"Fa matoky aho fa na fahafatesana, na fiainana, na anjely, na ireo fanapahana, na zavatra ankehitriny, na zavatra ho avy, na hery, na ny ambony, na ny ambany, na inona na inona amin 'izao zavatra ary rehetra izao, dia tsy hahasaraka antsika amin'ny fitiavan'Andriamanitra izay ao amin'i Kristy Jesôsy Tompontsika." - Rôm. 8:38,39.
Mofon’aina:
Azon'i Kristy natao ny nanalavitra antsika noho ny helotsika, saingy tsy izany fa tonga nonina teto amintsika aza Izy, Izay manana ao Aminy ny fahafenoan'Andriamanitra rehetra, mba ho iray amintsika, mba ho tonga amin'ny fahatanterahana isika noho ny fahasoavany. Tamin'ny fahafatesana mahamenatra sy fijaliana no nanavotany ny olombelona. Fitiavana sy fahafoizan-tena re izany! (...) Tsy misy maharefy ny halalin' izany fitiavana izany. (...) Tian'Andriamanitra haneho ny toetrany sy hanao ny asany ny zanany, mba ho voataona hiray saina amin'Andriamanitra koa ny hafa.
Tonga ota ho famonjena ny taranaka lavo i Kristy Mpamonjintsika, Ilay tonga lafatra tanteraka. Tsy nahalala ota Izy satria tsy nanota, kanefa dia nizaka ny vesatra mahatsiravin'ny helok'izao tontolo izao. Natao sorona ho antsika Izy mba ho tonga zanak'Andriamanitra izay rehetra mandray Azy. (...) Nanao izay hitaomana ny olona rehetra hanatona Azy i Kristy tamin'ny alalan'ny hazo fijaliana. Ny fahafatesany no hany fanantenana hahazoana mamonjy ireo izay latsaka anatin'ny fangidiana noho ny fahotana. Natao handray hery vaovao ara-tsaina sy ara-panahy amin'ny alalan'ny Fanahy Masina ny olona, izay raha miara-miasa amin'Andriamanitra dia ho tonga iray amin'Andriamanitra.
Mba handravana ny sakana napetrak'i Satana eo anelanelan' Andriamanitra sy ny olona dia nanao sorona ampy sy tanteraka i Kristy, naneho fandavan-tena tsy misy toy izany. Nampiseho fahagagana tamin' izao tontolo izao Izy, dia Andriamanitra tonga olombelona sy nanao sorona ny tenany ho famonjena ny olona lavo. Fitiavana mahatalanjona re izany! Mitomany aho eo am-pieritreretana fa maro tokoa ireo izay milaza ho mino ny fahamarinana no milona ao anatin'ny fitiavan-tena (...).
Gaga aho mahita ireo izay mitonona ho Kristianina kanefa tsy manararaotra ny fanomezan'ny lanitra, sy tsy mahita mazava fa ny hazo fijaliana no mitondra famelan-keloka sy mampifandray mivantana ny fo (...) amin'ny Fanahy Masina. UL, t.191.
"Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko, hoy Jehôvah , Tompon'ny maro, ary ho antra azy Aho toy ny olona antra ny zanani-lahy izay manompo azy." - Mal. 3:17.
Mofon’aina:
Vatosoa sarobidin'i Kristy ny Kristianina, novidiny tamin'ny vidiny tsy manam-petra. Natao hamirapiratra ho Azy izy ireo, hampiely ny fahazavan'ny fahatsarany. Ary tsy azony hadinoina fa ny famirapiratana rehetra eo amin'ny toetra kristianina dia noraisiny avy amin'Ilay Masoandron'ny fahamarinana.
Miankina amin'ny fanefena azy ny famirapiratan'ny vatosoan' i Kristy. Tsy manery antsika hotefena Andriamanitra. Anjarantsika ny mifidy na hotefena isika na tsia. Kanefa tsy maintsy manaiky hotefena izay rehetra omena toerana ao amin'ny tempoly. Tsy maintsy ekeny ny hanesorana izay rehetra maranidranitra eo amin'ny toetrany mba ho kanto sy tsara izy, ho afaka haneho ny fahatanterahan-toetran'i Kristy. (...)
Tsy mandany andro amin'ny akora tsy misy vidiny Ilay Andriamanitra Mpanefy. Ny vato sarobidy ihany no tefeny hifanaraka amin'ny lapa. (...) Tsy mora izany tefena izany, mandona ny hambom-pon'ny olombelona. Kapain'i Kristy hiala ny fanandramana izay noheverin'ny olona fa tsara tao anatin'ny avonavony. Esoriny izay rehetra mety ho fanandratan-tena. Kantsanany izay mihoatra rehetra, ary ampandaloviny milina fandamana ilay "vato" ka tomoriny akaiky mba ho afaka avokoa ny marokoroko rehetra. Avy eo dia tarafin'ny Tompo amin'ny hazavana ilay vatosoa ka hitany ao ny endriny. Amin'izay vao hambara ho mendrika hanana toerana ao amin'ny tempoly izany vatosoa izany.
Tsara re izany fanandramana izany! Na sarotra aza izany dia manome tombam-bidy vaovao ho an'ilay vato, ka mahatonga azy hazava sy hamiratra! (...)
Manana mpiasa izay nantsoiny avy tao amin'ny fahantrana sy ny fahamaizinana ny Tompo. Milofo amin'ny raharahany andavanandro izy ireo, tsy dia miakanjo tsara, ary tsy misy vidiny eo imason'ny olombelona. I Kristy kosa mahita zava-tsoa tsy hita fetra ao amin'izy ireo; raha eo an-tanany mantsy ireo dia ho tonga vatosoa sarobidy izay hamirapiratra aoka izany ao amin'ny fanjakan'Andriamanitra. "Ary ho rakitra soa ho Ahy ireny amin'ny andro izay hotendreko" hoy Izy. (...)
Hain'Andriamanitra ny fomba itondrana ny fanahy tsirairay. Tsy mitsara tahaka ny fomba fitsaran'olombelona Izy. — UL, t. 372.
"Finoana no naneken’i Abrahama, rehefa nantsoina, hiainga hankany amin 'izay tany ho azony ho lova; ka dia niainga izy, nefa tsy fantany izay halehany. - Heb. 11:8
Mofon’aina:
Nifidy an'i Abrahama ho mpitondra ny hafany Andriamanitra; tamin'ny alalany no nampitany fahazavana ho an'izao tontolo izao. Tonga taminy ny tenin'i Jehovah, tsy fampanantenana fahombiazana sy voninahitra eto amin'ity fiainana ity — karama be sy fankasitrahan-dehibe, na laza (...) Izao no hafatr'Andriamanitra tonga taminy: "Mandehana miasa amin 'ny taninao sy ny havanao ary ny tranon 'ny rainao hankany amin 'ny tany izay hasehoko anao." - Gen. 12:1. Nankatò ilay patriarika (...) Nilaozany ny taniny, ny tranony, ny havany, ary ny fifandraisana mahafinaritra rehetra tamin'ny fahazazany, mba ho tonga vahiny sy mpivahiny. - TFC, b. 4, t. 523.
Azon' i Abrahama natao ny nanontany tena sy nisalasala ny amin'ny fikasan'Andriamanitra tao anatin ' izany. Nefa nasehony ny fitokiany tanteraka fa Andriamanitra no nitarika azy. Tsy nanontany izy raha toa tany lonaka sy mahafinaritra izany, na koa hanamora ny fiainany na tsia. Nandeha izy noho ny antson'Andriamanitra. Lesona ho antsika rehetra izany. (...)
Misy olona mety mitana toerana tsara (...) eo amin'ny lafiny rehetran'izao fiainana izao, nefa mety manana asa hataony any an-kafa Andriamanitra, asa izay tsy vitany teo anivon'ny havany sy ireo namany. (...) Hitan'Andriamanitra fa ny fiovan ny toerana misy azy sy ny fanirahana azy any amin'ny toeran-kafa tanteraka no mety indrindra mba hampivelarany toetra iray izay hanome voninahitra Azy. (...)
Rehefa mitoetra eo amin'ny toerana tsy misy afa-tsy fiadanana isika, dia tsy mahatsapa loatra ny filantsika ny hiankina amin'Andriamanitra isa-minitra. Noho ny fahatsarany no itondran'Andriamanitra antsika eo amin'ny toerana izay hahatsapantsika fa ilaintsika ny Fanampiany sy ny Heriny. (...)
Voalaza fa niandrandra tanàna iray i Abrahama, tanàna izay Andriamanitra no Tompo-marika sy Mpanao azy. (...) Toy izany koa isika. Mpivahiny sy vahiny ihany isika eto amin'ity tany ity. Mikatsaka ilay tanàna izay nandrandrain'i Abrahama isika, tanàna izay Andriamanitra no Tompo-marika sy Mpanao azy. - Ms 19, 1886.
Alao sary an-tsaina hoe mpianatr'i Jesôsy ianao. Miara-mandeha Aminy, miara-misakafo Aminy, matory eo akaikiny, ary mianatra Aminy raha manova fiainan'olona maro Izy, ary anisan'izany ny fiainanao. Mifanizina manodidina Azy ny olona, ary mahatsapa tena ho manokana ianao satria nofidiny ho anankiray amin'ireo roa ambin'ny folo akaiky Azy indrindra. Rehefa izay dia manomboka manontany tena ianao hoe, iza àry no lehibe indrindra amin'ny mpianatra rehetra?
Hita ao amin'ny Lio. 22:24-27 ny valintenin'i Jesôsy manoloana ny adihevitry ny mpianatra mikasika ny fahalehibeazana sy ny fahamboniana. Inona no Ivon'ny hafatr'i Jesôsy eto?
Mety hihevitra isika fa taorian'ny fotoana lava niarahan'izy ireo akaiky tamin'i Jesosy, dia ny karazana adihevitra toy izany no tsy ho tonga ao an-tsainy indrindra. Tsy izany anefa no nitranga.
Tsy afa-po tamin'ny fiantsoana azy ireto lehilahy ireto fa nitsiry tao am-pony ny avonavona ka nahatonga ny tsirairay tamin'izy ireo hihevitra ny tenany ho tsara kokoa noho ny hafa. Mora tokoa ny mamela ny eritreritra toy izany hibahana ao an-tsaintsika. Kanefa isika dia ilazana fa "tsy misy zavatra mampalahelo an Andriamanitra sy mampidi-doza ny fanahin'ny olombelona tahaka ny avonavona sy ny fiheveran-tena ho ampy. Eo amin'ny fahotana rehetra dia io no tsy misy fanantenana indrindra sy tsy azo sitranina indrindra." - HF, t. 150 (ed. 2004).
Tena zava-dehibe tokoa izany ho antsika. Manafintohina an'Andriamanitra mihoatra noho ny zavatra hafa rehetra ny avonavontsika, ary toetra iray izay sarotra resena izany satria matetika no tsy hitantsika araka izay tena endriny marina. Ao amin'ny fahatsapantsika ho mety, dia mifidy ny tsy handini-tena isika, noho ny avonavona izay manjaka. Ilaintsika ny miato mba handini-tena ary hangataka ny hanokafan Andriamanitra ny masontsika mba hahitantsika ny tena toetsika marina, ny avonavona mantsy no mety ho antony voalohany manakana antsika tsy hanana fifandraisana ety amin'Andriamanitra amin'izao fotoana izao.
Raha tsapanao fa Andriamanitra irery no afaka hanaisotra ny avonavona sy ny fitiavan-tena ao am-ponao, miatoa ary tonòny izao vavaka izao ankehitriny: "Tompo o, raiso ny foko; fa tsy afaka manolotra azy ho Anao aho. Fanananao izy, tehirizo ho madio, fa tsy haiko ny manao izany. Vonjeo aho na dia tsy mendrika aza, vonjeo amin'ity tenako malemy, tsy manam-pitoviana amin'ny endrikao. Volavolao aho, amboary aho , akaro ho ao amin'ny rivo-piainana madio sy masina aho, dia ao amin'ny rivo-pitiavanao sarobidy hikoriana ao amin'ny fanahiko." - HF, t. 156, np (ed. 2004).