"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Vakio ny Mar. 1:2-5. Inona no tanjon'ny fanompoana nataon'i Jaona Mpanao Batisa?
Mampahafantatra antsika ny Filazantsaran'i Marka fa fahatanterahan'ny faminanian'i Isaia (Isa. 40:3) ny fahatongavan'i Jaona Mpanao Batisa. Nanamarika ny fiainan'i Jaona nanomboka tamin'ny fahazazany ka hatramin'ny fahalehibiazany ny fahatokiana amin'Andriamanitra. Nanahy ny ho very fahefana teo amin'ny olombelona i Satana rehefa nandre ny feon'i Jaona tany an'efitra (jereo ny IFM, t. 229). Naharihary tamin'ny fomba nampangovitra an'i Satana ny haratsiam-panahin'ireo izay nihaino an'i Jaona. Nahin'i Satana hiala tsy ho eo ambany vahohony intsony ny Isiraely. Imbetsaka no niezahany handresy lahatra ilay mpanao batisa mba hiala amin'ny fomba fiainany feno fahatokiana sy tsy hitoky amin'ny Mesia, saingy tsy nahomby izy.
Vakio ny Mat. 11:1-6. Ahoana no nanatanjahan'i Jesôsy ny finoan'i Jaona raha tao am-ponja ilay mpitory teny?
Tsy nahataona an'i Jesôsy hanota i Satana, ary nampisafoaka azy ny fahareseny tany an'efitra. Nanova paikady izy avy eo tamin'ny fampidirana am-ponja an'i Jaona, havan'i Jesôsy. Nandratra ny fon'i Jesôsy izany, na dia tsy nahataona Azy hanota aza i Satana. Izany no fomba nampiasain'i Satana hanakiviana an'i Jaona, sy hanomezana alahelo ny fon'ny Mpamonjy koa. Nefa nahazo teny fampaherezana avy tamin'i Jesôsy i Jaona. Ary na dia nampivarahontsana indrindra aza ny toerana nisy azy, ary azo antoka fa tsy takany ny antony mbola naha tao am-ponja azy nefa manana hery lehibe hanampy azy i Jesôsy, dia nitoetra ho mahatoky i Jaona, eny, na hatramin'ny fahafatesana aza.
Toy ireo mpaminany fahiny, isika koa dia antsoina hitory ny fibebahana sy ny finoana ary ny fahamarinan'i Kristy amin'ny fahafenoany (Apôk. 14:6-12). Mety hametraka fisalasalana ao anatintsika i Satana ny amin'ny iraka ampanaovin'Andriamanitra antsika, tahaka ny nataony tamin'i Jaona Mpanao Batisa. Tsy misy tokony hahakivy antsika raha tsaroantsika ny fitantanan'Andriamanitra ny fiainantsika, indrindra rehefa ao anatin'ny olana, tahaka ny nanjo an'i Jaona, izay nogadraina, avy eo novonoina noho ny nafitsoky ny vehivavy ratsy fanahy iray sy ny lehilahy iray kanosa. Na inona na inona mety hataon'ny olona amintsika, dia afaka manatona an'Andriamanitra amin'ny finoana isika, ary hamaly antsika Izy. Nanome toky Izy fa hanome hery antsika hanaovana ny sitrapony (Asa. 1:8). Eo anivon'izao tontolo mihamanalavitra ny fivavahana kristianina izao, dia zava-dehibe indrindra ny maha vavolombelona mahato kin'i Kristy antsika, na inona na inona toe-javatra iainantsika.
Efa niaina fanandramana tahaka an'i Jaona tao am-ponja ve ianao, ka tsy takatrao ny antony nitrangan'izany ratsy izany taminao? Ahoana ny fomba nihazonanao ny finoanao sy nitokianao hatrany tamin'Andriamanitra?
"Iza no tsy hatahotra? Ary iza no tsy hankalaza ny anaranao, Tompo ô? Fa Hianao ihany no masina, ary ny firenena rehetra ho avy hiankohoka eo anatrehanao; Fa efa naharihary ny fitsarana marina nataonao." - Apôk. 15:4.
Mofon’aina
Tian'i Kristy ho takatsika fa iray vatsy, iray aina isika. Maty ho an'ny olona rehetra Ilay Andriamanitra Mpanavotra (...). Iray ihany isika ao amin'i Kristy Jesosy. Miara-misondrotra eo amin'ny laharana ambony isika eo am-panononana ilay anarana tokana hoe: "Rainay Izay any an-danitra". Tonga isan'ny ankohonan'ny mpanjaka isika, dia zanaky ny Mpanjakan'ny lanitra. Marnpiray ny fontsika ireo foto-kevitry ny fahamarinany, na ny manan-karena na ny mahantra, na ny ambony na ny ambany.
Rehefa miasa ao am-pon'ny olombelona ny Fanahy Masina, dia mitsahatra avokoa ny fimonomononana sy ny fifampiampangana rehetra. Hanazava ireo efitrefitry ny saina sy ny fo ny tara-pahazavana mamiratry ny Masoandron'ny Fahamarinana. Tsy hisy fiavahana eo amin'ny manan-karena sy ny mahantra, na ny fihodirana, rehefa miara-miankohoka amin'Andriamanitra isika. Ho foana avokoa rehefa mety ho fitsaratsarana. Mpiray tampo isika rehefa manatona an' Andriarnanitra. Vahiny sy mpivahiny miandrandra tany tsara lanitra isika, dia ny any an-danitra. Any, tsy hisy intsony mandrakizay ny fireharehana, ny fiampangana, na ny fitaka. Ary amin'ny tava tsy misarona, "ho hitantsika Izy, dia izay tena endriny tokoa."
Mety ho tsotra dia tsotra ny toeram-pivavahantsika, nefa tsy hoe tsy hitan'Andriamanitra izany. Raha mivavaka amin'ny fanahy syny fahamarinana ary fahamarinana isika, dia ho tonga vavahadin'ny lanitra ho antsika mihitsy io toerana. io. Rehefa averimberina ireo lesona momba ny asa mahatalanjon'Andriamanitra, ka miseho amin'ny alalan'ny vavaka sy ny hira ny fankasitrahan'ny fo, dia miara-mihira, midera sy misaotra an'Andriamanitra amintsika ireo anjely any an-danitra. Mandrava ny herin'i Satana izany, mandroaka ny fimonomononana sy ny fitarainana, ka tsy tafatoetra ao i Satana.
Mampianatra antsika Andriamanitra fa tokony hivory ao an-tranony isika mba hikolokolo ireo toetran' ny fitiavana tonga lafatra. Tay izany no hiomanan' ireo mponina eto an-tany ho any amin'ireo fitoerana izay omanin'i Kristy any an-danitra ho an' izay tia Azy. — RH, 24 Oktôbra 1899.