"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Hampahafantatra ahy ny lalan'aina Hianao; fa havokisam-pifaliana no eo anatrehanao, ary fahafinaretana no eo an-tananao ankavanana mandrakizay." - Sal. 16:11.
Mofon’aina:
Aoka ianao tsy hino fa rehefa miara-mandeha amin'i Jesosy dia tokony hanjombonjombona. Ny olona sambatra indrindra eto ambonin'ny tany dia ireo izay matoky an' i Jesosy sy manatanteraka an-tsitrapo ny Sitrapony. Tsy hita eo amin'ny fiainan'ireo izay manara-dia Azy ny fi savorovoroana sy ny tsy fifaliana. (...) Mety ho tojo fitsapana sy zava-tsarotra izy, nefa feno fifaliana ny fiainany, satria miara-mandeha aminy i Kristy ka manazava ny lalany amin'ny Fanatrehany. (...)
Rehefa mifoha amin'ny maraina ianao, dia aoka ho eo am-bavanao ny fiderana an'Andriamanitra; ary rehefa mivoaka handeha hiasa ianao, dia angataho amim-pivavahana ny Fanampiany. (...) Miandrasa ny hahazo ravina iray avy eo amin'ny hazon'aina. Hampitony anao izany ary hamelombelona anao, hameno ny fonao amin'ny fiadanana sy fifaliana. Afantohy amin'ny Mpamonjy ny eritreritrao. Halaviro ny tabataban'izao tontolo izao, fa mipetraha eo anatrehan' i Kristy, dia hihavao ny herinao, na dia eo anivon'ny asa mafy tsy misy fitsaharana sy ny adim-piainana andavanandro aza. Ilaina indrindra ny hipetrahantsika tsindraindray mba hisaintsaina ny amin'ny nidinan'ny Mpamonjy avy any an-danitra, ny nandaozany ny seza fiandrianan'Andriamanitra, mba haneho amin'ny zanak'olombelona ny mety ho toetr'izy ireo raha toa izy mampikambana ny fahalemeny am in'ny Heriny. Rehefa mahazo hery avy amin'ny firaisana amin'Andriamanitra isika, dia hanohy ny lalantsika amim-pifaliana, hidera Azy noho ny tombontsoa hahafahantsika mitondra ny fahazavan'ny fitiavan'i Kristy ho eo amin'ny fiainan' ireo mifanena amintsika. (...)
Efa vonona ny hiara-miasa amin'ny olombelona ny anjelin'ny lanitra, mba hahitan'izao tontolo izao ny mety ho toetry ny olombelona rehefa miray amin'Andriamanitra izy. Ireo manolotra ny tenany sy ny fony ary ny sainy ho amin'ny fanompoana an'Andriamanitra dia handray tsy tapaka hery vaovao, hery ara-batana sy ara-tsaina ary ara-panahy. Natao ho azy ireo ny fanomezana tsy mety ritran'ny lanitra. (...) Amin'ny alalan'ny fahasoavana omena antsika no hahazoantsika ny fandresena izay tsy ho azontsika mihitsy raha ny kileman-toetrantsika sy ny hakelin'ny finoantsika no jerena. (...) - RH, 15 Janoary 1911.
Vakio ny Kol. 1:26,27. Indroa i Paoly no miresaka momba ny "fahagagana". Fahagagana inona?
Milaza momba ny «zava-miafin'Andriamanitra» koa i Paoly any an-kafa, izay fikasan Andriamanitra mandrakizay «voatendry ho voninahitsika talohan'ny nanaovana izao tontolo izao» - 1 Kôr. 2:7, ary nambara tamin'ny alalan'ny drafi-pamonjena. Miresaka momba io fahamarinana io i Petera, toy ny zavatra efa nandrandrain'ny mpaminany sy «tian'ny anjely hodinihina>> 1 Pet. 1:10-12. Voavolavola izany "fony tsy mbola ary ny fanorenan'izao tontolo izao" 1 Pet. 1:20, ary «voafina hatry ny fony fahagola» Rôm. 16:25. Na Izany aza, tamin'ny alalan'ny fiainan'i Kristy sy ny fahafatesany ary ny fitsanganany tamin'ny maty, dia nampahafantarina izany (2 Kor. 3:14).
Ahoana no anazavan'ireto andininy manaraka ireto ny lafiny isan-karazany amin'ny drafi-pamonjena?
1. Efes. 1:7-10 …………………………..…………………………..…………………………..…………………………..
2. Efes. 3:3-6 …………………………..…………………………..…………………………..…………………………..
Amin'ny farany dia hatambatra ho iray tanteraka ao amin'i Kristy «ny zavatra rehetra" any an-danitra sy etý an-tany. Izany no antom-bavak'i Kristy ao amin'ny Jao. 17. Zava-miafina ny fomba hahatanterahan'izany mandra-pahatonga ny fotoana nanambarana azy tamin'ny alalan'ny filazantsara.
Ho fianarantsika mandritra ny mandrakizay ny antony itiavan'Andriamanitra antsika ka nanomezany an'i Jesosy, Ilay harenan'ny lanitra sarobidy indrindra, ho famonjena antsika. Izao kosa no fantatsika tsara: Maty i Kristy «hamonjy ny olona rehetra (...), mba tsy ho velona ho anny tenany intsony izay velona, fa ho an'lzay efa maty sy nitsangana hamonjy azy» - 2 Kôr. 5:15. Noho izany, izay rehetra mino an'i Kristy, na Jiosy na Jentilisa, dia samy manana ny teny fikasan'Andriamanitra amin'ny alalan'ny filazantsara ary natambatra ho tena iray, dia ny fiangonana.
Ny hoe "Kristy ao anatinareo» - Kôl. 1:27, dia manondro ny fitoeran'i Kristy ao am-po amin'ny alalan'ny finoana (Efes. 3:17; ampitahao amin'ny Gal. 2:20). lo firaisana ara-panahy amin'i Kristy io no mahatonga ny mpino «hiara-mipetraka any an-danitra" na dia ankehitriny aza (Efes. 2:6), sy hanandrana «ny herin'ny fiainana ho avy» - Heb. 6:5. Efa manomboka mampiray antsika amin'ny lanitra i Kristy amin'ny alalan'ny fanatrehany eo amin'ny fiainantsika. Ny filazantsara miasa ao am-pon'ny mpino no «nampahamendrika antsika hanana anjara amin'ny lovan'ny olona masina eo amin'ny mazava». - Kol. 1:12.