"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Amin’ny sitrapo manao fanompoana toy ny amin'ny Tompo, fa tsy amin'olona."- Efes. 6:7
Mofon’aina:
Fantatry ny Tompo tsara ny tsirairay avy amintsika. Ny olona rehetra teraka eto an-tany dia samy nomena asa hatao, mba hahatonga izao tontolo izao ho tsara kokoa. (...) Samy manana ny sehatra iasany ny tsirairay, ary raha ataontsika Mpanolo-tsaina Andriamanitra, dia tsy hanohitra ny Sitrapony ny asantsika. Izy no manendry toerana sy asa ho an'ny tsirairay; ary raha manaiky hotarihin'ny Tompo isika, na dia toa misafotofoto sy sarotra aza ny fahitantsika ny fiainana, dia misy fikasan'Andriamanitra ao ambadik'izany rehetra izany. Koa rehefa manaiky sy milefitra eo am bani n'ny fahendren'Anciri am anitra ny olombelona, dia ho tanteraka ny fikasan'Andriamanitra. (...)
Tsy araka izay nokendren' Andriamanitra ny fiainana misy amin'izao fotoana izao, izany no mampisy toe-javatra maro mahavery hevitra; be koa ny zava-mandreraka sy mampifanditra ny olona. Ny lehilahy na ny vehivavy izay miala amin'ny toerana nomen'Andriamanitra azy mba handeha araka ny fironany sy hanatanteraka ny drafiny manokana dia ho tojo fahadisoam-panantenana, satria ny lalany no nofidiny fa tsy ny an'Andriamanitra. (...)
Ny Raintsika any an-danitra no Mpanapaka antsika, ka tsy maintsy milefitra amin'ny fitsipiny isika. Anisan'ny ankohonany isika ary manan-jo ny hotompointsika Izy. Raha misy ao amin'ny ankohonany mihizingizina hanao izay sitrapon'ny tenany ihany na izay mahafaly ny tenany, dia hitondra fikorontanana izany toe-tsaina izany. Tsy tokony hikatsaka ny sitrapontsika manokana isika, fa ny sitrapon'Andriamanitra. (...)
Avelao Andriamanitra hiteny amintsika, ary isika kosa hanao hoe: "Aoka tsy ny sitrapoko anie no hatao, fa ny Anao."- Lio. 22:42 - L, 6, 1894.
Efa noresahintsika tamin'ny herinandro ny lohahevitra momba ny fitiavana, araka ny hita ao amin'ny 1 Kor. 13. Mila mandalina bebe kokoa ny tenin'i Paoly eto isika.
Vakio ny 1 Kor. 13. Fintino izay ambaran'izany amintsika momba ny fitiavana.
Tsy milaza tsy akory i Paoly fa tsinontsinona ny fiteny amin'ny teny tsy fantatra (1 Kor. 13:1), na ny faminaniana, na ny fahalalana, na ny finoana (1 Kor. 13:2), na ny fanaovan-tsoa (1 Kor. 13:3). Tsinontsinona izy ireo raha tsy ny fitiavana no manesika azy.
Ny karazam-pitiavana resahin'i Paoly dia tsy ilay hita amin'ny fehezanteny toy ny hoe: "Tiako ny frezy" na "Tiako ny namako" na koa "Tiako ny vadiko aman-janako". Tsy miresaka momba ny karazam-pitiavana hita any amin'ny sarimihetsika koa izy. Ary tsy fitiavana ara-nofo izany, na dia fampiasa matetika amin'ny toriteny mandritra ny fampakaram-bady aza ireo andininy ireo.
Maivana ihany ny famaritana io fitiavana io ho firaiketam-po, na fiantrana, na hatsaram-panahy, na fanaovan-tsoa fotsiny. Kanefa ireo rehetra ireo dia maneho izany ihany amin'ny ampahany kely na lehibe. Fahasoavana manokana omen'ny Fanahy Masina antsika io fitiavana io. Raha ny marina, ny fitiavana resahina ao amin'ny 1 Kor. 13 dia fandrisihana avy amin'ny Fanahy izay mahatonga antsika hanao zavatra amin'ny fo, amim-piantrana, amim-pahatsaram-panahy, ary amim-ny asantsika, ny fihetseham-pahalalahan-tanana. Fanoloran-tena tanteraka pontsika ary ny eritreritsika - ho an'i Kristy sy ny namantsika izany.
Vakio ny Mat. 24:12. Inona ny fampitandremana omen'i Jesôsy antsika eto?
Izany no mahatonga ny agape ho zava-dehibe tsy maintsy ananana. Noho ny herin'i Kristy, tsy azontsika avela hangatsiaka ny fitiavana ao an-tokantranontsika, ao am-piangonantsika, na eo amin'ny manodidina antsika. Manana ny ohatra nasehon'i Kristy teo amin'ny hazofijaliana isika, izay nahafatesany ho antsika. Moa ve misy fanehoana tsara sy mahery vaika kokoa io karazam-pitiavana io mihoatra noho izany? Na mazava loatra aza fa tsy ho haintsika ny haneho fitiavana mitovy tanteraka amin'izany, dia tokony hiezaka ny haneho izany eo amin'ny fiainantsika isika araka izay vitantsika, noho ny fahasoavan'Andriamanitra.
Inona avy tokoa ireo toe-javatra izay, ho nisy fiantraikany tsara sy mahery vaika ny fanehoana io karazam-pitiavana io teo amin'ny olona iray nila izany indrindra?