"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Raha maniry hanambara ny toetran'Andriamanitra amin'ny olona tsy kristianina ianao araka ny voalazan'ny Baiboly, inona no andalan-tSoratra Masina hotondroinao?
Ny valiny tsara indrindra, mazava loatra, dia i Jesôsy. Milaza ny Baiboly fa i Jesosy dia tsy maneho fotsiny an'Andriamanitra fa manambara Azy. Andininy maro ao amin'ny Baiboly no manazava izany, fa ny tsotra indrindra dia ny Jao. 14:9, izay ilazan'i Jesosy hoe: "Izay nahita Ahy die nahita ny Ray. Mila mibanjina an'i Jesôsy isika - ny teniny, ny asany, ny fombany, ary ny fitiavany lehibe ny olombelona tamin'ny nahafatesany sy ny nitsanganany tamin'ny maty-mba hahalalantsika misimisy kokoa ny amin'Andriamanitra.
Ao amin'i Jesosy Zanany no isehoan'ny fitiavan'ny Ray sy ny fiahiany antsika mazava indrindra. Izao no ahitantsika ny hakanton'ny Baiboly: misy lafiny efatra manan-danja asehon Andriamanitra antsika momba ny fiainan'i Jesosy, izay ahafahantsika manana fahafantarana feno mikasika ny maha Izy Azy. Hitantsika ao amin'ny Matio (nosoratan'ny Jiosy iray, ho an'ny Jiosy), fa i Jesosy no llay Mesia nandrasana hatry ny ela izay nahatanteraka ny teny fikasana. Hitantsika ao amin'ny Marka ny fiainan'i Jesosy feno fanompoana sy fahafoizan-tena, Nihevitra mandrakariva ny hafa Izy ary nanaiky hatrany ny sitrapon'ny Rainy. Azontsika vakina ao amin'ny Lioka ny momba ny fihetseham-pon'i Jesosy. ny maha olombelona Azy sy ny fangorahany, ary azontsika vakina izany tantara izany mba hananantsika toky fa marina izay vakintsika (Lio. 1:3,4). Ao amin'ny Jaona no ahitantsika ny Zanak Andriamanitra tonga nofo sy andrisihana antsika hino fa i Jesosy dia ilay lazain'ny Tenany ho Izy tokoa, mba hamelombelomana ny fiainantsika ara-panahy.
Na mitovy aza ny votoatin'ireo Filazantsara efatra, "dia samy hafa ny fomba nanehoana izany. Samy manana ny fanandramany manokana ny mpanoratra tsirairay, ary izany fahasamihafana izany no mahatonga ny fahalalana hitatra sy hihalalina mba hahafa-po ny filan'ny saina samihafa. Ms, 105, 1900. Iza amin'ireo Filazantsara ireo no novakinao farany?
Misy anarana manokana omena an'i Jesôsy ao amin'ny Mat. 1:23. Nahoana izany no manan-danja amin'ny fahafantarana ny toetran'Andriamanitra? Vakio ny Mat. 28:20, ka ifantohy ny tapany farany. Ampitahao ireo andininy roa ireo. Inona no tsikaritrao?
Vaony ampahany voalohany amin'ity lohahevitra goavana momba ny toetran Andriamanitra ity no voaresatsika. Lehibe sy mahavariana mihoatra noho izay azontsika sainina Andriamanitra, ary hianatra momba Azy hatrany isika mandritra ny mandrakizay.
Mendrika ny hoderaintsika Andriamanitra noho ny maha tzy Azy sy izay efa nataony ary ataony eo amin'ny fiainantsika. Manokána fotoana izao hanandratana vavaka hiderana an'Andriamanitra noho ny maha Izy Azy. Tonòny mihitsy izay lazain'ny Baiboly aminao momba an'Andriamanitra. (Ohatra: "Misaotra Anao aho, Andriamanitra, satria [toetran'Andriamanitra) lanao, araka ny lazainao amiko ao amin'ny (andininy]".)
" Andriamanitra tsy mba olona ka handainga, na zanak’olombelona ka hanenina: moa efa nilaza va Izy, ka tsy hefainy? Na efa niteny va Izy, ka tsy hotoviny? " Nom. 23:19
Mofon’aina :
Izay misalasala mandrakariva sy mitady porofo fanampiny mba hampisava ny rahon’ny tsy finoany dia tsy miorina amin’ny Tenin’Andriamanitra. Miankina amin’ny toe-javatra ny finoan’izy ireo, ary miorina amin’ny fihetseham-po. Kanefa ny fihetseham-po, na dia tsara aza, dia tsy finoana. Ny Tenin’Andriamanitra no fototra tokony hiorenan’ny fanantenantsika ny lanitra.
Mahonena ny olona mpisalasala mandrakariva, izay mampifantoka ny fijeriny sy ny fisainany amin’ny tenany. Raha ny tenanao no jerenao (...) dia tsy afaka hanantena ny hanahaka an’i Kristy ianao. Tsy mahavonjy anao ny “izaho” (...). Sambo vaky izay tsy tokony hiakaran’ny finoanao akory ny “izaho”. Amin’ny fotoana izay itokianao aminy no haharendrika azy. Mankanesa eo amin’ilay lakan’aina! Eo no hany fiarovana ho an’ny ainao. I Jesosy no kapitenin’ny lakan’aina, ary tsy mbola nisv mpandeha nentiny ka rendrika. – LU, 1897.
Ny rivo-piainan’ny lanitra no tena ilaintsika hanodidina ny fanahintsika. Ilaintsika ny hikasihana ny molotsika amin’ny vainafo avy eo amin’ny alitara. Ilaintsika ny mandre an’i Kristy manao izao teny izao: “madiova hianao.” Raha toa isika nampiely fahamaizinana na nanangona faharatsiana sy namafy fisalasalana ary namboly (...) hakiviana tao an-tsain’ny hafa, hanampy antsika hahita izany fahotantsika izany anie Andriamanitra! (...) Aoka isika hihaino izao fananarana izao: “Aoka ho masina hianareo amin’ny resaka hataonareo rehetra.” - 1 Pet. 1:15, dikanteny KJV. Raha misy voan’ny fisalasalana anankiray nafafy, dia tsy tratry ny herin’olombelona ny hamono izany. Andriamanitra irery no mahay manongotra azy avy ao am-po. (...)
Efa navelatra manoloana antsika ireo teny fikasan’Andriamanitra, ary amin’ny alalan’ireny no hifikirantsika amin’ny finoana sy ny fanantenana ary ny fitiavana. Ao anatin’ireo fahasoavana ireo no ahafahan’ny fiangonana mamirapiratra sy maneho amin’izao tontolo izao amin’ny fomba mivaingana ny fahamarinan’i Kristy.
Ny finoana velona (...) no vatofantsika ho an’ny fanahy; mafy sy azo antoka izany. (...) Hoy i Jaona: “ary ny fandresena izay enti-maharesy izao tontolo izao dia ny finoantsika.” – 1 Jao. 5:4. – Ms 66, 1895.