"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Tamin'ny andron'i Jesôsy dia nomen-danja fatratra ny vavaka lavareny sy tsara rafitra toy ny zava-kanto — teny saro-takarina sy natao tsianjery matetika no nampiasaina tamin'izany. Tsy nanan-javatra tsara holazaina mikasika ireny karazan-tonom-bavaka ireny i Jesôsy (jereo ny Mat. 6:5-8). Nantsoiny amin'izay tena anarany tokoa ireny: fisehosehoana ho fampiderana ny "fitiavam-bavaka."
Nahita an'i Jesôsy nivavaka ire() mpianatra, ary fantany fa ampahany manan-danja teo amin'ny fiainan'i Jesôsy ny vavaka (jereo ny Lio. 5:16; Lio. 6:12; Lio. 9:18; Lio. 22:41; Lio. 24:30; Mar. 1:35; Mar. 6:46). Rehefa nijery an'i Jesosy izy ireo dia nahita fa samy hafa tamin'ireo mpitondra fivavahana Izy. Koa nanatona an'i Jesôsy izy, ary niteny taminy hoe: "Tompoko, mampianara anay hivavaka."- Lio. 11:1.
Naneho ohatra tamin'ireo tamin'ny mpianany (sy amintsika) i Jesôsy fa azontsika atao ny mivavaka amin'ny alalan'ny teny tsotra fampiasantsika andavanandro. Nasehony antsika fa tokony ho vokatry ny fo sy mahitsy ny vavaka atao.
Vakio ny Lio. 11:2-4 sy ny Mat. 6:5-15 ary mariho ireto lafin-javatra manaraka ireto eo amin'ny vavaka nampianarin'i Jesosy:
• Rainay Izay any an-danitra: Fanekena ny fifandraisanao manokana arnin'ilay Rain'ny rehetra. • Hohamasinina anie ny anaranao: Ny fanekena ny fahamasinan'Andriamanitra no mahatonga antsika hanatona Azy amin'ny fanajana sy ny fahatahorana.
• Ho tonga anie ny fanjakanao: Faniriana fatratra ny fiverenan'Andriamanitra sy ny fitoeran'ny Fanahy Masina ao am-pontsika mandra-pahatonga izany.
• Hatao anie ny sitraponao ety an-tany tahaka ny any an-danitra: Fileferana sy fangatahana ny hanatanterahan'Andriamanitra ny sitrapony eo amin'ny fiainantsika, fatokiana fa Izy no mahalala izay mahasoa. fa tsy fangatahana fotsiny ny zavatra irintsika.
• Omeo anay anio izay hanina sahaza ho anay: Fangatahana izay ilaintsika mba hahavelona, eo amin'ny lafiny ara-nofo (hanina sy rano) ary ara-panahy (Jesôsy sy ny Teniny velona).
• Ary mamela ny helokay tahaka ny namelanay izay meloka taminay: Fibebahana ary famelana ireo izay nandratra antsika tahaka ny amelan'Andriamanitra ny helotsika maimaimpoana.
• Ary aza mitondra anay ho amin'ny fakam-panahy, fa manafaha anay amin'ny ratsy: Fangatahana fialofana sy fiarovana amin'ny faharatsiana eto amin'izao tontolo izao (Sal. 91).
• Fa Anao ny fanjakana sy ny hery ary ny voninahitra mandrakizay. Amena: Fanekena fa ny momba antsika rehetra dia an'Andriamanitra. Izy irery no mendrika ny voninahitra sy ny fiderantsika (1 Tant. 29:11).
Nahoana moa raha ampitomboina ny fivavahanao ary atodika amin'Andriamanitra isa-maraina ny tavanao mba hiresaka amin'llay tia anao mihoatra noho ny zavatra rehetra?
«Dia isika no nanambaran'Andriamanitra izany tamin'ny Fanahy; fa ny Fanahy mamantatra ny zavatra rehetra, na dia ny saina lalina izay an 'Andriamanitra aza.» - 1 Kor. 2:10.
Mofon’aina:
Arakaraka ny ampiharantsika eo amin ny fiainantsika ireo fahamarinana tsotra no ahazoantsika antoka ny fahatakarantsika ny heviny lalina. Amin' izany, raha eo ambany fitarihan'ny Fanahin'Andriamanitra ny fo, dia hanao hoe: "Mahazava ny famoahana ny hevitry ny teninao ka manome fahalalana ho an 'ny kely saina." — Sal. 119:130. Midika izany fa ny Fanahy Masina no manazava ny Teny, fa tsy noho ny famakiana tsara nataon 'ilay mpandinika.
Tsy ireo litera ao amin'ny voanteny no manome fahazavana na fahatakarana, fa ny fanoratan'ny Fanahy Masina izany teny izany amin'ny fomba manokana ao am-po. Ho an'ny saina sy ny fo manolo-tena ho an'Andriamanitra, dia ampitomboina ny fahalalany arakaraka ny izarany ny fahazavana amin'ny hafa. (...)
Arakaraka ny hanomezantsika toerana lehibe ny Tenin'Andriamanitra no hitomboantsika ara-tsaina sy ara-panahy. Hazava kokoa sy tsy misy fiandaniana ny fitsarana ataontsika, ary ho feno kokoa ny fanehoan-kevitsika. Ho marina kokoa ny fanombanantsika ny zava-panahy. Noho ny herin'ny Fanahy Masina dia voaofana handray tsara ny fahamarinana ny sauna ka manjary tombontsoa manatanjaka ny fanahitsika izany, hanatanterahantsika asa feno fandavan-tena.
Ô, misaotra ny Tompo amin'nv foko sy ny fanahiko ary ny feoko manontolo aho, fa rehefa ampidirina ao am-po ny teny, dia hath'ny Tampo ny mampitombo ny fahaizantsikti mahatakatra amininyfornba mazava sy tsotra, tsy amin 'ny lafiny ara-panahy ihany, fa amin'ny lafiny ara-nofo izay tsy azontsika ihodivirana koa.
Ny fahasoavana avy amin' Andriamanitra dia manamasina ny fahaizana misaina. Hotsaroana mandrakariva ny hoe: Ity asa kasaiko hanao ity ve hanome voninahitra an'Andriamanitra? Ho feno fanetren-tena lalina isika, ary hihena ny fianteherana amin'ny fahendren' olombelona, fa hitombo kosa ny fitokiana amin'Andriamanitra, izay mahatonga antsika hanao vavaka hoe: Ampianaro ny lalanao sy ny sitraponao aho. Ary ny Tompo hametraka hevitra azo antoka ao an-tsaina mba harahina. Hovelomina ao an-tsaina indray ireo fanandramana taloha, ary ny lalana azo antoka no tafatoetra ao an-tsaina.
Miara-miasa amin'ny herin'ny olombelona ny herin'Andriamanitra. —L, 144, 1898.