"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Tsy anankiray amin'ireo fanomezam-pahasoavana marobe ny fitiavana fa fitaovana hahafahan'ireo fanomezam-pahasoavana rehetra manatratra ny tanjony fara tampony.". Carl P. Cosaert, "1 Corinthians," Andrews Bible Commentary: New Testament (Berrien Springs, MI: Andrews University Press, 2022), t. 1643.
Vakio ny 1 Kor. 13:1-7 sy ny 1 Pet. 4:8-11. Inona ny anjara asan'ny fitiavana raha toa ka fanomezam-pahasoavana no resahina?
Ampianarin'ny 1 Kor. 13 antsika fa amin'ny alalan'ny fitiavana ihany no ahafahana mampiasa ny fanomezam-pahasoavana araka ny tokony ho izy. Ny fanombohan'i Paoly ny 1 Kor. 13 amin'ny firesahana momba ireo fanomezam-pahasoavana tanisain'ny 1 Kor. 12 dia nataony mba hanipihana fa tsy misy lanjany ireo fanomezam-pahasoavana ireo raha tsy vokatry ny fitiavana. Araka izany, ny fahalalana (1 Kor. 12:8) sy ny finoana (1 Kor. 12:9), eny fa ny finoana izay "mahafindra tendrombohitra" aza (1 Kor. 13:2), dia tsinontsinona raha tsy eo ny fitiavana (1 Kor. 13:2). Raha tsy misy fitiavana, dia tonga "varahina maneno sy kipantsona mikarantsana" fotsiny ny fitenenana amin'ny fiteny samy hafa tsy fantatra (1 Kor. 13:1; 1 Kor. 12:10, 28, 30). Toy izany koa, na dia ny fanomezam-pahasoavan'ny faminaniana aza, izay manan-danja tokoa, dia tsinontsinona raha tsy eo ny fitiavana (1 Kor. 13:2).
Mifantoka amin'izay atao hoe fitiavana sy izay tsy atao hoe fitiavana i Paoly ao amin'ny 1 Kor. 13:4-7; ifantohany manokana kokoa izay asa ataon'ny fitiavana sy izay tsy ataony. Ny matoanteny nosafidiny hanoritsoritana ny fitiavana dia maneho fa tsy izay tsapan'ny olona fotsiny no atao hoe fitiavana fa izay ataony sy ampihariny indrindra indrindra. Noho izany, dia ambarany fa ny fitiavana dia (1) mahari-po; (2) mora fanahy; (3) mifaly amin'ny fahamarinana; (4) mandefitra ny zavatra rehetra; (5) mino ny zavatra rehetra; (6) manantena ny zavatra rehetra; (7) maharitra ny zavatra rehetra. Etsy ankilan'izany, ny fitiavana dia (1) tsy mialona; (2) tsy mirehareha; (3) tsy mieboebo; (4) tsy manao izay tsy mahamendrika; (5) tsy mitady ny azy; (6) tsy mora sosotra; (7) tsy manao otripo; ary (8) tsy mifaly amin'ny tsi-fahamarinana.
Ireo matoanteny 15 ireo no manome tari-dalana mazava momba ny fitondrantena tokony hananana eo amin'ny fampiasana ny fanomezam-pahasoavana. Tsara homarihina fa io fampianarana momba ny tena toetry ny fitiavana io dia hita eo anelanelan'ny 1 Kor. 12 sy 14, izay iresahan'i Paoly momba ny olana sy ny fifandirana mahakasika ny fanomezam-pahasoavana. Eny tokoa, ny fitiavana no tsiambaratelon'ny fampiasana amim-pahendrena ny fanomezam-pahasoavana. Mifanindran-dalana amin'ny finoana sy ny fanantenana koa ny fitiavana, "fa ny fitiavana no lehibe amin'ireo."- 1 Kor. 13:13.
Nahoana ny fitiavana no ivon'ny finoantsika? Inona moa ny fomba tsara kokoa hananana fanandramana momba ny maha zava-misy marina ny fitiavan'Andriamanitra raha tsy amin'ny fikatsahana amim-bavaka ny haneho izany fitiavana izany amin'ny hafa?
"Diniho ny tenanareo, na mitoetra amin'ny finoana hianareo, na tsia; izahao toetra ny tenanareo."- 2 Kor. 13:5
Mofon’aina:
Ny fampiasan'ny olona iray ireo hery nomen'Andriamanitra azy no mamaritra ny maha-olona azy. (...) Amin'ny fotoana anompoany ny hafa no anakaikezan'ny olona indrindra an'Andriamanitra. Izay mahatoky amin'ireo toetra ambony nomen'Andriamanitra azy dia hitady ny hahasambatra ny namany arnin'izao fiainana izao no sady hanampy azy ireo koa hahazo ny valisoa any amin'ilay fiainana ho avy. (...)
Takiana amin'ny olona ny hitiavany an'Andriamanitra ambonin'ny zavatra rehetra, amin'ny heriny sy ny sainy ary ny tanjany rehetra, ary asaina mitia ny namany tahaka ny tenany koa izy. Tsy ho vitany izany raha tsy manda tena izy. Ny manda tena dia midika hoe mifehy ny saina rehefa mitady hanjaka ny filan-dratsy; manohitra ny fakam-panahy hitsikera sy hanao teny faniniana ny hafa; maneho faharetana amin'ny zaza iray votsa (...); mijoro hamita ny adidy na dia tsy manao izany aza ny hafa; mandray andraikitra amin'ny toerana sy ny fotoana rehetra tokony hanaovana izany; tsy mitady dera na tombontsoa fa noho ny amin'ny Tompo izay nanome asa hataon'ny mpanaraka Azy tsirairay amim-pahatokiana tsy
azo hozongozonina. Ny manda tena dia (...) miasa amim-paharetana sy amim-pifaliana mba hahasoa ny hafa, na dia mety tsy hahazoana sitraka aza ny ezaka atao. (...) Moa ve ny fivavahana no fiambenana eo anoloan'ny vavanao? Moa ye ny fonao mihevitra sy mangoraka ireo izay mila fanampiana? Katsahinao amin'ny fonao marina ye ny hahatakatra bebe kokoa ny sitrapon'Andriamanitra mba hahafahanao maneho ny fahazavana amin'ny hafa? Miteny ho amin'ny fahasoavana ye ianao? Maneho fahamendrehana kristianina ye ny fitondrantenanao? (...)
Tsarovy fa mila miambina sy mivavaka tsy miato ianao. Raha mbola mijery an'i Kristy ianao dia voaro; fa tandindomin-doza lehibe kosa ianao raha vao mitoky amin'ny tenanao.- RH, 11 Jolay 1907.