"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Mivoy fatratra ny fahaleovantena, ny fanaranam-po, ary ny fampivoarana ny tena manokana izao tontolo izao izay mifanohitra tanteraka amin'ny foto-kevitry ny fanjakan'Andriamanitra. Mahaliana fa mitovy ny teny voalohany nolazain'i Jaona Mpanao Batisa sy i Jesosy, voarakitra ao amin'ny Baiboly. Hoy i Jaona: "Mibebaha hianareo; fa efa akaiky ny fanjakan'ny lanitra" - Mat. 3:1,2. Hoy kosa i Jesôsy: "Efa tonga ny fotoana ka efa akaiky ny fanjakan'Andriamanitra; mibebaha hianareo ka minoa ny filazantsara." - Mar. 1:14,15; (jereo koa ny Lao. 24:46,47). Samy niantso ny olona hibebaka i Jesôsy sy i Jaona satria efa akaiky ny fanjakan'ny lanitra. Moa tsy manan-danja tahaka izany koa ye io hafatra io ho antsika ankehitriny?
Vakio ny Asa. 3:18,19. Nahoana no zava-dehibe ny fibebahana eo amin'ny dingan'nyfitomboanaara-panahy?Inonanoatao hoe "androfamelombelomana"?
Ny hamoram-po sy ny hatsaram-panahin'Andriamanitra no mitaona antsika hibebaka (Ram. 2:4). Misy dingana roa ny fibebahana: (1) ny alahelo noho ny ota ary (2) ny fanapahan-kevitra marina hiala amin'ny ota. Ao amin'ny Baiboly, ny fibebahana dia mifandray mandrakariva amin'ny famelan-keloka. Raha mibebaka marina isika dia mamela ny helotsika Andriamanitra. Tsotra! (1 Jao. 1:9; Apok. 3:19). "Ny Tampa tsy rnahela ny teny fikasany, araka izay ataon'ny sasany ho fahelany; fa mahari-pa lzy, ka tsy tiany hisy ho very, fa mba ho tonga amin'ny fibebahana izy rehetra." - 2 Pet. 3:9. Eo am-panomanantsika ny fanahintsika ho amin'ny fiavian'i Kristy fanindroany, dia omen'Andriamanitra fotoana isika handaminantsika ny fifandraisantsika Aminy.
Nijaly, maty. ary nitsangana tamin'ny maty i Jesôsy mba hahafahany manao fahagagana eo amin'ny fiainantsika, amin'ny alalan'ny fahasoavany, rehefa mibebaka isika. Tsy tahaka an'izao tontolo izao izay milaza hoe: «efa mety tsara izao maha ianao anao izao, Andriamanitra kosa dia manasa antsika hitodika Aminy amin'ny fibebahana sy ny finoana (Asa. 20:21), ka hametraka ny tenantsika manontolo eo an-tanany mba hahafahany manefy sy mamolavola ny toetrantsika ho tsara araka ny endriny, mba ho vavolombelony isika (Jao. 15:2,8). Amin'izay isika vao mitombo sy mamoa voa mendrika ny fibebahana (Mat. 3:8).
"Tsy misy fibebahana tena izy ka tsy arahin'ny asa fanavaozana. Ny fahamarinan'i Kristy akory tsy fitafiana fanao ivelany hanaronana ny fahotana izay tsy tiana ny hiaiky azy sy hiala aminy; foto-kevitty ny fiainana izay manova ny toetra amam-panahy sy mifehy ny fitondrantena izany." IFM, t. 590.
Mitondra fiainana ny fibebahana (Asa. 11:18) ary ampahany manan-danja amin'ny fitomboana amin'ny fifandraisana amin'Andriamanitra. Amin'ireto dingana ireto: mametraka ny tenantsika eo an-tanan'Andriamanitra, mibebaka, ary mamela an'Andriamanitra hanefy antsika, inona no sarotra indrindra aminao?
"Fa ny fihevitry ny nofo dia fahafatesana; fa ny fihevitty ny Fanahy kosa fiainana, sy fiadanana satria fandrafiana an 'Andriamanitra ny fihevitty ny nofo; fa tsy manaiky ny lalàn'Andriamanitra, sady tsy hainy akory izany." — Rôm. 8:6,7.
Mofon’aina:
Mirona ho amin'ny fahafina-retana sy ny fanomezana fahafaham-po ny tena ny fisainana ara-nofo. Tetikadin'i Satana ny manomana maro dia maro amin'ireo. Katsahiny ny hameno ny sain'ny olona amin'ny fialamboly araka izao tontolo izao ka tsy hahafahany mametra-panontaniana akory hoe: ahoana ny amin'ny fanahiko? Mifindra haingana ny fitiavam-pahafinaretana. Raha avela hanaraka izany lalana izany ny saina, dia hitady fialamboly tsy ankijanona izy. Ny fanarahana ny lalàn'Andriamanitra no manohitra izany fironana izany ary manangana sakana manohitra ny tsy fahamasinana.
(...) Amin'ny fomba ahoana no hitomboan'ny fitiavana an' Andriamanitra sy ny zavatry ny lanitra raha tsy eto amin'izao fiainana izao? Raha avela handany ny fotoantsika sy ny fifantohantsika rehetra ny fitakiana sy ny fiahiahian'izao tontolo izao, dia hihaosa ary ho faty ny herintsika ara-panahy. Ao amin ny saina izay voatolotra tanteraka amin'ny zavatra eto an-tany dia mihidy avokoa ny varavarana rehetra izay ahafahan'ny fahazavana avy any an-danitra miditra. Tsy miantraika eo amin'ny saina na ny toetra akory ny fahasoavan' Andriamanitra manova.
Miaina ao anatin'ny lozan'ny andro farany isika, ka tokony hiaro ny lalana rehetra izay ahafahan'i Satana manatona antsika amin'ny fakam-panahy. Ny fankatoavana tsotra ny fahamarinana dia tsy hamonjy fanahy amin'ny fahafatesana. Tsy maintsy hamasinina amin'ny fahamarinana isika; ny kilema rehetra eo amin'ny toetra dia tsy maintsy resena, fa raha tsy izany dia izy no handresy sy hifehy antsika. Aoka tsy hangataka andro fa hanomboka hanongotra ny ahidratsy rehetra ao amin'ny zaridainan'ny fo; ary amin'ny fahasoavan'i Kristy, aoka tsy hisy zavamaniry hivelatra ao afa-tsy izay mitondra voa ho amin'ny fiainana mandrakizay.
Kolokoloy izay rehetra ao amin'ny toetranao ka mifanaraka amin'ny toetran'i Kristy. Hazony tsara izay marina, mahitsy, ara-drariny, madio, maha-te ho tia ary tsara laza; fa ario kosa izay rehetra tsy mitovy amin'ny Mpamonjy antsika. Ny fanahy rehetra izay hahazo ny fiainana mandrakizay dia tsy maintsy ho tahaka an'i Kristy: `masina, tsy manan-tsiny, tsy voaloto, voasaraka amin'ny mpanota' - Hebreo 7:26. — RH, 3 Jona 1884.