"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
Hoy i Mohamed Ali, indray andro: "izaho no mahery indrindra." Tamin'ny volana Aogositra 1963, enim-bolana talohan'ny nandreseny tamin'ny fifanintsanana maneran-tany amin'ny ady totohondry ho an'ny sokajy vaventy, dia namoaka raki-peo izy, izay nampitondrainy ny lohateny hoe: "izaho no mahery indrindra". Tsy isalasalana fa mpanao fanatanjahantena manana ny maha-izy azy tokoa i Ali, saingy tsy ohatra natao harahina izy ho an'izay maniry hanana ny sain'i Kristy.
Tsy mba toy izany i Jesôsy izay tsy nanana eta velively. Na dia nalaim-panahy "tamin'ny zavatra rehetra tahaka antsika" aza Izy (Heb. 4:15), dia tsy mba nanota, eny fa na dia tamin'ny eritreritra iray monja aza. Na izany aza, dia hay ny Heb. 5:8: "nianatra fanarahana tamin'izay fahoriana nentiny lzy, na dia Zanaka aza." Tonga lafatra mandrakariva ny fileferan'i Jesôsy tamin'ny sitrapon'ny Ray. Tsy nisy mihitsy fotoana izay nandavany tsy hilefitra tamin'izany, na dia tsy isalasalana aza fa tsy mora mandrakariva izany.
Vakio ny Fil. 2:5-8, andalan-teny izay heverin'ny olona sasany fa kanto sy mafonja indrindra ao amin'ny Soratra Masina. Inona no ambaran'i Paoly amintsika eto? Inona no tian'ireo teny ireo hambara? Ary ny tena manan-danja indrindra: ahoana no ampiharantsika eo amin'ny fiainana ny fitsipika voalaza eto?
I Jesôsy, Ilay mitovy amin'Andriamanitra, Ilay Andriamanitra, dia tsy nitafy nofo fotsiny fa tonga "mpanompo" (doulou, mpanompo, andevo) ary avy eo nanolotra. ny ainy ho fanatitra noho ny otantsika! Any amin'ny boky hafa, dia ambaran'i Paoly fa tonga "voaozona hisolo antsika" Izy (Gal. 3:13, DIEM). Andriamanitra, ilay Mpamorona antsika, no maty tee amin'ny hazo fijaliana mba ho Mpanavotra antsika koa, ary noho ny amin'izany no tsy maintsy nahatonga Azy ho ozona noho ny amintsika.
Ahoana no hataontsika mba hahatakarana ny tian'izany hambara? Ary mihoatra noho izany, ahoana no hanatanterahantsika izay asain'ny lahatsoratra ataontsika, dia ny hanana fahavononana hanetry tena sy hahafoy tena ho an'ny tombontsoan'ny hafa?
Izao no Iazain'i Jesôsy any amin'ny boky hafa ao amin'ny Baiboly: "Fa izay lehibe aminareo no ho mpanompo anareo. Fa izay manandra-tena no haetry; ary izay manetra tena no hasandratra." - Mat. 23:11,12. Izany no maneho taratra, amin'ny lafiny maro, ny zavatra asain'i Paoly ataontsika koa ao amin'ny Fil. 2:5-8.
Raha atao amin'ny fiteny manaitra sy mazava kokoa, dia izay efa voalazan'i Paoly tea aloha momba ny tsy fanaovana na Inona na Inona "amin'ny fifampiandaniana" (Fil. 2:3) no lazainy eto.
Ahoana no tokony hataontsika eo anatrehan'izay efa nataon'i Kristy ho antsika, araka izay voalazan'ny Fit. 2:5-8? Inona no valinteny azo heverina fa "mendrika" asetry ny zavatra nataon'i Kristy ho antsika, ankoatra ny fandohalehana eo anatrehany sy ny fiderana Azy? Nahoana no fahadisoana lehibe ny fiheverana fa afaka manampy izay efa nataon'i Kristy ho antsika ny asantsika?
"Miasà amin 'ny tahotra sy ny hovitra hahatanteraka ny famonjena anareo. Fa Andriamanitra no miasa ao anatinareo na ny fikasana na ny fanaovana hahatanteraka ny famonjena anareo." — Fil. 2:12,13.
Mofon’aina:
Miankina tanteraka amin' Andriamanitra ny olom-belona eo amin'ny asa famonjem-panahy. Tsy haiiiy amin'ny herin'ny tenany samirery ny hanao dingana hankeo amin'i Kristy raha tsy taomin'ny Fanahin'Andriamanitra izy. Eo mandrakariva izany fitaomana izany ary ho eo hatrany raha tsy mampalahelo ny Fanahy Masina izy noho ny fiziriziriany handà. (...)
Ny Fanahy Masina dia maneho tsy tapaka amin'ny fanahy ny topy maso momba ireo zavatra mahakasika an'Andriamanitra, (...) ary raha manaiky ny saina sy misokatra ny varavaran'ny fo, dia hiara-mitoetra amin'izany olona izany i Jesosy. (...)
(...) Raha vantany vao mampirona ny sitrapontsika hifandrindra amin'ny an'Andriamanitra isika, dia efa vonona eo ny fahasoavan'i Kristy hiara-miasa amin'ny olombelona; saingy tsy hisolo antsika hanao ny asantsika izany raha tsy isika mihitsy no manapa-kevitra sy vonona hiasa. Araka izany, dia tsy ny habetsaky ny fahazavana, na ny porofo miavovona, no hanova ny fanahy; tsy izany, fa ny olona ihany, izay mandray ny fahazavana, (...) mahatsapa sy manaiky ny zavatra izay fantany fa marina sy mahitsy ary miara-miasa amin'ireo iraky ny lanitra notendren'Andriamanitra hiasa ho famonjena ny fanahy.
Raha mitoetra ao amin'ny tsy fankatoavana sy ny fahotana ny mpanota sy ny mpikomy, dia mety hamirapiratra manodidina azy ny fahazavana avy any an-danitra saingy tsy hahatapaka ny hery mahasinton'ny lainga sy ny fandrenohan'ny fitak'izao tontolo izao. (...)
Aza mankatò ny feon'ilay mpamitaka, izay mifandrindra amin'ny sitrapo tsy voamasina, fa ny sitrapon'Andriamanitra no ankatoavy. (...) lankinan'ny zavatra rehetra izany. Moa ve ny olona hiara-miasa amin'Andriamanitra amin'ny "fikasana na ny fanaovana"? Raha mametraka ny sitrapony hiandany amin'Andriamanitra ny olona ka milefitra tanteraka amin'ny Sitrapony, dia hanala ny sakana izay naorin'izy tenany ihany ny ezaka ambony sy masina ataony; ho voafafa tsy ho eo am-baravaran'ny fo ny fakofako ary ho raya ny sakana izay namefy ny fanahy. Hivoha ny varavaran'ny fo ary hiditra ao i Jesosy ka hitoetra ao tahaka ny vahiny raisina amim-pifaliana. - L 135, 1898.