"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Vakio ny Kol. 2:16-19. Inona ny fomba fanao jiosy-kristianina asongadin'i Paoly eto?
Hatramin'izao andro izao ireo manam-pahaizana no tsy mbola miombon-kevitra mikasika ny toe-javatra tena tian'i Paoly horesahina eto. Ny azontsika antoka dia izao: ny epistilin'i Paoly mihitsy no mitondra fampahafantarana mikasika izay noheverina fa hery miasa mangina nitondra fisarahana teo amin'ny Jiosy sy ny Kristianina tao anatin'io fiangonana izay nahitana Jentilisa maro an'isa io (Kôl. 2:13). Izany hoe, nametraka fitsipika izay tsy voatery harahin'ny mpino jentilisa ireo mpino jiosy.
Mazava ny fitanisana ataon'ny Kôl. 2:16 momba ireo fomba amam-panao jiosy mbola notohizan'ny Jiosy sasany izay tonga Kristianina. Kanefa na ireo teboka resahin'ny Köl. 2:18 aza dia ao anatin'izany tontolon-kevitra izany ihany. Notenenin'i Jesosy mafy ny fanetren-tena feno fihatsarambelatsihin'ireo mpitondra fivavahana (ohatra: Mat. 6:1,5,7,16). Hita ao amin'ireo horonan-taratasin'ny Korano fa nitana anjara toerana manan-danja ny anjely tao anatin'ny fiheveran'ny Jiosy sasany mikasika ny fivavahana. Noho izany, dia azo inoana fa mitovy amin'ireo olana natrehin'i Paoly tany amin'ny fiangonana hafa koa ireo olana tao Kolosia.
Noho ny Kôl. 2:16 raisin'ny olona amin'ny heviny diso matetika, dia zava-dehibe ny handinihana izany an-tsipiriany bebe kokoa. Mariho ireto teboka ireto:
Ny fampiasan'i Paoly ny hoe "koa" dia maneho ny fisintonany fehiny avy amin'izay efa voalazany. Teo alohan'izay dia nolaviny ny tsy maintsy hanaovana ny famorana satria ny fiovam-po no tena zava-dehibe (Kôl . 2:11-15).
"Ny fihinana, na ny fisotro" dia manondro ny fanatitra hanina sy ny sotroina izay nentin'ireo Isiraelita tao amin'ny tempoly.
Azo heverina fa ny firesahana momba "ny andro firavoravoana, na ny voaloham-bolana, na ny Sabata dia mifamaly amin'ny Hos. 2:13 izay ahitana koa ireo andro firavoravoana ireo araka ny filaharany, ao anatin'izany ny sabata seremoniely (jereo ohatra ny Lev. 23:11,24,32).
Zava-dehibe ho an'ny fahatakarantsika ireo andalan-teny ireo ny fanazavana nomen'i Paoly: "aloky ny zavatra ho avy ireny, fa ny tenany dia an'i Kristy." -Kôl . 2:17. Ireny andro firavoravoana ireny, sy ireo fanatitra nentina tamin'izany. dia nanondro ny asan'i Kristy (jereo ny 1 Kôr. 5:7; 1 oôr. 15:23), Ny Sabata andro fahafito kosa, dia naorina tany Edena, talohan'ny nidiran'ny ota, ary taloha indrindran'ny nanaterana fanatitra seremoniely tao amin'ny fitoerana masina. Noho izany, dia tsy aloka tokony hofoanana aorian'ny hazo fijaliana izany.
Na dia tsy ny Sabata andro fahafito aza no lohahevitra resahina mivantana eto, ahoana no hampiharanao ny torohevitr'i Paoly mikasika ny tsy hitsarana ny hafa?
«Fa Andriamanitra, Izay nandidy hoe: Aoka ny mazava hahazava ao amin'ny maizina, no nampahazava ny fonay ho amin'ny fahazavan'ny fahalalana ny voninahitr'Andriarnanitra eo amin'ny tavan'i Jesosy Kristy.» - 2 Kôr. 4:6.
Mofon’aina:
Efa nataon'Andriamanitra izay hahatonga ny fifandrasain'ny lanitra amin'ny fanahintsika ho malalaka tsy misy sakantsakana. Azon'ny olombelona voafetra atao ny mametraka ny tenany eo amin' izay andraisany tara-pahazavana betsaka avy amin'ny voninahitry ny seza fiandrianan'Andriamanitra. (...) Azony atao ny mijoro eo amin'ny toerana izay ahazoana milaza momba azy hoe: "Ilianareo no fahazavan 'izao tontolo izao." Raha tsy nisy ny fifandraisana teo amin'ny lanitra sy ny tany dia tsy ho nisy fahazavana teto amin'izao tontolo izao. Ho ringana tahaka an'i Sodoma sy Gomora ny olona rehetra noho ny fitsarana marina ataon'Andriamanitra. Saingy tsy navela tao anatin'ny haizina izao tontolo izao. Mbola mitsotra amin'ny zanak'olombelona ny sandrim-pamindrampon'Andriamanitra feno faharetana, ary drafiny ny hanehoan'ny zanaky ny mazava taratry ny fahazavana mitosaka avy eo amin'ny seza fiandrianan'Andriamanitra.
Tombontsoantsika ny mijoro eo ambanin' ny tara-pahazavan'ny lanitra. Toy izany no niarahan'i Enoka nandeha tamin'Andriamanitra. Tsy mora tamin'i Enoka ny niaina tamim-pahamarinana, tahaka ny amin'izao androntsika izao ihany. Manohitra ny fitomboana amin'ny fahasoavana sy ny fahamasinana izao tontolo izao tamin'ny andron'i Enoka, toy ny amin'izao androntsika izao koa.
Tamin'ny alalan'ny vavaka sy ny fiombonana amin'Andriamanitra no nahafahan' i Enoka nandositra ny fahalotoana izay eo amin' izao tontolo izao noho ny filana. Miaina ao anatin'ny fotoan-tsarotry ny andro farany isika izao, ary tsy maintsy manovo hery avy amin'ny Loharano iray ihany. Tsy maintsy miara-mandeha amin'Andriamanitra isika. Asaina misaraka amin'izao tontolo izao isika, satria ho voan'ny fahalotoana eto raha tsy manao tahaka an'i Enoka mahatoky.
Tokony ho takatr' ireo izay mitonona ho mpanaraka ny fivavahan' i Kristy fa andraikitra teille no ankinina aminy. Tokony ho tsapan'izy ireo fa asan'ny tena manokana izany, asan'ny tsirairay ny fitoriana an'i Kristy. Raha samy mahatsiaro izany ny rehetra ka samy mandray an-tanana ny asa, dia hahery toy ny tafika mitondra faneva isika. Hidina eo amintsika Ilay voromailala avy any an-danitra, ary tsy ho takona amintsika, tahaka ny tamin'i Enoka, ny fahazavan'ny voninahitr'Andriamanitra. - RH, 9 Janoary 1900.