"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
«Ny tananao nanao ahy sy namboatra ahy; ampianaro aho, mba hianarako ny didinao.» - Sal. 119:73.
Mofon’aina:
Asan'Andriamanitra ny firafitry ny vatan'ny olombelona. Ireo taova miasa rehetra ao dia Izy no namorona azy. Omen'ny Tompo sakafo sy rano isika mba hanomezana izay ilain'ny vatana. Nomeny toetra samy hafa ny tany mba hampaniriana sy hampitomboana sakafo ho an'ny zanany. Izy no manome ny tara-masoandro sy ny ranonorana, ny lohaorana sy ny faraorana. Izy no manao ny rahona sy mandefa ny ando. Fanomezany avokoa izany rehetra izany. (...)
Nefa tsy hamerina ny endrik' Andriamanitra ara-moraly eo amintsika ireny fitahiana rehetra ireny raha tsy miara-miasa Aminy isika, ka manao ny ezaka rehetra mba hahafantatra ny tenantsika sy hahatakatra ny fomba fikarakarana ity milina olombelona be pitsipitsiny ity. Mila miezaka amim-pahazotoana hifanaraka mandrakariva amin'ny laladny zavaboary ny olona. Izay miara-miasa amin'Andriamanitra mba hihazona ity milina mahagaga ity ao anatin'ny firindrana, ka manokana ny heriny rehetra ho an'Andriamanitra, ary mikatsaka amim-pahendrena hankato ny lalan'ny zavaboary, dia mijoro amin'ny hery nomen'Andriamanitra azy, ary voasoratra ao amin'ny bokin'ny lanitra ho olona manana ny maha izy azy.
Nomen’Andriamanitra tany hambolena ny olona. Nefa mba hahazoana mijinja vokatra, dia tsy maintsy misy ny fiaraha-miasa mirindra eo amin'Andriamanitra sy ny olombelona. Tsy maintsy ampiasaina amin'ny fotoana mety ny angadinomby sy ny fitaovam-piasana hafa. Tsy maintsy afafy amin'ny fotoany ny voa. Tsy maintsy manao ny anjarany ny olona. Raha tsy miraika sy manao tsirambina izy, dia ho hita fa tsy mahatoky. (...)
Toy izany koa ny amin 'ny zava-panahy. (...). Tsy maintsy misy ny fiaraha-miasa eo amin'ny Zanak'Andriamanitra sy ny mpanota mibebaka. (...) "Fa izay rehetra nandray Azy dia nomeny hery ho tonga zanak'Andriamanitra, dia izay mino ny anarany" Jao. 1:12. Manolotra famindram-po sy fahasoavana mitafotafo ho an' izay rehetra mino Azy i Kristy. Izy no manatanteraka ireo fepetra iankinan'ny famonjena antsika. Isika kosa tsy maintsy manao ny anjarantsika amin'ny fanekena amim-pinoana izany fitahiana izany. Miasa Andriamanitra, miasa koa ny olona. Tsy maintsy manohitra ny fakam-panahy ny olona, ka manovo ny heriny ao amin'Andriamanitra. Tonga mpiara-miasa amin'i Kristy izy amin'izany. — RH, 28 Mey 1908.
Hodinihina mandritra ny herinandro:
isa. 61:10; Hôs. 6; Asa. 3:18,19; Eks. 34:1-10; Rôm. 6:23; Mat. 22:1-14.
Tsianjery : "Raha miaiky ny fahotantsika isika, dia mahatoky sy marina Izy ka mamela ny fahotantsika sy manadio antsika ho afaka amin'ny tsi-fahamarinana rehetra." — 1 Jao. 1:9.
Toa mboloa lavitra ny Tany Nampanantenaina ny Isiraelita, izay nitoby teo ambanininy andry rahona teo amin'ny tany lemaka. Efa niakatra tao amin'ilay aizim-pito, izay nanarona ny tampon'ilay tendrombohitra andro maro izay, i Mosesy. Araka ny fihevitr'izy ireo dia azo antokan fa efa maty izay ilay mpitarika azy ireo; raha tsy matin'ny hanoanana dia angamba matin'ilay afo mandevona teo an-tampon-tendrombohitra.
Tsy tafandry mandry ilay vahoaka feno olona maro samy hafa firenena (ny lsiraelita niaraka tamin'ireo izay niara-niaia taminy tany Egypta nandritra ny Eksodosy), vonona ny hiroso ho any amin'ilay tany tondra-dronono sy tantely. Na vao andro vitsy aza ireto olona ireto no nanao fanekena masina tamin'Andriamanitra fa hankato Azy, dia nitaky hanana sary hitan'ny masony izy ireo izao. Koa dia nivory nanodidina ny tranolain'i Arona izy ireo ary nitaky ny hanamboarana sampy ho azy ireo. Noho ny fanahiany momba ny ainy, dia nanaiky i Arona. Hitantsika ao amin'ny Eks. 32-34 ny fizotrizany tantara mampalahelo izany.
Iray monja amin'ireo tantara mampianatra antsika momba ny fibebahana sy ny famelan-keloka ao amin'ny Soratra Masina io tantara io, izay lohahevitry ny lesona mandritra ity herinandro ity. Ataovy an-tsainao ny hevitra fototra ao amin'ny tsianjery eo am-pandinihanao ny lesona isan'andro. Eny, manota isika, saingy noho ny fahafatesan'i Jesôsy teo amin'ny hazo fijaliana sy ny drafi-pamonjena, dia misy ny famelan-keloka ho an'ny mpanota izay miaiky ny helony amim-pahatsoram-Po sy mibebaka.