"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
«Manamasìna azy amin 'ny fahamarinana; ny teninao no fahamarinana.h - Jao. 17:17.
Mofon’aina:
Tsy hahasoa antsika velively ny fahamarinana torintsika raha tsy hamasinina amin'ny alalany isika. (...) Raha mbola manjaka toy izao ny fahadisoana eto an-tany, dia ilaintsika ny mahafantatra ny fahamarinana, satria tsy ho azo hamasinina amin'ny alalan'ny fahadisoana isika. Arakaraka ny hahatakarantsika tsara ny fahamarinana ao amin'ny Tenin'Andriamanitra, no hahafantarantsika ny fomba hanamasinana ny fiainantsika amin'ny alalan'ny Tenin'Andriamanitra.
Eto amin'izao tontolo izao isika mba hozahan-toetra, koa omen'Andriamanitra fotoana hahitany ny fankatoavantsika ny fahamarinany. Sarotra tokoa ny miaina amin'izao vanim-potoana izao, ary tsy tokony ho afa-po isika raha tsy manana fifandraisana velona amin'Ilay Andriamanitry ny lanitra; tokony hahatsapa ny adidintsika eo anatrehany isan'andro isika eo amin'ny fiainantsika. (...)
Ho rentsika manodidina antsika ny feo izay mitaona antsika hiala amin'ny fahamarinana, fa raha mibanjina ny voninahitr 'Andriamanitra isika ary miezaka hanao ny sitrapony, dia ho rentsika ny feony ary ho fantatsika fa. feon'Ilay Mpiandry Tsara izany. Zava-dehibe tokoa ny fahatakarantsika izay lazain' izany feo izany amintsika. (...)
Samy tojo fakam-panahy isika tsirairay, samy manana toetra ratsy tokony horesena; ahoana no hahafantarantsika fa manao izany asa izany tokoa isika isan'andro? Tsy maintsy mijery amin'ny fitaratra isika — ny lalana masin'Andriamanitra — ka mahita ireo lesoka amin'ny toetrantsika. Sarotra tokoa ny mahalala tsara ny tenantsika. Tsy maintsy mandinika akaiky isika sao misy zavatra tsy maintsy alantsika, ary rehefa miezaka mampilefitra ny «izaho» isika, dia homen'ny Mparnonjintsika sarobidy ny fanampiana ilaintsika mba ho mpandresy isika. (...)
Tsy lanitra izao tontolo izao, fa toerana fiomanana; eto no toeram-piasan'Andriamanitra, izay andrantsanany sy anefeny antsika mba ho vonona ho any amin'ny fonenana any an-danitra isika. Koa aza afa-po amin'ny fahafantarana fotsiny ny fahamarinana; mitaky fanavaozana isaky ny indray mandingana Andriamanitra. Toy izany no hahatafiditra antsika any amin'ny fonenana izay efa nomanin Kristy ho antsika. Ary raha manaiky ny ho isan'ny ankohonan'ny lanitra ao amin'ny fanjakan'ny voninahitra isika, dia handray valisoa mandrakizay. Andriamanitra anie hanampy antsika handresy amin'ny alalan'ny ran'ny Zanak'ondry sy ny teny filazana Azy. –Ms, 1886.
Ampitahao ny fanoritsoritan'i Jesôsy ny finoan'ny mpianany ao amin'ny Mar. 4:40 sy ny an'ilay vehivavy ao amin'ny Mat. 15:21-28.
Tsy hoe satria manara-dia an'i Jesôsy isika dia matanjaka avy hatrany ny finoantsika. Raha ny marina, misy olona sasany milaza fa mino, kanjo hitan'i Jesosy ny ao am-pony marina (Jao. 2:23-25).
Vakio ny Lio. 7:1-10. Inona no ampianarina antsika momba ny finoana avy amin'io tantara io?
Hitantsika ao amin'ny Mar. 9 ny tantaran’llay lehilahy nanatona an'i Jesôsy mba handroahany ny demonia ao amin'ny zanany lahy, nefa zara raha nanam-pinoana izy nilazana hoe: «Mino aho, vonjeo aho ho afaka amin'ny tsi-finoako» - Mar. 9:24.
Voamarik'i Jesôsy ny finoan'ny olona tsirairay nifanerasera Taminy, na ny tsy fahampian'ny finoany, ka nanao fahagagana Izy vokatr'izany finoana izany, na mba hanatanjaka ny finoany
Tahaka ny ampirisihan'ny Fanahy Masina antsika hino, dia manao izay hisalasalantsika na handavantsika ny fidiran'Andriamanitra an-tsehatra eo amin'ny fiainantsika ilay fahavalon'ny fanahy. "Manana hery mamatotra ny tsy finoana kolokoloina ao amin'ny fanahy. Hamoa ny voan'ny fisalasalana izay nafafiny, saingy tsy maintsy hongotany hatramin'ny fakany ny tsy finoana rehetra. Tsy hitombo intsony ireny zava-maniry feno poizina ireny rehefa voahongotra satria tsy misy mamelona azy amin'ny teny sy ny asa intsony. Ireo voa sarobidin'ny finoana sy ny fitiavana no tsy maintsy ambolena ao amin'ny fo sy ampanjakaina ao." - FA, tt. 11,12.
Rehefa misalasala ny amin'Andriamanitra na ny toetrany na ny Teniny isika, Inona no ataontsika? Tsy manao tsinontsinona na mandingana ny fisainan'ny olombelona Andriamanitra; namorona antsika araka ny endriny mantsy Izy ary manasa antsika hifampiresaka Aminy, tahaka ny nataony tamin'i Abrahama, i Mosesy, ary i Joba. Manasa antsika Andriamanitra hianatra hiasa ao anatin'ny fomba fisainany, izay mahataka-davitra sy tsy voafetra, na indraindray aza tsy maintsy miaiky isika fa misy zavatra tsy,takatry ny saintsika.
Saino ny antony mitombina rehetra mahatonga anao hanam-pinoana. Kanefa koa, hatraiza no mijanona ny lojika ka ilanao maneho finoana matanjaka sy mitombina?