"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Miresaka manokana ny amin'ny lohahevitra momba ny fanompoan-tsampy i Paoly rehefa avy nanome ohatra momba ny fandavan-tena avy amin'ny fanandramana lainany manokana. Amin'ny heviny iray, manazava ny hevitra ao amin'ny 1 Kor. 9:27 ny 1 Kör. 10, izay ilazan'i Paoly fa veleziny mafy ny tenany mba tsy ho lavina izy. Tiany hanaraka ny ohatra asehony ny Korintianina, nefa i Jesôsy no modely faratampony (1 Kor. 11:1).
Vakio ny 1 Kor. 10:7-11. Inona avy ireo fahotana nataon'ny Isiraely tany an'efitra, ary nahoana no mahatonga ny fahotany ho ratsy kokoa aza ny tombontsoa nomena azy ireo?
Atsidik'i Paoly ao amin'ny 1 Kor. 10:1-5 ny tantaran'ny vahoakan'Andriamanitra tany an'efitra. Ny firesahany momba ny rahona sy ny ranomasina dia mampahatsiahy ny fitarihan Andriamanitra, ny fanatrehany, ary ny fiarovany. Ny hanina sy ny fisotro kosa maneho ny famatsian'Andriamanitra. Antsoin'i Paoly hoe "batisa" ny fanandramana niainan'ny Isiraely tao amin'ny rahona sy ny ranomasina, tahaka ny batisa kristianina. Toy izany koa, manondro ny Fanasan'ny Tompo i Paoly rah amiresaka momba ny hanina sy ny fisotro.
Raha lazaina amin'ny teny hafa dia mampianatra ny 1 Kor. 10 fa, amin'ny heviny iray, dia miaina toe-javatra mitovy amin'izay niainan'ny Isiraely ny Kristianina. Kanefa mampahatsiahy ny tantaran'ny Isiraely i Paoly satria tsy tiany hiverina izany tantara izany. Na teo aza ny tombontsoą rehetra nananan'ny Isiraely, dia maro tamin'izy ireo no mbola naniry zava-dratsy ihany (1 Kor. 10:6), toy ny fanompoan-tsampy (1 Kor. 10:7) sy ny fijangajangana (1 Kor. 10:8). Koa tsy mahagaga raha tsy sitrak'Andriamanitra ny ankabiazany (1 Kor. 10:5).
Mora ny manome tsiny ny Isiraely fahiny sy milaza fa nahavita fahotana lehibe izy ireo. Kanefa, ambaran'i Paoly fa mety ho lavon'ny fahotana mitovy amin'izany koa ny Kristianina, na dia manana tombontsoa lehibe amin'ny fahafantarana ny tantaran'i Kristy aza. Mazava izany ao amin'ny fampitandremany hoe: «Izay manao azy fa mijoro tsara, dia aoka izy hitandrina, fandrao ho lavo» - 1 Kor. 10:12. Ny hoe «izay manao azy» dia midika fa misy olona ao am-piangonana tsy mahatsapa fa tandindomin-doza ho lavo amin'ireo fahotana ireo koa izy. Tandindomin-doza toy izany koa ve isika ankehitriny?
«Izay manao azy fa mijoro tsara, dia aoka izy hitandrina, fandrao ho lavo». Iza amintsika no tsy efa nahatsapa ny fahamarinan'izany fampitandremana izany?
Ambaran'ny Baiboly fa tsy hamela antsika halaim-panahy mihoatra noho izay zakantsika Andriamanitra, "fa momba ny fakam-panahy dia hasiany làlana hahafahanareo koa mba hahazakanareo izany" - 1 Kor. 10:13. Nahoana àry no toa mbola mora amintsika ny lavo amin'ny fahotana?
"Anaka, maneke ny ray sy ny reninareo ao amin'ny Tompo, fa marina izany. Manaja ny ray sy ny reninao fa izany no didy voalohany misy teny fikasana." - Efes. 6:1,2.
Mofon’aina:
Ny zanaka dia anarin'ny Apôstôly mba hankatò ny ray aman-dreniny ao amin'ny Tompo, ho tia manampy sy mora alahatra. Izay tena tia an'Andriamanitra dia tsy hiziriziry amin'ny heviny manokana ka tsy hahasambatra ny tenany sy ny hafa. Hiezaka haneho an'i Kristy eo amin'ny toetrany izy ireo. Mahafinaritra ny mieritreritra fa ireo tanora izay miady amin'ny fahotana, mino, miambina eo am-piandrasana ny fiavian'ny Kristy, manaiky ny fahefan'ny ray aman-dreny, ary tia an'i Jesôsy Tompo, dia ho isan'izay tia ny fisehoany sy hitsena Azy amin'ny fiadanana.
Hijoro tsy misy pentimpentina na fiketronana eo anoloan'ny seza fiandrianan'Andriamanitra izy ireo, ary hiditra amin'ny fifaliany mandrakizay. Namolavola toetra mahate ho tia izy ireo; niambina ny vavany; tsy niteny lainga; nitandrina ny fihetsiny mba tsy hanao ratsy na inona na inona, ary nosatrohina ny satroboninahitra fiainana mandrakizay. – Ms, 67, 1909.
Tombontsoan'ny ray aman-dreny ny mitondra ny zanany miaraka aminy eo am-bavahadin'ny tananan'Andriamanitra, ka manao hoe: "Niezaka nampianatra ny zanako ho tia an'i Jehovah, hanao ny sitrapony, ary hanome voninahitra Azy aho." Ho an'ny toy izany, dia hovohana midanadana ny vavahady, ka hiditra ny ray aman-dreny sy ny zanany. (...)
Ny ankohonana tsirairay ho tafiditra ao an-tananan'Andriamanitra dia tsy maintsy ho mpiasa nahatoky tao an-tokantranony, tety an-tany, nahatanteraka ny andraikitra napetrak' i Kristy taminy. Rehefa any, dia hitondra ny vahoakany ho eo amin'ny hazon'aina i Kristy, ilay Mpampianatra any an-danitra, ary hanazava aminy ireo fahamarinana izay tsy takany teto amin'ity fiainana ity. Hahazo fanabeazana ambony lavitra sy amin'ny fahafenoany ny vahoakany mandritra izany fiainana ho avy izany.
Hosatrohina satroboninahitra volamena ny Iohan'izay miditra ao an-tananan'Andriamanitra. Tsy tokony hisy amintsika tsy ho tafiditra ao ka tsy hahita izany fifaliana lehibe izany. Hatsipin tsika eo an-tongotr'i Jesosy ny satroboninahitsika, ary hanome voninahitra sy hidera ny anarany masina hatrany isika. (...)
Fiainana mandrakizay ao an-tananan'Andriamanitra no valisoan'ny fankatoavana ao amin'ny fiainan-tokantrano. – RH, 28 Oktobra 1909.