"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Nahoana isika no mivavaka nefa Andriamanitra efa mahalala ny toe-javatra ? Tcy izao ny fanazavan'i Ellen G. White momba izany : "Tsy maintsy atao izany [ny vavaka], tsy noho ny mba hampahafantatra an'Andriamanitra ny toetsika, fa ny mba hahatonga antsika ho afaka handray Azy. Ny fivavahana dia tsy mampidina an'Andriamanitra ho aty amintsika, fa mampiakatra antsika ho any Aminy kosa."- DHK, t. 106.
Fantatr'Andriamanitra tokoa ny faniriantsika sy izay ilaintsika, ary hitany ny fikasana rehetra ao am-pontsika. Kanefa tsara ho antsika ny mivavaka. Manasa antsika hiato eo anivon'ny rotorotom-piainana izany, ka hiaiky fa ambonin'ny zavatra rehetra Andriamanitra. ary manasa antsika hipetraka eo an-tongony. Ny vavaka ihany koa no manokatra lalana hahafahan'Andriamanitra miasa, rehefa manasa Azy hanao izany isika. Ny Fanahy Masina no manao fanelanelanana ho antsika rehefa tsy fantatsika izay vavaka tokony hotononina (Rom. 8:26, 27).
Nahoana isika no mivavaka na dia mizotra tsara aza ny fiainana? Ny fiheveran-tena ho ampy sy ny avonavona (jereo ny Lesona 3) no mety ho sakana lehibe indrindra tsy hananana fiainam-bavaka velona tsara. Raha ny anjely lavorary aza mivavaka sy miankohoka Aminy, moa ve isika olombelona mpanota mihevitra fa tsy ilaintsika ny hanao Izany? Inona no ambaran'ny Mat. 5:6 sy ny Isa. 44:3 momba izany fahamarinana izany?
Inona ny anjara asan'ny finoana ao amin'ny vavaka? Vakio ny Heb. 11:6 ary saintsaino izao teny izao: "Mlfamatotra akaiky ny vavaka sy ny finoana, ary tokony hatao miaraka ny fandinihana ny momba azy ireo. Misy fahendrena avy any an-danitra ao amin'ny vavaka atao amim-pinoana; fahendrena izay tokony ho takatr'ireo rehetra to hahomby amin'ny asany eto amin'ity fiainana ity. Hoy Kristy: "Na inona na inona tononinareo amin'ny fivavahana sy angatahinareo, dia minoa fa efa nandray hianareo, dia ho azonareo izany"-Mar. 11:24. (...) izay nampanantenainy no tokony hangatahintsika, ary na inona na inona voaraintsika dia natao hampiasaina ho amin'ny fanaovana ny sitrapony izany. Rehefa voahaja ireo fepetra ireo dia tsy maintsy tanteraka ny teny fikasana.(...) Tsy mila mahita porofo mivaingana ny amin'ny fitahiana isika."- FK, t. 293.
Iza no tokony hiarahako mivavaka? Vavaka ao amin'ny mangingina no tokony hataontsika betsaka indrindra, satria ny vavaka sy ny fandinihana ny Baiboly no loharanon'aina ho an'ny fifandraisantsika amin'Andriamanitra. Manokana fotoana handinihanao ny fonao raha miresaka amin'Andriamanitra sy mihaino Azy ianao (Mat. 6:6). Tokony hivavaka miaraka amin'ny ankohonantsika koa isika na ao anatina vondrona kely fray (Asa. 12:12). Farany, tokony hivavaka miaraka amin'ny mpianakavin'ny finoana isika (Jak. 5:13-16). Manan-danja avokoa ireo endrika telo mety isehoan'ny vavaka ireo.
Ahoana no tokony ho fomba fihainoako? Tsy firesahana amin'Andriamanitra fotsiny ny vavaka fa ilaintsika koa ny mamela Azy hiteny amintsika. Ny fomba tsara sy azo antoka indrindra hanaovana izany dia ny famakiana sy ny fandinihana ny Baiboly ary ny fampiarahana izany amin'ny vavaka mandritra ny fotoana andinihanao tena manokana.
Inona no hitanao fa sarotra indrindra amin'ireo izay voalaza etsy ambony?
"Sambatra izay olona mahita fahendrena sy izay olona mahazo fahalalana." - Ohab. 3:13.
Mofon’aina:
Ny fahatahorana an'i Jehovah no fiandoham-pahendrena, ary ny olona manaiky hovolavolaina sy hotefena araka ny endrik' Andriamanitra no mendrika indrindra amin'ny asan'ny tanan 'Andriamanitra. (...)
Ny fahalalana ny fahamasinana avy amin'ny fanandramana iainana, amm'ny alalan'ny fanoloran-tena ho amin'ny fanompoana an'Andriamanitra isan'andro, no miantoka ny fanabeazana ambony indrindra ho an'ny saina sy ny fanahy ary ny tena. (...) Rehefa miezaka amin'ny fo marina isika mikatsaka fahendrena, ka manao izay fara fahaizantsika hanomezam-bonmahitra an'Andriamanitra sy hanampiana ny namantsika, dia omen'Andriamanitra antsika ny heriny. Avy amin'Andriamanitra avokoa ireny fahaizana ireny fa tsy avy amintsika; talenta nomen'Andriamanitra mba hampiasaintsika ho fanompoana Azy no tokony handraisantsika izany.
Ny saina sy ny fahaizana nomen'ny lanitra azy dia tokony horaisina ho fahefana ambony kokoa mifehy ny tena. Mila alefitra eo ambanin'ny fifehezan'ny eritreritra sy ny faharesen-dahatra ara-panahy ny fironana sy ny filana ao anatintsika. (...)
Tsy mba mampitotongana izay mandray azy velively ny fivavahan’ i Jesosy Kristy, na mahatonga azy ho ratsy na henjam-piteny, na tsy mahalala fomba, na hanandra-tena, na ho mora tezitra, na ho mafy fo. Ny mifanohitra amin' izany, mahatonga ny olona banana fironana tsara izany, manamasina ny fandanjalanjan'ny sainy, manadio sy manao izay mahamendrika ny fieritreretany amin'ny famaboana azy ho an'i Jesosy Kristy.
Ambony lavitra noho izay mety hiheveran'ny olona azy ny idealin'Andriamanitra ho an'ny zanany. Nomen'Ilay Andriamanitra velona ao amin'ny lalany ny fanehoana mazava ny toetrany. I Jesosy no mpampianatra lehibe indrindra, ary tsy misy toa Azy eran'izao tontolo izao. Ary inona no fenitra natao hotratrarin'izay rehetra wino Azy? "Aoka ho tanteraka hianareo toy ny fahatanterahan’ny Rainareo Izay any an-danitra." -Mat. 5:48. (...) Ny toetra tahaka ny an'i Kristy no idealin'ny toetra kristianina. Misy lalana mitondra ho amin'ny fandrosoana tsy mitsahatra misokatra eo anoloantsika. Manan-tanjona sy fenitra hotratrarina isika, dia izay tsara sy madio sy mendrika ary ambony. Aoka hisy ezaka mitohy sy maharitra handrosoana ho amin'ny fahatanterahan-toetra. - Ms, 16, 1896.