"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
«Ary izao no fahasahiana ananantsika eo anatrehany: raha mangataka zavatra araka ny sitrapony isika, dia mihaino antsika Izy; ary raha fantatsika fa mihaino antsika Izy, na inona na inona no angatahintsika, dia fantatsika fa azontsika izay angatahintsika aminy.» - 1 Jao. 5:14,15.
Mofon’aina:
Rehefa mivavaka mangataka fitahiana ara-nofo ianao, dia tsarovy fa mety ho hitan'ny Tompo fa tsy hahasoa anao, na tsy hanome voninahitra Azy ny hanomezany anao izay tena irin'ny fonao. Kanefa hamaly ny vavakao izy, ka hanome izay tsara indrindra ho anao.
Rehefa nivavaka i Paoly mba hesorina ilay tsilo tamin'ny nofony, dia novalian'ny Tompo ny vavaka nataony, tsy tamin'ny fanesorana ilay tsilo, fa tamin'ny fanomezana fahasoavana hahazakany ilay fitsapana. «Ampy ho anao ny fahasoavako» hoy Izy. Faly i Paoly noho izany valim-bavaka izany ka hoy izy: «Koa mainka sitrako ny hirehareha amin ny fahalemeko, mba hitoeran'ny herin 'i Kristy amiko.» - 2 Kôr. 12:9. — ST, 18 Nôvambra 1903.
Ampahafantaro ny Mpanao anao ny fangatahanao. Izay manatona Azy am in' ny fo torotoro tsy mba hatosiny na oviana na oviana. Tsy misy fivavahana marina very. Ao anatin'ireo hira fiderana ataon'ny mpihiran'ny lanitra, dia ren'Andriamanitra ny fitcrainan'ny olombelona malemy indrindra. Raha mamboraka ny fanirian'ny fontsika ao amin'ny efitranontsika mangina isika, na manonona fivavahana isika raha mandeha any an-dalana, dia mahatakatra ny seza fiandrianan' ny Mpanjakan' izao rehetra izao ny tenintsika. Mety tsy ho ren'ny sofin'olombelona izany, nefa tsy ho faty momoka ao amin'ny fahanginana, na ho verivery foana ao anatin'ny tabataban'ny asa aman-draharaha. Tsy misy afaka hampangina ny fanirian'ny fanahy. Miakatra any ambonin'ny horakoraky ny arabe sy ny fifanjevoan'ny vahoaka marobe, ho any amin'ny lapan'ny lanitra izany. Andriamanitra no itenenantsika ka reny ny fivavahantsika. Ianao izay rnahatsiaro ho tsy mendrika indrindra, aza matahotra ny mametraka ny momba anao eo amin'Andriamanitra. — HF, tt. 146,147.
Misy hery lehibe ao amin'ny vavaka. Tsy sasatra i Satana, ilay fahavalontsika lehibe, manao izay hampanalavitra ny fanahy kivy amin'Andriamanitra; kanefa ny olo-masina tsotra sy manetry tena indrindra dia atahoran'i Satana lavitra noho ny didim-panjakana na ny baikon'ny mpanjaka. - ST, 27 Oktôbra 1881.
Mitana anjara toerana lehibe eo amin'ny fiainan-tokantrano ny zanaka. Tsara ny hampahafantarana azy ireo fa tiana izy ary omena tombambidy amin'ny maha isan'ny ankohonana sy olom-pirenen'ny fanjakan'ny lanitra azy. Manan-danja tokoa ny fiaraha-mivavaka ataon'ny mpianakavy, fivavahana izay tsotra nefa mitohy, ary atao marain-tsy hariva. Raha mbola kely ny ankizy dia efa afaka manampy ny ray aman-dreny amin'ny fanadiovana sy ny andraikitra hafa. Ary ny zava-dehibe indrindra, dia tokony hanaraka ny baiko nomen'i Paoly izy ireo, manao hoe: "Hianareo zanaka, maneke ny ray aman-dreninareo amin'ny zavatra rehetra; fa ankasitrahana ao amin'ny Tompo izany." - Köl. 3:20.
Vakio ireto andalan-tSoratra Masina manaraka ireto. Inona avy ny fitsipika omena ao mikasika ny fitaizana?
Ohab. 22:6,15 ……………………..……………………..……………………..…………………………….
Mat. 19:14 ……………………..……………………..……………………..……………………..………….
Deo. 6:6,7 ……………………..……………………..……………………..……………………..………….
Ohab. 1:8,9 ……………………..……………………..……………………..……………………..………..
Ho fitahiana ho an'ny fianakaviana sy ny fiangonana ary ny hafa koa ny zanaka raha toa beazina araka ny tokony ho izy ho an'ny Tompo, amin'ny alalan'ny fampianarana sy ny ohatra. Ary ny torolalana omen'i Paoly ny ray aman-dreny. tahaka izay nomeny ny mpivady, dia mifandanja sy mifamaly koa: "Hianareo ray, aza mampahasosotra ny zanakareo, fandrao hamoy fo izy." - Kōl. 3:21. Misy fiantraikany lalina eo amin'ny fitaizana ny fomba fifandraisan'ny ray aman-dreny amin'ny zanaka (ny ray indrindra indrindra) sy ny fifehezany azy ireo.
Asehon'ny fikarohana koa fa raha mankany am-piangonana ny ray sy ny reny, dia ambony kokoa ny tahan'ny fankanesan'ny zanaka any am-plangonana tsy tapaka. Mifanohitra amin' amin'izany no mitranga raha ny ray na ny reny ihany no mankany am-piangonana. Mahagaga kokoa noho izany anefa, fa ny fankanesan'ny raim-pianakaviana any am-piangonana, mihoatra noho ny fandehanan'ny reny no mahatonga ny olona maro hazoto ho any am-piangonana tsy tapaka rehefa tonga olon-dehibe. Araka izany, dia tsy tokony hatao ambanin-javatra ny anjara asan'ny raim-pianakaviana eo amin'ny famolavolana ny zanany amin'ny lafiny ara-panahy. Zava-dehibe loatra ny hanaovany izany amim-pahamatorana.
Na izany aza, dia tsy ny raim-pianakaviana rehetra no mendrika halain'ny zanany tahaka (raha lazaina amin'ny fomba malefaka kokoa izany). Mitondra ny fanasitranana ilaintsika kosa ny fahafantarana fa Raintsika Andriamanitra, indrindra raha niteraka ratra lalina tao amintsika ny ray niteraka antsika. Amin'ny fomba ahoana?