"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
1 Mampiditra lohahevitra vaovao i Paoly ao amin'ny 1 Kor. 12:1, amin'ny alalan'ny teny hoe: "Ary ny amin'ny...". Miady hevitra ireo manam-pahaizana momba ny Bai-boly mba hahalalana raha toa izy miresaka momba ny "fanomezam-pahasoavana" na ny "olona ara-panahy", satria ny teny grika tön pneumatikōn dia azo adika araka ireo hevitra roa ireo. Na izany aza, ny hoe "fanomezam-pahasoavana" no heverina fa mety kokoa, satria ao amin'ny 1 Kor. 12:4 dia miresaka mazava momba ireo fa-nomezam-pahasoavana i Paoly. Marihiny ao amin'ny 1 Kor. 12:2-3 fa ny fiaikena amim-pahasahiana ny maha-Tompo an'i Jesôsy no fanomezana voalohany indrin-dra avy amin'ny Fanahy. Tamin'ny andron'ny Testamenta Vaovao mantsy, ny filaza-na fa i Jesôsy no Tompo dia toy ny fandavana fa tsy i Kaisara no tompo (Asa. 17:7; jereo koa ny Jao. 19:12, 15). Noheverina ho fikomiana tamin'ny fahefana romanina izany ka mety hiteraka famaizana hatramin'ny fahafatesana.
Nasongadin'i Jesôsy, ary i Paoly koa, fa ny finoana an'Andriamanitra - eny fa na dia eo anoloan'ny fanenjehana sy ny fandrahonana ho faty aza - dia fanomezana avy amin'ny Fanahy. Raha ny marina, dia ny finoana no fototr'ireo fanomezam-pahasoa-vana hafa rehetra. Tsy mahagaga àry raha toa ny finoana no eo amin'ny laharana voalohany ao amin'ny lisitra tanisain'ny 1 Kor. 13:13. Mazava ny fanambaran'i Paoly ao amin'ny 1 Kor. 12:9 fa fanomezam-pahasoavana ny finoana. Na izany aza, dia maro koa ireo fanomezam-pahasoavana hafa. Ny fizarazaran'ny Fanahy Masina ireo fano-mezam-pahasoavana samihafa "ho azy rehetra avy araka ny sitrapony"- 1 Kor. 12:11, dia manaporofo fa manan-danja sy mahasoa avokoa izy rehetra.
Vakio ny 1 Kor. 12:1-6. Inona no asongadina ao amin'ireo toko sy andininy Ireo?
Ny famerimberenana ny hoe "samy hafa" dia manasongadina fa maro ny fano-mezam-pahasoavana. Izay antsoin'i Paoly hoe "zava-panahy" ao amin'ny 1 Kor. 12:1 dia velabelariny bebe kokoa ao amin'ny and. 4-6, amin'ny lafiny telo miavaka tsara: "fanomezam-pahasoavana" (charisma), "fanompoana" na "asa fanompoana" (diakonia), ary "asa" (energēma). Na dia manana heviny samy hafa aza ireo teny ireo, dia tsy tokony havahana loatra, satria mifandray izany ao anatin'ilay andininy. Tsara homarihina koa fa ny fanomezam-pahasoavana dia natao hampiroboroboana ny firaisana, izay miorina amin'ny toetran'Andriamanitra telo izay iray (jereo koa ny Efes. 4:8-11). Ny Fanahy no manolotra ny fanomezam-pahasoavana ho an'ny mpino, ary Andriamanitra Ray no manome azy ireo ny hery hanompoany an'i Kristy ao aminy fiarahamonin'ny mpino (1 Kor. 12:5, 6). Ny mpino tsirairay no tolorana fanomezam-pahasoavana (1 Kor. 12:11), nefa ireo rehetra ireo dia natao hanasoavana ny fiangonana manontolo.
Mariho indray ny fanasongadinan'i Paoly ny firaisana. Nahoana izany no manan-danja tokoa ho an'ny fiangonana?
"Fa zinona moa aho, ary zinona moa ny oloko, no ahazoanay hery hanatitra toy izao? Fa avy aminao ny zavatra rehetra, ary avy tamin'ny Anao ihany no nanomezanay Anao."- 1 tant. 29:14
Mofon'aina:
Treo izay miaina eto an-tany dia tokony hikambana amin'ireo marobe any an-danitra amin'ny fanomezana ny voninahitra sy ny fiderana rehetra ho an'ny Mpamorona. Tsy misy olona tokony hirehareha na hanandra-tena (...). Miasa tsy miato Andriamanitra mba hanarenana ny tsy fahatanterahan'ny olombelona. Na ny fibebahana aza dia vokatry ny fahasoavana. (...) Tsy tokony hisy handraisantsika dera izay rehetra ataontsika. (...) Ny finoana koa dia fanomezana avy amin'Andriamanitra. Ny finoana dia faneken'ny sain' olombelona ny tenin'Andriamanitra, izany no mampifamatotra ny fo amin'ny fanompoana an'Andriamanitra. Ary an'iza moa ny fahatakaran'olombelona, moa ye tsy an'Andriamanitra? An'iza ny fo, moa tsy Azy koa? Ny hoe manam-pinoana dia mamerina amin'Andriamanitra ny saina sy ny hery izay noraisintsika avy Aminy. Araka izany, izay mampiasa finoana dia tsy tokony handray dera noho ny amin'izany na dia kely aza. Ireo izay manam-pinoana lehibe fa misy Ray any an-danitra azony itokiana amin'ny toky tsy misy fetra (...) dia tokony hanao izao fiaikena izao eo anatrehan'ny Mpanao azy: "Fa avy aminao ny zavatra rehetra, ary avy tamin 'ny Anao ihany no nanomezanay Anao." (...) Ny fahaiza-manao nomen'ny lanitra dia tsy tokony hampiasaina ho amin'ny tombontsoan'ny tena manokana. Ny hery rehetra, ny fanomezana rehetra, dia talenta tokony hampitomboana ny voninahitr 'Andriamanitra ka ampiasaina ho amin'ny fanompoana Azy. (...) Aoka tsy hisy olona hitady hanandra-tena amin'ny firesahana momba ny asa vitany, na hanindrahindra ny fahaizany sy ny fahalalany ka hamboly fireharehana. (...) Tsy mba niseho ho matoky tena na nanandra-tena i Kristy. Izay notoloran'Andriarnanitra fano-mezam-pahasoavana manokana dia tokony hamerina izay noraisiny ao amin'ny trano firaketan'ny Tompo, hozarainy amin'ny hafa amim-pahalalahan-tanana amin'izany ny soa avy amin'ireo fitahiana noraisiny. Izany no hanomezam-boninahitra sy hanajana an'Andriamanitra.- The Review and Herald, 1 Desambra 1904.