"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Sambatra ny malemy fanahy; fa izy no handova no tany."- Mat. 5:5
Mofon’aina:
Toetra kristianina sarobidy ny fahalemem-panahy. Amin'ny fitondrana ny ziogan'i Kristy ihany no ianarana ny Fahalemem-panahiny sy ny Fanetren-tenany. (...)
Ny lanitra manontolo dia mijery ny tsy fisian'ny fahalemem-panahy sy ny fietren'ny fo. Ny fanandratan-tena sy ny fanambonian-tena no mahatonga ny olona hihevi-tena ho lehibe sy manan-danja ka tsy mila Mpamonjy ary tsy mila mitondra ny ziogan'i Kristy. Izao anefa ny fanasana miantefa amin'ny fanahy tsirairay: "Ento ny ziogako, ka mianara amiko; fa malemy fanahy sady tsy miavona am-po Aho; dia hahita fitsaharana ho an 'ny fanahinareo hianareo."- Mat. 11:29.
Ny herin'Andriamanitra dia miandry antsika hangataka azy. (...) Havaozina isa-maraina ary isan-kariva ny hery ara-panahy madio. Manandratra ny olona ambonin'ny faniriana araka izao tontolo izao izany ary mandroaka ny fitiavan-tena rehetra ao am-po. (...)
Nanimba fiainana maro ny fitiavan-tena sy ny fieremana. (...) Tsy mijery ny "izaho" intsony ireo izay mibanjina an'i Jesosy. Amin'ny masom-pinoana no ijereny Hay tsy hita. Mahita ny Mpanjaka ao amin'ny hatsaran-tarehiny ny masony ary hahatsinjo tany malalaka dia malalaka (Isa. 33:17). (...)
Vokatry ny asan'ny Fanahy Masina ny fileferana takin'i Kristy sy ny fampileferana ny sitrapo, izay manaiky ny fahamarinana ao amin'ny heriny manamasina ary mangovitra noho ny tenin'i Jehovah. Tsy maintsy mandalo amin'ny fiovana ny tena manontolo, ny fo, ny fanahy ary ny toetra. (...) Eo amin'ny alitaran'ny fahafoizan-tena ihany, ary avy eo an-tanan'Andriamanitra, no handraisan'ny olona tia tena sy mpierina ny fanilo avy any an-danitra, izay maneho ny tsy fahafahany manao na inona na inona ary mitarika azy hilefitra eo ambanin'ny ziogan'i Kristy ka hianatra ny Fahalemem-panahiny sy ny Fietreny.
Amin'ny maha-mpianatra antsika, dia ilaintsika ny mihaona amin'Andriamanitra eo amin'ny toerana voatendriny. Amin' izay no ametrahan'i Kristy antsika ho eo ambany fitarihan'ny Fanahy, Izy no mitarika antsika ho amin'ny marina rehetra sy mitaona antsika hampilefitra eo amin'i Kristy ny fiheverana ho mahavita tena. Izay teny eo am-bavan' i Kristy no ampitainy amin-kery lehibe amin'ireo fanahy mankato. Amin' izany no hanahafantsika Ilay Tompon'ny fahamarinana.- Ms, 94, 1899.
Hazavain'i Paoly ao amin'ny 1 Kor. 15:9-19 fa henjana sy mahatahotra ny vokatry ny fandavana ny fisian'ny fitsanganana amin'ny maty. Raha tsy misy ny fitsanganan'ny maty dia tsy manana fanantenana ho an'ny ankehitriny ny mpino ary indrindra moa ho an'ny hoavy.
Vakio ny 1 Kor. 16:9-19. Inona no verintsika raha tsy natsangana tamin'ny maty i Kristy?
Ireo mpanompo sampy fahiny, ankapobeny, dia tsy nino ny fitsanganan'ny maty, indrindra ny tany amin'ny tontolo grika izay nino fa misaraka ny vatana sy ny fanahy (rehefa maty ny olona dia lazaina fa manidina any amin'izay toerana heverina fa handehanan'ny fanahin'ny maty ny fanahiny). Fanontaniana miendrika hailahateny no anombohan'i Paoly ny paragrafy ao amin'ny 1 Kor. 15:12-19, izay maneho ny halalin'ny fahaverezan-keviny manoloana izany: "ahoana no ilazan'ny sasany eo aminareo fa tsy misy fitsanganan'ny maty?"- 1 Kor. 15:12. Ho an'i Paoly, dia zavatra tsy azo heverina mihitsy ny tsy finoana ny fitsanganana amin'ny maty, indrindra moa, satria marobe ny vavolombelon'izany mivantana (1 Kor. 15:5-8). Ary ratsy kokoa noho izany aza, raha tsy misy ny fitsanganan'ny maty dia miorina amin'ny lainga izany ny fanantenan'izy ireo, ary mbola mitoetra ao amin'ny fahotany ihany izy.
Nambaran'i Paoly fa raha tsy misy ny fitsanganan'ny maty, dia (1) "na dia Kristy aza dia tsy natsangana"- 1 Kor. 15:13, 16); (2) "foana ny tori-teninay"- and. 14; (3) "foana koa ny finoanareo"-and. 14; (4) "dia hita ho vavolombelona mandainga (...) izahay- and. 15; (5) "foana ny finoanareo"- and. 17; (6) "mbola ao amin'ny fahotanareo ihany hianareo"-and. 17, ary mazava loatra fa (7) "very koa izay efa nodimandry"- 1 Kor. 15:18.
Raha tsy misy ny fitsanganan'ny maty, dia foana ny toriteny ary foana koa ny finoana (1 Kor. 15:14). Ny teny grika nadika hoe "foana" dia kenos. Tsy diso izany dikanteny izany, saingy malalaka loatra ny heviny. Mampiady hevitra ireo mpandika teny ny hevitry ny hoe kenos, mety midika hoe "foana" izany, izany hoe tsy ahitana fahamarinana ("tsy marina"), nefa koa azo adika ho tsy fisian'ny vokatra (izany hoe "tsy misy vokany") na tsy misy antony (izany hoe, "tsy misy heviny").
Na inona na inona hevitr'io teny io manokana, ao anatin'ny tontolon-kevitra izay tsy isian'ny fitsanganan'ny maty, dia aseho ho toy ny tsinontsinona ny finoana, avy amin'ny teny grika mataios (1 Kor. 15:17). Na dia tsy mifanalavitra amin'ny kenos aza ny hevitry ny mataios, dia izao no tiany hambara: raha tsy velona i Jesôsy , dia zava-poana ihany ny finoana, satria tsy voavela ny helotsika (1 Kor. 15:17). Amin'izay dia ho vavolombelona mandainga isika, izay sady mamitaka no voafitaka (1 Kor. 15:15).
Ahoana no ahazoana tsara ny hevitry ny 1 Kor. 15 raha toa ny maty manidina ho any an-danitra (na ho any amin'ny helo) avy hatrany? Nahoana àry no zava-dehibe tokoa ny fampianarana milaza fa matory ny maty?