"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Hodinihina mandritra ny herinandro: 1 Kor. 13; Mat. 24:12; Gal. 5:22,23; 1 Tim. 1:14; 1 Jao. 4:8.
Tsianjery
"Ary ankehitriny dia ireto telo ireto no mitoetra: ny finoana, ny fanantenana, ny fitiavana; fa ny fitiavana no lehibe amin'ireo."-1 Kor. 13:13.
Mahay mandresy ny zavatra rehetra ny fitiavana. Izany no mahatonga an'i Paoly miresaka betsaka momba izany. Miseho in-135 mahery ao amin'ireo epistiliny ireo teny iray fototra amin'ny hoe agapao - teny grika mahazatra indrindra ao amin'ny TV hanehoana hevitra momba ny fitiavana. Raha isaina impiry no ahitana io teny io ao amin'ny TV, dia saika ny antsasany no hita ao amin'ny epistilin'i Paoly. Tokony ho fantatsika avy amin'izany ny lohahevitra fototra ao amin'ny epistilin'i Paoly ho an'ny fiangonan'i Korinto.
Misy andalan-teny miavaka maro momba ny fitiavana ao amin'ny TV - toy ny Rôm. 8:35-39, 1 Kor. 2:9, 1 Kor. 8:3, Gal. 2:20, Kol. 1:13, 1 Tes. 3:12, sy ny maro hafa.
Saingy tsy misy azo ampitahaina amin'ny 1 Kor. 13.
Hitantsika tamin'ny herinandro lasa fa raha tsy misy ny fitiavana, dia tsinontsinona ny zavatra rehetra, eny, na dia ny fanomezam-pahasoavana aza. Amin'ity herinandro ity, hodinihintsika misimisy kokoa ny 1 Kor. 13 sy ny endrika kanton'ny fitiavana asehon'izany.
Araka ny ho hitantsika, ny fitiavana dia tsy fihetseham-po loatra fa toe-tsaina kosa; toe-tsaina izay tsy maintsy aseho eo amin'ny fiainana, amin'ny asa sy amin'ny teny; raha tsy izany, dia tsy misy heviny izany.
Voambara feno teo amin'ny fiainan'i Jesôsy ny tena atao hoe fitiavana, sy ny ataon'ny fitiavana.
*Famerenana ny lesona ny sabata 15 Aogositra .
"Fantatr 'i Jehovah ny andron'ny mahitsy; ary ny lovany ho mandrakizay."- Sal. 37:18
Mofon’aina:
Sarobidy tokoa ny talentan'ny fotoana. Ankinina amintsika isan'andro izany ary hampa-moahin'Andriamanitra ny amin'izany isika.- Ms, 15, 1898.
Tsy maintsy hofanina sy ampianarina ary beazina isan'andro isika mba hahasoa ny hafa eto amin'izao fiainana izao. Andro iray isan'andro ihany no ananantsika, saintsaino izany. Ny anio ihany no ahy. Hampiasa ny talentan'ny fiteny aho mba ho fitahiana ho an'ny hafa, ho mpanampy sy mpampionona ary ohatra hankasilrahan'ilay Tompo Mpamonjiko. Hianatra ny faharetana aho, ny fahalemem-panahy sy ny fandeferana, mba hitombo ao anatiko ;reo toetra kristianina.- L, 36, 1901.
Raha mihavana amin'Andriamanitra i anao anio dia ho vonona raha tonga mio i Kristy. I Kristy, fanantenan'ny roninahitra, mitoetra ao anaty no ilaintsika. Ny fitafianao tranainy sy rovitra - ny fanamarinan-tena - dia tsy hahazoanao miditra any amin'ny fanjakan'Andriamanitra; fa ny fitafiana voatenon'ny fanenoman'ny lanitra kosa — ny fahamarinan'i Jesosy Kristy — no hahafahanao miditra any. (...) Sarobidy lavitra noho ny tombontsoa rehetra araka izao tontolo izao izany; ary sarobidy mihoatra ny haja amam-boninahitra mety hatolotry ny olombelona mety maty ho anao. (...)
Moa ve ny tsirairay avy amintsika miomana isan'andro mba hikambana amin'ny ankohonan'ny lanitra? Mifanditra ye ianareo? Mitady ny tsiny eo amin'ireo ankohonanao ye ianao? Raha izany, dia hahita tsiny eo amin'izy ireo ianao na any an-danitra aza. Amin' izao fiainana izao no izahan-toetra anao, mba hahitana raha toa ianao ho olom-pirenena tia fihavanana ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra any an-danitra. (...)
Anio no tsy maintsy hiambenantsika mba tsy hanao teny na asa manafintohina ny hafa. Anio isika no tokony hidera sy hanome voninahitra an'Andriamanitra. Ny fanehoantsika finoana velona anio no hoentintsika mandresy ny fahavalo. Anio isika no tsy maintsy mitady an'Andriamanitra sy manapa-kevitra fa tsy ho afa-po raha tsy eo amin'ny fanatrehany. Tokony hiambina sy hiasa ary hivavaka isika, ka hanao izany toy ny hoe anio no andro farany ahavelomantsika. Ho feno fanoloran-tena sy fahitsiana manao ahoana ny fiainantsika amin'izay! (...)- TFC, b. 5, t. 200.