"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Mivavaha, ka aza mitsahatra." – 1 Tes. 5:17.
Mofon’aina:
Mivavaha hatrany amin' ny Rainao any an-danitra. Arakaraka ny ivavahanao matetika no hahatonga ny fanahinao ho voasintona hanakaiky an'Andriamanitra masina. Hifona ho an'ny mpangataka tso-po ny Fanahy Masina, amin'ny fitarainana tsy azo tononina, ary halefaka sy hilefitra eo anatrehan'ny fitiavan'Andriamanitra ny fo. Hisava ny rahona sy ny aloka anaronan'i Satana ny Fanahy, amin'ny alalan'ny taratra mazavan'fly Masoandron'ny fahamarinana, ka hohazavain'ny Fahazavana avy any an-danitra ireo efitrefitra ao amin'ny saina sy ny fo.
Kanefa aza kivy raha tsy mivaly eo no ho eo ny vavakao. Hitan'ny Tompo fa matetika mifangaro amin'ny fisainana ara-nofo eto an-tany ny vavaka. Ny hanomezana fahafaham-po ny faniriany feno fitiavan-tena no ivavahan'ny olona, koa tsy valian'Andriamanitra amin'ny fomba antenain'izy ireo ny vavaka ataony. Ampandaloviny fisedrana sy fitsapana izy ireo, ataony mietry, mandra-pahitan'izy ireo mazava ny tena ilainy. Tsy omen' ny Tompo ny zanany izay zavatra manome ny fahafaham-po ny filana ambany, na izay marimba ny olombelona, na izay manala baraka eo imason'Andriamanitra. Raha fanirian-daza na ho fanandratan-tena fotsiny no tanjon'izy ireo, dia tsy homeny azy izay angatahiny. Tsy maintsy amin'ny fo mietry sy torotoro, milefitra tanteraka amin'ny sitrapony masina, no anatonantsika an'Andriamanitra.
Nanao izao vavaka izao i Kristy tao amin'ny saha Getsemane: "Raiko raha sitrakao, dia esory amiko ity kapoaka ity." – Mat. 26:39. Ny kapoaka nentiny amim-bavaka mba hesorina Aminy, izay toa mangidy loatra ho an'ny fanahiny, dia ny kapoaky ny fisarahana amin'Andriamanitra noho ny fahotan' izao tontolo izao. Tonga toy ny meloka teo anatrehan'Andriamanitra Izy, Izay tanteraka sy tsy manan-tsiny, mba ho voavela heloka ny meloka ka hijoro tsy hanan-tsiny eo anatrehan'Andriamanitra. Rehefa azony antoka fa tsy misy fomba hafa azo amonjena izao tontolo izao afa-tsy ny fanaovana sorona ny Tenafly, dia hoy Izy: "nefa aoka tsy ny sitrapoko anie no hatao, fa ny Anao." – Mat. 26:39. Ny toe-tsaina milefitra nasehon' i Kristy teo am-panandratana vavaka amin'Andriamanitra no toe-tsaina ankasitrahan'Andriamanitra. – RH, 19 Novambra 1895.
Eto amin'izao tontolo anjakan'ny aterineto sy ny tambajotra sosialy ary ny fitaovana maro samihafa izao, dia sarotra ny mahazo an-tsaina ny fahasahiranana natrehin'i Paoly tamin'ny fiezahana hanampy ny fiangonana mba hahatsapa fa manana anjara amin'ny zavatra lehibe lavitra noho ny fiangonany eo an-toerana izy ireo.
Vakio ny Kol. 4:10,11. Ankoatra ny fandefasana sy fandraisana vaovao amin'ny alalan'ny iraka (Kol. 4:7-9), inona avy ireo fomba hafa nampiasain'i Paoly mba hanamafisana ny fifandraisana?
Raha jerena ny sasany amin'ireo olana izay noresahin'i Paoly ao amin'io epistily io, inona no hafatra mety ho nampitaina tamin'ny alalan'ireo fanaovam-beloma ireo?
Manorina sy manamafy ny fifandraisana eo amin'ny samy mpino i Paoly amin'ny alalan'ireo fanaovam-beloma ireo. Hitantsika eto fa havan'i Barnabasy i Marka. Koa mampiomana i Paoly ta ho avy hamangy any Kolosia koa i Marka. «Mpiara-mifatotra amiko» no ilazan'ı Paoly an'i Aristarko; izany hoe, gadra niaraka tamin'i Paoly izy. Samy miaramila mitafy «ny fiadian'Andriamanitra» izy roa lahy (Efes. 6:10,11), miady mba hanafahana ireo gadran'i Satana ho amin'ny fanompoana ao amin'ny fanjakan Andriamanitra (jereo ny 2 Tim. 2:1-4). I Jesôsy/Josto koa (anarana jiosy sy romanina izay saika mitovy fanononana amin'ny teny grika, toy ny Saoly/Paoly) dia nambarany tamin'izy ireo ho mpiara-miasa azo itokiana amin'ny fampandrosoana ny filazantsara.
Nomarihin'i Paoly fa i Aristarko, i Marka, ary i Josto dia mpino jiosy («avy amin'ny voafora»). Avy eo manonona anarana Jentilisa telo izy: i Epafra, i Lioka, ary i Demasy (Kol. 4:12-14). Zava-dehibe ny hoe: na somary nisy fifandirana aza teo amin'ny Jiosy sy ny Jentilisa tao am-piangonana, dia afaka niara-niasa tsara tamim-pahombiazara tamim-pahombiazara izy ireo, tao anatin'ny firaisan-tsaina sy ny firindrana. Nefa amin'ny filazan Paoly hoe «ireo ihany», dia toa manambara fahadisoam-panantenana izy fa ny ankamaroan'ny Kristianina jiosy dia tsy mba nanohana azy tamin'ny fahoriany. Na izany aza, zava-dehibe tamin'io fotoana io ny nisehoan'i Jaona Marka, izay nandao an'i Paoly sy i Barnabasy taona vitsivitsy teo aloha, naneritra ny dia misionera voalohany nataon'izy ireo (Asa. 13:13), İzay tsy vitan'nyhoe mahatoky fa tonga "fampiononana"ho an'i Paoly koa (Asa. 15:36-40).
Misy mikendry handrava mandrakariva ny firaisana, ary tsy zava-baovao izany. Vao tsy ela izay, tao alatin'ny taona vitsivitsy, dia nisy fiovana lehibe ny Fiangonana Advantista satrianiely patrana manerana izao tontolo izao, ary nisy hery namely ny firaisana nisy teo aminy. Tsapa eo amin'ny ambaratonga rehetra ao am-piangonana ny fahasirotana eo amin'ny fampiraisana.
Ahoana no ahafahana, ao amin'ny fiangonana misy anao, miasa mba hampihena ireo zavatra nandrahona ny handrava ny firaisantsika? Inona avy ireo olana eo an-toerana, ary inona no azo atao hamahana izany?