"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Efa hainao tsianjery angamba ny teny voalohany ao amin'ny Baiboly: "Tamin'ny voalohany Andriamanitra." Elohim no ilazana an'Andriamanitra eto, amin'ny teny Hebreo. Na azo ampiasaina iresahana momba ireo "andriamanitra" tsy izy aza io teny lo, rehefa manondro ilay Andriamanitra tokana sy marina izany, dia mamaritra Mpamorona Tsitoha sy Mahery indrindra mifandray amin'ny zavaboary manontolo, Andriamanitra Avo Indrindra izay tsy takatry ny saintsika, nefa mifehy ny zavatra rehetra. Mahery tokoa Izy. hany ka rehefa miteny Izy, ny feony fotsiny dia mahaforona zavatra.
Misy anaran'Andriamanitra hafa hita kosa ao amin'ny toko manaraka, ny Genesisy 2. Yahweh. Mifandray amin'ny Elohim io anarana io (Yahweh Elohim), izay manambara Andriamanitra Mahery sy Tsitoha ihany, nefa manokana kokoa ny anarana hoe Yahweh, ilazana Ilay Andriamanitra tokana sady marina, izay ampiasaina matetika hanasongadinana fa Andriamanitry ny fanekena Izy, ao anatin'ny fifandraisam-pitiavana amin'ireo olona noforoniny.
Ampitahao ny famaritana an'Andriamanitra ao amin'ny Gen. 1:1 sy ny Gen. 2:7. Inona no tsikaritrao?
Ao amin'ny Gen. 2:7, azontsika sary an-tsaina Andriamanitra mandohalika mamolavola ny olombelona voalohany avy tamin'ny tany amin'ny alalan'ny tanany mihitsy. "Ary vovo-tany no namoronan' i Jehôvah Andriamanitra ny ofona, ary nofofoniny fofonaina mahavelona ny vavorony, dia tonga olombelona izy." Andriamanitra manatona akaiky dia akaiky no hitantsika eto, ka nofofoniny fofonaina mahavelona mihitsy ny vavoron'i Adama. Maneho an Andriamanitra mifandray ety amin'ny olona ny anarana hoe Yahweh, ary samy nampiasain'i Mosesy ireo anarana roa ireo, ao amin'ireo toko roa voalohany ao amin'ny Baiboly, mba hamaritana ireo toetra roa mampiavaka an'Andriamanitra ireo amintsika.
Tena mahavariana tokoa! Tsara ery ny mieritreritra ireo lafin-toetran'Andriamanitra roa ireo, sady manana fahefana amin'ny zavatra rehetra Izy no akaiky antsika. Araka ny nolazain'i Paoly tamin'ny Ateniana teo afovoan'i Areopago hoe "tsy mba lavitra antsika rehetra Izy, fa Izy no ivelomantsika sy ihetsehantsika ary lainantsika; araka ny nataon'ny mpanao fonon-kira sasany teo aminareo hoe: Fa terany koa isika-Asa. 17:27.28.
Zava-dehibe ny fikatsahantsika hatrany hanana sary mazava sy marina kokoa momba an'Andriamanitra mifototra amin'izay lazain'ny Baiboly momba ny toetrany, mba hitomboantsika amin'ny fifandraisana Aminy. Izany no maha zava-dehibe ny famakiana ny Baiboly manontolo fa tsy ny mifantoka amin'ny ampahany monja. Marina tokoa fa arakaraka ny ianarantsika momba ny toetran'Andriamanitra no ahaizantsika mitia Azy.
Vakio ny famaritan'i Eliho ny sasany amin'ireo toetran'Andriamanitra ao amin'ny Joba 36:24-33 sy ny Joba 37. Avy eo vakio ny fanambaran'Andriamanitra ny maha Tsitoha Azy ao amin'ny Joba 38 sy 39. Inona no ambaran'ireo toko sy andininy ireo amintsika momba an'Andriamanitra?
"Fa ny fanantenana no amonjena antsika; nefa ny fanantenana hita dia tsy mba fanantenana intsony; fa ahoana no mbola anantenan'ny olona izay efa hitany? " Rôm. 8:24.
Mofon’aina:
Mametraka izao fanontaniana izao ny Mpamonjintsika: ”raha avy ny Zanak’olona, moa hahita finoana ety ambonin’ny tany va Izy?" – Lio. 18:8. Midika izany fa efa mila tsy hisy intsony ny tena finoana marina. Marina tokoa fa manimba ny fitokiana amin’ny Tenin’Andriamanitra sy ny Asany ny toe-tsaina feno fisalasalana sy fitsikerana ary fitadiavana lesoka. Tsy hain’ny saina araka ny nofo ny hahatakatra na hankasitraka ny asan’Andriamanitra. (...) Fa izay manana fo mietry ka manaraka ny fahazavana mitaratra eo aminy kosa dia handray fahazavana bebe kokoa, ary ireo izay mandà tsy hankatô mandra-pahitany ny antony rehetra tsy hisalasalana dia ho tavela ao amin’ny haizina. – Ms 10, 1883.
Andriamanitra dia manome porofo ampy hahafahantsika manaiky ny fahamarinana amin’ny fahazavana sy fahatakarana, saingy tsy manolo-tena hanaisotra ny antony rehetra mety hiteraka fisalasalana sy tsy finoana Izy. Raha manao izany Izy, dia tsy hilaina intsony ny hampiasa ny finoana, satria handeha amin’ny fahitana isika. Izay rehetra mandalina ny Tenin’Andriamanitra amin’ny toe-tsaina manaiky ampianarina dia hianatra ao ny momba ny lalam-pamonjena, na dia tsy takany amin’ny fahafenoana aza ny Soratra Masina rehetra. (...) Izay rehetra voalazan’ny Tenin’Andriamanitra dia tokony hekentsika, ka tsy handray ny fisalasalana rehetra mety hasisik’i Satana isika, ary tsy hampiasa ny saintsika voafetra hoenti-manakatra ny torohevitr’Ilay tsy manam-petra na koa hitsikera ny fisehoan’ny Fahasoavany na ny Fahefany. (...)
Raha katsahintsika amim-panetren-tena ny hahalala ny sitrapon’Andriamanitra araka izay voambara ao amin’ny Teniny, ary koa ankatoavintsika izany Sitrapony izany rehefa takatsika mazava, dia ho tafaorina eo amin’ny fahamarinana isika. Hoy i Kristy: "Raha misy olona ta-hanao ny sitrapony, dia hahalala ny amin’ny fampianarana izy.” – Jao. 7:17. (...)
Andeha isika hanakaiky hatrany ny fahazavana madion’ny Lanitra ka hahatsiaro fa ny fanazavana avy any ambony dia hitombo arakaraka ny handrosoantsika (...). Miandalana ny lalan’ny marina, avy amin’ny hery mankamin’ny hery, avy amin’ny fahasoavana ho amin’ny fahasoavana. ary avy amin’ny voninahitra ho amin’ny voninahitra. – ST, 23 Jona 1887.