"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Ny fanasana akanjo tsara tarehy matetika no amaritan'izao tontolo izao ny atao hoe mpanankarena. Misy oIona milaza hoe: "Miakanjo toy izao aho mba hanehoako ny maha izaho ahy." Tsy misy zava-maharitra ankoatra ny fifandraisantsika anefa any an-danitra, fa ny zavatra hafa rehetra ho levona avokoa (Mat. 6:19-21). Tokony ho voasarona ao Jesosy sy ny akanjom-pahamarinany tonga lafatra ny rnaha isika antsika.
Vakio ilay fanoharana nanazavan'i Jesôsy izany ao amin'ny Mat. 22:1-14. Inona avy ireo hafatra hitanao ao anatin'io fanoharana io?
Nantsoin'i Jesôsy hoe "ry sakaiza" ilay lehilahy tsy nanao ny akanjo tokony hanaovana, ary na voalaza aza fa tsy namaly izy, dia inoana fa nanana fifandraisana izy ireo. Tsy maintsy ho nahafantatra momba Hay akanjo io lehilahy io saingy nifidy ny tsy hanao izany. Tonga lafatra sy tsy misy tsiny ny toetran'i Jesôsy, ary atolony antsika izany ka hatafiny antsika ny "rongony fotsy madinika sady madio no mangatsakatsaka"- Apôk. 19:8, "tsy misy pentimpentina, na fiketronana, na izay toy izany"- Efes. 5:27.
Ny rongony fotsy dia "Fahamannan’ i Kristy (...), toetrany tsy misy pentina izay zaraina amin'ny alalan'ny finoana ho an'izay rehetra mandray Azy ho Mpamonjin'ny tenany manokana."— HF, t. 321, ed. 2004.
Nitafy akanjo fotsy vita amin'ny hazavana malefaka i Adama sy i Eva fony tsy mbola rehefa nanota kosa izy ireo, dia nahatsiaro ho nitanjaka (Gen. 3:7) ka nanamboatra akanjo tamin'ny ravin'aviavy. Avy eo dia nosoloan'Andriamanitra akanjo hoditra (hodi-biby) izany akanjo ravin'aviavy nataony izany. Nisy sorona natao mba hahazoan'izy mivady akanjo. Toy izany koa, manaiky ny sorona nataon'i Jesôsy isika amin'ny fandraisana ny akanjom-pahamarinany. "Nitanjaka sy menatra izy ireo, ka niezaka ny hanolo flay fitafian'ny lanitra tamin'ny fanjairany ravin'aviavy ho fitafiany. (...) Tsy misy azon'olona visavisaina hanolo ny akanjon'ny tsy fananan-tsininy izay efa very. Tsy mita fitafiana amin'ny ravin'aviavy, tsy misy akanjo fanaon'ny olona eo amin'izao tontolo izao azon'ireo izay hiara-mipetraka amin'i Kristy sy ny anjely hanaovana amin'ny fanasana fampakaram-badin'ny Zanak'ondry. Ny fitafiana izay nomanin7 Kristy ihany no hahazoantsika miseho eo anatrehan'Andriamanitra. lo fitafiana io, ny akanjon'ny fahamannan'ny tenany, no atafin'i Kristy ny fanahy rehetra mibebaka sy mino Azy." — HF, t. 322, ed. 2004.
Saintsaino: Tokony hitafy isan'andro ny akanjom-pahamarinan'i Jesôsy isika. Inona no tena hevitr'izany, ary ahoana no hanaovantsika izany?
"Tandremo ny fonao mihoatra noho izay rehetra tokony hotandremana; fa avy ao aminy no ihavian 'ny aina." - Ohab. 4:23
Mofon’aina:
Nahoana no maro ny olona tsy mahomby ara-panahy, manana toetra tsy mirindra? Satria rehefa nahalala ny fahamarinana izay ao amin'i Jesosy izy ireo dia tsy nanomboka nampihatra izany, ary tsy manao izany koa ankehitriny. Tsy avelany hanaisotra ny kileman-toetrany i Kristy. (...) Izay nandalo fiovam-po marina dia maneho fitsipi-piaina marina amin'izay ataony rehetra. Izay velona araka ny teny rehetra aloaky ny vavan'Andriamanitra ihany no miorina tsara amin'ny finoana.
Maro ireo maneho isan'andro fa tsy mihatra amin'ny toetrany ny fiovam-pony fa am-bava fotsiny ihany. (...) Mety hahazo ny satroboninahitry ny mpandresy ny rehetra amin'ny alalan'ny finoana, saingy marobe no tsy vonona hitolona mafy amin'ireo kileman-toetrany. Hazoniny ny toetra tsy ankasitrahan'Andriamanitra. (...) Raha mianatra ny lesona tsotra omena azy ny rehetra ka mitondra ny ziogan'i Kristy ary mianatra amin'ilay Mpampianatra lehibe mba ho tonga malemy fanahy sy manetry tena, dia ho tanterany ny fanekena nataony momba ny fitiavan'Andriamanitra ambonin'ny zavatra rehetra sy ny fitiavana ny namana tahaka ny tenany. (...) Tsy maintsy manomboka hatrany amin'ny voalohany izy ireo. Hoy i Kristy: "ento ny ziogako, dia ny ziogan'ny fifehezana sy ny fankatoavana, ary mianara Amiko (...)" Amin' izay dia ho vita fihavanana amin'Andriamanitra ny fo, amin'ny alalan'ny herin'i Kristy izay manavao. Ho tonga mpiombona amin'ny fomban'Andriamanitra izy ireo, olona voaova fo. (...)
Ao amin'ny fo no tsy maintsy anombohan'ny asa fanavaozana sy fanovana, satria ao no loharanon'ny fiainana. Ahoana àry no iheverana fa ampy izay ataon'ny molotra? (...) Mananatra anareo aho, noho ny amin'i Kristy, aza mij anona eo an-tsasa-dalana fa mandrosoa, mandrosoa hatrany mandra-pahatraranareo ny fahatanterahan-toetra kristianina. (...) Miambena fatratra, tsarovy fa tompon' andraikitra amin'ny fanehoana an'i Kristy araka ny tokony ho izy ianao. Aoka tsy hisy kilema hitarika ny hafa hanao fahotana mitovy amin'izay ataonao. (...)
Ireo izay milaza fa efa nahazo fahazavana ambony dia tsy maintsy mampiseho ny herin'izany fahazavana izany eo amin'ny teny ataony, ny fitondrantenany, ny feony, ny asany, amin'ny fotoana rehetra ary amin'ny toerana rehetra. - L 178, 1899.