatra ny tany isika, ary tsy ampy ny fiheverantsika ny fanjakan'ny lanitra.

Tsy tokony ho resin'ny famoizam-po ny Kristiana miezaka hanatratra ny fenitra ambony omen‘ Andriamanitra, satria ampanantenaina ho an'ny tsirairay avy ny fahatanterahana eo amin'ny toetra sy ny fanahy noho ny fahasoavana sy ny herin'i Kristy. Kristy no loharanon'aina. (...) Ampiasainy ho antsika ny faherezan'ny herin'ny lanitra, ka ampifandraisiny amin'ny heriny mamelombelona isika isaky ny indray mandingana eo amin'ny lalam-pahamasinana izorantsika. » -VM, tt. 415,416

FANONTANIANA hifanakalozan-kevitra

1. Ahoana no efa nanandramanao manokana ilay teny fikasana momba ny fanamarinana amin'ny finoana? Ahoana no nanovan'izany teny fikasana mahafinaritra izany ny fiainanao? Inona no ifandraisan'io teny fikasana io amin'ny hoe «niara-natsangana tamini Kristy» koa lanao?

2. Inona no hevitry ny hoe «misaina ny zavatra any an-danitra»? Zava-dehibe kokoa noho ny manao soa eto an-tany ve izany? Ahoana no ahaizana mandanjalanja izany?

3. Saino ny fiainanao sy ny karazana hery miasa mangina ananany eo amin'ny hafa. Ary na manana fironana aza isika hieritreritra fa avy amintsika manokana izany, ahoana kosa ny amin'ny hery miasa mangina ananantsika amin'ny maha fiangonana antsika? Misy fiantraikany manao ahoana eo amin'ny fiarahamonina ny fiangonana misy anao?