"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Miadia ny ady tsaran'ny finoana, hazony ny fiainana mandrakizay; fa ho amin 'izany no niantsoana anao koa sy nanaovanao ilay fanekena tsara teo imason'ny vavolombelona maro." - 1 Tim. 6:12
Mofon’aina:
Misy ady mitohy tsy maintsy atrehina, ary tsy voaro na dia iray minitra aza isika raha tsy marnetraka ny tenantsika eo ambany fiarovan'Ilay nanolotra ny ainy sarobidy mba hahafahan'ny rehetra izay mino ny maha Zanak'Andriamanitra Azy (...) mandositra ny fahalovana misy eto amin'izao tontolo izao (...). Hainy tokoa ny mampikambana ny maha Andriamanitra Azy amin'ny maha olona antsika, ho setrin'ny finoantsika. Raha matoky an'Andriamanitra isika ary koa miray amin'ny Fombany ary manao ezaka lehibe, dia mitory ny asan'i Kristy teto an-tany: ho fiadanana ho ety ambonin'ny tany ho an'ny olona ankasitrahany. Asaina isika hiresaka momba ireo loza ao ambadiky ny ady ifanaovana amin'ny fahavalo tsy Nita maso ary koa hiambina, satria tsy miady amin'ny nofo aman-dra isika fa amin'ny fanapahana sy ny fanjakana ary ny fanahy ratsy eny amin'ny nvotra. (...)
Tsy midika ho tsy fisian'ny ady intsony ny fanarahana an'i Kristy. Tsy kilalaon-jaza izany, na koa fidonanaham-poana ara-panahy. Ny fifaliana rehetra ao amin'ny
fanompoana an'i Kristy dia midika ho adidy masina amin'ny fiatrehana ady mivaivay matetika. Ny hoe manara-dia an'i Kristy dia midika ho fiatrehana ady mivaivay, asa mafy, ady atao amin'izao tontolo izao sy amin'ny nofo ary amin'ny devoly. Ny fifaliantsika dia ny fandresena azo ho an'i Kristy, amin'ny alalan'ny ady mivaivay.(...) Voatendry ho amin'ny asa isika, tsy ho an'ny "hanina met)) ho levona, fa ny hanina izay maharitra ho fiainana mandrakizay." - Jao. 6:27. (...)
Tsy maintsy mihevitra izay sanda aloany ny tsirairay. Tsy misy olona hahomby raha tsy manao ezaka mafy. Tsy maintsy mampiasa ny herintsika rehetra isika ary manombo ny nofo mbamin ' ny faniriany sy ny filany. Zava-dehibe lavitra noho izay heverin'ny maro ny fanomboana amin'ny hazo fijaliana. (...)
Fiambenana tsy tapaka izany mba ho mahatoky hatramin'ny fahafatesana, mba hiady ny ady tsaran'ny finoana mandra-pifaran'ny ady, ary ho mpandresy isika ka handray ny satroboninahitry ny fiainana. - Ms 156, 1907
Ny fahefana ananan'ny Baiboly sy ny asany dia voambara mazava tsara ao amin'ireo pejiny. Vakio ary soraty eto ny 2 Tim. 3:15-17. Mariho tsara izay lazain'ireo andininy ireo aminao momba ny asan'ny Baiboly.
Raha ny fandinihan'ny tena manokana ny Baiboly no resahina, dia mila mitandrina isika tsy hanantena hampifanaraka ny Baiboly amin'ny tanjontsika na ny fomba fijerintsika, izay tsy mitovy mandrakariva amin'ny an'Andriamanitra. Ohatra, tsy tokony hataontsika ilay fomba hoe "akimpy ny maso dia manondro andininy iray", satria tsy toy izany no fomba tian'Andriamanitra hiresahana amintsika amin'ny alalan'ny Teniny. Andriamanitra dia tsy saribakoly azo fehezina amin'ny kofehy, ka miandry fotsiny hampiasaina aminizay ilantsika azy na ny sitrapontsika. Ambony lavitra noho ny antsika ny lalany sy ny fiheviny (Isa. 55:9), ka tsy tokony hanandrana hifehy ny teniny ho antsika mihitsy isika. Tsy tokony hifidy na haka izay ampahany mahafinaritra antsika fotsiny ao amin'ny Baiboly koa isika. Fitambaran-javatra tay azo saratsarahina kosa no tokony handraisantsika ny Baiboly, fa tsy hoe hamaky izay andalan-tsoratra mora raisina sy mahazatra fotsiny isika ka hamela ireo izay manitsy antsika na saro-takarina amintsika. Raha tena tiantsika hiteny eo amin'ny fiainantsika tokoa Andriamanitra, dia tsy maintsy raisintsika iray manontolo ny Baiboly, ary fomba fiasa tsara no ampiasaintsika eo am-pandalinana izany amim-pitandremana, sady matoky fa hanambara izay ilaintsika horenesina Andriamanitra amin'ny fotoana ilantsika mandre izany.
Ankoatra izany, i Jesôsy mihitsy no milaza hoe: "Tiava an'i Jehovah Andriamanitrao amin'ny fonao rehetra sy ny fanahinao rehetra ary ny sainao rehetra."-Mat 22:37. Izany hoe, tian Andriamanitra hihevitra ny saintsika koa isika; tiany hofenoina amin'ny haren'ny fahalalany sy fahazavan-tsaina ny saintsika, izay ambarany ao amin'ny Teniny amin'ny ampahany. Afaka mamaky tantara maro ao amin'ny Baiboly isika, izay nifampiresahan Andriamanitra tamin'ny olona toa an'i Enoka, i Abrahama, Mosesy, ary i Joba, ankoatra ny resaka maro nifanaovan'i Jesosy tamin'ny olona. Tsy hamavoin Andriamanitra tsy akory ny fisainan'olombelona, fa manasa antsika kosa Izy hampilefitra izany hofehezin'ny Teniny sy ny fahendreny «eo am-plasantsika hahatanteraka ny famonjena antsika»,
Tsy tanteraka ihany anefa ny sain'olombelona mety manao fahadisoana sy mamitaka, tsy lavorary. Vitan'ny sain'olombelona ny manilika an'Andriamanitra sy miezaka samirery handamin-javatra, ka amin'izany no ametrahany ny «izaho» hitovy amin'Andriamanitra, na ho amboniny mihitsy aza. Mety handray ny Soratra Masina amin'ny fo miavonavona sy feno fanakianana ny olona, mihevitra fa efa reny avokoa izany rehetra izany ary tsy misy zava-baovao aminy intsony. Rehefa mihevi-tena ho manan-danja, matoky tena, mahavita tena, ary tsy mila na inona na inona isika, dia manao tsirambina ny fifandraisantsika armin Andriamanitra ary miantehitra amin'ny fahalalantsika voafetra sy ny fisainantsika feno fahadisoana.