"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Alao sary an-tsaina ny vahoaka betsaka teo amoron-dranomasin'i Galilia. Niandry ny hiverenan'i Jesosy teo izy ireo, hatry ny vao mangiran-dratsy, ary rehefa nidina avy ao an-tsambokely i Jesôsy dia nifanizina nanodidina Azy izy ireo ka nanaraka Azy hatrany an-tananan'i Kapernaomy. Tampoka teo, dia indro i Jairo, mpanapaka iray tao amin'ny synagoga, nanatona an'i Jesôsy ary niangavy Azy mba hiaraka aminy hanasitrana ny zanany vavy.
Anisan'ireo tao anatin'ny vahoaka betsaka ny vehivavy iray izay narary efa an-taona maro. Efa nandany ny volany rehetra tamin'ny mpitsabo ity vehivavy ity, "nefa tsy nety sitrana, fa vao mainka nihanarary kokoa aza." - Mar. 5:26. Efa ren'io vehivavy io ny amin'ity Lehilahy manana ny maha Izy Azy avy any Galilia ity, ary fano fanantenana ny fony raha nanangona ny hery kely sisa nananany izy ka nandao ny fonenany io maraina io mba hiaraka amin'ireo vahoaka marobe. Toy ny efa hanempotra azy ny fifanizinan'ny vahoaka raha nihananatona an'I Jesosy izy. Kanjo, tazany tao anatin'ny vahoaka be nifanety sy nifanosika i Jesôsy . Nankahery tena izy, nanao hoe: "Na dia ny fitafiany ihany aza no voatendriko, dia ho sitrana aho." - Mar. 5:28.
Vakio ny Mar. 5:21-34. Inona no nitranga teto, ary inona ny lesona azontsika tsoahina?
Ity toe-javatra ity no mampiseho ny fiahian'i Jesôsy sy ny fangorahany ireo marary sy mahatsiaro ho irery, ary ireo izay matetika no very ao anatin'ny vahoaka betsaka. Maro tamin'io andro io no nifampikasoka akaiky tamin'i Jesôsy , raha nanaraka Azy tao anatin'ny vahoaka be, saingy vehivavy anankiray ihany no nanatsotra ny sandriny hikasika Azy mba handray ny fitahiana nilainy fatratra. Na izany aza, dia tsy ny fikasihany an'i Jesôsy no nahasitrana azy fa ny finoany (Mar. 5:34). "Hain'ny Warm,* ny manavaka ny fanendrena avy amin'ny finoana sy ny fikasohana kisendrasendra eo amin'ny vahoaka tsy mihevitra izany." - IFM, t. 363 (ed. 1983). Tsy nisy hery manokana tao amin'ny fitafian'i Jesosy; fa ny finoan'ilay vehivavy sy ny safidiny ny hanatsotra ny tazany hikasika Azy no nahasitrana an-dravehivavy.
Azon'io vehivavy osa io natao ny nijanona tany an-tranony, teo am-pandriany, tamin'io maraina io, tao anatin'ny fijaliany sy ny fahakiviany. Tsy izany anefa no nataony, fa nanapa-kevitra ny hitady an'i Jesosy izy ary nanantena fa hositraniny. Tsy ampy azy ny nahita an'i Jesosy teny Iavidavitra, fa nanatona Azy akaiky mihitsy izy.
Miantso antsika hanao toy izany koa i Jesôsy ankehitriny. Hoy lzy: "Mankanesa aty amiko, hianareo rehetra izay miasa fatratra sy mavesatra entana, fa Izaho no hanome anareo fitsaharana. Ento ny ziogako, ka mianara amiko; fa malemy fanahy sady tsy miavona am-po Aho; dia hahita fitsaharana ho an'ny fanahinareo hianareo." - Mat. 11:28,29.
Ahoana no nanehoan'ity vehivavy nila fanampiana lehibe ity ny hevitra voalazan'ny Rôm. 5:3-5? Manao ahoana no isehoan'izany eo amin'ny fiainanao?
"Aoka ho ao aminareo izao saina izao, izay tao amin Kristy Jesosy koa." - Fil. 2:5
Mofon’aina:
Ny zavatra andrasan' Andriamanitra amin'ireo izay mitondra ny anaran'i Kristy dia ny hanehoan' izy ireo Azy (...). h-iny raha ho madio ny eritreritr'izy ireo ary manandratra sy mampahery ny teny sy ny asa ataony ka mitaona ireo manodidina azy hanakaiky kokoa ny Mpamonjy.
Tsy misy fitiavan-tena eo amin'ny fiainan'ny tena Kristianina marina. (...). Tsy nisy fitiavan-tena teo amin'ny fiainan i Kristy fony Izy teto an-tany. Nitafy nofo Izy nefa natokany tanteraka ho amin'ny fanompoana ny hafa ny Fiainany.
"Koa amin 'izany aoka ho tanteraka hianareo." - Mat. 5:48; izany no tenin'Andriamanitra amintsika. Ary mba hahafahantsika mankatô ny teniny, dia nirahiny ny Zanany Lahitokana ho et-Y an-tany, mba hanana fiainana tonga lafatra, ho antsika. Eo anoloantsika ny ohatra nasehony, ary ny hery nentiny niaina izany fiainana izany dia omena antsika. Tsy nanana ota i Jesosy na tamin'ny fisainana na tamin'ny teny na tamin'ny asa. (...) Atorony antsika ny lalana nalehany, ka hoy Izy: "Raha misy olona ta-hanaraka Ahy, aoka izy handà ny tenany sy hitondra ny hazofijaliany ka hanaraka Ahy." - Mat. 16:24 - RH, 23 Nôvambra 1905.
(...) Tsy misy olombelona hendry tokony hataontsika idealy hotratrarina. I Kristy Jesosy no tokony hojerentsika; Izy no tanteraka amin'ny fahamarinana sy ny fahamasinana. Izy no Tompo sy Mpanefa ny finoantsika (...). Ny fanandramany no fatra-panandramana tokony hananantsika. (...) Koa aoka isika hanaisotra ny fisainantsika amin'ny zava-tsarotra sy ny olana misy eto amin'izao fiainana izao ka hifantoka Aminy (...) mba (...) hanahaka Azy (…).
Tsy maintsy manana fahalianana lalina amin'i Kristy Jesosy isika (...). Tonga teto an-tany Izy mba halaim-panahy amin'ny zavatra rehetra tahaka antsika, mba hanehoana amin'izao rehetra izao fa azon'ny olona velona eto amin'ity tany feno fahotana ity atao ny miaina fiainana ankasitrahan'Andriamanitra. (...) Andeha isika hikatsaka ny fitahiana navelan'i Kristy ho azontsika (...) ka finoana velona sy miasa ary mitombo no hameno antsika — finoana izay mino ny teny fikasana hoe: "indro, Izaho momba anareo mandrakariva (...)" - Mat. 28:20 - RH, 9 Marsa 1905.