"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Aoka ny lahy hanao izay mety hatao amin'ny vavy; ary mba toy izany koa ny vavy amin'ny lahy." - 1 Kor. 7:3.
Mofon’aina:
Tokony ho tombontsoa sy adidy ho an'ny mpivady ny mitahiry ireo marika fifanehoam-pitiavan' izy roa manokana ho tsiambaratelony. Na rariny aza mantsy ny fifanehoam-pitiavana, dia mety hisy akony ratsy eo amin'izay mijery, na ho an'ny manam-bady na ny mpitovo. Misy ireo izay manana fomba hafa tanteraka, hafa ny nanabeazana sy ny nampianarina azy, nefa tena mifankatia amin'ny fo sy amim-pahatokiana, tahaka ireo izay zatra maneho malalaka ny fifankatiavany ihany. Ary eto ny loza: mety hisy hanao fampitahana amin'izy ireo, ka manjary hotsaraina diso sy tsy ankasitrahana ireo mpivady izay tsy mampisehoseho fa mitahiry ny fifankatiavany. (...)
Tombontsoa lehibe sy adidy masin'ny Kristianina ny manao izay hahasambatra ny vadiny, na ny andaniny na ny ankilany; saingy misy tokoa ny loza raha ny "izaho" no manjary maka ny toerana rehetra, ka lany amin'ny fifanehoan'izy roa fitiavana fotsiny ny harena sy ny fitiavana rehetra. Mamofompofona fitiavan-tena izany rehetra izany.
Tsy tokony hohidiany ao amin'izy roa irery ny soa sy ny fitiavana, fa hohararaotiny kosa ny fotoana rehetra hanaovana soa amin'ny hafa, ka hizarany ny habetsahan'ny fitiavana madio sy masina ao aminy ho an' ireo fanahy sarobidy eo imason'Andriamanitra tahaka azy ireo ihany, satria novidina tamin' ilay sorona mandrakizain'ny Zanany lahitokana. Ho an'ny maro izay miady mafy sy mahatsiaro manirery, ny teny mamy, ny fangoraham-po, ny fankasitrahana, dia toy ny rano mangatsiaka amin'ny fanahiny reraka. Mety hanamaivana ny enta-mavesatra eo an-tsoroky ny sasany koa ny torohevitra sy ny fampitandremana ary ny fananarana avy amin'ny fo nohamasinin'ny fitiavana (...). Ny teny sy ny fihetsika tsirairay maneho hatsaram-panahy sy fiheverana ireo fanahy mifanerasera amintsika dia fanehoana ny fitiavana izay nitiavan' i Jesosy ny taranak'olombelona rehetra. - L, 76, 1894.
Teo amin'ny tantaran'ny fivavahana kristianina, dia samy nandalina ny Testamenta Vaovao na ny teolojianina na ny pasitora na ny laika, mba hamaritana izay tokony ho toetry ny fiangonana. Mahatalanjona antsika, ohatra, ny fiangonana tamin'ny andron'ny Apostoly. Saingy matetika isika no manadino singa iray manan-danja: manana olana ny olona. Azo heverina fa hitantsika ao amin'ny Testamenta Vaovao koa izay lazain'ny Baiboly mikasika ny tsy tokony ho toetry ny fiangonana. Ny epistily nosoratan'i Paoly ho an'ny Korintianina no teboka tsara hanombohana izany.
Vakio ny 1 Kor. 5:1-13. Inona ny toe-javatra mamohehatra resahin'i Paoly ao amin'ireo andininy ireo, ary nahoana izany no mampanahy fatratra?
Ny teny hoe "ny vadin-drainy" - 1 Kor. 5:1 dia maneho fa momba ny firaisana ara-nofo mampifamotitra, eo amin'ny lehilahy iray sy ny renikeliny, no resahin'i Paoly eto. Azo inoana fa ny "avy amin'ny ankohonan'i Kloa" no nitatitra momba izany tamin'i Paoly (1 Kor. 1:11). Ny firaisana ara-nofo atao amin'ny olom-pady dia heverina ho fahotana tena ratsy tokoa ka "na dia amin'ny jentilisa aza" dia tsy nankasitraka izany (1 Kor. 5:1). Indro anefa fa ahitana izany teo amin'ny fiangonana kristianina voalohany. Asehon'ny tenin'i Paoly ao amin'ny 1 Kor. 5:1, 2 ny fahatairany manoloana ny tatitra milaza fa manao izany ny mambra iray ao amin'ny fiangonana.
Niharatsy anefa ny toe-javatra. Vao mainka gaga i Paoly raha nandre fa tsy mba nalahelo noho ny amin'izany ireo Korintianina fa nirehareha aza noho ny fandeferany manoloana ny fahotana tahaka izany (1 Kor. 5:1, 2). Araka izany, dia tsy ilay lehilahy ratsy fitondrantena ihany no niriny hahitsy fa ny fiangonana ihany koa, noho ny tsy fifanarahana niharihary teo amin'ny finoana sy ny fampiharana. Tsy mitsaha-milaza mazava i Paoly fa mendri-pananarana ny fiangonana noho ny nandeferany manoloana ilay lehilahy mandry amin'ny renikeliny. Ahoana indray ny amin'ny hoe mirehareha momba ny toe-javatra mamohehatra toy izany, eny midera tena noho ny amin'izany mihitsy aza (1 Kor. 5:2, 6)? Tafahoatra izany ka tsy zakan'i Paoly intsony. Inona loatra no nanjo ireo olona ireo?
Tsy fantatsika ny antony nahatonga ny fiangonana tany Korinto nandefitra manoloana io lehilahy nanao zava-mamoafady io. Angamba mambra nanan-karena izy ka nandrasain'ny fiangonana tombontsoa? Na koa angamba, satria ny "zavatra rehetra azoko atao"- 1 Kor. 6:12, ka tsy nihevitra izany ho fahotana ny fiangonana? Tsy fantatsika ny valin'izany.
Na inona na inona antony, dia tonga jamba manoloana ny fandikana miharihary ny Soratra Masina izy ireo (Lev. 18:7, 8). Ary izy ireo indray va no mirehareha ny amin'izany?
Inona ny zavatra raràn'ny Soratra Masina mazava nefa isika fiangonana tandindomin-doza satria mandefitra manoloana izany, noho ny "fitiavana" sy ny "fitadiavana ny fanka sitrahan'ny hafa"?