"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Rehefa mieritreritra mamba ireo toe-java-tsarotra sy fahavoazana ao amin'ny Baiboly isika, dia azo heverina fa i Joba no tonga voalohany ao an-tsaintsika. Tsy vitan'ny hoe very ny hareny rehetra (Joba 1:14-17), fa nafoiny koa ny zanany (Joba1:18,19) sy ny fahasalamany (Joba 2:7). Ny vadiny aza dia niezaka nandresy lahatra azy hiteny ratsy an'Andriamanitra ka ho faty (Joba 2:9).
Taty aoriana kely, dia nisy namana telo tonga hipetraka hiaraka amin'i Jobs. ialanjona tamin'ny fahitana azy izy ireo ka tsy niteny na inona na inona nandritra ny fito andro fa nipetraka niaraka taminy fotsiny (Joba 2:13). Nony farany, rehefa niloa-bava izy ireo, dia niezaka nanome fanazavana araka ny fijerin'olombelona ny amin'izay mety ho antony nahatonga ny loza toy izany tamin'i Jobs. Mainka nampitombo tsy nahy ny fahorian'i Joba anefa ny nanaovan'ireo namany ireo izany. Nanome tsiny azy ny namany telo, ary nilaza fa tsy maintsy ho nisy fahotana miafina teo amin'ny fiainany, izay tokony hibebahany (Jôba 8, 11, 15); ary nilaza mihitsy aza izy ireo hoe: "!zany tokoa no anjaran'ny ratsy fanahy, ary izany no manjo ny tsy mahalala an'Andriamanitra." - Jôba 18:21.
Inona no navalin'i Joba? Vakio ny Joba 19:23-27 sy ny Jôba 23:8-12. Na dia nisy aza ireo Ioza nitranga nanodidina an'i Joba, ary tsy takany ny momba izany, dia nitoetra ho mahatoky izy ary nijoro tsara. Tsy nanome tsiny an'Andriamanitra na nanozona Azy izy. Rehefa nalaim-panahy hanome tsiny an'Andriamanitra izy, dia nilaza hoe: "Nitanjaka no nivoahako avy tany an-kibon'ineny, ary mitanjaka no hiverenako any; Jehovah no nanome, ary Jehovah no nanaisotra; isaorana anie ny anaran'i Jehovah." Joba 1:21. Isika koa dia miaina eo anivon'ny tolona tahaka izany. Mampahory antsika amin'ny fanaintainana, ny fijaliana, ny famoizana ary ny zava-tsarotra i Satana; planiny mba hanimbana ny sarin'Andriamanitra be fitiavana ao an-tsaintsika izany. Amin'ny fotoana tahaka izany, dia iray ihany amin'izao roa izao no valintenintsika: manome tsiny sy manda an'Andriamanitra na mifikitra Aminy amin'ny herintsika rehetra. Na dia mivaivay aza ny ady manodidina antsika, dia aoka hotsaroantsika fa fizahan-toetra vetivety fa tsy haharitra ny olantsika, raha eo anatrehan'ny mandrakizay (2 KOr. 4:16-18). Zava-dehibe kokoa no ao ambadik'izay hitantsika eto ankehitriny, ary anankiray amin'ireo fihaikana lehibe indrindra manoloana ny mpino ny fitokiana an'Andriamanitra na dia ao anatin'ny fotoana mikitroka indrindra aza. Efa nasehon'Andriamanitra antsika tamin'ny fomba marobe fa tens tiany isika. !zany fahamarinana lehibe izany no tsy maintsy fikirintsika -ny fitiavan'Andriamanitra - eny fa na dia tsy tsapantsika eo no ho eo aza izany.
Raha ao anatin'ny fotoan-tsarotra ianao amin'izao fotoana izao, dia mihazakazaha manatona an'Andriamanitra. Raiso ny Baiboiinao sy ny kahie iray, ary miaraha amin'Andriamanitra eny anivon'ny zavaboary. Soraty ao amin'ny fandraisanao naoty ny Rôm. 5:3-5 ary diniho ny hafatra samihafa ao amin'ireo andininy ireo; minoa ny fitiavan'Andriamanitra sy ny fiahiany anao no zavatra azo antoka sy mafy orina indrindra eo amin'ny fiainanao.
"Aza tia izao tontolo izao, na izay zavatra eo amin'izao tontolo izao. Raha misy olona tia izao tontolo izao dia tsy ao anatiny ny fitiavana ny Ray." - 1 Jao. 2:15
Mofon’aina:
Ireo milaza fa mahalala ny fahamarinana sy mahatakatra ny -I asa lehibe tokony hatao amin'izao fotoana izao dia tsy maintsy manokana ny momba azy ho an'Andriamanitra (...) Aoka izy ireo hiavaka amin'ny fironan'izao tontolo izao sy ny fanaony eo amin'ny fitiavany, ny fiakanjony, ny fiteniny ary amin'ny lafim-piainany rehetra. Tsy ny fitafiany no mampiavaka azy ireo, fa noho izy vahoaka manokana sy masina, dia tsy azony atao ny mitafy ny fitoviana amin'izao tontolo izao.
Amin'ny maha vahoakan' Andriamanitra antsika, dia tokony hamboatra ny lalan' i Jehovah isika. Ny fahaiza-manao rehetra nomen' Andriamanitra antsika dia tsy maintsy ampiasaina amin'ny fanomanana ny olona hanahaka an' Andriamanitra, araka ny famolavolany (...), mba hahatonga azy hahafahatra amin'izao fiomanana ho amin'ny andro lehiben'i Jehovah izao. (...) Maro no mihevitra fa ho any an-danitra izy kanefa voatampin'izao tontolo izao ny masony. (...) Marobe no tsy manana fanantenana mazava, ka tandindomin-doza lehibe hanao izay nampianarin'i Jesosy indrindra fa tsy tokony hataony, amin ny fihinana sy ny fisotro, amin'ny fitafy; mifamatotra amin'izao tontolo izao amin'ny fomba samihafa izy ireny. Ilainy ny mianatra lesona lehibe izay manan-danja fatratra amin'ny fitomboana ara-panahy; ilainy ny miasa sy mihataka amin'izao tontolo izao.
Mizarazara ny fo, maniry fatratra ny hitovy amin'ny hafa ny fisainana ara-nofo (...) ka mila tsy ho hita intsony ny fiavahana amin'izao tontolo izao. Lanina ny vola, ny vola izay an'Andriamanitra, mba hanarahana ny fomban'izao tontolo izao; voaloton ny fanaon'izao tontolo izao ny fanandramana ara-pivavahana; samy tsy mahita ny fanahafana an'i Kristy (...) na izao tontolo izao na ny lanitra. - Ms 8, 1894.
Izao no fanontaniana tokony hapetraka: "Moa ve isika vonona hisaraka amin'izao tontolo izao, mba hahatonga antsika ho zanak' Andriamanitra?" Tsy asa vita ao anatin'ny fotoana fohy na iray andro izany (...) fa asa mandritra ny fiainana. Tsy maintsy atao fitsipi-piaina ny fitiavana an'Andriamanitra, ka ho hita soritra eo amin'ny asa sy ny teny ataontsika ary ny eritreritsika rehetra. -RH, 23 Oktôbra 1888.