"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Nohariana mba hanakaiky an'Andriamanitra isika (Gen. 2:7). Hatramin'ny fotoana namoronany ny olombelona dia nanome ny zava-drehetra Andriamanitra mba hamerenana amin'ny laoniny ny fifandraisantsika Aminy izay tapaka (Jao. 3:16). Napetrany tao am-pontsika ny mandrakizay, nefa tsy takatry sain'olombeiona izay nataon'Andriamanitra hatramin'ny voalohany ka hatramin'ny farany (Mpitt. 3:11). Voafaokan'ilay fifanandrinana lehibe izay miseho manodidina antsika isika, eny ao anatintsika koa aza, nefa matetika loatra isika no tsy miato kely akory mba handinika ny vidiny lehibe efa naloa mba hamerenana amin'ny laoniny ny fifandraisana tian'Andriamanitra hifandraisana amintsika. Matetika loatra isika no variana amin'ny tolona sy ny fitsapana eto an-tany ka manadino fa "ny fanjakantsika dia any an-danitra, ary avy any koa no iandrasantsika Mpamonjy, dia Jesôsy Kristy Tempo, izay hanova nytenan'ny fietren-tenantsika ka hitovy endrika amin'ny tenan'ny voninahiny, araka ny fiasan'ny heriny, izay ahaizany hampanaiky ny zavatra rehetra ho Azy." - Fil. 3:20, 21.
Raha mihamanakaiky ny fiafaran'izao tontolo izao, dia fantatsika fa hisy rahona kely mainty hiseho eny amin'ny lanitra atsinanana indray andro any. Rehefa mihamanatona izany, dia ho hitantsika fa eo ambonin'io rahona io no hipetrahan'flay "tahaka ny Zanak'olona (...) Izay nisatroka satroboninahitra volamena sady nitana fijinjana maranitra teny an-tanany." - Apôk. 14:14. Harahin'ny anjely an'arivony maro i Jesôsy (Mat. 25:31), ary ny maso rehetra hahita Azy (Apôk. 1:7). Rehefa midina Izy dia handre ny fiantsoany mafy isika, ny feon'ny trompetran'Andriamanitra, ary hisokatra ny fasana misy ireo izay nodimandry tao amin'i Kristy ka izy ireo no hitsangana aloha (1 Tes. 4:16). Ho fantatr'izy ireo ny feon'llay miantso azy (Jao. 5:28).
Inona no hitranga aorian'izany? Vakio ny 1 Tes. 4:17. Amin'ny farany, dia hanakoako manerana izao rehetra izao izay nosoratan'i Paoly ao amin'ny Fil. 2:10,11.
Mahatalanjona sy mahafinaritra tokoa ny mieritreritra izany! Indray andro any isika dia hahita an'i Jesôsy, tena hahita Azy tokoa. Handre ny feony isika, ary hiaiky fa Izy no Tompo. Ilay novakintsika ny momba Azy, Ilay nivavahantsika, ilay noresahintsika tamin’ny hafa, ilay nirin'ny fontsika fatratra dia ho hitantsika mifanatrika. Azontsika antoka izany, satria mahatoky Andriamanitra ary marina ny teny fikasany (Apôk . 22:6).
Amin'izay fotoana izay, rehefa maneno ny trompetra ary hahita an'i Jesôsy ny maso rehetra, dia ho fantatsika fa tsy very maina ny fotoana niandrasana. Ny vavaka rehetra natao tamim-paharetana, ny fotoana rehetra natokantsika ho Azy, ny fotoana rehetra nitoriantsika Azy tamim-pahasahiana, ny fitsapana rehetra, dia hifarana rehefa hahita ny Tavany isika (Apôk. 22:4).
"Aoka ny fiteninareo ho amin'ny fahasoavana mandrakariva, ho mamy sira, mba ho fantatrareo izay tokony havalinareo ny olona rehetra." Kol. 4:6
Mofon’aina:
Annankiray amin'ireo fanomezana avy amin'ny Fanahy Masina y hatsaram-panahy sy ny fahalalam-pomba. Toctran'ny lanitra izany. Tsy mba mihazakazaka ho amin'ny firehetam-po ny anjely, na mialona na koa tia tena. Tsy misy teny feno fahasiahana na haratsiam-panahy mivoaka ny vavan'izy ireo. Raha tiantsika ny hiaraka amin'ny anjely, dia tsy maintsy mandray toetra tsara sy feno fanajana isika.
Ny fahamarinan' Andriamanita dia natao hanandratra izay mandray azy, hanadio ny fitiavany ary hanamasina ny fomba fijeriny. Tsy misy olona ho tonga Kristianina raha tsy manana ny toe-tsain'i Kristy izay hiseho amin'ny toetra tsara sy ny fahalalam-pomba. Ho masina ny toetrany, ho mendrika ny fihetsiny ary tsy hisy fitaka ny teniny. Hitahiry fitiavana tsy mora tezitra, mahari-po sy malemy fanahy, izay manantena ny zavatra rehetra ary maharitra ny zavatra rehetra izy. (...)
Izay mitonona ho mpanara-dia an'i Kristy nefa tsy mahalala fomba ary ratsy fanahy sy tsy manaja dia tsy nianatra tamin'i Jesosy. (...) Mety tsy mampisalasala ny fahitsiany sy ny fahamarinany, kanefa izany dia tsy ny tsy fisian'ny halemem-panahy sy ny fanajana ny hafa. (...)
Ny tena fahalalam-pomba marina, rehefa miharo amin'ny fahamarinana sy ny rariny, dia mahatonga ny fiainana tsy ho mahasoa fotsiny fa ho tsara tarehy sy feno hanitra koa. Ny teny feno halemem-panahy, ny fijery sanaka, ny endrika falifaly, dia mahatonga ny Kristianina hanintona ka tsy ho hay tohaina ny hery miasa mangina avy aminy. Rehefa hadinony ny "izaho" (...) dia mahita fifaliana tena izy izy.
Andeha isika tsy hihevitra ny tenantsika, fa hitady izay hampifaly ny hafa mandrakariva sy hanamaivana ny enta-mavesany amin'ny alalan'ny asa feno fahalemem-panahy sy fitiavana izay tsy mihevitra ny tena. Aza manonona teny mandratra; soloy firaisam-po feno fitiavana ny tsy firaharahana ny fahasambaran'ny hafa. Ireo fiheverana feno fahalemem-panahy ireo, izay miantomboka ao an-tokantrano ka mitatra any ivelany, dia miantoka amin'ny ampahany betsaka ny fahasambarana eo amin'ny fiainana, ary ny fanaovana tsinontsinona izany no mahatonga ny fiainana ho ory sy manjombona. - ST, 16 Jolay 1902.