"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Hodinihina mandritra ny herinandro: Dan. 2:20-23; Dan. 6:10,11; Asa. 20:36; Gen. 5:22-24; Eks. 33:15-23; Eks. 32:31,32.
Tsianjery :
"Izaho tia an'i Jehôvah, satria efa nandre ny feon'ny fifonako lzy. Satria efa nanongilana ny sofiny tamiko lzy, dia hiantso aho, raha mbola velona koa." - Sal. 116:1,2.
Alao sary an-tsaina hoe tsy miresaka firy amin'ny namanao akaiky indrindra na amin'ny vadinao ianao. Tsy ho ela dia ho rava ny fifandraisana, ary hipoitra ny olana. Tahaka izany koa ny vavaka, ampahany tena ilaina amin'ny fifandraisana akaiky amin'Andriamanitra izany. Fahazarana ara-panahy iankinan'aina, izay ilain'ny tsirairay sy afaka manatanjaka antsika izany. Raha tsy mivavaka matetika sy tsy mitsahatra isika, dia haniasia lavitra ny Tompo na ho ela na ho haingana.
Mahita fiainan'olona isan-karazany isika ao amin'ny Baiboly, izay samy manana ny fomba fivavahany. Azontsika dinihina ny akon'ny fivavahany tamin’Andriamanitra teo amin'ny fifandraisany Taminy, hahitantsika ny fomba sy ny antony mety hivavahantsika koa, ary ny fomba nanovan'ny vavaka nataon'izy ireo ny fiainan'ny hafa. Marina tokoa fa ny fiainam-pivavahantsika dia tsy misy fiantraikany amin'ny tenantsika ihany fa amin'ny hafa koa.
Toy ny fandinihana Baiboly ihany, ity lohahevitra momba ny vavaka ity dia sady goavana no manan-danja ary midadasika, ka tsy ho ampy ny tapa-bolana monja handinihana izany. Hianatra lesona vitsivitsy avy amin'ireo olona ao amin'ny Baiboly isika amin'ity herinandro ity, izay nivavaka ka naneho ny mahazava-dehibe ny vavaka mba hananana fifandraisana mafy orina amin'Andriamanitra. Andeha handray lesona avy amin'ny oha-piainan'izy ireo.
«Fa ho amin 'izany no niantsoana anareo; fa Kristy aza efa nijaly hamonjy anareo ka namela fianarana ho anareo, mba hanarahanareo ny diany; Izay tsy nanota akory, sady tsy nisy fitaka teo am-bavany.» - 1 Pet. 2:21,22.
Mofon’aina:
Mazava eo anatrehantsika ny tombontsoa mahagagan'ny fahafahantsika ho tonga tahaka an'i Kristy — mpankatô ny foto-kevitra rehetra ao amin'ny lalàn'Andriamanitra. Kanefa raha ny herin'ny tenantsika ihany dia tsy ho vitantsika velively ny ho tonga tahaka Azy. Avy amin'i Kristy avokoa izay tsara rehetra ao amin'ny olona. Ny fahamasinana lazain'ny Soratra Masina fa tsy maintsy ananantsika mba hahazoana mamonjy antsika dia vokatry ny fahasoavan'Andriamanitra, rehefa milefitra amin'ny fifehezan'ny herin'ny Fanahin'ny fahamarinana isika.
Tsy mety ho tanteraka ny fankatoavan'nY olona raha tsy amin'ny alalan'ny hanitry ny fahamarinan'i Kristy, izay mahatonga ny asam-pankatoavana marina rehetra ho feno hanitra masina. Ny anjaran'ny Kristianina dia ny mitozo amin'ny fialana amin'ny ota tsirairay. Mita mivavaka mandrakariva amin'ny Mpamonjy izy mba hanasitrana ny fanahiny marary. Tsy manana fahendrena sy hery handresena izy fa ny Tompo no manana, ary omeny izay rehetra mangata-bonjy Aminy .amim-panetren-tena sy fo torotoro izany.
Asa maharitra sy mitohy ny fanovana ny tsy masina ho masina. Miasa isan'andro ho fanamasinana ny olona Andriamanitra, ary ny olona kosa mila miara-miasa Aminy amin'ny fanaovana ezaka amim-paharetana, amin'ny fikolokoloana fahazarana tsara. (...)
Mihoatra noho izay antenainy indrindra no omen'Andriamanitra ny olona matoky Azy. Tiany ho fantatsika fa rehefa manetry tena sy torotoro fo isika dia eo indrindra Izy no afaka maneho ny Tenany amintsika. Mahafaly Azy ny fitanisantsika ny famindrampony sy ny fitahiany tamin'ny lasa ho antony tokony handrotsahany fitahiana lehibe kokoa amintsika. Omem-boninahitra Izy rehefa tia Azy isika ka manambara ny fitiavantsika Azy marina amin'ny alalan'ny fitandremantsika ny didiny. Omem-boninahitra Izy rehefa atokantsika ho masina ny andro fahafito. Ho an' izay manao izany, (...) hoy Andriamanitra, ny Sabata dia "ho famantarana ho Amiko sy ho aminy mba ho fantany fa Izaho Jehovah no manamasina azy." — Ezek. 20:12. Ny atao hoe fanamasinana dia fahazarana mifandray amin'Andriamanitra. Tsy misy zava-dehibe sy mahery toy ny fitiavan'Andriamanitra ny zanany. —HP, t. 129. — RH, 15 Marsa 1905.