"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Avonavona, rehefa mientreritra io teny io ianao, dia mety hahita sary an-tsaina mpanao politika mirehareha, olona manan-karena na fanta-daza iray, na koa ny vorombola. Ny avonavona dia fihetsehampo izay mahatonga ny olona iray hino fa manan-danja na tsara kokoa noho ny hafa ny tenany. Eny tokoa, fihetsehampo izay tsy azo ianteherana ary tsy tokony hianteherana ny avonavona.
Tao amin'i Losifera, ilay kerobima manaloka, no niandohan'ny avonavona, izy izay nanao fanompoana teo anatrehan'Andriamanitra. Tsy fantatsika ny fotoana na ny fomba nahatonga ireo eritreritra feno fitiavan-tena ireo tao am-pony; fantatsika kosa anefa fa ireo eritreritra ireo no niteraka ny ady izay fantatsika amin'ny hoe "fifanandrinana lehibe ho eto amin'izao rehetra izao. Hitantsika fa fahavalon'Andriamanitra i Satana (ampitahao amin'ny Isa. 14:12-14 ny Fil. 2:5-11). Vokatr'izany, dia mitolona amin ireo vokatry ny fahotana ny tontolontsika hatramin'ny fotoana nambolen'i Satana fisalasalana tao an-tsain'i Adama sy i Eva ary avy eo nakany fanahy azy ireo ho tia sy hatoky ny tenany mihoatra an'Andriamanitra.
Vakio ny 1 Jao. 2:15-17. Inona avy ireo teboka manan-danja telo ampianarin'ireo toko sy andininy ireo anao mikasika ny avonavona sy ny fitiavana an'izao tontolo izao?
Mety ho tsara ve ny rehareha? Angamba tsy araka ny tontolon-kevitra hahafantarantsika azy, na dia mety mampiasa izany teny izany amin'ny fomba miabo aza isika, rehefa miresaka momba ny zava-bitan'ny olona iray na rehefa mankasitraka ny zavatra nataon'ny olona iray ("Tena mirehareha noho ny aminao mihitsy aho!"). Zava-dehibe ny fahatakarana fa tsy voatery ho avonavona tsy akory ny fikendrena hanatratra izay tsara indrindra ary ny fankasitrahana sy ny fankamamiana ireo fanomezana sy fahaiza-manao nomen Andriamanitra anao. Voalazan'ny Soratra Masina fa misy karazam-panehoana fitiavana amin'ny tena izay heverina fa mety (eritrereto ohatra ny baiko nomen'i Jesôsy ao amin'ny Mar. 12:31, izay andidiany antsika ho tia ny namana tahaka ny tenantsika), saingy fitiavana tsy mifototra amin'ny "izaho" izany. Tsy miavonavona ny olona rehefa manana an Andriamanitra eo amin'ny fiainany ary koa mikendry tanjona tsara iray (jereo ny 1 Tim. 3:1). Miavonavona kosa ny olona rehefa tsy mariome voninahitra an'Andriamanitra amin'ızay ataony eo amin'ny fiainany.
Aoka isika hitandrina mafy mba tsy hanadino fa ny harentsika sy ny fahaiza-manao ananantsika ary ny zava-bitantsika dia tsy mamaritra ny tombambidintsika. Tsy izany. fa tokony hiorina ao amin'Andriamanitra mandrakariva ny tombambidintsika, satria izay rehetra ananantsika, eny fa na izay mety maka fanahy antsika hiavonavona aza, dia avy Aminy avokoa. Aoka tsy hohadinointsika na oviana na oviana izany.
Anontanio ny tenanao hoe: Moa ve aho miavonavona, ary hatraiza izany avonavoko izany? Ahoana no mety ho fiantraikan'ny avonavoko eo amin'ny fifandraisako amin'Andriamanitra sy amin'ny hafa?
"Ary mba ho hita ao aminy aho tsy manana ny fahamarinako, izay avy amin'ny lalàna, fa izay avy amin'ny finoana an'i Kristy, dia ny fahamarinan’Andriamanitra amin'ny .finoana." - Fil. 3:9
Mofon’aina:
Zavatra iray ny mamaky sy mampianatra ny Baiboly, ary zavatra iray hafa koa ny mandrakitra ao am-po ireo fitsipiny mitondra fiainana sy manamasina. (...) "Fa fahasoavana no namonjena anareo amin'ny finoana" - Efes. 2:8. Tokony hobeazina ny saina mba hampihatra finoana fa tsy hikolokolo fisalasalana sy fiahiahiana ary fialonana. Manana fironana loatra ny hijery ny sakana ho toy ny tsy azo anihina isika. Lesona sarotra ianarana ny mino ireo teny fikasan'Andriamanitra, sy ny mandroso ka tsymanaiky hofehezin'ny toe-javatra. Mahasoa ny zanak'Andriamanitra tsirairay anefa, ary tokony hataony, ny mianatra izany lesona izany. Aoka isika hankamamy mandrakariva ny fahasoavan 'Andriamanitra, satria nomena antsika ho hany fomba hahafaha-manatona an'Andriamanitra izany. (...)
Ny finoana resahin'ny Tenin'Andriamanitra dia miantso ny hananana fiainana izay manao ny finoana an'i Kristy ho fitsipika velona mifehy azy. Sitrapon'Andriamanitra ny handavorariana ny finoana an'i Kristy amin'ny asa. Ampifandraisin'i Kristy amin'ireny asa ireny ny famonjena sy ny fiainana mandrakizain ' ireo izay mino, ary amin'ny alalan'ny asa no hizarany ny tara-pahazavan'ny fahamarinana ho any amin'ny firenena sy ny olona rehetra. Izany no vokatry ny fiasan'ny Fanahin'Andriamanitra.
(...) Aseho amin'ny teny sy ny asa mandrakariva ny finoana. Mitera-boka-tsoa ny finoana noho izy singa iray sarobidy eo amin'ny fiainana. Ny fiainana voavolavolan'ny finoana dia ahitana risi-po hivoatra sy handroso mba hanaraka ny dian-tongotr'i Kristy. - RH, 17 Marsa 1910.
Nalain'ny (...) fahamarinana avy tany amin'ny fihadiam-baton'izao tontolo izao toy ny vato marokoroko isika ary napetrany ho ao amin'ny trano fiasan'Andriamamtra. Izay tena mino marina an' i Kristy ho Mpamonjiny manokana dia hahatsapa ny asa ataon'ny fahamarinana ho azy. Miasa ny finoan'izany olona izany. (...) Tsy haintsika ny mamorona finoana, saingy azontsika atao ny miara-miasa amin 'i Kristy eo amin'ny fampiroboroboana ny fitomboan'ny finoana sy ny fandreseny. - Ms 32, 1894.
Ny finoana izay miasa amin'ny fitiavana sy manadio ny fanahy no mitondra ireto vokatra ireto: fanetren-tena, faharetana, fahari-po, fahamoram-panahy, fiadanana, fifaliana ary fankatoavana an-tsitrapo. - L 4, 1889.