"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Angamba ianao efa nivavaka momba ny zavatra iray nandritra ny fotoana maharitra, mety aman-taona, ary toy ny hoe tsy ren'Andriamanitra ireny vavaka ireny. Hoy ny Baiboly amintsika: "Mangataha, dia homena hianareo" - Mat. 7:7, "raha mangataka zavatra araka ny sitrapony" - 1 Jao. 5:14. Manao ahoana ny fahatakaranao ireo teny fikasana ireo?
Ohatra maneho ny vehivavy iray tia vavaka izay nanao fangatahana manokana i Hana (1 Sam. 1:10-17). Tamin'ny voalohany dia toy ny hoe tsy namaly ny fivavahany Andriamanitra, saingy naharitra izy, ka novalian'Andriamanitra tokoa, tamin'ny fotoana voatendriny ary araka ny Sitrapony. Indraindray ny fiandrasana dia manamafy orina ny fiarahantsika mandeha amin'Andriamanitra, satria amin'izany no ianarantsika matoky Azy bebe kokoa.
Hoy ny Sal. 62:8: "Matokia Azy mandrakariva ianareo. ry olona; loary eo anatrehany ny fonareo; Andriamanitra no aro ho antsika." Matokia. Moa ve isika matoky fa tena fantany tokoa izay mahasoa indrindra, eny fa na dia tsy mahita valim-bavaka eo no ho eo aza isika? Moa ve isika matoky fa hamaly Izy amin'ny farany, araka ny fotoana mety sy ny fomba tsara indrindra?
Tsy azontsika haingana araka izay aniriantsika azy na araka izay fomba irintsika isehoany indraindray ny valfm-bavaka. lnona no torohevitra omen'ny Baiboly antsika mahakasika izany?
• Ny sitrapon'Andriamanitra no katsaho fa tsy ny anao (Mat. 6:10; 1 Jao. 5:14,15)
• Diniho ny antony manosika anao hivavaka (Ohab. 16:2; Jak. 4:3)
• Eritrereto raha toa misy fahotana ankamamianao (Sal. 66:18; 1 Pet. 3:12; Ohab. 15:29) • Mitoera ao amin'Andriamanitra sy ao amin'ny Teniny (Jao. 15:7)
• Minoa rehefa mivavaka (Heb. 11:6; Jak. 1:6; Mar. 11:24; Mat. 21:22)
• Diniho ny fonao (mietry sa miavonavona) (Jak. 4:6; 1 Pet. 5:6)
• Mahareta (1 Tes. 5:17,18)
• Avelao ny heloky ny hafa (Mar. 11:25,26)
• Farany, Andriamanitra dia mahita ny toe-javatra amin'ny lafiny rehetra ary mahalala izay mahasoa antsika indrindra (Rom. 8:28; Efes. 3:20; Jer. 29:11-13). Indraindray ny valin-teniny dia toy izay nomeny an'i Paoly hoe: "Ampy ho anao ny fahasoavako" - 2 Kôr. 12:9.
Zava-dehibe iray mamaritra ny valin-tenintsika eo anatrehan'ny vavaka toa tsy ahazoam-baliny ny fomba fijerintsika an'Andriamanitra. Raha toa isika mihevitra Azy ho lavitra sy tsy miraika, dia ho osa ny fifandraisantsika Aminy. Amin'ny fotoana toy izany, tadiavo ao amin'ny Baiboly ny porofon'ny fitiavany sy ny fiahiany anao, ary mivavaha mba hihamazava kokoa ny sary diso momba Azy ao an-tsaintsika.
«Diniho ny Soratra Masina, satria ataonareo fa ao aminy no anananareo fiainana mandrakizay, ary ireny no manambara Ahy.» - Jao. 5:39.
Mofon’aina:
Tsy ampy ny mianatra ny Baiboly tahaka ny fianarana ny boky hafa rehetra. Mba hahatonga ny fahatakarana azy hitondra famonjena dia tsy maintsy miasa ao am-pon'ilay mpandinika ny Fanahy Masina.
Ny famakiana fotsiny ny Teny dia tsy hahazoana ny vokatra kendren'ny lanitra; tsy maintsy dinihina sy lalaina ao am-po izany. Tsy azo ny fahalalana an'Andriamanitra raha tsy misy fiezahan'ny saina. Tokony handinika ny Baiboly amin-joto isika, mangataka ny fanampian'ny Fanahy Masina, mba hahatakarantsika ny Teniny. Tokony haka andininy iray isika ka hifantoka amin'ny fiezahana hahatakatra izay hevitra marina tian'Andriamanitra ampitaina amintsika, mandra-pahatonga izany ho voaraintsika tsara, ka takatsika izay "lazain'i Jehovah."
Nefa raha atao an-kamehana ny famakiana ny Soratra Masina, dia kely foana ny soa azo amin'izany. Angamba misy olona mahavaky ny Baiboly manontolo, nefa tsy mahita ny hatsarany, na mahalala ny heviny lalina sady miafina. Ny fandinihana andininy anankiray, ambara-pahazo tsara ny heviny sy ambara-pahazavan' izay ikambanany amin'ny drafi-pamonjena, dia mahasoa noho ny mamaky toko maro tsy misy antony voafaritra ka tsy ahazoana fahalalana tsara. Aza avela hisaraka aminao ny Baibolinao. Mamakia azy isaky ny misy fotoana kely ahafahanao; tadidio ao an-tsainao ireo andininy ireo. Mahazo mamaky andininy iray ianao, na dia mandeha eny an-dalambe aza, dia saintsaino izany ho tafalentika ao an-tsainao.
Efa ho tonga ny fotoana hizahan-toetra ny fanahin'ny olona, ary izay kely finoana dia tsy hahazaka ny fisedran' izany andro sarotra izany. Aoka hodinihina tsara amim-pitandremana ireo fahamarinana voambara satria hilaintsika rehetra ny hanana fahalalana mazava tsara ny Tenin'Andriamanitra. Hazava sy ho voafaritra tsara ny fahafantarantsika ny adidintsika manokana vokatry ny fandinihana ny Baiboly sy ny fifandraisana isan'andro amin'i Jesosy, ary hahazo hery isika ka hahajoro amin'ny andro fizahan-toetra sy fakam-panahy. Izay miray amin'i Kristy ny fiainany amin'ny fatorana miafina, dia ho voatahiri.n'ny herin'Andriamanitra ho amin'ny famonjena, amin'ny ala1an'ny finoana. — TFC, b. 5, t. 273.